ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ਬੂਲਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਯਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਸ਼ਗਃ ਸੋਸ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੨੬੦.

ਜੇ ਕੋਈ ਭੋਜਨ, ਪਾਨ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰ ਇਤੀਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਂ । ਗਣਾਨਾਂ ਤ੍ਵਾ ਗਣਪਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹੋਮਞ੍ਚਤੁष੍ਪਥੇ ।। ੨੬੦.

‘ਸ਼ੰਨੋ ਮਿਤ੍ਰ’ ਦਾ ਜਾਪ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਚੌਰਾਹੇ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰੋ।

ਵਸ਼ੀਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਜ੍ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਧਾਨ੍ਯੈਰਸਂਸ਼ਯਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਯਮਭਿषੇਚਨੇ ।। ੨੬੦.

ਸਾਰੇ ਅਨਾਜਾਂ ਦੇ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਹਨ।

ਸ਼ਨ੍ਨੋ ਦੇਵੀਰਭਿष੍ਟਯੇ ਤਥਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਾਰਃ ਪਰਃ । ਏਕਚਕ੍ਰੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੁਤੇਨਾਜ੍ਯੇਨ ਭਾਗਸ਼ਃ ।। ੨੬੦.

‘ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀਰ ਅਭਿਸ਼ਟਯੇ’ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ‘ਏਕਚਕ੍ਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਘੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ-ਹਿੱਸੇ ਹਵਨ ਕਰੋ।

ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਨ ਚ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਗਾਵੋ ਭਗ ਇਤਿ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਹੁਤ੍ਵਾਜ੍ਯਂ ਗਾ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੬੦.

ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ‘ਗਾਵੋ ਭਗ’ ਦੇ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਘੀ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਗਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪ੍ਰਵਾਦਾਂषਃ ਸੋਪਦਿਤਿ ਗृਹਯਜ੍ਞੇ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਨਸ੍ਪਤ ਇਤਿ ਦ੍ਰੁਮਯਜ੍ਞੇ ਵਿਧੀਯਤੇ ।। ੨੬੦.

‘ਪ੍ਰਵਾਦਾਂਸ਼ਹ ਸੋਪ’ ਮੰਤ੍ਰ ਘਰ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ‘ਦੇਵੇਭ्यो ਵਨਸਪਤੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਯਜੁਰ੍ਵ੍ਵਿਧਾਨਙ੍ਕਥਿਤਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਾਮ੍ਨਾਂ ਵਿਧਾਨਕਂ । ਸਂਹਿਤਾਂ ਵੈष੍ਣਵੀਞ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਮਭਾਕ੍ ।। ੨੬੧.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਾਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਵੈਸ਼ਣਵ ਸੰਹਿਤਾ ਦਾ ਜਾਪ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸਂਹਿਤਾਞ੍ਛਾਨ੍ਦਸੀਂ ਸਾਧੁ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ । ਸ੍ਕਾਨ੍ਦੀਂ ਪੈਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਞ੍ਚ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦਵਾਨ੍ ।। ੨੬੧.

ਚੰਦਸ ਸੰਹਿਤਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਪ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਕੰਦ ਤੇ ਪਿਤਰ ਸੰਹਿਤਾ ਜਪ ਕੇ, ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਜਾਮਹੇ ਹਿਂਸਾਦੋषਵਿਨਾਸ਼ਨਂ । ਅਵਕੀਰ੍ਣੀ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚ ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤਿਗ੍ਮੇਤਿ ਵੈ ਜਪਨ੍ ।। ੨੬੧.

‘ਯਤਾ ਇੰਦ੍ਰ ਭਜਾਮਹੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ‘ਅਵਕੀਰਣੀ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚ ਅਗਨਿਸ੍ਤਿਗ੍ਮੇਤੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਖਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵ੍ਵਂਪਾਪਹਰਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਪਰਿਤੋਯਞ੍ਚ ਤਾਸੁ ਚ । ਅਵਿਕ੍ਰੇਯਞ੍ਚ ਵਿਕ੍ਰੀਯ ਜਪੇਦ੍‌ਘृਤਵਤੀਤਿ ਚ ।। ੨੬੧.

ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਮੰਤ੍ਰ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਪਰ ਜੇ ਵੇਚ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ‘ਘ੍ਰਿਤਵਤੀਤੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ।

ਅਯਾਨੋ ਦੇਵ ਸਵਿਤਰ੍ਜ੍ਞੇਯਨ੍ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਨਾਸ਼ਨਂ । ਅਬੋਧ੍ਯਗ੍ਨਿਰਿਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਘृਤਂ ਰਾਮ ਯਥਾਵਿਧਿ ।। ੨੬੧.

‘ਅਯਾਨੋ ਦੇਵ ਸਵਿਤਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ‘ਅਬੋਧ੍ਯਗਨਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਰਾਮਾ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਘੀ ਹਵਨ ਕਰੋ।

ਅਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਘृਤਸ਼ੇषੇਣ ਮੇਖਲਾਬਨ੍ਧ ਇष੍ਯਤੇ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਯਾਸਾਨ੍ਤੁ ਗਰ੍ਭਾਣਿ ਪਤਨ੍ਤਿ ਭृਗੁਸਤ੍ਤਮ ।। ੨੬੧.

ਘੀ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਓ ਕਰਕੇ, ਕਮਰਬੰਦ ਪਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ।

ਮਣਿਂ ਜਾਤਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਵਧ੍ਨੀਯਾਤ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਂ । ਸੋਮਂ ਰਾਜਾਨਮੇਤੇਨ ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੨੬੧.

ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੜ (ਮਣੀ) ਤੁਰੰਤ ਪਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਪਸਾਮ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਚਾਨੋ ਨਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਪਜਮ੍ਭਯਂ । ਮਾਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਵਾਦ੍ਯਤੇਤ੍ਯੇਤਦ੍‌ਧੁਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੨੬੧.

ਸਰਪਸਾਮ ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤਣ ਨਾਲ, ਸੱਪ ਦੇ ਡਸਣ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ‘ਮਾਦ੍ਯ ਤਵਾ ਵਾਦ੍ਯਤੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਪੰਡਿਤ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਸਤਾਵਰਿਮਣਿਮ੍ਬਦ੍‌ਧ੍ਵਾ ਨਾਪ੍ਨੁਯਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਤੋ ਭਯਂ । ਦੀਰ੍ਘਤਸਸੋਰ੍ਕ੍ਕ ਇਤਿ ਹੁਤ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਵਹੁ ।। ੨੬੧.

ਸਤਾਵਰੀ ਮਣੀ ਪਾ ਕੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ‘ਦੀਰਘਤਸਸੋਰਕਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਵਧੇਰੇ ਖਾਣਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਵਮਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀਤਿ ਜਪਨ੍ਨ ਮ੍ਰਿਯੇਤ੍ ਪਿਪਾਸਯਾ । ਤ੍ਵਮਿਮਾ ਓषਧੀ ਹ੍ਯੇਤਜ੍‌ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਯਾਧਿਂਨ ਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੬੧.

‘ਸਵਮਧਿਆਯੰਤਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਮਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ‘ਤਵਿਮਾ ਔਸ਼ਧੀ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।

ਪਥਿ ਦੇਵਵ੍ਰਤਞ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਭਯੇਬ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੁਨਯੇ ਤ੍ਵੇਤਿ ਹੁਤਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ।। ੨੬੧.

‘ਪਥਿ ਦੇਵਵ੍ਰਤ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ‘ਯਦਿੰਦ੍ਰੋ ਮੁਨਯੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਦੀ ਹੈ।

ਭਗੋ ਨ ਚਿਤ੍ਰ ਹਤ੍ਯੇਵਂ ਨੇਤ੍ਰਯੋ ਰਞ੍ਜਨਂ ਹਿਤਂ । ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ਰਾਮ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ।। ੨੬੧.

‘ਭਗੋ ਨ ਚਿਤ੍ਰ ਹਤ੍ਯੇਵੰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੰਗਤ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਰਾਮਾ, ‘ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰਧਨ’ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਜਪੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇਤਿ ਵਰ੍ਗਞ੍ਚ ਤਥਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ । ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਹਿ ਵਃ ਕਾਰਿਃ ਕਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ।। ੨੬੧.

‘ਇੰਦ੍ਰੇਤੀ’ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਦੀ ਹੈ। ‘ਪਰੀ ਪ੍ਰਿਆ ਹੀ ਵਹ ਕਾਰਿ’—ਇਹ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਸਾ ਤਙ੍ਕਾਮਯਤੇ ਰਾਮ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ । ਰਥਨ੍ਤਰਂ ਵਾਮਦੇਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚ੍ਚਸਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ।। ੨੬੧.

ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਰਾਮਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਰਥੰਤਰਾ ਅਤੇ ਵਾਮਦੇਵ ਮੰਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦ੍ਵਾਲਕਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਚਾਚੂਰ੍ਣਂ ਘृਤਪ੍ਲੁਤਂ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍‌ਗਾਥਿਨਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰੁਤਿਧਰਸ੍ਤ੍ਵਸੌ ।। ੨੬੧.

ਕਿਸੇ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਚੂਰਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰਮਿਦ ਗਾਥੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹੁਤ੍ਵਾ ਰਥਨ੍ਤਰਞ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਂ । ਮਯਿ ਸ਼੍ਰੀਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਯਂ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ ।। ੨੬੧.

ਰਥੰਤਰਾ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਪ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। 'ਮੈ ਸ਼੍ਰੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵਧੀਆਈ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵੈਰੂਪ੍ਯਸ੍ਯਾष੍ਟਕਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜਾਨਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਕਂ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਚਾਨਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੬੧.

ਵਿਕਾਰ ਲਈ ਅਠ-ਭਾਗੀ ਕਰਮ ਨਿੱਤ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਜਾਂ ਅਠ-ਭਾਗੀ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਗਵ੍ਯੇषੁਣੇਤਿ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਯਂ ਪ੍ਰਾਤਰਤਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ । ਉਪਸ੍ਥਾਨਂ ਗਵਾਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤਾਃ ਸਦਾ ਗृਹੇ ।। ੨੬੧.

ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿੱਤ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ 'ਗਵਯੇਸ਼ੁਣੇਤੀ' ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਂਵਾਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਘृਤਾਕ੍ਤਨ੍ਤੁ ਯਵਦ੍ਰੋਣਂ ਵਾਤ ਆਵਾਤੁ ਭੇषਜਂ । ਅਨੇਨ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਂ ਮਾਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ।। ੨੬੧.

ਜਦ ਤੱਕ ਘੀ ਦੀ ਇਕ ਡੋਣੀ ਹੈ, ਹਵਾ ਦਵਾਈ ਲਿਆਵੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਮਾਇਆ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਦੇਵੋ ਦਾਸੇਨ ਤਿਲਾਨ੍ ਹੁਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਮ੍ਮਣਕृਨ੍ਤਨਂ । ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਪੀਤਯੇ ਵषਟ़ਕਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਂ ।। ੨੬੧.

ਪ੍ਰਦੇਵ ਨੇ ਨੌਕਰ ਰਾਹੀਂ ਤਿਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਕਰਵਾਈ, ਤਾਂ ਕਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਅਭਿ ਤਵ ਪੂਰਵਪੀਤਏ' ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਸ਼ਟ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਾਸਕੇਧ੍ਮਸਹਸ੍ਰਨ੍ਤੁ ਹੁਤਂ ਯੁਦ੍‌ਧੇ ਜਯਪ੍ਰਦਂ । ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਪੁਰੁषਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ ਬੁਧਃ ਪਿष੍ਟਮਯਾਨ੍ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ ।। ੨੬੧.

ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਆਟੇ ਨਾਲ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਏ।

ਪਰਕੀਯਾਨਥੋਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਸੁਸ੍ਵਿਨ੍ਨਾਨ੍ ਪਿष੍ਟਕਵਰਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਰੇਣੋਤ੍‌ਕृਤ੍ਯ ਭਾਗਸ਼ਃ ।। ੨੬੧.

ਫਿਰ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੀਆਂ ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲੇ ਨਾਲ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ।

ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰ ਣੋਨੁਮੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍षਪਤੈਲਾਕ੍ਤਾਨ੍ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ ।। ੨੬੧.

ਹੇ ਸ਼ੂਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਾਠ ਕਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇ।