ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਿਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰਪ੍ਟਾ ਹਰਿਂ ਵੈ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ। ਸੁਰਾਣਾਮਮਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਅਦਿਤ੍ਯਾ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਚ

ਹਾਰ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਰਹਿਤ ਸਰੀਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸ੍ਤੁਤੋऽਸੌ ਵਾਮਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਦਿਤ੍ਯਾਂ ਸ ਕ੍ਰਤੁਂ ਯਯੌ। ਬਲੇਃ ਸ਼੍ਰੀਯਜਮਾਨਸ੍ਯ, ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇऽਗृਣਾਤ੍ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮ੍

ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਕਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਮਨ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਬਲੀ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਪੜ੍ਹੀ।

ਵੇਦਾਨ੍ ਪਠਨ੍ਤਂ ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਮਨਂ ਵਰਦੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨਿਵਾਰਿਤੋऽਪਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਬਲਿਰ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ

ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲੀ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ।'

ਤ੍ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ,ਵਾਮਨੋ ਬਲਿਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪਦਤ੍ਰਯਂ ਹਿ ਗੁਰ੍ਵਰ੍ਥਂ ਦੇਹਿ ਦਾਸ੍ਯੇ ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍

ਵਾਮਨ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗੇਗਾ, ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪਗ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ।' ਬਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।'

ਤੋਯੇ ਤੁ ਪਤਿਤੇ ਹਸ੍ਤੇ ਵਾਮਨੋऽਭੂਦਵਾਮਨਃ। ਭੂਰ੍ਲੋਕਂ ਸ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਂ ਸ੍ਵਰ੍ਲੇਕਞ੍ਚ ਪਦਤ੍ਰਯਮ੍

ਜਦ ਪਾਣੀ ਹੱਥ 'ਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਵਾਮਨ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਤਿੰਨ ਪਗਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ, ਭੂਵਰ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ।

ਚਕ੍ਰੇ ਬਲਿਞ੍ਚ ਸੁਤਲਂ ਤਚ੍ਛਕ੍ਰਾਯ ਦਦੌ ਹਰਿਃ। ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦੇਵੈਰ੍ਹਰਿਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਭੁਵਨੇਸ਼ਃ ਸੁਖੀਂ ਤ੍ਵਭੂਤ੍

ਉਸ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਸੁਤਲ ਲੋਕ 'ਚ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸਥਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਸੁਖੀ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ।

ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਸ੍ਯ ਚਾਵਤਾਰਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਦ੍ਵਿਜ। ਉਦ੍ਵਤਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਮਤ੍ਵਾ ਭੂਭਾਰਹਾਣਾਯ ਸਃ

ਮੈਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦੇ ਆਵਤਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰੀ ਵੇਖਿਆ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ।

ਅਵਤੀਰ੍ਣੋ ਹਰਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਦੇਵਵਿਪ੍ਰਾਦਿਪਾਲਕਃ। ਜਮਦਗ੍ਨੇ ਰੇਣੁਕਾਯਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਰਗਃ

ਹਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਆਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਜਮਦਗਨੀ ਤੇ ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਘਰ ਭਾਰਗਵ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।

ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ਨृਪਸ੍ਤ੍ਵਭੂਤ੍। ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਬਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵੋਰ੍ਵੀਪਤਿਃ ਸ ਮृਗਯਾਂ ਗਤਃ

ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ।

ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੋऽਰਣ੍ਯੇ ਮੁਨਿਨਾ ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਾ। ਕਾਮਧੇਨੁਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਭੋਜਿਤਃ ਸਬਲੋ ਨृਪਃ

ਥੱਕ ਕੇ, ਜਮਦਗਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਮਧੇਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਮਿਲਿਆ।

ਅਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤ੍ ਕਾਮਧੇਨੁਂ ਯਦਾ ਸ ਨ ਦਦੌ ਤਦਾ। ਹृਤਵਾਨਥ ਰਾਮੇਣ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਪਾਤਿਤਃ

ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਕਾਮਧੇਨੂ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਮਿਲੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੀਸ ਵੱਢ ਕੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।

ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਰਸ਼ੁਨਾ ਰਾਜਾ ਧੇਨੁਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਮਾਯਯੌ । ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਃ

ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਧੇਨੂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਪਰ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਰਾਮੇ ਵਨਂ ਗਤੇ ਵੈਰਾਦਥ ਰਾਮਃ ਸਮਾਗਤਃ। ਪਿਤਰਂ ਨਿਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤृਨਾਸ਼ਾਭਿਮਰ੍षਿਤਃ

ਜਦ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੈਰ ਵਜ੍ਹਾ ਰਾਮ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਮਕਰੋਦ੍ਵਿਭੁਃ। ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇਤ੍ਰੇ ਪਞ੍ਚ ਕੁਣ੍ਡਾਨ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵੈ ਪਿਤृਨ੍

ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕੀਤਾ। ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਯਗਨ ਕੂੰਡ ਬਣਾਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।

ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਯ ਮਹੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਰ੍ਵਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਕੂਰ੍ਮ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਵਰਾਹਸ੍ਯ ਨृਸਿਂਹਸ੍ਯ ਚ ਵਾਮਨਮ੍

ਕਾਸ਼ਿਆਪ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਕੂਰਮ, ਵਾਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਘ ਤੇ ਵਾਮਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਹਨ।

ਅਵਤਾਰਂ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਦਿਵਂ ਨਰਃ

ਰਾਮ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਰਾਮਾਯਣਮਹਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਨਾਰਦੇਨੋਦਿਤਂ ਪੁਰਾ। ਵਾਲ੍ਮੀਕਯੇ ਯਥਾ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਠਿਤਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍

ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਰਾਮਾਯਣ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਤੇ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾਭ੍ਯਵ੍ਜਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਰੀਚਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਃ। ਮਰੀਚੇਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਮਨੁਃ

ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੀਚਿ ਸੀ। ਮਰੀਚਿ ਤੋਂ ਕਾਸ਼ਿਆਪ, ਕਾਸ਼ਿਆਪ ਤੋਂ ਸੂਰਜ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵੈਵਸਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੁ ਹੋਇਆ।

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਥੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਕਃ। ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸ੍ਯ ਰਘੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਜੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਤਃ

ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਕੁਤਸਥ, ਕਕੁਤਸਥ ਤੋਂ ਰਘੁ, ਰਘੁ ਤੋਂ ਅਜਾ, ਤੇ ਅਜਾ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ।

ਰਾਵਣਾਦੇਰ੍ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਧਾਭੂਤ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ। ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਾਦ੍ਰਾਮਃ ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾਯਾਂ ਬਭੂਵ ਹ

ਰਾਵਣ ਆਦਿ ਦੇ ਵਧ ਲਈ, ਹਰੀ ਨੇ ਚਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ, ਰਾਮ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮਿਆ।

ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਂ ਭਰਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਯਾਞ੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ऋष੍ਯਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੇਣ ਤਾਸੁ ਸਨ੍ਦਤ੍ਤਪਾਯਸਾਤ੍

ਕੈਕੇਈ ਤੋਂ ਭਰਤ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਤੋਂ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਪਯਸ ਤੋਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵੀ ਜਨਮੇ।

ਪ੍ਰਾਸ਼ਿਤਾਦ੍ਯਜ੍ਞਸਂਸਿਦ੍ਧਾਦ੍ਰਾਦ੍ਰਾਮਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਃ ਪਿਤੁਃ। ਯਜ੍ਞਵਿਧ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਨृਪਃ

ਯਗਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਯਸ ਖਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਆਦਿ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਲਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਮੰਗ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਗਨ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।

ਰਾਮਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਮੁਨਿਨਾ ਸਹ। ਰਾਮੋ ਗਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤਾਡਕਾਨ੍ਤਕृਤ

ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਮুনি ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਤੇ ਤਾਡਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।

ਮਾਰੀਚਂ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮੋਹਿਤਂ ਦੂਰਤੋऽਨਯਤ੍। ਸੁਬਾਹੁਂ ਯਜ੍ਞਹਨ੍ਤਾਰਂ ਸਬਲਞ੍ਚਾਵਧੀਦ੍ ਬਲੀ

ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਮਨਵ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਦੂਰੋਂ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਯਗਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਬਾਹੁ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਨਿਵਾਸੀ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਸਹ। ਗਤਃ ਕ੍ਰਤੁਂ ਮੈਥਿਲਸ੍ਯ ਦ੍ਰष੍ਟੁਞ੍ਚਾਪਂਸਹਾਨੁਜਃ

ਸਿਧਾਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਯਗਨ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇਖਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ ਗਿਆ।

ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਤਃ। ਰਾਮਾਯ ਕਥਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਮੁਨਿਃ ਪੂਜਿਤਃ ਕ੍ਰਤੌ

ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਯਗਨ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਮুনি ਨੇ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਥਾ ਦੱਸੀ।

ਧਨੁਰਾਪੂਰਯਾਮਾਸ ਲੀਲਯਾ ਸ ਬਭਞ੍ਜ ਤਤ੍ । ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕਞ੍ਚ ਜਨਕਃ ਸੀਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਨ੍ਤ੍ਵਯੋਨਿਜਾਮ੍

ਰਾਮ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਜਨਕ ਨੇ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਕਿਮਤ ਵਜੋਂ, ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਾ ਜਨਮੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।

ਦਦੌ ਰਾਮਾਯ ਰਾਮੋऽਪਿ ਪਿਤ੍ਰਾਦੌ ਹਿ ਸਮਾਗਤੇ। ਉਪਯੇਮੇ ਜਾਨਕੀਨ੍ਤਾਮੁਰ੍ਮਿਲਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤਥਾ

ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਬ ਆਏ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਰਮਿਲਾ ਨੂੰ।

ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਮਾਣ੍ਡਵੀਞ੍ਚ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਸੁਤੇ ਤਥਾ। ਜਨਕਸ੍ਯਾਨੁਜਸ੍ਯੈਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਭਰਤਾਵੁਭੌ

ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਤੇ ਮਾਂਡਵੀ, ਜੋ ਜਨਕ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਵਿਆਹੀਆਂ ਗਈਆਂ।