ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ऋਗ੍ਭਿਃ षੋੜਸ਼ਭਿਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਤਿ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ । ਹਿਹਣ੍ਯਸ੍ਤੂਪਮਿਤ੍ਯੇਤਜ੍ਜਪਨ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਪ੍ਰਬਾਧਤੇ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 'ਹਿਹਣਯਸਤੂਪਮ' ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ੇਮੀ ਭਵਤਿ ਚਾਧ੍ਵਾਨੋ ਯੇ ਤੇ ਪਨ੍ਥਾ ਜਪਨ੍ ਨਰਃ । ਰੌਦ੍ਰੀਭਿਃ षਡ੍‌ਭਿਰੀਸ਼ਾਨਂ ਸ੍ਤੂਯਾਦ੍ ਯੋ ਵੈ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਛੇ ਭਿਆਨਕ ਸਤੁਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਚਰੁਂ ਵਾ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਰੌਦ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਪਰਾਭਵੇਤ੍ । ਉਦਿਤ੍ਯੁਦਨ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯਮੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ।। ੨੫੯.

ਜੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡੁੱਬਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਜ੍ਜਲਾਞ੍ਜਲੀਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਮਨੋਦੁਃਖਵਿਨਾਸ਼ਨਂ । ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਮਿਤ੍ਯਥਾਰ੍ਦ੍ਧਰ੍ਚ੍ਚਂ ਯਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਜਪਨ੍ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੱਤ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, 'ਦਵਿਸੰਤਮ' ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਯਾਦ ਕਰੇ।

ਆਗਸ੍ਕृਤ੍ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਦ੍ਵੇषਮਧਿਗਚ੍ਛਤਿ । ਆਰੋਗ੍ਯਕਾਮੀ ਰੋਗੀ ਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਕਨ੍ਨਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਂ ਜਪੇਤ੍ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਿਹਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਰੋਗੀ, ਉਹ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।

ਉਤ੍ਤਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਰ੍ਚ੍ਚੋ ਜਪੇਦ੍ਵੈ ਵਿਵਿਧਾਸਨੇ । ਉਦਯਤ੍ਯਾਯੁਰਕ੍ਸ਼੍ਯਯ੍ਯਂ ਤੇਜੋ ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੇ ਜਪੇਤ੍ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੱਧਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ; ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੱਧ-ਦਿਨ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਆਯੁ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਅਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਗਤੇ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਬਾਧਤੇ । ਨ ਵਯਸ਼੍ਚੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤਾਨਿ ਜਪਨ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ।। ੨੫੯.

ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 'ਦਵਿਸੰਤਮ' ਜਪਣ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਨਾ ਵਯਸ਼' ਦੇ ਸੂਕਤ ਜਪਣ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

. ਏਕਾਦ੍ਸ਼ ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ਵਿਨਿਰ੍ਦ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍ । ਆਦ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕੀ ਕਇਤ੍ਯੇਤਾ ਜਪਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੫੯.

ਸੁਪਰਣ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੇ ਇਹ ਆਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਪੇ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਆ ਨੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਤ੍ਯਨੇਨ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰਬਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤ੍ਵਂ ਸੀਮੇਤਿ ਚ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਨਵਂ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨਿਸ਼ਾਕਰਂ ।। ੨੫੯.

'ਆ ਨੋ ਭਦਰਾ' ਜਪਣ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਆਯੁ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; 'ਤੁੰ ਸੀਮੇ' ਦੇ ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਉਪਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਸਮਿਤ੍ਪਾਣਿਰ੍ਵ੍ਵਾਸਾਂਸ੍ਯਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਂ । ਆਯੁਰੀਪ੍ਸਨ੍ਨਿਮਮਿਤਿ ਕੌਤ੍ਸ ਸੂਕ੍ਤਂ ਸਦਾ ਜਪੇ ।। ੨੫੯.

ਸਮਿੱਥ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਪੜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਲੰਮੀ ਆਯੁ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ 'ਇਮਮ' ਕਉਤਸ ਸੂਕਤ ਸਦਾ ਜਪੇ।

ਆਪਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਿਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਵਾਕਰਂ । ਯਥਾ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਚੇषੀਕਾਂ ਤਥਾ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਤਿ ।। ੨੫੯.

ਮੱਧ-ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਦੀ 'ਆਪਨਹ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦ' ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਕਿਰਣਾਂ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਪ ਵੀ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜਾਤਵੇਦਸ ਇਤ੍ਯੇਤਜ੍ਜਪੇਤ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਪਥਿ । ਭਯੈਰ੍ਵ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਾਨਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਗृਹਾਨ੍ ।। ੨੫੯.

'ਜਾਤਵੇਦਸ' ਮੰਤ੍ਰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸੁਭਾਗਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਯਾਞ੍ਚ ਤਥਾ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਮੇਤਦ੍‌ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਨਾਸ਼ਨਂ । ਪ੍ਰਮਨ੍ਦਿਨੇਤਿ ਸੂਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਜਪੇਦ੍‌ਗਰ੍ਭਵਿਮੋਚਨਂ ।। ੨੫੯.

ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਪ੍ਰਮੰਦਿਨੇਤੀ ਸੂਯੰਤਿਆ' ਜਪਣ ਨਾਲ ਗਰਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਜਪਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤਿ ਸ੍ਨਾਤੋ ਵੈ ਸ਼੍ਵਦੇਵਨ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਕਂ । ਮੁਞ੍ਚਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਤਥਾ ਜੁਹ੍ਵਤ੍ ਸਕਲਂ ਕਿਲ੍ਵਿषਂ ਨਰਃ ।। ੨੫੯.

ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ 'ਇੰਦਰਮ' ਜਪਣ ਅਤੇ ਸੱਤ 'ਸ਼ਵਦੇਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ, ਤੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਮਾਮਿਤਿ ਜਪਨ੍ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ ਕਾਮਾਨਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਭੀਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ । ਮਾਨਸ੍ਤੋਕ ਇਤਿ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ।। ੨੫੯.

'ਇਮਾਮ' ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; 'ਮਾਨਸਤੋਕਾ' ਦੇ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਜਪਣ ਨਾਲ,

ਔਡੁਮ੍ਬਰੀਸ਼੍ਚ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਸਮਿਧਸ਼੍ਚਾਜ੍ਯਸਂਸ੍ਕृਤਾਃ । ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਜੀਵੇਦ੍ਰੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਉਡੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਸਮਿੱਥ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ; ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਕੱਟ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਜੀਵੇ।

ਊਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਵਾਹੁਰਨੇਨੈਵ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਮਾਨਸ੍ਤੋਕੇਤਿ ਚ ऋਚਾ ਸ਼ਿਖਾਬਨ੍ਧੇ ਕृਤੇ ਨਰਃ ।। ੨੫੯.

ਉਹ 'ਊਰਧਵਵਾਹੁਰ' ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇ, ਅਤੇ 'ਮਾਨਸਤੋਕਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਚੋਟੀ ਬੰਨਦੇ ਸਮੇਂ ਜਪੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ—

ਅਧृष੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਜਾਯਤੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਵਿਨਾ । ਚਿਤ੍ਰਮਿਤ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠੇਤ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਤਥਾ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵੰਡਰਤਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਸਮਿਤ੍‌ਪਾਣਿਰ੍ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਅਥ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਤਿ ਚ ਜਪਨ੍ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਥ ਵਿਚ ਸਮਿੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਅਥ ਸੁਪਨ' ਮੰਤਰ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ—

ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਞ੍ਚਾਰ੍ਦ੍ਦਤੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਭੋਜਨਞ੍ਚਾਪ੍ਨੁਯਾਚ੍ਛੁਭਮ੍ । ਉਭੇ ਪੁਮਾਨਿਤਿ ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। 'ਉਭੇ ਪੁਮਾਨ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਭੇ ਵਾਸਾ ਇਤਿ ऋਚੋ ਜਪਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਨ ਸਾਗਾਨ੍ਨਿਤਿ ਚ ਜਪਨ੍ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚਾਤਤਾਯਿਨਃ ।। ੨੫੯.

'ਉਭੇ ਵਾਸਾ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਨਾ ਸਾਗਾਨ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਯਾ ਸ਼ੁਭੇਤਿ ਚ ਜਪਨ੍ ਜਾਤਿਸ਼੍ਰੈष੍ਠਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਇਮਨ੍ਨृਸੋਮਮਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੫੯.

'ਕਯਾ ਸ਼ੁਭੇ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਇਮੰ ਨ੍ਰਿਸੋਮਮ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪਿਤਰਿਤ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠੇਤ ਨਿਤ੍ਯਮਰ੍ਥਮੁਪਸ੍ਥਿਤਂ । ਅਗ੍ਨੇ ਨਯੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਘृਤਹੋਮਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਗਗਃ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ। 'ਅਗਨੇ ਨਯ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੇ ਘੀ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।

ਵੀਰਾਨ੍ਨਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਸ਼੍ਲੋਕਂ ਯੋ ਜਪੇਤ੍ ਸਦਾ। ਸਙ੍ਕਤੋ ਨੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਵਿषਾਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਵੀਰਾਨ ਨਯਮ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਸੰਕਟੋ ਨੇਤੀ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਯੋ ਜਾਤ ਇਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਗਣਾਨਾਮਿਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਂ ।। ੨੫੯.

'ਯੋ ਜਾਤ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਗਣਾਨਾਮ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਸਨੇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਯੋ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤੀਮਾਂਨ੍ਤੁ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼ਮਨੀਮृਚਂ । ਅਧ੍ਵਨਿ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਛਤ੍ਰੁਂ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਂ ।। ੨੫੯.

ਜੋ 'ਯੋ ਮੇ ਰਾਜਨ' ਮੰਤਰ ਦੁਸ਼ਟ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਅਪ੍ਰਸਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਵਾ ਕੁਵਿਦਙ੍ਗ ਇਮਂ ਜਪੇਤ੍ । ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਕਂ ਜਪਨ੍ ਸੂਕ੍ਤਮਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਮਨੁਤ੍ਤਮਂ ।। ੨੫੯.

ਚਾਹੇ ਹਾਲਾਤ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮੰਦੇ, ਉਹ ਇਹ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ। ਬਾਈਵੀਂ ਸੂਕਤ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਆਤਮਕ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਰ੍ਵਸੁ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਿष੍ਟਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਕृਣੁष੍ਵੇਤਿ ਜਪਨ੍ ਸੂਕ੍ਤਂ ਜੁਹ੍ਵਦਾਜ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਃ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਕ੍ਰਣੁਸ਼ਵ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ।

ਅਰਾਤੀਨਾਂ ਹਰੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਪਿ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਉਪਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਪਰਿਤ੍ਯਚਾ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।