ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਆਪਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਿਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਵਾਕਰਂ । ਯਥਾ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਚੇषੀਕਾਂ ਤਥਾ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਤਿ ।। ੨੫੯.

ਮੱਧ-ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਦੀ 'ਆਪਨਹ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦ' ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਕਿਰਣਾਂ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਪ ਵੀ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜਾਤਵੇਦਸ ਇਤ੍ਯੇਤਜ੍ਜਪੇਤ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਪਥਿ । ਭਯੈਰ੍ਵ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਾਨਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਗृਹਾਨ੍ ।। ੨੫੯.

'ਜਾਤਵੇਦਸ' ਮੰਤ੍ਰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸੁਭਾਗਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਯਾਞ੍ਚ ਤਥਾ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਮੇਤਦ੍‌ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਨਾਸ਼ਨਂ । ਪ੍ਰਮਨ੍ਦਿਨੇਤਿ ਸੂਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਜਪੇਦ੍‌ਗਰ੍ਭਵਿਮੋਚਨਂ ।। ੨੫੯.

ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਪ੍ਰਮੰਦਿਨੇਤੀ ਸੂਯੰਤਿਆ' ਜਪਣ ਨਾਲ ਗਰਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਜਪਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤਿ ਸ੍ਨਾਤੋ ਵੈ ਸ਼੍ਵਦੇਵਨ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਕਂ । ਮੁਞ੍ਚਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਤਥਾ ਜੁਹ੍ਵਤ੍ ਸਕਲਂ ਕਿਲ੍ਵਿषਂ ਨਰਃ ।। ੨੫੯.

ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ 'ਇੰਦਰਮ' ਜਪਣ ਅਤੇ ਸੱਤ 'ਸ਼ਵਦੇਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ, ਤੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਮਾਮਿਤਿ ਜਪਨ੍ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ ਕਾਮਾਨਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਭੀਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ । ਮਾਨਸ੍ਤੋਕ ਇਤਿ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ।। ੨੫੯.

'ਇਮਾਮ' ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; 'ਮਾਨਸਤੋਕਾ' ਦੇ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਜਪਣ ਨਾਲ,

ਔਡੁਮ੍ਬਰੀਸ਼੍ਚ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਸਮਿਧਸ਼੍ਚਾਜ੍ਯਸਂਸ੍ਕृਤਾਃ । ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਜੀਵੇਦ੍ਰੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਉਡੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਸਮਿੱਥ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ; ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਕੱਟ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਜੀਵੇ।

ਊਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਵਾਹੁਰਨੇਨੈਵ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇਤਿ ਚ ऋਚਾ ਸ਼ਿਖਾਬਨ੍ਧੇ ਕृਤੇ ਨਰਃ ।। ੨੫੯.

ਉਹ 'ਊਰਧਵਵਾਹੁਰ' ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇ, ਅਤੇ 'ਮਾਨਸਤੋਕਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਚੋਟੀ ਬੰਨਦੇ ਸਮੇਂ ਜਪੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ—

ਅਧृष੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਜਾਯਤੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਵਿਨਾ । ਚਿਤ੍ਰਮਿਤ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠੇਤ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਤਥਾ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵੰਡਰਤਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਸਮਿਤ੍‌ਪਾਣਿਰ੍ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਅਥ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਤਿ ਚ ਜਪਨ੍ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਥ ਵਿਚ ਸਮਿੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਅਥ ਸੁਪਨ' ਮੰਤਰ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ—

ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਞ੍ਚਾਰ੍ਦ੍ਦਤੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਭੋਜਨਞ੍ਚਾਪ੍ਨੁਯਾਚ੍ਛੁਭਮ੍ । ਉਭੇ ਪੁਮਾਨਿਤਿ ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। 'ਉਭੇ ਪੁਮਾਨ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਭੇ ਵਾਸਾ ਇਤਿ ऋਚੋ ਜਪਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਨ ਸਾਗਾਨ੍ਨਿਤਿ ਚ ਜਪਨ੍ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚਾਤਤਾਯਿਨਃ ।। ੨੫੯.

'ਉਭੇ ਵਾਸਾ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਨਾ ਸਾਗਾਨ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਯਾ ਸ਼ੁਭੇਤਿ ਚ ਜਪਨ੍ ਜਾਤਿਸ਼੍ਰੈष੍ਠਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਇਮਨ੍ਨृਸੋਮਮਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੫੯.

'ਕਯਾ ਸ਼ੁਭੇ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਇਮੰ ਨ੍ਰਿਸੋਮਮ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪਿਤਰਿਤ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠੇਤ ਨਿਤ੍ਯਮਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਥਿਤਂ । ਅਗ੍ਨੇ ਨਯੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਘृਤਹੋਮਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਗਗਃ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ। 'ਅਗਨੇ ਨਯ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੇ ਘੀ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।

ਵੀਰਾਨ੍ਨਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਸ਼੍ਲੋਕਂ ਯੋ ਜਪੇਤ੍ ਸਦਾ। ਸਙ੍ਕਤੋ ਨੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਵਿषਾਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਵੀਰਾਨ ਨਯਮ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਸੰਕਟੋ ਨੇਤੀ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਯੋ ਜਾਤ ਇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਗਣਾਨਾਮਿਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਂ ।। ੨੫੯.

'ਯੋ ਜਾਤ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਗਣਾਨਾਮ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਸਨੇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਯੋ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤੀਮਾਂਨ੍ਤੁ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼ਮਨੀਮृਚਂ । ਅਧ੍ਵਨਿ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਛਤ੍ਰੁਂ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਂ ।। ੨੫੯.

ਜੋ 'ਯੋ ਮੇ ਰਾਜਨ' ਮੰਤਰ ਦੁਸ਼ਟ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਅਪ੍ਰਸਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਵਾ ਕੁਵਿਦਙ੍ਗ ਇਮਂ ਜਪੇਤ੍ । ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਕਂ ਜਪਨ੍ ਸੂਕ੍ਤਮਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਮਨੁਤ੍ਤਮਂ ।। ੨੫੯.

ਚਾਹੇ ਹਾਲਾਤ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮੰਦੇ, ਉਹ ਇਹ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ। ਬਾਈਵੀਂ ਸੂਕਤ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਆਤਮਕ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਰ੍ਵਸੁ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਿष੍ਟਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਕृਣੁष੍ਵੇਤਿ ਜਪਨ੍ ਸੂਕ੍ਤਂ ਜੁਹ੍ਵਦਾਜ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਃ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਕ੍ਰਣੁਸ਼ਵ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ।

ਅਰਾਤੀਨਾਂ ਹਰੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਪਿ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਉਪਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਪਰਿਤ੍ਯਚਾ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।

ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਵ੍ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਃ । ਹਂਸਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਦਿਤ੍ਯੇਤਚ੍ਛੁਚਿਰੀਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਦਿਵਾਕਰਂ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਅੱਗ ਆਪ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ। 'ਹੰਸ ਸ਼ੁਚਿ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰੇ।

ਕृषਿਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸ੍ਥਾਲੀਪਾਕਂ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸ੍ਵਨੀਸ੍ਵਾਹਾਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ।। ੨੫੯.

ਜਦੋਂ ਖੇਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਖੇਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਪੰਜ ਵਾਰੀ 'ਸਵਾਹਾ' ਕਹਿ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਦੇ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਚ ਮਰੁਦ੍‌ਬ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਰ੍ਜ੍ਜਨ੍ਯਾਯ ਭਗਾਯ ਚ । ਯਥਾਲਿਙ੍ਗਨ੍ਤੁ ਵਿਹਰੇਲ੍ਲਾਙ੍ਗਲਨ੍ਤੁ ਕृषੀਬਲਃ ।। ੨੫੯.

ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤ, ਪਰਜਨਿਆ ਤੇ ਭਾਗਾ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਹਲ ਚਲਾਏ।

ਯੁਕ੍ਤੋ ਧਾਨ੍ਯਾਯ ਸੀਤਾਯੈ ਸੁਨਾਸੀਰਮਥੋਤ੍ਤਰਂ । ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਨਮਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ਯਜੇਦੇਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ ।। ੨੫੯.

ਧਾਨ ਤੇ ਸੀਤਾ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਲੀਕ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਪ੍ਰਵਾਪਨੇ ਪ੍ਰਲਵਨੇ ਖਲਸੀਤਾਪਹਾਰਯੋਃ । ਅਮੋਘਙ੍ਗਰ੍ਮ੍ਮ ਭਵਤਿ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵਦਾ ਕृषਿਃ ।। ੨੫੯.

ਬੀਜ ਬੋਣ, ਢੱਕਣ ਤੇ ਲੀਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਕਰਮ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਿਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਕਾਮਾਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਾਵਕਾਤ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰ ਇਤਿ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਯ ऋਗ੍ਭ੍ਯਾਂ ਵਹ੍ਨਿਮਰ੍ਹਤਿ ।। ੨੫੯.

'ਸਮੁਦ੍ਰ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਵਿਸ਼ਵਨਰ' ਮੰਤਰ ਦੀ ਦੋ ਰਿਕਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ ਤਰਤ੍ਯਾਪਦਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾ ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ । ਵਿਪੁਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਂ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਮਰ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਜਿੱਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

. ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਚ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਧਨਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ । ਪ੍ਰਜਾਕਾਮੋ ਜਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਰੁਣਦੈਵਤਤ੍ਰਯਂ ।। ੨੫੯.

‘ਅਗਨੇ ਤੂੰ’ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਮਨਚਾਹੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।

ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਯਂ ਜਪੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਦਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਮਹਤ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਪਨ੍ਥਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਵ੍ਰਜਤੇऽਧ੍ਵਨਿ ।। ੨੫੯.

ਚੰਗੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਸਵੇਰੇ ਜਪੋ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕਰੋ। ‘ਸਫਰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।

ਵਿਜੀਗੀषੁਰ੍ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰਣਾਂ ਵ੍ਯਾਧਿਤਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਗਰ੍ਭਪ੍ਰਮੂਢਾਯਾ ਗਰ੍ਭਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮੁਤ੍ਤਮਂ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ‘ਵਨਸਪਤਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦਾ ਗਰਭ ਰੁਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਵਧੀਆ ਗਰਭ-ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।