ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਸ਼੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ ਸ਼ਾਖੋਟਵਾਸਾਪਾਮਾਰ੍ਗਮੇਵ ਚ । ਵਿषਾਸृਙ੍‌ਮਿਸ਼੍ਰਸਮਿਧੋ ਵ੍ਯਾਧਿਘਾਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵ ।। ੨੬੦.

ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਾਖੋਟਾ ਅਤੇ ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰੋਗ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ, ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਜ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਲਹੂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਲੱਕੜ ਅਰਪਣ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।

ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਵਧਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਸਰ੍ਵ੍ਵਵ੍ਰੀਹਿਮਯੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਂ ਦ੍ਵਿਜ ।। ੨੬੦.

ਜੇ ਕੋਈ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।

ਸਹਸ੍ਨਸ਼ਸ੍ਤੁ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਰਾਜਾ ਵਸ਼ਗਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਮਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਦੂਰ੍ਵ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ ।। ੨੬੦.

ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਦੂਰਵਾ ਘਾਸ, ਜੋ ਰੋਗ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚ੍ਚਸਕਾਮਸ੍ਯ ਵਾਸੋਗ੍ਰਞ੍ਚ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਗਿਰੇषੁ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤੁषਕਣ੍ਟਕਭਸ੍ਮਭਿਃ ।। ੨੬੦.

ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕਪੜਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪ੍ਰਤਿਆੰਗਿਰਾ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਤੁਸ਼ਕੰਟਕ ਦੀ ਰਾਖ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਿਦ੍ਵੇषਣੇ ਚ ਪਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿ ਕਾਕਕੌਸ਼ਿਕਯੋਸ੍ਤਥਾ । ਕਾਪਿਲਞ੍ਚ ਘृਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਗ੍ਰਹੇ ਦ੍ਵਿਜ ।। ੨੬੦.

ਵੈਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕਾਂ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਪੰਛੀ ਦੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਅਰਪਣ ਕਰੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਪਿਲਾ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਵੀ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।

ਵਚਾਚੂਰ੍ਣੇਨ ਸਮ੍ਪਾਤਾਤ੍ਸਮਾਨੀਯ ਚ ਤਾਂ ਵਚਾਂ । ਸਹਸ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੇਧਾਵੀ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ ।। ੨੬੦.

ਵਚਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉਸ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਸਮੇਂ ਲਿਆ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਚਤੁਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਏਕਾਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਂ ਸ਼ਙ੍ਕੁ ਲੌਹਂ ਖਾਦਿਰਮੇਵ ਚ। ਦ੍ਵਿषਤੋ ਵਧੋਸੀਤਿ ਜਪਨ੍ਨਿਖਨੇਦ੍ਰਿਪੁਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ।। ੨੬੦.

ਗਿਆਰਾਂ ਉਂਗਲਾਂ ਲੰਬਾ ਲੋਹਾ ਜਾਂ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ ਦਬਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਉਚ੍ਚਾਟਨਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਕਥਿਤਂ ਤਵ । ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਪਾ ਇਤਿ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਨष੍ਟਞ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੬੦.

ਇਹ ਕਰਮ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਤਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; 'ਚਕਸ਼ੁਸ਼ਪਾ' ਜਪ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਉਪਯੁਞ੍ਜਤ ਇਤ੍ਯੇਤਦਨੁਵਾਕਨ੍ਤਥਾਨ੍ਨਦਂ । ਤਨੂਪਾਗ੍ਨੇ ਸਦਿਤਿ ਦੂਰ੍ਵ੍ਵਾਂ ਹੁਤ੍ਵਾਰ੍ਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ ।। ੨੬੦.

'ਉਪਯੁੰਜਤਾ' ਅਨੁਵਾਕ ਦੀ ਪੰਕਤੀ ਲਾਗੂ ਕਰਕੇ, 'ਤਨੂਪਾਗਨੇ ਸਦ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੂਰਵਾ ਘਾਸ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਯਮ੍ਬਕਂ ਯਜਾਮਹੇ ਹੋਮਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ ।। ੨੬੦.

'ਤ੍ਰਯੰਬਕੰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੁਭਾਗ ਵਧਦਾ ਹੈ।

ਕਨ੍ਯਾਨਾਮ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾਲਾਭਕਰਃ ਪਰਃ । ਭਯੇषੁ ਤੁ ਜਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਯੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੨੬੦.

ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਿੱਤ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਡਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਧੁਸ੍ਤੂਰਪੁष੍ਪਂ ਸਘृਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਕਾਮਭਾਕ੍ । ਹੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਰਾਮ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ।। ੨੬੦.

ਧਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਘੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਗੁਗਗਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਯੁਞ੍ਚਤੇ ਮਨੋऽਨੁਵਾਕਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਵਿष੍ਣੋਰਰਾਟਮਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਬਾਧਾਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ।। ੨੬੦.

'ਯੁੰਜਤੇ ਮਨੋ' ਅਨੁਵਾਕ ਜਪ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; 'ਵਿਸ਼ਨੋਰਰਾਟਮ' ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਬਾਧਾਵਾਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਞ੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਯਞ੍ਚ ਤਥੈਵ ਵਿਜਯਪ੍ਰਦਂ । ਅਯਨ੍ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਰਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਜਯਪ੍ਰਦਂ ।। ੨੬੦.

ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; 'ਅਯੰਨੋ ਅਗਨਿ' ਮੰਤ੍ਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਦਮਾਪਃ ਪ੍ਰਵਹਤ ਸ੍ਨਾਨੇ ਪਾਪਾਪਨੋਦਨਂ । ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਨ੍ਨੁ ਹਵਿषਾ ਸੂਚੀਂ ਲੌਹੀਨ੍ਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਾਮ੍ ।। ੨੬੦.

ਪਾਣੀ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਸਮੇਂ ਪਾਪ ਲੈ ਜਾਵੋ; ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਲੰਬੀ ਲੋਹ ਦੀ ਸੂਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕਨ੍ਯਾਯਾ ਨਿਖਨੇਦ੍ ਦ੍ਵਾਰਿ ਸਾऽਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਨ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ । ਦੇਵ ਸਵਿਤਰੇਤੇਨ ਹੁਤੇਨੈਤੇਨ ਚਾਨ੍ਨਵਾਨ੍ ।। ੨੬੦.

ਸੂਈ ਕੁੜੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਦਬਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ; ਇਸ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਖਾਣਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨੌ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਜੁਹੁਯਾਦ੍‌ਬਲਕਾਮੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਤਿਲੈਰ੍ਯਵੈਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਤਥਾਪਾਮਾਰ੍ਗਤਣ੍ਡੁਲੈਃ ।। ੨੬੦.

ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ 'ਸਵਾਹਾ' ਉਚਾਰ ਕੇ ਤਿਲ, ਜੌ ਅਤੇ ਅਪਾਮਾਰਗ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ।

ਸਹਸ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾਤਥਾ ਗੋਰੋਚਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਿਲਕਞ੍ਚ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਨਸ੍ਯਪ੍ਰਿਯਕਾਮਿਯਾਤ੍ ।। ੨੬੦.

ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਬਣਾਈ ਰੰਗਤ ਤੇ ਗਾਊ ਦੀ ਪੀਤ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਜਦੋ ਮੱਥੇ ਤੇ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਤੇ ਚਾਹਤ ਲੱਭਣ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਞ੍ਚ ਤਥਾ ਜਪ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਘਵਿਨਿਸੂਦਨਂ । ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਰ੍ਮਕਰੋ ਹੋਮਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਃ ।। ੨੬੦.

ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਪ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਮ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਅਜਾਵਿਕਾਨਾਮਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਕੁਞ੍ਜਰਾਣਾਂ ਤਥਾ ਗਵਾਂ । ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਬਾਲਾਨਾਂ ਯੋषਿਤਾਮਪਿ ।। ੨੬੦.

ਬੱਕਰੀਆਂ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਗਾਊ, ਮਨੁੱਖ, ਰਾਜੇ, ਬੱਚੇ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ—

ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਨਗਰਾਣਾਞ੍ਚ ਦੇਸ਼ਾਨਾਮਪਿ ਭਾਰ੍ਗਵ । ਉਪਦ੍ਰੁਤਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵ੍ਯਾਧਿਤਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ।। ੨੬੦.

ਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ, ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਜਿਹੜੇ ਪੀੜਤ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਹਨ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ—

ਮਰਕੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਰਿਪੁਜੇ ਚ ਤਥਾ ਭਯੇ । ਰੁਦ੍ਰਹੋਮਃ ਪਰਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਪਾਯਸੇਨ ਘृਤੇਨ ਚ ।। ੨੬੦.

ਜਦ ਮੌਤ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਜਾਂ ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਹੋਮ ਦੂਧ-ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕੁष੍ਮਾਣ੍ਡਘृਤਹੋਮੇਨ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਪਾਪਾਨ੍ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਸ਼ਕ੍ਤੁਯਾਵਕਭੈਕ੍ਸ਼ਾਸ਼ੀ ਨਕ੍ਤਂ ਮਨੁਜਸਤ੍ਤਮ ।। ੨੬੦.

ਕੁਸਮਾਂਡ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੌ ਦੀ ਖੀਰ ਜਾਂ ਭਿਖ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਏ।

ਬਹਿਃਸ੍ਨਾਨਰਤੋ ਮਾਸਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਯਹਤ੍ਯਯਾ । ਮਧੁਵਾਤੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੋਮਾਦਿਤੋऽਖਿਲਂ ਲਭੇਤ੍ ।। ੨੬੦.

ਬਾਹਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; 'ਮਧੁਵਾਤ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੇਤਿ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਂ । ਤਥਾ ਘृਤਵਤੀਤ੍ਯੇਤਦਾਯੁष੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਘृਤੇਨ ਤੁ ।। ੨੬੦.

'ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; 'ਘ੍ਰਿਤਵਤੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਘੀ ਦੇ ਹੋਮ ਦੁਆਰਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵ੍ਵਬਾਧਾਵਿਨਾਸ਼ਨਂ । ਇਹ ਗਾਵਃ ਪ੍ਰਜਾਯਧ੍ਵਮਿਤਿ ਪੁष੍ਟਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ ।। ੨੬੦.

'ਸਵਸਤੀ ਨ ਇੰਦਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਇਥੇ ਗਾਊ ਵਧਣ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਵਧਦੀ ਹੈ।

ਘृਤਾਹੁਤਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤਥਾऽਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਿਨਾਸ਼ਨਂ । ਸ੍ਰੁਵੇਣ ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਤਿ ਹੁਤ੍ਵਾਪਾਮਾਰ੍ਗਤਣ੍ਡੁਲਂ ।। ੨੬੦.

ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਅਕਾਲੀ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; 'ਦੇਵ ਦੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ੍ਰੂਹ ਨਾਲ ਅਪਾਮਾਰਗ ਚੌਲ ਦੇ ਹੋਮ ਕਰਨ ਨਾਲ—

ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਵਿਕृਤਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਮਭਿਚਾਰਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਰੁਦ੍ਰ ਪਾਤੁ ਪਲਾਸ਼ਸ੍ਯ ਸਮਿਦ੍ਭਿਃ ਕਨਕਂ ਲਭੇਤ੍ ।। ੨੬੦.

ਮਨੁੱਖ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਅੰਗਤਾ ਤੇ ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਲਾਸ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵੋ ਭਵੇਤ੍ਯਗ੍ਨ੍ਯੁਤ੍ਪਾਤੇ ਵ੍ਰੀਹਿਭਿਰ੍ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਨਰਃ । ਯਾਃ ਸੇਨਾ ਇਤਿ ਚੈਤਚ੍ਚ ਤਸ੍ਕਰੇਭ੍ਯੋ ਭਯਾਪਹਮ੍ ।। ੨੬੦.

ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਸਮੇਂ 'ਸ਼ਿਵੋ ਭਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚਾਵਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; 'ਯਾਹ ਸੇਨਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।