ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਸਾਮ੍ਨਾਂ ਵਿਧਾਨਂ ਕਥਿਤਂ ਵਕ੍ਸ਼ਅਯੇ ਚਾਥਰ੍ਵ੍ਵਣਾਮਥ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤੀਯਂ ਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ।। ੨੬੧.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਮਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਥਰਵਣ ਕਰਮ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ। ਸ਼ਾਂਤਾਤੀਯ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਭੈषਜ੍ਯਞ੍ਚ ਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ਰੋਗਾਨ੍ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤੀਯਂ ਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਪਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੨੬੧.

ਭੈਸ਼ਜ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਸਪਤੀਆ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਕ੍ਕਚਿਨ੍ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚ ਭਯਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਭਯਙ੍ਗਣਂ । ਨ ਕ੍ਕਚਿਜ੍ਜਾਯਤੇ ਰਾਮ ਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਂ ।। ੨੬੧.

ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਅਭਯੰਗ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਡਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਰਾਮਾ, ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਆਯੁष੍ਯਞ੍ਚ ਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਅਪਮृਤ੍ਯੁਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤ੍ਰ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਨਙ੍ਗਣਂ ।। ੨੬੧.

ਆਯੁਸ਼ਿਆ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਵਸਤਿਆ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੇਯਸਾ ਯੋਗਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਰ੍ਮ੍ਮਵਰ੍ਮ੍ਮਗਣਨ੍ਤਥਾ । ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤ੍ਯਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵਾਸ੍ਤੁਦੋषਾਨ੍ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ।। ੨੬੧.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਗਰੁੱਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਾਸਤੁਪਤਿਆ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਥਾ ਰੌਦ੍ਰਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਦੋषਾਨ੍ ਵ੍ਯषੋਹਤਿ । ਏਤੈਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣੈਰ੍ਹੋਮੋ ਹ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ਸੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿषੁ ।। ੨੬੧.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੌਦ੍ਰ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਸ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਅਠਾਰਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰੈਨ੍ਦ੍ਰੀ ਚ ਵ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਰੌਦ੍ਰੀ ਤਥੈਵ ਚ । ਵਾਯਵ੍ਯਾ ਵਾਰੁਣੀ ਚੈਵ ਕੌਵੇਰੀ ਭਾਰ੍ਗਵੀ ਤਥਾ ।। ੨੬੧.

ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਇੰਦ੍ਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ, ਰੌਦ੍ਰੀ, ਵਾਯਵੀ, ਵਾਰੁਣੀ, ਕੌਵੈਰੀ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ।

ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੀ ਕੌਮਾਰੀ ਵਹ੍ਨਿਦੇਵਤਾ । ਮਾਰੁਦ੍‌ਗਣਾ ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਕੀ ਤਥਾ ।। ੨੬੧.

ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ, ਤਵਾਸ਼ਤ੍ਰੀ, ਕੌਮਾਰੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਨੈਰਿਤਕੀ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ।

ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਾਙ੍ਗਿਰਸੀ ਯਾਮ੍ਯਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਮਦਾ । ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਰਿਤਿ ਹ੍ਯੇਤਜ੍ਜਪ੍ਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ।। ੨੬੧.

ਸ਼ਾਂਤੀ, ਆੰਗਿਰਸੀ, ਯਾਮਿਆ, ਪਾਰਥਵੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ — ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਜਪਿਆ ਕਿ 'ਤੂੰ ਮੌਤ ਹੈਂ', ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸੁਪਰ੍ਣਂਸ੍ਤ੍ਵੇਤਿ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਭੁਜਗੈਰ੍ਨੈਵ ਬਾਧ੍ਯਤੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤਮਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਕਰਮ੍ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੧.

'ਸੁਪਰਨੰ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਹ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤਮਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਬਾਧਾਵਿਨਾਸ਼ਨਂ । ਇਮਾ ਦੇਵੀਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਰਃ ਪਰਃ ।। ੨੬੧.

ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਇਹ ਸਭ ਬਾਧਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ' ਮੰਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵਾ ਮਰੁਤ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਕਰਮ੍ਭਵੇਤ੍ । ਯਮਸ੍ਯ ਲੋਕਾਦਿਤ੍ਯੇਤ੍ਤ੍ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼ਮਨਮ੍ਪਰਂ ।। ੨੬੧.

'ਦੇਵਾਂ, ਮਾਰੁਤਾਂ' ਮੰਤਰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ' ਮੰਤਰ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਬਣਿਜੇਤਿ੧ ਪਣ੍ਯਲਾਭਕਰਂ ਪਰਂ । ਕਾਮੋ ਮੇ ਵਾਜੀਤਿ ਹੁਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸੌਬਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ।। ੨੬੧.

'ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਵਪਾਰੀ' ਮੰਤਰ ਵਪਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ' ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਦੀ ਹੈ।

ਤੁਭ੍ਯਮੇਵ ਜਬੀਮਨ੍ਨਿਤ੍ਯਯੁਤਨ੍ਤੁ ਹੁਤਮ੍ਭਵੇਤ੍ । ਅਗ੍ਨੇਗੋਬਿਨ੍ਨ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍੨ ਮੇਧਾਵृਦ੍ਧਿਕਰਮ੍ਪਰਂ ।। ੨੬੧.

'ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ, ਹਵਨ ਹੋਵੇ' — ਇਹ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀ ਵਧਦੀ ਹੈ; 'ਅੱਗੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ' ਮੰਤਰ ਗਿਆਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।

ਧ੍ਰੁਵਂ ਧ੍ਰੁਵੇਣੇਤਿ ਹੁਤਂ ਸ੍ਥਾਨਲਾਭਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ । ਅਲਕ੍ਤਜੀਵੇਤਿ ਸ਼ੁਨਾ ਕृषਿਲਾਭਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੧.

'ਅਟੱਲ, ਅਟੱਲ ਨਾਲ' ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; 'ਲੱਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ' ਕੁੱਤੇ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਅਹਨ੍ਤੇ ਭਗ੍ਨ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਭਵੇਤ੍‌ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ । ਯੇ ਮੇ ਪਾਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾਪ੍ਯੇਤਤ੍ ਬਨ੍ਧਨਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਰਣਂ ।। ੨੬੧.

'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ' ਮੰਤਰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਬੰਧਨ ਹਨ' ਮੰਤਰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਪਤ੍ਵਹਨ੍ਨਿਤਿ ਰਿਪੂਨ੍ ਨਾਸ਼ਯੇਦ੍ਧੋਮਜਾਪ੍ਯਤਃ । ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮਿਤੀਤ੍ਯੇਤਦ੍‌ਯਸ਼ੋਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ।। ੨੬੧.

'ਮੈਂ ਸ਼ਪਥ-ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ' — ਇਹ ਹਵਨ ਤੇ ਜਪਣ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈਂ' ਮੰਤਰ ਯਸ਼ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਯਥਾ ਮृਗਮਤੀਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ । ਯੇਨ ਚੇਹਦਿਦਞ੍ਚੈਵ ਗਰ੍ਭਲਾਭਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੧.

'ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਨ ਚਲਦਾ' — ਇਹ ਮੰਤਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; 'ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਇਹ' — ਇਹ ਮੰਤਰ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨ੍ਨਃ ਪਰਿਪਾਤੁ ਪਥਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਭਵੇਤ੍ । ਮੁਞਅਚਾਮਿ ਤ੍ਵੇਤਿ ਕਥਿਤਮਪਮृਤ੍ਯੁਨਿਵਾਰਣਂ ।। ੨੬੧.

'ਵ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ' — ਇਹ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਲਮਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ' — ਇਹ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਸੋऽਦ੍ਯੇਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਤਵੇਰਿਤਂ ।। ੨੬੧.

ਜੋ ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਅੱਜ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਰਮ ਮੁੱਖ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।

ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਆਂ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਨ੍ਤੁ ਸਮਿਧਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਹਵਿਃ । ਆਜ੍ਯਞ੍ਚ ਵ੍ਰੀਹਯਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਵੈ ਗੌਰਸਰ੍षਪਾਃ ।। ੨੬੧.

ਯਜਨ ਲਈ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਪਹਿਲਾ ਹਵਨ; ਘੀ, ਚੌਲ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸਾਰੋਂ ਦਾ ਦਾਣਾ ਵੀ।

ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਨਿ ਤਿਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰੇ ਚ ਭਾਰ੍ਗਵ । ਦਰ੍ਭਾਸ੍ਤਥੈਵ ਦੂਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਵਿਲ੍ਵਾਨਿ ਕਮਲਾਨਿ ਚ ।। ੨੬੧.

ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ, ਤਿਲ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਦੁੱਧ, ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਦੂਰਵਾ, ਬੇਲ ਫਲ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵੀ।

ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪੁष੍ਟਿਕਰਾਣ੍ਯਾਹੁਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤੈਲਙ੍ਕਣਾਨਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਰਾਜਿਕਾ ਰੁਧਿਰਂ ਵਿषਂ ।। ੨੬੧.

ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਲ ਦੀ ਪੀਠ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੀ ਰਾਈ, ਲਹੂ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ।

ਸਮਿਧਃ ਕਣ੍ਟਕੋਪੇਤਾ ਅਭਿਚਾਰੇषੁ ਯੋਜਯੇਤ੍ । ਆਰ੍षਂ ਵੈ ਦੈਵਤਂ ਛਨ੍ਦੋ ਬਿਨ੍ਯੋਗਜ੍ਞ ਆਚਰੇਤ੍ ।। ੨੬੧.

ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਅਭਿਚਾਰ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਛੰਦ ਨੂੰ ਜਾਣੇ।

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਵੇਦਞ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਯਂ ਲਕ੍ਸ਼ਅਮੀਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾ ਹਰਿਣੀਮृਚਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ।। ੨੬੩.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ' ਹਰ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; 'ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ, ਪੀਲੀ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਦਰਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀਆਂ ਰਿਕਾਂ ਹਨ।

ਰਥੇष੍ਵਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਵਾਜੇਤਿ ਚਤਸ੍ਰੋ ਯਜੁषਿ ਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਸ੍ਰਾਵਨ੍ਤੀਯਂ ਤਥਾ ਸਾਮ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤਂ ਸਾਮਵੇਦਕੇ ।। ੨੬੩.

ਯਜੁਰਵੇਦ ਵਿੱਚ ਰਥਾਂ ਦੇ ਅਕਸਾਂ 'ਤੇ ਚਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਭਜਨ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਮਵੇਦ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਵੰਤੀਆਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਧਾਤਰ੍ਮਯਿ ਧੇਹਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਥਰ੍ਵਣੇ ਤਥਾ । ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤਂ ਯੋ ਜਪੇਦ੍‌ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੩.

ਅਥਰਵਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੈ: 'ਹੇ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸ਼੍ਰੀ ਵਸਾ।' ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਚਾਥ ਵਿਲ੍ਵਾਨਿ ਹੁਤ੍ਵਾਜ੍ਯਂ ਵਾ ਲਿਲਾਨ੍ ਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਏਕਨ੍ਤੁ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਵੇਦਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦਂ ।। ੨੬੩.

ਕਮਲ, ਬੈਲ ਪੱਤੇ ਜਾਂ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਪੁਰੁਸ਼ਸੂਕਤ ਦਾ ਪਾਠ ਸਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਿष੍ਪਾਪੋ ਹ੍ਯੇਕੈਕਯਾ੧ ਜਲਾਞ੍ਜਲਿਂ । ਸ੍ਨਾਤ ਏਕੈਕਯਾ ਪੁष੍ਪਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦ੍ਦਤ੍ਵਾਘਹਾ ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੩.

ਹਰ ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਇਕ ਮਿਠੀ ਜਲ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਹਰ ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਇਕ ਫੁੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਪਰਾਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।