ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਤਿਃ ਕੁਮਾਰਭਾਵੇऽਪਿ ਵਿष੍ਣੁਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਹਰਿਂ ਗਤਃ । ਦੇਵਯਾਨੀ ਸੁਕ੍ਰਕਨ੍ਯਾ ਯਯਾਤੇਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯऽਭੂਤ੍ਤਦਾ ॥ ੨੭੪.

ਯਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਸੁਕ੍ਰ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।

ਵृषਪਰ੍ਵ੍ਵਜਾ ਸਰ੍ਮ੍ਮਿष੍ਠਾ ਯਯਾਤੇਃ ਪਞ੍ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਾਃ । ਯਦੁਞ੍ਚ ਤੁਰ੍ਵ੍ਵਸੁਞ੍ਚੈਵ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ॥ ੨੭੪.

ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ। ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਞ੍ਚਾਨੂਞ੍ਚ ਪੂਰੁਞ੍ਚ ਸ਼ਰ੍ਮ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵ੍ਵਣੀ । ਯਦੁਃ ਪੂਰੁਸ਼੍ਚਾਭਵਤਾਨ੍ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨੌ ॥ ੨੭੪.

ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਪੂਰੁ, ਇਹ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਦੁ ਤੇ ਪੂਰੁ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਯਦੋਰਾਸਨ੍‌ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤੇषੁ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍ । ਨੀਲਾਞ੍ਜਿਕੋ ਰਧੁਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੁਃ ਸ਼ਤਜਿਚ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍ ।। ੨੭੫.

ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਯਦੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਾਹਸਰਜਿਤ ਸੀ। ਨੀਲਾਂਜਿਕ, ਰਧੁ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਤੇ ਸ਼ਤਾਜਿਤ — ਇਹ ਸਾਹਸਰਜਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।

ਸ਼ਤਜਿਦ੍ਧੈਹਯੋ ਰੇਣੁਹਯੋ ਹਯ ਇਤਿ ਤ੍ਰਯਃ । ਧਰ੍ਮ੍ਮਨੇਤ੍ਰੋ ਹੈਹਯਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮ੍ਮਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਹਨਃ ।। ੨੭੫.

ਸ਼ਤਾਜਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੈਹਯ, ਰੇਣੁਹਯ ਤੇ ਹਯ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਨ। ਹੈਹਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਨੇਤਰ ਸੀ, ਤੇ ਧਰਮਨੇਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਹਨ।

ਮਹਿਮਾ ਸਂਹਨਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮਹਿਮ੍ਨੋ ਭਦ੍ਰਸੇਨਕਃ । ਭਦ੍ਰਸੇਨਾਦ੍ ਦੁਰ੍ਗਮੋऽਭੂਦ੍‌ਦੁਰ੍ਗਭਾਤ੍ਕਨਕੋऽਭਵਤ੍ ।। ੨੭੫.

ਸੰਹਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਿਮਾ ਸੀ; ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਦ੍ਰਸੇਨਕ; ਭਦ੍ਰਸੇਨ ਤੋਂ ਦੁਰਗਮ, ਤੇ ਦੁਰਗਮ ਤੋਂ ਕਨਕ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਕਨਕਾਤ੍ ਕृਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕृਤਾਗ੍ਨਿਃ ਕਰਵੀਰਕਃ । ਕृਤੌਜਾਸ਼੍ਚ ਚਚਤੁਰ੍ਥੋऽਭੂਤ੍ ਕृਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਸੋऽਰ੍ਜੁਨਃ ।। ੨੭੫.

ਕਨਕ ਤੋਂ ਕ੍ਰਤਵੀਰਯ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਤਾਗਨੀ, ਕਰਵੀਰਕ ਤੇ ਚੌਥਾ ਕ੍ਰਤੋਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਕ੍ਰਤਵੀਰਯ ਤੋਂ ਸੋ ਅਰਜੁਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਦਤ੍ਤੋऽਰ੍ਜ੍ਜੁਨਾਯ ਤਪਤੇ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਮਹੀਸ਼ਤਾਮ੍ । ਦਦੌ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਞ੍ਚ ਅਜੇਯਤ੍ਵਂ ਰਣੇऽਰਿਣਾ ।। ੨੭੫.

ਦੱਤ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯਤਾ ਦਿੱਤੀ।

ਅਧਰ੍ਮ੍ਮੈ ਵਰ੍ਤ੍ਤ ਮਾਨਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਹਸ੍ਤਾਨ੍ਮृਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁ ਬਾ । ਦਸ਼ ਯਜ੍ਞਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੋऽਰ੍ਜ੍ਜੁਨਃ ਕृਤਵਾਨ੍ਤृਪਃ ।। ੨੭੫.

ਅਧਰਮ ਵਾਲੇ ਚਲਣ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਈ। ਰਾਜਾ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।

ਅਨष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਤਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਮਰਣਾਦਭੂਤ੍ । ਨ ਨੂਨਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਨृਪਾਃ ।। ੨੭੫.

ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੀ ਵਧੀਕ ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇਗਾ।

ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਦ੍ਦਾਨੈਸ੍ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਚ । ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਤਂ ਪੁਤ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚ ਵੈ ਪਰਾਃ ।। ੨੭੫.

ਯਜਨਾਂ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਸ਼ੌਰ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ — ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨ।

ਸੂਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸੂਰਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟੋਕ੍ਤਃ ਕृष੍ਣ ਏਵ ਚ । ਜਯਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਨਾਮਾਸੀਦਾਵਨ੍ਤ੍ਯੋ ਨृਪਤਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ ।। ੨੭੫.

ਸੂਰਸੇਨ, ਸੂਰਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟੋਕਤਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਜਯਧਵਜ — ਇਹ ਆਖਰੀ ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਨ।

ਜਯਧ੍ਵਜਾਤ੍ਤਾਲਜਙ੍ਘਸ੍ਤਾਲਜਙ੍ਘਾਤ੍ਤਤਃ ਸੁਤਾਃ । ਹੈਹਯਾਨਾਂ ਕੁਲਾਃ ਪਞ੍ਚ ਭੋਜਾਸ਼੍ਚਾਵਨ੍ਤਯਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੭੫.

ਜਯਧਵਜ ਤੋਂ ਤਾਲਜੰਘਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਲਜੰਘਾ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਹਿਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੰਜ ਘਰਾਣੇ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਭੋਜ ਤੇ ਅਵੰਤਿ ਵੀ।

ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਜਾਤਾਃ ਸ਼ੌਣ੍ਡਿਕੇਯਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਾਦਨਨ੍ਤੋऽਭੂਦਨਨ੍ਤਾਦ੍‌ਦੁਰ੍ਜ੍ਜਯੋ ਨृਪਃ ।। ੨੭੫.

ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ੌਣਡੀਕੇਆ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮ ਲਏ; ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਅਨੰਤ ਹੋਇਆ, ਅਨੰਤ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਦੁਰਜਯਾ।

ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ਵ੍ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼ਅਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤੋ ਹਰਿਃਸ੍ਵਯਮ੍ । ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਸ੍ਤੁ ਵृਜਿਨੀਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਹਾऽਭੂਦ੍‌ਵृਜਿਨੀਵਤਃ ।। ੨੭੫.

ਹੁਣ ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਆਪ ਜਨਮਿਆ; ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਤੋਂ ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ, ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਤੋਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹੋਈ।

ਸ੍ਵਾਹਾਪੁਤ੍ਰੋ ਰੁषਦ੍‌ਗੁਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਰਸ੍ਥਃ ਸੁਤਃ । ਸ਼ਸ਼ਵਿਨ੍ਦੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਾਚ੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀ ਹਰੌ ਰਤਃ ।। ੨੭੫.

ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਸ਼ਦਗੁ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਸਥ; ਸ਼ਸ਼ਵਿੰਦੁ, ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਅਤੇ ਚਕ੍ਰਵਤੀ ਜੋ ਹਰਿ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਸ਼ਸ਼ਵਿਨ੍ਦੋਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਾਨਾਮਭਵਚ੍ਛਤਮ੍ । ਧੀਮਤਾਂ ਚਾਰੁਰੂਪਾਣਾਂ ਭੂਰਿਦ੍ਰਵਿਣਤੇਜਸਾਮ੍ ।। ੨੭੫.

ਸ਼ਸ਼ਵਿੰਦੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਿਆਣੇ, ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਪृਥੁਸ਼੍ਰਵਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨੋऽਭੂਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਤ੍ਰਃ ਸੁਯਜ੍ਞਕਃ । ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਯੋਸ਼ਨਾਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁਰੁਸ਼ਨਃ ਸੁਤਃ ।। ੨੭੫.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ ਮੁੱਖ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯਜਨਕਾ, ਸੁਯਜਨਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ਼ਨਾ, ਉਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿਤਿਕਸ਼ੁ।

ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੋਸ੍ਤੁ ਮਰੁਤ੍ਤੋऽਭੂਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਮ੍ਬਲਵਰ੍ਹਿषਃ । ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਰੁਕ੍ਮਕਵਚਾਦ੍ਰੁਕ੍ਮੇषੁਃ ਪृਥੁਰੁਕ੍ਮਕਃ ।। ੨੭੫.

ਤਿਤਿਕਸ਼ੁ ਤੋਂ ਮਰੁਤ ਹੋਇਆ, ਮਰੁਤ ਤੋਂ ਕੰਬਲਵਰਹਿਸ਼; ਪੰਜਾਹ ਸੁਨੇਹਰੀ ਕਵਚ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ ਅਤੇ ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮਕਾ।

ਹਵਿਰ੍ਜ੍ਯਾਮਘਃ ਪਾਪਘ੍ਨੋ ਜ੍ਯਾਮਘਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤੋऽਭਵਤ੍ । ਸੇਵ੍ਯਾਯਾਂ ਜ੍ਯਾਮਘਾਦਾਸੀਦ੍ਵਿਦਰ੍ਬਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ।। ੨੭੫.

ਹਵਿਰਜਾਮਘਾ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਿਆ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਮਘਾ, ਜੋ ਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਜਾਮਘਾ ਅਤੇ ਸੇਵਿਆ ਤੋਂ ਵਿਦਰਭ, ਵਿਦਰਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੌਸ਼ਿਕ।

ਲੋਮਪਾਦਃ ਕ੍ਰਥਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਤ੍ ਕृਤਿਃ ਸ੍ਯਾਲ੍ਲੋਮਪਾਦਤਃ । ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਯ ਚਿਦਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਦ੍ਯਾ ਨृਪਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ।। ੨੭੫.

ਲੋਮਪਾਦ ਤੋਂ ਕਰਥਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਕਰਥਾ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਤੀ; ਲੋਮਪਾਦ ਤੋਂ ਕੌਸ਼ਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਦੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਚੈਦਿਆ ਰਾਜੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ।

ਕ੍ਰਥਾਦ੍ਵਿਦਰ੍ਭਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕੁਨ੍ਤਿਃ ਕੁਨ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਧृष੍ਟਕਃ । ਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਨਿਧृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਉਦਰ੍ਕਾਖ੍ਯੋ ਵਿਦੂਰਥਃ ।। ੨੭੫.

ਕਰਥਾ ਤੋਂ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੁੰਤੀ; ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕਾ; ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕਾ ਤੋਂ ਨਿਧ੍ਰਿਤੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਉਦਰਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਦੂਰਥਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਪੁਤ੍ਰੋ ਵ੍ਯੋਮਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯੋਮਾਜ੍ਜੀਮੂਤ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਜੀਮੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਕਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਰਥਃ ਸੁਤਃ ।। ੨੭੫.

ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਯੋਮਾ ਹੋਇਆ; ਵਯੋਮਾ ਤੋਂ ਜੀਮੂਤਾ; ਜੀਮੂਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਰਥ।

ਭੀਮਰਥਾਨ੍ਨਵਰਥਸ੍ਤਤੋ ਦृੜ੍ਹਰਥੋऽਭਵਤ੍ । ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਦृੜ੍ਹਰਥਾਤ੍ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਕਰਮ੍ਭਕਃ ।। ੨੭੫.

ਭੀਮਰਥ ਤੋਂ ਨਵਰਥ, ਫਿਰ ਦ੍ਰਿੜਰਥ; ਦ੍ਰਿੜਰਥ ਤੋਂ ਸ਼ਕੁੰਤੀ, ਸ਼ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਕਰੰਭਕਾ।

ਕਰਮ੍ਭਾਦ੍ਦੇਵਲਾਤੋऽਭੁਤ੍ ਦੇਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਃ । ਦੇਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਨ੍ਮਧੁਰ੍ਨਾਮ ਮਧੋਰ੍ਦ੍ਰਵਰਸੋऽਭਵਤ੍ ।। ੨੭੫.

ਕਰੰਭਕਾ ਤੋਂ ਦੇਵਲਾਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਕਸ਼ੇਤਰ; ਦੇਵਕਸ਼ੇਤਰ ਤੋਂ ਮਧੁਰ, ਮਧੁਰ ਤੋਂ ਦ੍ਰਵਰਸਾ।

ਦ੍ਰਵਰਸਾਤ੍ ਪੁਰੁਹੁਤੋऽਭੂਜ੍ਜਨ੍ਤੁਰਾਸੀਤ੍ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਃ । ਗੁਣੀ ਤੁ ਯਾਦਵੋ ਰਾਜਾ ਜਨ੍ਤੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ।। ੨੭੫.

ਦ੍ਰਵਰਸਾ ਤੋਂ ਪੁਰੁਹੁਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਤੁ; ਜੰਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣੀ, ਜੋ ਯਾਦਵ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਤ੍ਵਤਾ।

ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਵਾਹ੍ਯੋऽਭੂਦ੍‌ਵृष੍ਟਿਃ ਕृਮਿਰ੍ਨਿਮਿਸ੍ਤਥਾ । ਦੇਵਾਵृਧਾਦ੍ਵਭ੍ਰੁਰਾਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਲੋਕੋऽਤ੍ਰ ਗੀਯਤੇ ।। ੨੭੫.

ਭਜਮਾਨਾ ਤੋਂ ਵਾਹਿਆ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਕ੍ਰਿਮੀ ਅਤੇ ਨਿਮੀ ਹੋਏ; ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧਾ ਤੋਂ ਵਭ੍ਰੁ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਥੈਵ ਸ਼੍ਰृਣੁਮੋ ਦੂਰਾਤ੍ ਗੁਣਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍ । ਵਭ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਆਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਃ ਸਮਃ ।। ੨੭੫.

ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਗੁਣ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੀ; ਵਭ੍ਰੁ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧਾ ਵੀ ਦੇਵਾਂ ਸਮਾਨ ਸੀ।

ਚਤ੍ਵਾਰਸ਼੍ਚ ਸੁਤਾ ਵਭ੍ਰੋਰ੍ਵਾਸੁਦੇਵਪਰਾ ਨृਪਾਃ । ਕੁਹੁਰੋ ਭਜਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਨਿਃ ਕਮ੍ਬਲਵਰ੍ਹਿषਃ ।। ੨੭੫.

ਵਭ੍ਰੁ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ: ਕੁਹੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ਿਨੀ ਅਤੇ ਕੰਬਲਵਰਹਿਸ਼।