ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਭੇ ਵਾਸਾ ਇਤਿ ऋਚੋ ਜਪਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਨ ਸਾਗਾਨ੍ਨਿਤਿ ਚ ਜਪਨ੍ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚਾਤਤਾਯਿਨਃ ।। ੨੫੯.

'ਉਭੇ ਵਾਸਾ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਨਾ ਸਾਗਾਨ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਯਾ ਸ਼ੁਭੇਤਿ ਚ ਜਪਨ੍ ਜਾਤਿਸ਼੍ਰੈष੍ਠਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਇਮਨ੍ਨृਸੋਮਮਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੫੯.

'ਕਯਾ ਸ਼ੁਭੇ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਇਮੰ ਨ੍ਰਿਸੋਮਮ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪਿਤਰਿਤ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠੇਤ ਨਿਤ੍ਯਮਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਥਿਤਂ । ਅਗ੍ਨੇ ਨਯੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਘृਤਹੋਮਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਗਗਃ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ। 'ਅਗਨੇ ਨਯ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੇ ਘੀ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।

ਵੀਰਾਨ੍ਨਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਸ਼੍ਲੋਕਂ ਯੋ ਜਪੇਤ੍ ਸਦਾ। ਸਙ੍ਕਤੋ ਨੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਵਿषਾਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਵੀਰਾਨ ਨਯਮ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਸੰਕਟੋ ਨੇਤੀ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਯੋ ਜਾਤ ਇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਗਣਾਨਾਮਿਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਂ ।। ੨੫੯.

'ਯੋ ਜਾਤ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਗਣਾਨਾਮ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਸਨੇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਯੋ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤੀਮਾਂਨ੍ਤੁ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼ਮਨੀਮृਚਂ । ਅਧ੍ਵਨਿ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਛਤ੍ਰੁਂ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਂ ।। ੨੫੯.

ਜੋ 'ਯੋ ਮੇ ਰਾਜਨ' ਮੰਤਰ ਦੁਸ਼ਟ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਅਪ੍ਰਸਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਵਾ ਕੁਵਿਦਙ੍ਗ ਇਮਂ ਜਪੇਤ੍ । ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਕਂ ਜਪਨ੍ ਸੂਕ੍ਤਮਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਮਨੁਤ੍ਤਮਂ ।। ੨੫੯.

ਚਾਹੇ ਹਾਲਾਤ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮੰਦੇ, ਉਹ ਇਹ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ। ਬਾਈਵੀਂ ਸੂਕਤ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਆਤਮਕ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਰ੍ਵਸੁ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਿष੍ਟਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਕृਣੁष੍ਵੇਤਿ ਜਪਨ੍ ਸੂਕ੍ਤਂ ਜੁਹ੍ਵਦਾਜ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਃ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਕ੍ਰਣੁਸ਼ਵ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ।

ਅਰਾਤੀਨਾਂ ਹਰੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਪਿ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਉਪਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਪਰਿਤ੍ਯਚਾ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।

ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵ੍ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਃ । ਹਂਸਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਦਿਤ੍ਯੇਤਚ੍ਛੁਚਿਰੀਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਦਿਵਾਕਰਂ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਅੱਗ ਆਪ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ। 'ਹੰਸ ਸ਼ੁਚਿ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰੇ।

ਕृषਿਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸ੍ਥਾਲੀਪਾਕਂ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸ੍ਵਨੀਸ੍ਵਾਹਾਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ।। ੨੫੯.

ਜਦੋਂ ਖੇਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਖੇਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਪੰਜ ਵਾਰੀ 'ਸਵਾਹਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਦੇ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਚ ਮਰੁਦ੍‌ਬ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਰ੍ਜ੍ਜਨ੍ਯਾਯ ਭਗਾਯ ਚ । ਯਥਾਲਿਙ੍ਗਨ੍ਤੁ ਵਿਹਰੇਲ੍ਲਾਙ੍ਗਲਨ੍ਤੁ ਕृषੀਬਲਃ ।। ੨੫੯.

ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤ, ਪਰਜਨਿਆ ਤੇ ਭਾਗਾ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਹਲ ਚਲਾਏ।

ਯੁਕ੍ਤੋ ਧਾਨ੍ਯਾਯ ਸੀਤਾਯੈ ਸੁਨਾਸੀਰਮਥੋਤ੍ਤਰਂ । ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਨਮਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ਯਜੇਦੇਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ ।। ੨੫੯.

ਧਾਨ ਤੇ ਸੀਤਾ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਲੀਕ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਪ੍ਰਵਾਪਨੇ ਪ੍ਰਲਵਨੇ ਖਲਸੀਤਾਪਹਾਰਯੋਃ । ਅਮੋਘਙ੍ਗਰ੍ਮ੍ਮ ਭਵਤਿ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵਦਾ ਕृषਿਃ ।। ੨੫੯.

ਬੀਜ ਬੋਣ, ਢੱਕਣ ਤੇ ਲੀਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਕਰਮ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਿਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਕਾਮਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਾਵਕਾਤ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰ ਇਤਿ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਯ ऋਗ੍ਭ੍ਯਾਂ ਵਹ੍ਨਿਮਰ੍ਹਤਿ ।। ੨੫੯.

'ਸਮੁਦ੍ਰ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਵਿਸ਼ਵਨਰ' ਮੰਤਰ ਦੀ ਦੋ ਰਿਕਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ ਤਰਤ੍ਯਾਪਦਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾ ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ । ਵਿਪੁਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਂ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਮਰ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਜਿੱਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

. ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਚ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਧਨਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ । ਪ੍ਰਜਾਕਾਮੋ ਜਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਰੁਣਦੈਵਤਤ੍ਰਯਂ ।। ੨੫੯.

‘ਅਗਨੇ ਤੂੰ’ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਮਨਚਾਹੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।

ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਯਂ ਜਪੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਦਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਮਹਤ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਪਨ੍ਥਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਵ੍ਰਜਤੇऽਧ੍ਵਨਿ ।। ੨੫੯.

ਚੰਗੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਸਵੇਰੇ ਜਪੋ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕਰੋ। ‘ਸਫਰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।

ਵਿਜੀਗੀषੁਰ੍ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰਣਾਂ ਵ੍ਯਾਧਿਤਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਗਰ੍ਭਪ੍ਰਮੂਢਾਯਾ ਗਰ੍ਭਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮੁਤ੍ਤਮਂ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ‘ਵਨਸਪਤਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦਾ ਗਰਭ ਰੁਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਵਧੀਆ ਗਰਭ-ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅਚ੍ਛਾਵਦੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤਞ੍ਚ ਵृष੍ਟਿਕਾਮਃ ਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍ । ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਵਾਸਾ ਨ ਚਿਰੇਣ ਪ੍ਰਵਰ੍षਤਿ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਵਰਖਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ‘ਅੱਛਾਵਦ’ ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤੇ; ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਛੇਤੀ ਹੀ ਮੀਂਹ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮਨਸਃ ਕਾਮ ਇਤ੍ਯੇਤਾਂ ਪਸ਼ੁਕਾਮੋ ਨਰੋ ਜਪੇਤ੍ । ਕਰ੍ਦ੍ਦਮੇਨ ਇਤਿ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਕਾਮਃ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਃ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ‘ਮਨਸਹ ਕਾਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ‘ਕਰਦਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਨ੍ਹਾਵੇ।

ਅਸ਼੍ਵਪੂਰ੍ਵਾ ਇਤਿ ਸ੍ਨਾਯਾਦ੍ਰਾਜ੍ਯਕਾਮਸ੍ਤੁ ਮਾਨਵਃ । ਰੋਹਿਤੇ ਚਰ੍ਮ੍ਮਣਿ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤੁ ਯਥਾਵਿਧਿ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਰਾਜ-ਸੱਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ‘ਅਸ਼ਵਪੂਰਵਾ’ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਨ੍ਹਾਵੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਰਾਜਾ ਚਰ੍ਮ੍ਮਣਿ ਵੈਯਾਘ੍ਰੇ ਛਾਗੇ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਿਕੋ ਹੋਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ ।। ੨੫੯.

ਰਾਜਾ ਬਾਘ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਵੈਸ਼ ਚਾਗ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ; ਹਰ ਇਕ ਹਵਨ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਆਗਾਰ ਇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਗੋष੍ਠੇ ਗਾਂ ਲੋਕਮਾਤਰਂ । ਉਪਤਿष੍ਠੇਦ੍ ਵ੍ਰਜੇਚ੍ਚੈਵ ਯਦਿਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾਃ ਸਦਾਕ੍ਸ਼ਯਾਃ ।। ੨੫੯.

‘ਆਗਾਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਚਰਾਗਾਹ ਵਿੱਚ ਗਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜੇ ਅਮਰ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।

ਉਪੇਤਿਤਿਸृਭੀ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਮਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ । ਤੇਜੋ ਬਲਞ੍ਜ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਞ੍ਚੈਵ ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ।। ੨੫੯.

ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੰਗੀ ਡੰਗਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਇਸ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜਮੂਤਮृਕ੍ਤੇਨ ਤਥਾ ਸੇਨਾਙ੍ਗਾਨ੍ਯਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ । ਯਧਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਵਿਨਿਹਨ੍ਤਿ ਰਣੇ ਰਿਪੂਨ੍ ।। ੨੫੯.

ਬਦਲੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਫੌਜ ਦੇ ਹਰੇਕ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜਿਵੇਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਆਗ੍ਨੇਯੇਤਿ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸੂਕ੍ਤੈਰ੍ਧਨਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ । ਅਮੀਵਹੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ ।। ੨੫੯.

ਤਿੰਨ ਅਗਨੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅਮਰ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ‘ਅਮੀਵਹ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਸਂਬਾਧੇ ਵਿषਮੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਬਨ੍ਧੋ ਵਾ ਨਿਰ੍ਗਤਃ ਕ੍ਕਚਿਤ੍ । ਪਲਾਯਨ੍ ਵਾ ਗृਹੀਤੋ ਵਾ ਸੂਕ੍ਤਮੇਤਤ੍ਤਥਾ ਜਪੇਤ੍ ।। ੨੫੯.

ਭੀੜ, ਮੁਸ਼ਕਲ, ਕਿਲੇ, ਜਾਂ ਕਿਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂ ਭੱਜਦੇ, ਜਾਂ ਫੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੋ।

ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਨਿਯਤੋਪੋष੍ਯ ਸ਼੍ਰਾਪਯੇਤ੍ ਪਾਯਸਞ੍ਚਰੁਂ । ਤੇਨਾਹੁਤਿਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਤ੍ਯृਚਾ ।। ੨੫੯.

ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਖੀਰ ਦੀ ਸੌ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ ਅਤੇ ‘ਤ੍ਰਯੰਬਕ’ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ।