ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਰਾਕृਤੋ ਵੈਕृਤਸ਼੍ਚੈਵ ਕੌਮਾਰੋ ਨਵਮਸ੍ਤਥਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੋ ਨਵ ਸਰ੍ਗਾਸ੍ਤੁ ਜਗਤੋ ਮੂਲਹੇਤਵਃ

ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਵੈਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਕੌਮਾਰ ਰਚਨਾ ਨੌਵੀਂ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਨੌ ਰਚਨਾਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੂਲ ਵਜ੍ਹਾ ਹਨ।

ਖ੍ਯਾਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਭृਗ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਉਪਯੇਮਿਰੇ। ਨਿਤ੍ਯੋ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਃ ਸਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਪ੍ਰਕਥਿਤੋ ਜਨੈਃ

ਖਿਆਤੀ ਆਦਿ ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਭਰਗੁ ਆਦਿ ਨੇ ਵਿਆਹੀਆਂ; ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਨੈਮਿਤਿਕ ਰਚਨਾ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਾਕृਤਾ ਦੈਨਨ੍ਦਿਨੀ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਤਰਪ੍ਰਲਯਾਦਨ੍। ਜਾਯਤੇ ਯਤ੍ਰਾਨੁਦਿਨਂ ਨਿਤ੍ਯਸਰ੍ਗੋ ਹਿ ਸਮ੍ਮਤਃ

ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਰਚਨਾ ਦਿਨ-ਦਿਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਪ੍ਰਲੈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਤ ਰਚਨਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਦੇਵੌ ਧਾਤਾਵਿਧਾਤਾਰੌ ਭृਗੋਃ ਖ੍ਯਾਤਿਰਸੂਯਤ। ਸ਼੍ਰਿਯਞ੍ਚ ਪਤ੍ਨੀ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਾ ਸ੍ਤੁਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਵृਦ੍ਧਯੇ

ਧਾਤਾ ਤੇ ਵਿਧਾਤਾ, ਭਰਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਖਿਆਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ; ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼੍ਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਧਾਈ ਲਈ ਸਤਕਾਰਿਆ।

ਧਾਤੁਰ੍ਵਿਧਾਤੁਰ੍ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਣੋ ਮृਕਣ੍ਡੁਕਃ। ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮृਕਣ੍ਡੋਸ਼੍ਚ ਜਜ੍ਞੇ ਵੇਦਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤਤਃ

ਧਾਤਾ ਤੇ ਵਿਧਾਤਾ ਦੇ ਦੋ-ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਮ੍ਰਿਕੰਡੁਕ; ਮ੍ਰਿਕੰਡੁ ਤੋਂ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜਨਮਿਆ, ਫਿਰ ਵੇਦਸ਼ਿਰਾ।

ਪੌਰ੍ਣਮਾਸਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਭੂਤ੍ਯਾਂ ਮਰੀਚੇਰਭਵਤ੍ ਸੁਤਃ। ਸ੍ਮृਤ੍ਯਾਮਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਕੁਹੂਸ੍ਤਥਾ

ਪੌਰਣਮਾਸਾ ਮਰੀਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ; ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਤੇ ਕੁਹੂ ਹੋਏ।

ਰਾਕਾਸ਼੍ਚਾਨੁਮਤਿਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰੇਰਨਸੂਯਾਪ੍ਯਜੀਜਨਤ੍। ਸੋਮਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਞ੍ਚ ਯੋਗਿਨਮ੍

ਰਾਕਾ ਤੇ ਅਨੁਮਤੀ ਅਤ੍ਰੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ; ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਸੋਮਾ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਤੇ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਜੋਗੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਂ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਭਾਰ੍ਯਾਯਾਂ ਦਤ੍ਤੋਲਿਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤੋਭਵਤ੍। ਕ੍ਸ਼ਮਾਯਾਂ ਪੁਲਹਾਜ੍ਜਾਤਾਃ ਸਹਿष੍ਣੁਃ ਕਰ੍ਮਪਾਦਿਕਾਃ

ਪੁਲਸਤਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਦੱਤੋਲੀ ਪੁਲਸਤਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਪੁਲਹਾ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤੋਂ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਤੇ ਕਰਮਪਾਦਿਕਾ ਜਨਮੇ।

ਸਨ੍ਨਤ੍ਯਾਞ੍ਚ ਕ੍ਰਤੋਰਾਸਨ੍ ਬਾਲਿਖਿਲ੍ਯਾ ਮਹੌਜਸਃ। ਅਙ੍ਗੁष੍ਠਪਰ੍ਵਮਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਯੇ ਹਿ षष੍ਟਿਸਹਸ੍ਤ੍ਰਿਣਃ

ਸੰਨਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਤੋਂ ਬਾਲਿਖਿਲਿਆ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਉਹ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਜੋੜ ਵਾਂਗ ਹੈ।

ਉਰ੍ਜ੍ਜਾਯਾਞ੍ਚ ਵਸ਼ਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾ ਗਾਤ੍ਰੋਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਕਃ । ਸਵਨਸ਼੍ਚਾਲਘੁਃ ਸੁਕ੍ਰਃ ਸੁਤਪਾਃ ਸਪ੍ਤ ਚਰ੍षਯਃ

ਉਰਜਾ ਤੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਗਾਤਰਉਰਧਬਾਹੁਕ, ਸਵਨਾ, ਆਲਘੁ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਸੁਤਪਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਮੇ।

ਪਾਵਕਃ ਪਵਮਾਨੋਭੂਚ੍ਛੁਚਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾਗ੍ਨਿਜੋਭਵਤ੍। ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਵਾਤ੍ਤਾ ਵਰ੍ਹਿषਦੋऽਨਗ੍ਨਯਃ ਸਾਗ੍ਨਯੋ ਹ੍ਯਜਾਤ੍

ਪਾਵਕ, ਪਵਮਾਨਾ ਤੇ ਸ਼ੁਚਿ ਜਨਮੇ। ਸ੍ਵਾਹਾ ਤੋਂ ਅਗਨਿਜਾ ਜਨਮੇ। ਅਗਨਿਸ੍ਵਾਤ, ਵਰਹਿਸ਼ਦ, ਅਨਗਨਿ ਤੇ ਸਾਗਨਿ ਵੀ ਜਨਮੇ।

ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਧਾਯਾਞ੍ਚ ਮੇਨਾ ਵੈਧਾਰਿਣੀ ਸੁਤੇ । ਹਿਂਸਾਭਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤਯੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਤਥਾਨृਤਮ੍

ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਸ੍ਵਧਾ ਤੋਂ, ਤੇ ਮੇਨਾ ਵੈਧਾਰਣੀ ਦੀ ਪੁਤਰੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਹਿੰਸਾ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਤਥਾ ਤੇ ਅਨ੍ਰਿਤ ਜਨਮੇ।

ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਨਿਕृਤਿਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਭਯਨ੍ਨਰਕਮੇਵ ਚ। ਮਾਯਾ ਚ ਵੇਦਨਾ ਚੈਵ ਮਿਥੁਨਨ੍ਤ੍ਵਿਦਮੇਤਯੋਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਇਕ ਕੁੜੀ ਨਿਕ੍ਰਿਤੀ, ਭਯ ਤੇ ਨਰਕ ਵੀ ਜਨਮੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਾਇਆ ਤੇ ਵੇਦਨਾ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜਨਮੇ।

ਤਯੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇਥ ਵੈ ਮਾਯਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਭੂਤਾਪਹਾਰਿਣਮ੍। ਵੇਦਨਾ ਚ ਸੁਤਂ ਚਾਪਿ ਦੁਃ ਖਂ ਜਜ੍ਞੇਥ ਰੌਰਵਾਤ੍

ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਾਇਆ ਨੇ ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੇਦਨਾ ਨੇ ਰੌਰਵ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।

ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਜਰਾਸ਼ੋਕਤृष੍ਣਾਕ੍ਰੋਧਾਸ਼੍ਚ ਜਜ੍ਞਿਰੇ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਰੁਦਨ੍ ਜਾਤੋ ਰੋਦਨਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਨਾਮਕਃ

ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਤੋਂ ਰੋਗ, ਬੁਢਾਪਾ, ਸ਼ੋਕ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਜਨਮੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੋਣ ਤੋਂ ਰੋਦਨ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਜਨਮਿਆ।

ਭਵਂ ਸ਼ਰ੍ਵਮਥੇਸ਼ਾਨਂ ਤਥਾ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਦ੍ਵਿਜ। ਭੀਮਮੁਗ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵਮੁਵਾਚ ਸ ਪਿਤਾਮਹਃ

ਭਵ, ਸ਼ਰਵ, ਈਸ਼ਾਨ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਭੀਮ, ਉਗ੍ਰ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਦਕ੍ਸ਼ਕੋਪਾਚ੍ਚ ਤਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਦੇਹਨ੍ਤਤ੍ਯਾਜ ਸਾ ਸਤੀ। ਹਿਮਵਦ੍ਦੁਹਿਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰਭੂਤ੍ ਪੁਨਃ

ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।

ऋषਿਭ੍ਯੋ ਨਾਰਦਾਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪੂਜਾਃ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਪੂਰ੍ਵਿਕਾਃ। ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣਵਾਦੇਰ੍ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਾਃ

ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਪੂਜਾ, ਸਨਾਨ ਆਦਿ ਰੀਤਾਂ ਆਈਆਂ। ਇਹ ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਦਿ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਾਮਾਨ੍ਯਪੂਜਾਂ ਵਿष੍ਣਵਾਦੇਰ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦਾਨ੍। ਸਮਸ੍ਤਪਰਿਵਾਰਾਯ ਅਚ੍ਯੁਤਾਯ ਨਮੋ ਯਜੇਤ

ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਦਿ ਦੀ ਆਮ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਅਚ੍ਯੁਤ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ 'ਨਮੋ' ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਧਾਤ੍ਰੇ ਵਿਧਾਤ੍ਰੇ ਗਙ੍ਗਾਯੈ ਯਮੁਨਾਯੈ ਨਿਧੀ ਤਥਾ। ਦ੍ਵਾਰਸ਼੍ਰਿਯਂ ਵਾਸ੍ਤੁਨਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕੂਰ੍ਮ੍ਮਨਨ੍ਤਕਮ੍

ਧਾਤ੍ਰ, ਵਿਧਾਤ੍ਰ, ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਨਿਧੀਆਂ, ਦਵਾਰ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਨਵਾਂ ਸਥਾਨ, ਸ਼ਕਤੀ, ਕੂਰਮ ਤੇ ਅਨੰਤਕ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪृਥਿਵੀਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਕਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮੇਵ ਚ। ਅਧਰ੍ਮਾਦੀਨ੍ ਕਨ੍ਦਨਾਲਪਦ੍ਮਕੇਸ਼ਰਕਰ੍ਣਿਕਾਃ

ਧਰਤੀ, ਧਰਮ, ਗਿਆਨ, ਵੈਰਾਗ, ਐਸ਼ਵਰ, ਅਧਰਮ ਆਦਿ, ਕੰਡ, ਪੱਤੀਆਂ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਕਰਣਿਕਾ — ਕਮਲ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ऋਗ੍ਵੇਦਾਦ੍ਯਂ ਕृਤਾਦ੍ਯਞ੍ਚ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਯਰ੍ਕ੍ਕਾਦਿਮਣ੍ਡਲਮ੍। ਵਿਮਲੋਤ੍ਕਰ੍षਿਣੀ ਜ੍ਞਾਨਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਯੋਗਾ ਚ ਤਾ ਯਜੇਤ੍

ਰਿਗਵੇਦ ਤੇ ਹੋਰ ਵੇਦ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਤੇ ਹੋਰ ਯੁਗ, ਸਤ੍ਵ ਤੇ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ, ਵਿਮਲਉਤਕਰਸ਼ਿਨੀ, ਗਿਆਨ, ਕਰਮ ਤੇ ਯੋਗ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਹ੍ਵੀਂ ਸਤ੍ਯਾਂ ਤਥੇਸ਼ਾਨਾਨੁਗ੍ਰਹਸਨਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਕਾਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਗਿਰਙ੍ਗਣਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਦਿਕਂ ਯਜੇਤ੍

ਪ੍ਰਹਵੀ, ਸਤ੍ਯ, ਈਸ਼ਾਨ, ਅਨੁਗ੍ਰਹ, ਸਨਮੂਰਤੀ, ਦੁਰਗਾ, ਗਿਰਾ, ਅੰਗਣ, ਖੇਤਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਆਦਿ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਹृਦਯਞ੍ਚ ਸ਼ਿਰਃ ਸ਼ੂਲਂ ਵਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰਮਥਾਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍। ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚਕ੍ਰਂ ਗਦਾਂ ਪਦ੍ਮਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਕੌਸ੍ਤੁਭਂ ਯਜੇਤ੍

ਹਿਰਦਾ, ਸਿਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕਵਚ, ਅੱਖਾਂ, ਹਥਿਆਰ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ — ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵਨਮਾਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪੁष੍ਟਿਂ ਗਰੁਡਂ ਗੁਰੁਮਰ੍ਚਯੇਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਯਮਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਜਲਂ ਵਾਯੁਂ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਵਨਮਾਲਾ, ਸ਼੍ਰੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਗਰੁੜ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਯਮ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਪਾਣੀ, ਵਾਯੁ ਤੇ ਧਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਈਸ਼ਾਨਨ੍ਤਮਜਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾਹਨਂ ਕੁਮੁਦਾਦਿਕਮ੍। ਵਿष੍ਵਕਸੇਨਂ ਮਣ੍ਡਲਾਦੌ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਪੂਜਾਦਿਨਾ ਭਵੇਤ੍

ਪੂਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਵਾਹਨ, ਕਮਲ ਆਦਿ ਅਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਸੇਨ ਦੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਥ ਸਾਮਾਨ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਨ੍ਦਿਨਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍। ਮਹਾਕਾਲਂ ਯਜੇਦ੍ਗਙ੍ਗਾਂ ਯਮੁਨਾਞ੍ਚ ਗਣਾਦਿਕਮ੍

ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਮ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਨੰਦਿਨ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਮਹਾਕਾਲ, ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਗਿਰਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਗੁਰੁਂ ਵਾਸ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦੀਨ੍ ਧਰ੍ਮਕਾਦਿਕਮ੍। ਵਾਮਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਤਥਾ ਰੌਦ੍ਰੀ ਕਾਲੀ ਕਲਵਿਕਾਰਿਣੀ

ਬੋਲੀ, ਲਕshmi, ਗੁਰੂ, ਘਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਆਦਿ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ; ਵਾਮਾ, ਜੇਸ਼ਠਾ, ਰੌਦਰੀ, ਕਾਲੀ, ਕਲਵਿਕਾਰੀਣੀ ਵੀ।

ਬਲਵਿਕਰਿਣੀ ਚਾਪਿ ਬਲਪ੍ਰਮਥਿਨੀ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਸਰ੍ਵਭੂਤਦਮਨੀ ਚ ਮਦਨੋਨ੍ਮਾਦਿਨੀ ਸ਼ਿਵਾਸਨਮ੍

ਬਲਵਿਕਾਰੀਣੀ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਬਲਪ੍ਰਮਥਿਨੀ; ਸਰਵਭੂਤਦਮਨੀ, ਮਦਨਉਨਮਾਦਿਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਆਸਨ।