ਹਵਿਰ੍ਜ੍ਯਾਮਘਃ ਪਾਪਘ੍ਨੋ ਜ੍ਯਾਮਘਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤੋऽਭਵਤ੍ । ਸੇਵ੍ਯਾਯਾਂ ਜ੍ਯਾਮਘਾਦਾਸੀਦ੍ਵਿਦਰ੍ਬਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ।। ੨੭੫.
ਹਵਿਰਜਾਮਘਾ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਿਆ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਮਘਾ, ਜੋ ਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਜਾਮਘਾ ਅਤੇ ਸੇਵਿਆ ਤੋਂ ਵਿਦਰਭ, ਵਿਦਰਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੌਸ਼ਿਕ।
ਲੋਮਪਾਦਃ ਕ੍ਰਥਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਤ੍ ਕृਤਿਃ ਸ੍ਯਾਲ੍ਲੋਮਪਾਦਤਃ । ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਯ ਚਿਦਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਦ੍ਯਾ ਨृਪਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ।। ੨੭੫.
ਲੋਮਪਾਦ ਤੋਂ ਕਰਥਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਕਰਥਾ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਤੀ; ਲੋਮਪਾਦ ਤੋਂ ਕੌਸ਼ਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਦੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਚੈਦਿਆ ਰਾਜੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ।
ਕ੍ਰਥਾਦ੍ਵਿਦਰ੍ਭਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕੁਨ੍ਤਿਃ ਕੁਨ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਧृष੍ਟਕਃ । ਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਨਿਧृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਉਦਰ੍ਕਾਖ੍ਯੋ ਵਿਦੂਰਥਃ ।। ੨੭੫.
ਕਰਥਾ ਤੋਂ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੁੰਤੀ; ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕਾ; ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕਾ ਤੋਂ ਨਿਧ੍ਰਿਤੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਉਦਰਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਦੂਰਥਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਪੁਤ੍ਰੋ ਵ੍ਯੋਮਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯੋਮਾਜ੍ਜੀਮੂਤ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਜੀਮੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਕਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਰਥਃ ਸੁਤਃ ।। ੨੭੫.
ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਯੋਮਾ ਹੋਇਆ; ਵਯੋਮਾ ਤੋਂ ਜੀਮੂਤਾ; ਜੀਮੂਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਰਥ।
ਭੀਮਰਥਾਨ੍ਨਵਰਥਸ੍ਤਤੋ ਦृੜ੍ਹਰਥੋऽਭਵਤ੍ । ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਦृੜ੍ਹਰਥਾਤ੍ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਕਰਮ੍ਭਕਃ ।। ੨੭੫.
ਭੀਮਰਥ ਤੋਂ ਨਵਰਥ, ਫਿਰ ਦ੍ਰਿੜਰਥ; ਦ੍ਰਿੜਰਥ ਤੋਂ ਸ਼ਕੁੰਤੀ, ਸ਼ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਕਰੰਭਕਾ।
ਕਰਮ੍ਭਾਦ੍ਦੇਵਲਾਤੋऽਭੁਤ੍ ਦੇਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਃ । ਦੇਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਨ੍ਮਧੁਰ੍ਨਾਮ ਮਧੋਰ੍ਦ੍ਰਵਰਸੋऽਭਵਤ੍ ।। ੨੭੫.
ਕਰੰਭਕਾ ਤੋਂ ਦੇਵਲਾਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਕਸ਼ੇਤਰ; ਦੇਵਕਸ਼ੇਤਰ ਤੋਂ ਮਧੁਰ, ਮਧੁਰ ਤੋਂ ਦ੍ਰਵਰਸਾ।
ਦ੍ਰਵਰਸਾਤ੍ ਪੁਰੁਹੁਤੋऽਭੂਜ੍ਜਨ੍ਤੁਰਾਸੀਤ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਃ । ਗੁਣੀ ਤੁ ਯਾਦਵੋ ਰਾਜਾ ਜਨ੍ਤੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ।। ੨੭੫.
ਦ੍ਰਵਰਸਾ ਤੋਂ ਪੁਰੁਹੁਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਤੁ; ਜੰਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣੀ, ਜੋ ਯਾਦਵ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਤ੍ਵਤਾ।
ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਵਾਹ੍ਯੋऽਭੂਦ੍ਵृष੍ਟਿਃ ਕृਮਿਰ੍ਨਿਮਿਸ੍ਤਥਾ । ਦੇਵਾਵृਧਾਦ੍ਵਭ੍ਰੁਰਾਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਲੋਕੋऽਤ੍ਰ ਗੀਯਤੇ ।। ੨੭੫.
ਭਜਮਾਨਾ ਤੋਂ ਵਾਹਿਆ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਕ੍ਰਿਮੀ ਅਤੇ ਨਿਮੀ ਹੋਏ; ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧਾ ਤੋਂ ਵਭ੍ਰੁ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥੈਵ ਸ਼੍ਰृਣੁਮੋ ਦੂਰਾਤ੍ ਗੁਣਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍ । ਵਭ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਆਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਃ ਸਮਃ ।। ੨੭੫.
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਗੁਣ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੀ; ਵਭ੍ਰੁ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧਾ ਵੀ ਦੇਵਾਂ ਸਮਾਨ ਸੀ।
ਚਤ੍ਵਾਰਸ਼੍ਚ ਸੁਤਾ ਵਭ੍ਰੋਰ੍ਵਾਸੁਦੇਵਪਰਾ ਨृਪਾਃ । ਕੁਹੁਰੋ ਭਜਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਨਿਃ ਕਮ੍ਬਲਵਰ੍ਹਿषਃ ।। ੨੭੫.
ਵਭ੍ਰੁ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ: ਕੁਹੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ਿਨੀ ਅਤੇ ਕੰਬਲਵਰਹਿਸ਼।
ਕੁਹੁਰਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਧृष੍ਣੁਰ੍ਧृष੍ਣੋਸ੍ਤੁ ਤਨਯੋ ਧृਤਿਃ । ਧृਤੇਃ ਕਪੋਤਰੋਮਾਭੂਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਃ ।। ੨੭੫.
ਕੁਹੁਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਣੁ ਸੀ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤਿ ਹੋਇਆ। ਧ੍ਰਿਤਿ ਤੋਂ ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿੱਤਿਰੀ ਹੋਇਆ।
ਤਿਤ੍ਤਿਰੇਸ੍ਤੁ ਨਰਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਨ੍ਦਨਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ । ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ ਆਹੁਤਸ਼੍ਚਾਹੁਕੀਸੁਤਃ ।। ੨੭੫.
ਤਿੱਤਿਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਰਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਚੰਦਨਦੁੰਦੁਭੀ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਨਰਵਸੁ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਹੁਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਹੁਤਿ ਸੀ।
ਆਹੁਕਾਦ੍ਦੇਵਕੋ ਜਜ੍ਞੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍ । ਦੇਵਵਾਨੁਪਦੇਵਸ਼੍ਚ ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ ।। ੨੭੫.
ਆਹੁਕ ਤੋਂ ਦੇਵਕਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਵਾਨ ਤੇ ਉਪਦੇਵ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਪ੍ਤਾਸਨ੍ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ । ਦੇਵਕੀ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵੀ ਚ ਮਿਤ੍ਰਦੇਵੀ ਯਸ਼ੋਧਰਾ ।। ੨੭੫.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ: ਦੇਵਕੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵੀ, ਮਿਤ੍ਰਦੇਵੀ ਤੇ ਯਸ਼ੋਧਰਾ,
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਸਤ੍ਯਦੇਵੀ ਚ ਸੁਰਾਪੀ ਚੇਤਿ ਸਪ੍ਤਮੀ । ਨਵੋਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਕਂਸਸ੍ਤੇषਾਞ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ।। ੨੭੫.
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ, ਸਤ੍ਯਦੇਵੀ ਤੇ ਸੁਰਾਪੀ ਸੱਤਵੀਂ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਸੁਨਾਮਾ ਚ ਕਙ੍ਕਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਸ਼੍ਚ ਭੂਮਿਪਃ । ਸੁਤਨੂਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧਮੁष੍ਟਿਃ ਸੁਮੁष੍ਟਿਕਃ ।। ੨੭੫.
ਨਯਗ੍ਰੋਧ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕੰਗਕ, ਸ਼ੰਕੁ ਰਾਜਾ, ਸੁਤਨੂ, ਆਸ਼ਟ੍ਰਪਾਲਾ, ਯੁੱਧਮੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਸੁਮੁਸ਼ਟੀਕਾ।
ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਥ ਰਥਮੁਖ੍ਯੋ ਵਿਦੂਰਥਃ । ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਃ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਵਿਦੂਰਥਸੁਤੋऽਭਵਤ੍ ।। ੨੭੫.
ਭਜਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥਮੁਖਿਆ ਤੇ ਵਿਦੂਰਥਾ ਸੀ। ਵਿਦੂਰਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਹੋਏ।
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ । ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ਮੀ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਦਾਦਯ ।। ੨੭੫.
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਸ਼ੋਣਾਸ਼ਵ ਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ। ਸ਼ੋਣਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਸ਼ਮੀ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ ਤੇ ਹੋਰ।
ਸ਼ਮੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭੋਜਕਃ । ਭੋਜਸ੍ਯ ਹृਦਿਕਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹृਦਿਕਸ੍ਯ ਦਸ਼ਾਤ੍ਮਜਾਃ ।। ੨੭੫.
ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ੇਤ੍ਰ ਸੀ; ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ੇਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੋਜਕਾ। ਭੋਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹ੍ਰਦਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਹ੍ਰਦਿਕਾ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਕृਤਵਰ੍ਮ੍ਮਾ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਦੇਵਾਰ੍ਹੋ ਭੀषਣਾਦਯਃ । ਦੇਵਾਰ੍ਹਾਤ੍ ਕਮ੍ਬਲਵਰ੍ਹਿਰਸਮੌਜਾਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍ ।। ੨੭੫.
ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਸ਼ਤਧਨਵਾ, ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ, ਭੀਸ਼ਣ ਤੇ ਹੋਰ। ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ ਤੋਂ ਕੰਬਲਵਰ੍ਹਿਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅਸਮੌਜਸ ਹੋਇਆ।
ਸੁਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਵਾਸਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟੋऽਭੂਦਸਮੌਜਸਃ। ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਧृष੍ਟਭਾਰ੍ਯ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ।। ੨੭੫.
ਅਸਮੌਜਸ ਤੋਂ ਸੁਦੰਸ਼ਟ੍ਰ, ਸੁਵਾਸਾ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਨਮੇ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ।
ਸੁਮਿਤ੍ਰੋऽਭੂਚ੍ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਮਾਦ੍ਰੀ ਜਜ੍ਞੇ ਯੁਧਾਜਿਤਮ੍ । ਅਨਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਨਿਰ੍ਧृष੍ਟਾਤ੍ਤਤੋ ਵੈ ਦੇਵਮੀਢੁषਃ ।। ੨੭੫.
ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਯੁਧਾਜਿਤ ਹੋਇਆ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਿਨੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼ਾ ਜਨਮਿਆ।
ਅਨਮਿਤ੍ਰਸੁਤੋ ਨਿਘ੍ਨੋ ਨਿਘ੍ਨਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਸੇਨਕਃ । ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਃ ਪ੍ਰਸੇਨੋऽਥ ਮਣਿਂ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਮ੍ ।। ੨੭੫.
ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨਾ ਸੀ, ਨਿਘਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸੇਨਕਾ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸਯਮੰਤਕ ਮਣੀ ਪਾਈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਰਣ੍ਯੇ ਚਰਨ੍ਤਨ੍ਤੁ ਸਿਂਹੋ ਹਤ੍ਵਾऽਗ੍ਰਹੀਨ੍ਮਣਿਂ । ਹਤੋ ਜਾਮ੍ਬਤਵਤਾ ਸਿਂਹੋ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ੍ ਹਰਿਣਾ ਜਿਤਃ ।। ੨੭੫.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ। ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜਾਂਬਵਤ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਜਾਂਬਵਤ ਨੂੰ ਹਰੀ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਣਿਂ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਗਾਦ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਪੁਰੀਮ੍ । ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਜਘਾਨ੍ ਤਮ੍ ।। ੨੭੫.
ਉਸ ਤੋਂ ਮਣੀ ਤੇ ਜਾਂਬਵਤੀ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਉਹ ਦੁਆਰਕਾ ਪੁਰੀ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਧਨੁਂ ਕृषਣੋ ਮਣਿਮਾਦਾਯ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਭਾਕ੍ । ਬਲਯਾਦਵਮੁਖ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਅਕ੍ਰੂਰਾਨ੍ਮਣਿਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ ।। ੨੭੫.
ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧੀ। ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਣੀ ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੀ ਚ ਸਮ੍ਪਠਨ੍ । ਸਤ੍ਰਾਜਿਤੋ ਭਙ੍ਗਕਾਰਃ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ।। ੨੭੫.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੇ ਸੁਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ।
ਅਨਮਿਤ੍ਰਾਚ੍ਛਿਨਿਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸਤ੍ਯਕਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਨੇਃ ਸੁਤਃ । ਸਤ੍ਯਕਾਤ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਯੁਯੁਧਾਨਾਦ੍ਧੁਨਿਰ੍ਹ੍ਯਭੂਤ੍ ।। ੨੭੫.
ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ਿਨੀ ਜਨਮਿਆ; ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਕਾ ਸੀ। ਸਤ੍ਯਕਾ ਤੋਂ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨ ਤੋਂ ਹੁਨੀ ਹੋਇਆ।
ਧੁਨੇਰ੍ਯੁਗਨ੍ਧਰਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਾਹ੍ਯੋऽਭੂਤ ਸ ਯੁਧਾਜਿਤਃ । ऋषਭਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਕੌ ਤਸ੍ਯ ਹ੍ਯृषਬਾਚ੍ਚ ਸ੍ਵਫਲ੍ਕਕਃ ।। ੨੭੫.
ਧੁਨੇਰੀ ਯੁਗੰਧਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਵਾਹਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਯੁਧਾਜਿਤ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ਭ ਅਤੇ ਖੇਤਰਕਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਰਿਸ਼ਭ ਤੋਂ ਸਵਫਲਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਵਫਲ੍ਕਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਕ੍ਰੂਰੋ ਅਕ੍ਰੂਰਚ੍ਚ ਸੂਧਨ੍ਵਕਃ । ਸ਼ੂਰਾਤ੍ਤੁ ਵਸੁਦੇਵਾਦ੍ਯਾਃ ਪृਥਾ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪ੍ਰਿਯਾऽਭਵਤ੍ ।। ੨੭੫.
ਸਵਫਲਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਕਰੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਅਕਰੂਰ ਤੋਂ ਸੂਧਨਵਕਾ ਹੋਇਆ। ਸ਼ੂਰਾ ਤੋਂ ਵਸੁਦੇਵ ਆਦਿ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੀ।