ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਕृਚ੍ਛ੍ਰੈਰ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾऽਥ ਸਰ੍ਵਭਾਕ੍ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭ੍ਯਃ ਸਾਨ੍ਤਿਭ੍ਯਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋऽਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੋ ਵਰਾਃ ।। ੨੬੩.

ਤਪ ਕਰਕੇ, ਜਾਪ, ਆਹੁਤੀ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਠਾਰਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਮृਤਾ ਚਾਭ੍ਯਾ ਸੌਮ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵੋਤ੍ਪਾਤਵਿਮਰ੍ਦ੍ਦਨਾਃ । ਅਮृਤਾ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤ੍ਯਾ ਅਭ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੈਵਤਾ ।। ੨੬੩.

ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਅਭਿਆ ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਨਰਮ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਉਪਦਰਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਅਭਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਹੈ।

ਸੌਮ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤ੍ਯਾ ਏਕਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਮਦਾ । ਅਭਯਾਯਾਮਣਿਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਭृਗੂਤ੍ਤਮ ।। ੨੬੩.

ਸੌਮਿਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਭਯਾ ਮਣੀ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲਈ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।

ਸ਼ਤਕਾਣ੍ਡੋऽਮृਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸੌਮ੍ਯਾਯਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਜੋ ਮਣਿਃ । ਤਦ੍ਦੈਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧੌ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਣਿਬਨ੍ਧਨਂ ।। ੨੬੩.

ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਸ਼ਤਕਾਂਡਾ ਮਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੌਮਿਆ ਲਈ ਸ਼ੰਖ ਤੋਂ ਜਣੀ ਮਣੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਨ, ਤੇ ਮਣੀ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਭੌਮਾਦਿਸਮੁਤ੍ਪਾਤਾਰ੍ਦਨਾਇਮਾਃ । ਦ੍ਵਿਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਭੌਮਨ੍ਤੁ ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ।। ੨੬੩.

ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਅਕਾਸ਼, ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜਣ ਵਾਲੇ ਉਪਦਰਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨ। ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰਾਂ ਦੇ ਅਚੰਭਿਆਂ — ਅਕਾਸ਼ੀ, ਵਾਤਾਵਰਣੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ — ਸੁਣ।

ਗ੍ਰਹਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵੈਕृਤਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ । ਉਲ੍ਕਾਪਾਤਸ਼੍ਚ ਦਿਗ੍ਦਾਹਃ ਪਰਿਵੇਸ਼ਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੨੬੩.

ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਕਾਸ਼ੀ ਉਲਟ-ਪੁਲਟਾਂ, ਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀਆਂ — ਜਿਵੇਂ ਉਲਕਾ ਪਾਤ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਸੜਨ, ਤੇ ਪਰਦੇ — ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ।

ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਗਰਞ੍ਚੈਵ ਵृष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਵਿਕृਤਾ ਚ ਯਾ । ਚਰਸ੍ਥਿਰਭਵਂ ਭੂਮੌ ਭੂਕਮ੍ਪਮਪਿ ਭੂਮਿਜਂ ।। ੨੬੩.

ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ, ਅਜੀਬ ਮੀਂਹ ਪੈਣਾ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਿਲੱਖਣ ਹੋਵੇ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਂ ਥਿਰ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਤੇ ਭੂਕੰਪ ਵੀ ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜਦੇ ਹਨ।

ਸਪ੍ਤਾਹਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਵष੍ਟਾਵਦ੍ਭੁਤਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਵਿਨਾ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਰ੍षੈਰਦ੍ਭੁਤਂ ਭਯਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੩.

ਜੇ ਅਚੰਭਾ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸਫਲ ਰਹੇਗਾ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਅਚੰਭਾ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵਤਾਰ੍ਚ੍ਚਾਃ ਪ੍ਰਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੇਪਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਤਿ ਚ । ਆਰਠਨ੍ਤਿ ਚ ਰੋਦਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਸ੍ਵਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇਹਸਨ੍ਤਿ ਚ ।। ੨੬੩.

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੱਚਦੀਆਂ, ਕੰਬਦੀਆਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਚੀਕਦੀਆਂ, ਰੋਂਦੀਆਂ, ਪਸੀਨਾ ਕਰਦੀਆਂ ਤੇ ਹੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਰ੍ਚ੍ਚਾਵਿਕਾਰੋਪਸ਼ਮੋऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ । ਅਨਗ੍ਨਿਰ੍ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਚ ਭृਸ਼ਨਿਸ੍ਵਨਂ ।। ੨੬੩.

ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਉਲਟ-ਪੁਲਟਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਣ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਬਲਦੀ, ਤੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਨ ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਚੇਨ੍ਧਨਵਾਂਸ੍ਤਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪੀਡ੍ਯਤੇ ਨृਪੈਃ । ਅਗ੍ਨਿਵੈਕृਤ੍ਯਸ਼ਮਨਮਗ੍ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਗਵ ।। ੨੬੩.

ਜਿੱਥੇ ਲੱਕੜੀ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਫੜਦੀ, ਉਹ ਰਾਜ ਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਦੀ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਦਾ ਇਲਾਜ, ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਕਾਲੇ ਫਲਿਤਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਰਕ੍ਤਂ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਚ । ਵृਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਪਾਤਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸ਼ਿਵਂ ਪੂਜ੍ਯ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ ।। ੨੬੩.

ਜਦੋਂ ਰੁੱਖ ਅਣਸਮੇਂ ਫਲ ਲਾਉਣ, ਤੇ ਦੂਧ ਲਹੂ ਵਾਂਗ ਵਹੇ, ਤਾਂ ਐਸੀਆਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਉਪਦਰਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਣ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਤਿਵृष੍ਟਿਰਨਾਵृष੍ਟਿਰ੍ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਯੋਭਯਂ ਮਤਂ । ਅਨृਤੌ ਤ੍ਰਿਦਿਨਾਰਬ੍ਘਵृष੍ਟਿਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਭਯਾਯ ਹਿ ।। ੨੬੩.

ਵਧੇਰੇ ਮੀਂਹ, ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਅਕਾਲ — ਦੋਵੇਂ ਉਪਦਰਵ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅਣਸਮੇਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਮੀਂਹ ਪਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵृष੍ਟਿਵੈਕृਤ੍ਯਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਵਰ੍ਕਪੂਜਨਾਤ੍ । ਨਗਰਾਦਪਸਰ੍ਪਨ੍ਤੇ ਸਮੀਪਮੁਪਯਾਨ੍ਤਿ ਚ ।। ੨੬੩.

ਵਰਖਾ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗੜਬੜ ਪਰਜਨਯ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨੇੜਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਨਦ੍ਯੋ ਹ੍ਰਦਪ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਾ ਵਿਰਸਾਸ਼੍ਚ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ । ਸਲਿਲਾਸ਼ਯਵੈਕृਤ੍ਯੇ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਾਰੁਣੋ ਮਨੁਃ ।। ੨੬੩.

ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਚਸ਼ਮੇ ਸੁਆਦਹੀਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਵਾਰੁਣ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਕਾਲਪ੍ਰਸਵਾ ਨਾਰ੍ਯ੍ਯਃ ਕਾਲਤੋ ਵਾਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਥਾ । ਵਿਕृਤਪ੍ਰਸਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਗ੍ਮਪ੍ਰਸਵਨਾਦਿਕਂ ।। ੨੬੩.

ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਅਣਸਮੇਂ ਬੱਚੇ ਜਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਜਣੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਅਸਧਾਰਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਵਿਅੰਗ ਬੱਚਿਆਂ ਜਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਜਣਮ ਆਦਿ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਸਵਵੈਕृਤ੍ਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਿਪ੍ਰਾਦਿ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਵੜਵਾ ਹਸ੍ਤਿਨੀ ਗੌਰ੍ਵਾ ਯਦਿ ਯੁਗ੍ਮਂ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ।। ੨੬੩.

ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਜਣਮ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਘੋੜੀ, ਹਥਣੀ ਜਾਂ ਗਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਬੱਚੇ ਜਣੇ।

ਵਿਜਾਤ੍ਯਂ ਵਿਕृਤਂ ਵਾਪਿ षਡ੍‌ਭਿਰ੍ਮਾਸੈਰ੍ਮ੍ਰਿਯੇਤ੍ ਵੈ । ਵਿਕृਤਂ ਵਾ ਪ੍ਰਸੂਯਨ੍ਤੇ ਪਰਚਕ੍ਰਭਯਂ ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੩.

ਜੇ ਬੱਚਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਾਤ ਦਾ ਜਾਂ ਵਿਅੰਗ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਵਿਅੰਗ ਬੱਚੇ ਜਣੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਖਤਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹੋਮਃ ਪ੍ਰਸੂਤਿਵੈਕृਤ੍ਯੇ ਜਪੋ ਵਿਪ੍ਰਾਦਿਪੂਜਨਂ । ਯਾਨਿ ਯਾਨਾਨ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਨ ਵਹਨ੍ਤਿ ਚ ।। ੨੬੩.

ਜਣਮ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਹੋਣ ਤੇ ਹੋਮ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਜੋੜੇ ਅਣਮਿਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਠੀਕ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਜਣਦੇ।

ਆਕਾਸ਼ੇ ਤੂਰ੍ਯਨਾਦਾਸ਼੍ਚ ਮਹਦ੍ਭਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਂ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਯਦਾ ਗ੍ਰਾਮਮਾਰਣ੍ਯਾ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ।। ੨੬੩.

ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ, ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਰਣ੍ਯਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਾ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਃ ਜਲਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਥਲੋਦ੍ਭਵਾਃ । ਸ੍ਥਲਂ ਵਾ ਜਲਜਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਦ੍ਵਾਰਾਦਿਕੇ ਸ਼ਿਵਾਃ ।। ੨੬੩.

ਜਦੋਂ ਘਰੇਲੂ ਜਾਨਵਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਜਾਨਵਰ ਰਾਜਦਰਵਾਜ਼ੇ ਆਦਿ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਦੋषੇ ਕੁਕ੍ਕੁਟੋ ਵਾਸੇ ਸ਼ਿਵਾ ਚਾਰ੍ਕੋਦਯੇ ਭਵੇਤ੍ । ਗृਹਙ੍ਕਪੋਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਤ੍ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਦਿਧ੍ਨ ਲੀਯਤੇ ।। ੨੬੩.

ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਜੇ ਕੂਕੜ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਪੰਛੀ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਆਵੇ; ਜੇ ਕਬੂਤਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਛੱਤ ਤੇ ਲੈਟ ਜਾਵੇ।

ਮਧੁਰਾਂ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਂਤ੍ ਕਾਕੋ ਮੈਥੁਨਗੋ ਦृਸ਼ਿ । ਪ੍ਰਾਸਾਦਤੋਰਣੋਦ੍ਯਾਨਦ੍ਵਾਰਪ੍ਰਾਕਾਰਵੇਸ਼੍ਮਨਾਂ ।। ੨੬੩.

ਜੇ ਮੱਖੀਆਂ ਮਿੱਠਾ ਬਣਾਉਣ, ਜਾਂ ਕਾਂ ਮਲਾਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਸਭ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਬਾਗ, ਆਉਣ-ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਘਰਾਂ 'ਤੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਅਨਿਮਿਤ੍ਤਨ੍ਤੁ ਪਤਨਂ ਦृੜ੍ਹਾਨਾਂ ਰਾਜਮृਤ੍ਯਵੇ । ਰਜਸਾ ਵਾਥ ਕਧੂਮੇਨ ਦਿਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਸਮਾਕੁਲਾਃ ।। ੨੬੩.

ਜੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਇਮਾਰਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਡਿੱਗ ਪੈਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਧੂੜ ਜਾਂ ਧੂੰਏ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਗੜਬੜ ਹੋ ਜਾਣ।

ਕੇਤੂਦਯੋਪਰਾਗੌ ਚ ਛਿਦ੍ਰਤਾ ਸ਼ਸ਼ਿਸੂਰ੍ਯਯੋਃ । ਗ੍ਰਹਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵਿਕृਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਭਯਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍ ।। ੨੬੩.

ਜਦੋਂ ਪੁੰਜੀ ਜਾਂ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਤਾਰੇ ਉਗਣ ਜਾਂ ਡਿੱਗਣ, ਜਾਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਖੋਟ ਆਵੇ; ਜਿੱਥੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਵੀ ਖਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਦੀਪ੍ਯੇਤ ਸ੍ਤ੍ਰਵਨ੍ਤੇ ਚੋਦਕੁਮ੍ਭਕਾਃ । ਮृਤਿਰ੍ਭਯਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯ੍ਤਾਦਿਰੁਤ੍ਪਾਤਾਨਾਂ ਫਲਮ੍ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੩.

ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਬਲਦੀ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਰਿਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਮੌਤ, ਡਰ, ਸੁੰਨਾਪਣ ਤੇ ਹੋਰ ਉਤਪਾਤਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਦੇਵਪੂਜਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਚੋਤ੍ਪਾਤਮਰ੍ਦਨਮ੍ । ਆਪੋਹਿष੍ਠੇਤਿ ਤਿਸृਭਿਃ ਸ੍ਨਾਤੋऽਰ੍ਘ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣਵੇਰ੍ਪਯੇਤ੍ ।। ੨੬੪.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਉਤਪਾਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਤਿੰਨ 'ਆਪੋਹਿਸ਼ਠ' ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ।

ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾ ਇਤਿ ਚ ਪਾਦ੍ਯਞ੍ਚ ਤਿਸृਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਸ਼ਨ੍ਨ ਆਪੋ ਹ੍ਯਾਚਮਨਮਿਦਮਾਪੋऽਭਿषੇਚਨਂ ।। ੨੬੪.

'ਹਿਰਣਯਵਰਨਾ' ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ; 'ਸ਼ੰਨਾ ਆਪੋ' ਆਚਮਨ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਲਈ ਹੈ।

ਰਥੇ ਅਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਿਸृਭਿਰ੍ਗਨ੍ਧਂ ਯੁਵੇਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਂ । ਪੁष੍ਪਂ ਪੁष੍ਪਵਤੀਤ੍ਯੇਵਂ ਧੂਪਂ ਧੂਪੋਸਿ ਚਾਪ੍ਯਥ ।। ੨੬੪.

ਰਥ ਤੇ ਧੁਰੇ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧ ਚੜ੍ਹਾਓ; 'ਯੁਵੇਤੀ' ਕਪੜੇ ਲਈ, 'ਪੁਸ਼ਪੰ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ' ਫੁੱਲਾਂ ਲਈ, ਤੇ 'ਧੂਪੰ ਧੂਪੋਸੀ' ਧੂਪ ਲਈ ਹੈ।