ਅਸ਼ੀਤਿਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਾਦਵਾਃ ਕृष੍ਣਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ । ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਤੁ ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾਮਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਰਣਪ੍ਰਿਯਃ ।। ੨੭੬.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਅਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਵੈਦਰਭੀ ਤੋਂ ਰਣ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਨਿਰੁੱਧ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਯਾਦਵਾਃ ਸੁਮਹਾਵਲਾਃ । ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ਯਾਦਵਾਨਾਂ षष੍ਟਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਦਾਨਵਾਃ ।। ੨੭੬.
ਅਨਿਰੁੱਧ ਤੋਂ ਵਜ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯਾਦਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਗਿਣਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਏ।
ਮਨੁष੍ਯੇ ਬਾਧਕਾ ਯੇ ਤੁ ਨਨ੍ਨਾਸ਼ਾਯ ਬਭੂਵ ਸਃ । ਕਰ੍ਤ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਂ ਮਨੁष੍ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਹਰਿਃ ।। ੨੭੬.
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕਰਮ ਦੀ ਵ੍ਯਵਸਥਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਸੁਰਾਣਾਂ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਾ ਦਾਯਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਭਵਨ੍ । ਪ੍ਰਥਮੋ ਨਾਰਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਵਾਮਨੋ ਰਣਃ ।। ੨੭੬.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਾਰਸਦਾਰੀ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਯੁੱਧ ਹੋਏ। ਪਹਿਲਾ ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਯੁੱਧ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਵਾਮਨ ਦਾ।
ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਥ ਵਾਰਾਹਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੋऽਮृਤਮਨ੍ਥਨਃ । ਤਾਰਕਾਮਯਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਃ षष੍ਠੋ ਹ੍ਯਾਜੀਵਕੋ ਰਣਃ ।। ੨੭੬.
ਫਿਰ ਵਾਰਾਹਾ ਦਾ ਯੁੱਧ, ਚੌਥਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਥਨ। ਤਾਰਕਾਮਯਾ ਦਾ ਯੁੱਧ, ਛੇਵਾਂ ਆਜੀਵਕਾ ਦਾ।
ਤ੍ਰੈਪੁਰਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧਕਬਧੋ ਨਵਮੋ ਵृਤ੍ਰਘਾਤਕਃ । ਜਿਤੋ ਹਾਲਾਹਲਸ਼੍ਚਾਥ ਘੋਰਃ ਕੋਲਾਹਲੋ ਰਣਃ ।। ੨੭੬.
ਤ੍ਰੈਪੁਰਾ ਦਾ ਯੁੱਧ, ਅੰਧਕਾ ਦਾ ਵਧ, ਨਵਾਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ। ਹਾਲਾਹਲ ਦੀ ਹਾਰ, ਤੇ ਫਿਰ ਡਰਾਉਣਾ ਕੋਲਾਹਲ ਦਾ ਯੁੱਧ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਸ਼੍ਚੋਰੋ ਵਿਦਾਰ੍ਯ੍ਯ ਚ ਨਖੈਃ ਪੁਰਾ । ਨਾਰਸਿਂਹੋ ਦੇਵਪਾਲਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਨृਪਮ੍ ।। ੨੭੬.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਵਾਮਨਸ਼੍ਚ ਛਤਿਤ੍ਵਾ ਬਲਿਮੂਰ੍ਜ੍ਜਤਮ੍ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦਦੌ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪੋऽਦਿਤਿਸਮ੍ਭਵਃ ।। ੨੭੬.
ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਵਾਮਨ, ਜੋ ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਬਲੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰਾਹਸ੍ਤੁ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਪਾਲਯਤ੍ । ਉਜ੍ਜਹਾਰ ਭੁਵਂ ਮਗ੍ਨਾਂ ਦੇਵਦੇਵੈਰਭਿष੍ਟੁਤਃ ।। ੨੭੬.
ਵਰਾਹ ਨੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਮਨ੍ਥਾਨਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨੇਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਾਸੁਕਿਮ੍ । ਸੁਰਾਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਮਥਿਤਂ੨ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਮृਤਂ ।। ੨੭੬.
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਾਣ ਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਬਣਾਕੇ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਮਥਣ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲਿਆ।
ਤਾਰਕਾਮਯਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਤਦਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਪਾਲਿਤਾਃ । ਨਿਵਾਰ੍ਯ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗੁਰੂਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਦਾਨਵਾਨ੍ਸੋਮਵਂਸ਼ਕृਤ੍ ।। ੨੭੬.
ਤਾਰਕਾਮਯ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੋਮ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਸ਼ਿष੍ਠਾਤ੍ਰਿਕਵਯਸ਼੍ਚ ਰਣੇ ਸੁਰਾਨ੍ । ਅਪਾਲਯਨ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਰ੍ਯ੍ਯ ਰਗਦ੍ਵੇषਾਦਿਦਾਨਵਾਨ੍ ।। ੨੭੬.
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਰਾਗ ਤੇ ਵੈਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪृਥ੍ਵੀਰਥੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਨ੍ਤੁਰੀਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਰਣੋ ਹਰਿਃ । ਦਦਾਹ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਦੇਵਪਾਲਕੋ ਦੈਤ੍ਯਮਰ੍ਦਨਃ ।। ੨੭੬.
ਹਰਿ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਗਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਿਆਂ।
ਗੌਰੀਂ ਜਿਹੀਰ੍षੁਣਾ ਰੁਦ੍ਰਮਨ੍ਧਕੇਨਾਰ੍ਦਿਤਂ ਹਰਿਃ । ਅਨੁਰਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰੇਵਤ੍ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੇਚਾਨ੍ਧਾਸੁਰਾਰ੍ਦਨਮ੍ ।। ੨੭੬.
ਹਰਿ, ਜੋ ਰੇਵਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਅੰਨ੍ਹੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਰੇ ਦੇਵਹਰਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਧਰ੍ਮ੍ਮਾਨਪਾਲਯਤ੍ ।। ੨੭੬.
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਦੀਨ੍ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਜਿਤ੍ਵਾ ਹਰਿਃ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਕਃ । ਅਪਾਲਯਤ੍ ਸੁਰਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਦੁष੍ਟਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਚ ।। ੨੭੬.
ਹਰਿ, ਜੋ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਇਆ, ਨੇ ਸ਼ਾਲਵ ਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।
ਹਾਲਾਹਲਂ ਵਿषਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਨਿਰਾਕृਤ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ । ਭਯਂ ਨਿਰ੍ਣਾਸ਼ਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ ।। ੨੭੬.
ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਹਾਲਾਹਲ ਵਿਸ਼ ਤੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਡਰ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਾਲਾਹਲਂ ਵਿषਂ ਯਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਃ ਕੋਲਾਹਲੋ ਜਿਤਃ । ਪਾਲਿਤਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਧਮ੍ਮਪਾਲਨਾਤ੍ ।। ੨੭੬.
ਕੋਲਾਹਲ ਨਾਮਕ ਦੈਤ ਤੇ ਹਾਲਾਹਲ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਰਣੇ ਯਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਃ ਕੋਲਾਹਲੋ ਜਿਤਃ । ਪਾਲਿਤਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਪਾਲਨਾਤ੍ ।। ੨੭੬.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਕੋਲਾਹਲ ਦੈਤ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਦੇਵਤਾ ਹਰਿਃ । ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਯਚ੍ਛ ਨੈਵੋਕ੍ਤਮਵਤਾਰਾ ਹਰੇਰਿਮੇ ।। ੨੭੬.
ਰਾਜੇ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇ—ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਜਾਂ ਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਰਿ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਤੁਰ੍ਵ੍ਵਸੋਸ਼੍ਚ ਸੁਤੋ ਵਰ੍ਗੋ ਗੋਭਾਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ । ਗੋਭਾਨੋਰਾਸੀਤ੍ ਤ੍ਰੈਸ਼ਾਨਿਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼ਾਨੇਸ੍ਤੁ ਕਰਨ੍ਧਮਃ ।। ੨੭੭.
ਅਗਨਿ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਰਵਸੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੋਭਾਨੁ ਹੋਇਆ, ਗੋਭਾਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰੈਸ਼ਾਨੀ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਤ੍ਰੈਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰੰਧਮ ਹੋਇਆ।
ਕਰਨ੍ਧਮਾਨ੍ਮਰੁਤ੍ਤੋਭੂऽਦ੍ਦੁष੍ਮਨ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ । ਦੁष੍ਮਨ੍ਤਸ੍ਯ ਵਰੂਥੋऽਭੂਦ੍ਗਾਣ੍ਡੀਰਸ੍ਤੁ ਵਰੂਥਤਃ ।। ੨੭੭.
ਕਰੰਧਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁਤ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਸ਼ਮੰਤ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਮੰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਰੂਥ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵਰੂਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਾਂਡੀਰ ਹੋਇਆ।
ਗਾਣ੍ਡੀਰਾਚ੍ਚੈਵ ਗਾਨ੍ਧਾਰਃ ਪਞ੍ਚ ਜਾਨਪਦਾਸ੍ਤਤਃ । ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਃ ਕੇਰਲਾਸ਼੍ਚੋਲਾਃ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਾਃ ਕੋਲਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ।। ੨੭੭.
ਗਾਂਡੀਰ ਤੋਂ ਗਾਂਧਾਰ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ: ਗਾਂਧਾਰ, ਕੇਰਲ, ਚੋਲ, ਪਾਂਡਿਆ ਤੇ ਕੋਲ—all ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਸਨ।
ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਭ੍ਰੁਸੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵਭ੍ਰੁਸੇਤੋਃ ਪੁਰੋਵਸੁਃ । ਤਤੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰਾ ਗਾਨ੍ਧਾਰੈਰ੍ਘਰ੍ਮ੍ਮੋ ਘਰ੍ਮ੍ਮਾਦ੍ ਘृਤੋऽਭਵਤ੍ ।। ੨੭੭.
ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਤੇ ਵਭ੍ਰੁਸੇਤੁ; ਵਭ੍ਰੁਸੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੋਵਸੁ ਸੀ; ਫਿਰ ਗਾਂਧਾਰ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਘਰਮਾ, ਤੇ ਘਰਮਾ ਤੋਂ ਘ੍ਰਿਤ ਹੋਇਆ।
ਘृਤਾਤ੍ਤੁ ਵਿਦੁषਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ਤਮ੍ । ਆਨਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਭਾਨਰਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ੁਪਃ ਪਰਮੇषੁਕਃ ।। ੨੭੭.
ਘਿਉਂ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੌ ਸਮਝਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਆਨਦਰਾ, ਸਭਾਨਰ, ਆਕ੍ਸ਼ੁਪ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਕ।
ਸਭਾਨਰਾਤ੍ ਕਾਲਾਨਲਃ ਕਾਲਾਨਲਜਸृਞ੍ਜਯਃ । ਪੁਰਞ੍ਜਯਃ ਸृਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਨਮੇਜਯਃ ।। ੨੭੭.
ਸਭਾਨਰ ਤੋਂ ਕਾਲਾਨਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਕਾਲਾਨਲਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ੍ਰਿਞ੍ਜਯਾ। ਸ੍ਰਿਞ੍ਜਯਾ ਤੋਂ ਪੁਰੰਜਯਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਸ਼ਾਲਸ੍ਤੁਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਨ੍ਮਹਾਮਨਾਃ । ਤਸ੍ਮਾਦੁਸ਼ੀਨਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨृਗਾਯਾਨ੍ਤੁ ਤृਗਸ੍ਤਤਃ ।। ੨੭੭.
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਮਨਾ। ਉਸ ਤੋਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ਼ੀਨਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਰਿਗਾਯੰਤੁ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਗਾ।
ਨਰਾਯਾਨ੍ਤੁ ਨਰਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ ਕृਮਿਸ੍ਤੁ ਕृਮਿਤਃ ਸੁਤਃ । ਦਸ਼ਾਯਾਂ ਸੁਬ੍ਰਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦृਸ਼ਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਿਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੭੭.
ਨਰਾਯੰਤੁ ਤੋਂ ਨਰਾ ਹੋਇਆ; ਕਰਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰਮੀ ਸੀ; ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੁਬਰਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵੀ ਵੀ।
ਸ਼ਿਵੇਃ ਪੁਤ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪृਥੁਦਰ੍ਭਸ਼੍ਚ ਵੀਰਕਃ । ਕੈਕੇਯੋ ਭਦ੍ਰਕਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ।। ੨੭੭.
ਸ਼ਿਵੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਿਥੁਦਰਭ, ਵੀਰਕ, ਕੈਕੇਯ ਅਤੇ ਭਦਰਕ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਬਣੇ।
ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁਰੁਸ਼ੀਨਰਜਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੋਸ੍ਚ ਰੁषਦ੍ਰਯਃ । ਰੁषਦ੍ਰਥਾਦਭੂਤ੍ਪੈਲਃ ਪੈਲਾਚ੍ਚ ਸੁਤਪਾਃ ਸੁਤਃ ।। ੨੭੭.
ਉਸ਼ੀਨਰਾਜਾ ਤੋਂ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁ ਹੋਇਆ, ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤੋਂ ਰੁਸ਼ਦਰਯਾ। ਰੁਸ਼ਦਰਥ ਤੋਂ ਪੈਲਾ, ਤੇ ਪੈਲਾ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਤਪਾ।