ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦ੍ਵਾਲਕਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਚਾਚੂਰ੍ਣਂ ਘृਤਪ੍ਲੁਤਂ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍‌ਗਾਥਿਨਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰੁਤਿਧਰਸ੍ਤ੍ਵਸੌ ।। ੨੬੧.

ਕਿਸੇ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਚੂਰਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰਮਿਦ ਗਾਥੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹੁਤ੍ਵਾ ਰਥਨ੍ਤਰਞ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਂ । ਮਯਿ ਸ਼੍ਰੀਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਯਂ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ ।। ੨੬੧.

ਰਥੰਤਰਾ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਪ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। 'ਮੈ ਸ਼੍ਰੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵਧੀਆਈ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵੈਰੂਪ੍ਯਸ੍ਯਾष੍ਟਕਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜਾਨਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਕਂ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਚਾਨਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੬੧.

ਵਿਕਾਰ ਲਈ ਅਠ-ਭਾਗੀ ਕਰਮ ਨਿੱਤ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਜਾਂ ਅਠ-ਭਾਗੀ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਗਵ੍ਯੇषੁਣੇਤਿ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਯਂ ਪ੍ਰਾਤਰਤਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ । ਉਪਸ੍ਥਾਨਂ ਗਵਾਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤਾਃ ਸਦਾ ਗृਹੇ ।। ੨੬੧.

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿੱਤ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ 'ਗਵਯੇਸ਼ੁਣੇਤੀ' ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਂਵਾਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਘृਤਾਕ੍ਤਨ੍ਤੁ ਯਵਦ੍ਰੋਣਂ ਵਾਤ ਆਵਾਤੁ ਭੇषਜਂ । ਅਨੇਨ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਂ ਮਾਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ।। ੨੬੧.

ਜਦ ਤੱਕ ਘੀ ਦੀ ਇਕ ਡੋਣੀ ਹੈ, ਹਵਾ ਦਵਾਈ ਲਿਆਵੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਮਾਇਆ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਦੇਵੋ ਦਾਸੇਨ ਤਿਲਾਨ੍ ਹੁਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਮ੍ਮਣਕृਨ੍ਤਨਂ । ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਪੀਤਯੇ ਵषਟ़ਕਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਂ ।। ੨੬੧.

ਪ੍ਰਦੇਵ ਨੇ ਨੌਕਰ ਰਾਹੀਂ ਤਿਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਕਰਵਾਈ, ਤਾਂ ਕਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਅਭਿ ਤਵ ਪੂਰਵਪੀਤਏ' ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਸ਼ਟ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਾਸਕੇਧ੍ਮਸਹਸ੍ਰਨ੍ਤੁ ਹੁਤਂ ਯੁਦ੍‌ਧੇ ਜਯਪ੍ਰਦਂ । ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਪੁਰੁषਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ ਬੁਧਃ ਪਿष੍ਟਮਯਾਨ੍ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ ।। ੨੬੧.

ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਆਟੇ ਨਾਲ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਏ।

ਪਰਕੀਯਾਨਥੋਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਸੁਸ੍ਵਿਨ੍ਨਾਨ੍ ਪਿष੍ਟਕਵਰਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਰੇਣੋਤ੍‌ਕृਤ੍ਯ ਭਾਗਸ਼ਃ ।। ੨੬੧.

ਫਿਰ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੀਆਂ ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲੇ ਨਾਲ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ।

ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰ ਣੋਨੁਮੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍षਪਤੈਲਾਕ੍ਤਾਨ੍ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ ।। ੨੬੧.

ਹੇ ਸ਼ੂਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਾਠ ਕਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇ।

ਏਤਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਬੁਘਃ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਜਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਗਾਰੁੜਂ ਵਾਮਦੇਵ੍ਯਞ੍ਚ ਰਥਨ੍ਤਰਬृਹਦ੍ਰਥੌ ।। ੨੬੧.

ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਾਰੁੜ, ਵਾਮਦੇਵ, ਰਥੰਤਰਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਸਾਮ੍ਨਾਂ ਵਿਧਾਨਂ ਕਥਿਤਂ ਵਕ੍ਸ਼ਅਯੇ ਚਾਥਰ੍ਵ੍ਵਣਾਮਥ । ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤੀਯਂ ਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ।। ੨੬੧.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਮਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਥਰਵਣ ਕਰਮ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ। ਸ਼ਾਂਤਾਤੀਯ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਭੈषਜ੍ਯਞ੍ਚ ਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ਰੋਗਾਨ੍ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤੀਯਂ ਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਪਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੨੬੧.

ਭੈਸ਼ਜ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਸਪਤੀਆ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਕ੍ਕਚਿਨ੍ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚ ਭਯਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਭਯਙ੍ਗਣਂ । ਨ ਕ੍ਕਚਿਜ੍ਜਾਯਤੇ ਰਾਮ ਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪਰਾਜਿਤਂ ।। ੨੬੧.

ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਅਭਯੰਗ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਡਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਰਾਮਾ, ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਆਯੁष੍ਯਞ੍ਚ ਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਅਪਮृਤ੍ਯੁਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤ੍ਰ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਨਙ੍ਗਣਂ ।। ੨੬੧.

ਆਯੁਸ਼ਿਆ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਵਸਤਿਆ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੇਯਸਾ ਯੋਗਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਰ੍ਮ੍ਮਵਰ੍ਮ੍ਮਗਣਨ੍ਤਥਾ । ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤ੍ਯਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵਾਸ੍ਤੁਦੋषਾਨ੍ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ।। ੨੬੧.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਗਰੁੱਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਾਸਤੁਪਤਿਆ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਘਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਥਾ ਰੌਦ੍ਰਗਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਦੋषਾਨ੍ ਵ੍ਯषੋਹਤਿ । ਏਤੈਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣੈਰ੍ਹੋਮੋ ਹ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ਸੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿषੁ ।। ੨੬੧.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੌਦ੍ਰ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਸ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਅਠਾਰਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰੈਨ੍ਦ੍ਰੀ ਚ ਵ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਰੌਦ੍ਰੀ ਤਥੈਵ ਚ । ਵਾਯਵ੍ਯਾ ਵਾਰੁਣੀ ਚੈਵ ਕੌਵੇਰੀ ਭਾਰ੍ਗਵੀ ਤਥਾ ।। ੨੬੧.

ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਇੰਦ੍ਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ, ਰੌਦ੍ਰੀ, ਵਾਯਵੀ, ਵਾਰੁਣੀ, ਕੌਵੈਰੀ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ।

ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੀ ਕੌਮਾਰੀ ਵਹ੍ਨਿਦੇਵਤਾ । ਮਾਰੁਦ੍‌ਗਣਾ ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਕੀ ਤਥਾ ।। ੨੬੧.

ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ, ਤਵਾਸ਼ਤ੍ਰੀ, ਕੌਮਾਰੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਨੈਰਿਤਕੀ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ।

ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਾਙ੍ਗਿਰਸੀ ਯਾਮ੍ਯਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਮਦਾ । ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਰਿਤਿ ਹ੍ਯੇਤਜ੍ਜਪ੍ਤਂ ਮृਤ੍ਯੁਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ।। ੨੬੧.

ਸ਼ਾਂਤੀ, ਆੰਗਿਰਸੀ, ਯਾਮਿਆ, ਪਾਰਥਵੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ — ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਜਪਿਆ ਕਿ 'ਤੂੰ ਮੌਤ ਹੈਂ', ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸੁਪਰ੍ਣਂਸ੍ਤ੍ਵੇਤਿ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਭੁਜਗੈਰ੍ਨੈਵ ਬਾਧ੍ਯਤੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤਮਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਕਰਮ੍ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੧.

'ਸੁਪਰਨੰ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਹ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤਮਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਬਾਧਾਵਿਨਾਸ਼ਨਂ । ਇਮਾ ਦੇਵੀਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਰਃ ਪਰਃ ।। ੨੬੧.

ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਇਹ ਸਭ ਬਾਧਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ' ਮੰਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵਾ ਮਰੁਤ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਕਰਮ੍ਭਵੇਤ੍ । ਯਮਸ੍ਯ ਲੋਕਾਦਿਤ੍ਯੇਤ੍ਤ੍ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼ਮਨਮ੍ਪਰਂ ।। ੨੬੧.

'ਦੇਵਾਂ, ਮਾਰੁਤਾਂ' ਮੰਤਰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ' ਮੰਤਰ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਬਣਿਜੇਤਿ੧ ਪਣ੍ਯਲਾਭਕਰਂ ਪਰਂ । ਕਾਮੋ ਮੇ ਵਾਜੀਤਿ ਹੁਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸੌਬਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ।। ੨੬੧.

'ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਵਪਾਰੀ' ਮੰਤਰ ਵਪਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ' ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਦੀ ਹੈ।

ਤੁਭ੍ਯਮੇਵ ਜਬੀਮਨ੍ਨਿਤ੍ਯਯੁਤਨ੍ਤੁ ਹੁਤਮ੍ਭਵੇਤ੍ । ਅਗ੍ਨੇਗੋਬਿਨ੍ਨ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍੨ ਮੇਧਾਵृਦ੍ਧਿਕਰਮ੍ਪਰਂ ।। ੨੬੧.

'ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ, ਹਵਨ ਹੋਵੇ' — ਇਹ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀ ਵਧਦੀ ਹੈ; 'ਅੱਗੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ' ਮੰਤਰ ਗਿਆਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।

ਧ੍ਰੁਵਂ ਧ੍ਰੁਵੇਣੇਤਿ ਹੁਤਂ ਸ੍ਥਾਨਲਾਭਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ । ਅਲਕ੍ਤਜੀਵੇਤਿ ਸ਼ੁਨਾ ਕृषਿਲਾਭਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੧.

'ਅਟੱਲ, ਅਟੱਲ ਨਾਲ' ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; 'ਲੱਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ' ਕੁੱਤੇ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਅਹਨ੍ਤੇ ਭਗ੍ਨ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਭਵੇਤ੍‌ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ । ਯੇ ਮੇ ਪਾਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾਪ੍ਯੇਤਤ੍ ਬਨ੍ਧਨਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਰਣਂ ।। ੨੬੧.

'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ' ਮੰਤਰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਬੰਧਨ ਹਨ' ਮੰਤਰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਪਤ੍ਵਹਨ੍ਨਿਤਿ ਰਿਪੂਨ੍ ਨਾਸ਼ਯੇਦ੍ਧੋਮਜਾਪ੍ਯਤਃ । ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਮਿਤੀਤ੍ਯੇਤਦ੍‌ਯਸ਼ੋਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ।। ੨੬੧.

'ਮੈਂ ਸ਼ਪਥ-ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ' — ਇਹ ਹਵਨ ਤੇ ਜਪਣ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈਂ' ਮੰਤਰ ਯਸ਼ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਯਥਾ ਮृਗਮਤੀਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ । ਯੇਨ ਚੇਹਦਿਦਞ੍ਚੈਵ ਗਰ੍ਭਲਾਭਕਰਂ ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੬੧.

'ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਨ ਚਲਦਾ' — ਇਹ ਮੰਤਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; 'ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਇਹ' — ਇਹ ਮੰਤਰ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨ੍ਨਃ ਪਰਿਪਾਤੁ ਪਥਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਭਵੇਤ੍ । ਮੁਞਅਚਾਮਿ ਤ੍ਵੇਤਿ ਕਥਿਤਮਪਮृਤ੍ਯੁਨਿਵਾਰਣਂ ।। ੨੬੧.

'ਵ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ' — ਇਹ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਲਮਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ' — ਇਹ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।