ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਰਥਮਂ ਸਾਹਸਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਕ੍ਰੂष੍ਟੇ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਤਥਾ । ਅਚੌਰਞ੍ਚੌਰੇऽਭਿਵਦਨ੍ ਦਾਪ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਂ ਦਮਂ ।। ੨੫੮.

ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਜਬਰ ਵਾਲਾ ਜੁਰਮ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਦਾ ਹੈ; ਦੁਬਾਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੋਹਰਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਏ, ਤਾਂ ਪੰਜ ਸੌ ਜੁਰਮਾਨਾ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਰਾਜ੍ਞੋऽਨਿष੍ਟਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾਰਂ ਤਸ੍ਯੈਵਾਕ੍ਰੋਸ਼ਕਂ ਤਥਾ । ਮृਤਾਙ੍ਗਲਗ੍ਨਵਿਕ੍ਰੇਤੁਰ੍ਗੁਰੋਸ੍ਤਾੜਯਿਤੁਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੫੮.

ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੀ ਬੇਹਾਲੀ ਦਾ ਪਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਲੀ ਕੱਢਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਭੇਤ੍ਤਾਰਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਵਾਸਯੇਤ੍ । ਰਾਜਯਾਨਾਸਨਾਰੋਢੁਰ੍ਦਣ੍ਡੋ ਮਧ੍ਯਮਸਾਹਸਃ ।। ੨੫੮.

ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਕੱਟ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ੋਂ ਕੱਢ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਦੀ ਬਿਨਾਂ ਹੱਕ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਧਮ ਦਰਜੇ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

. ਦ੍ਵਿਨੇਤ੍ਰਭੇਦਿਨੋ ਰਾਜਦ੍ਵਿष੍ਟਾਦੇਸ਼ਕृਤਸ੍ਤਥਾ । ਵਿਪ੍ਰਤ੍ਵੇਨ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜੀਵਤੋऽष੍ਟਸ਼ਤੋ ਦਮਃ ।। ੨੫੮.

ਜੋ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਫਰਤ ਵਾਲੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿੰਦਿਆਂ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਨ ਦਾ ਦਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਸੌ ਰੁਪਏ ਜੁਰਮਾਨਾ ਹੋਵੇ।

ਯੋ ਮਨ੍ਯੇਤਾਜਿਤੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਨ੍ਯਾਯੇ ਨਾਭਿਪਰਾਜਿਤਃ । ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਪੁਨਰ੍ਜ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਦਣ੍ਡਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦਮਂ ।। ੨੫੮.

ਜੋ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਮੈਂ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ', ਹਾਲਾਂਕਿ ਨਿਆਂ ਵਿਚ ਹਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ; ਜੇ ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਫਿਰ ਹਾਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਹਰੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇ।

ਰਾਜ੍ਞਾऽਨ੍ਯਾਯੇਨ ਯੋ ਦਣ੍ਡਾ ਗृਹੀਤੋ ਵਰੁਣਾਯਤਂ । ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਦ੍‌ਗੁਣੀਕृਤਂ ।। ੨੫੮.

ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਕਰਕੇ ਦੇਵੇ।

ਧਰ੍ਮ੍ਮਸ਼੍ਚਾਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਕੀਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਲੋਕਪਙ੍‌ਕ੍ਤਿਰੁਪਗ੍ਰਹਃ । ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯੋ ਬਹੁਮਾਨਞ੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਾਨਞ੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ੍ਮ੍ ।। ੨੫੮.

ਧਰਮ, ਧਨ, ਇਜ਼ਤ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਪ੍ਰਜਾ ਵਲੋਂ ਆਦਰ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਥਾਂ — ਇਹ ਸਭ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਾਥਰ੍ਵਵਿਧਾਨਂ ਪੁष੍ਕਰੋਦਿਤਮ੍ । ਭੁਕ੍ਤਿਭੁਕ੍ਤਿਕਰਂ ਜਪ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਾਦ੍ਰਾਮਾਯ ਤਦ੍ਵਦੇ ।। ੨੫੯.

ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ ਅਤੇ ਅਥਰਵ ਦੇ ਵਿਧਾਨ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਲੋਂ ਸਿਖਾਏ, ਜਪਣ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ । ਪ੍ਰਤਿਵੇਦਨ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਵਦਾਮਿ ਤੇ । ਪ੍ਰਥਮਂ ऋਗ੍ਵਿਧਾਨਂ ਵੈ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍ ।। ੨੫੯.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਹਰ ਵੇਦ ਦੇ ਕਰਮ ਤੇ ਕੰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਗ ਵਿਧਾਨ ਸੁਣ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅਨ੍ਤਰ੍ਜ੍ਜਲੇ ਤਥਾ ਹੋਮੇ ਜਪਤੋ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਕਾਮਂ ਕਰੋਤਿ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇਪਤਃ ।। ੨੫੯.

ਪਾਣੀ ਵਿਚ, ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਜਪ ਕਰਦਿਆਂ, ਗਾਯਤਰੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਆਯਾਮ ਨਾਲ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰੋ ਜਪੋ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ਿਨੋ ਦ੍ਵਿਜ । ਬਹੁਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਪਮਨਾਸ਼ਨਃ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਾਯਤਰੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਫਲ ਬਿਨਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਦਸ਼ਾਯੁਤਾਨਿ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾऽਥ ਹਵਿष੍ਯਾਸ਼ੀ ਸ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍ । ਪ੍ਰਣਵੋ ਹਿ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਜ੍ਜਪਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਾ ।। ੨੫੯.

ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਵਨ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ 'ਪ੍ਰਣਵ' ਅੱਖਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਜਪ ਸਭ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਓਂਕਾਰਸ਼ਤਕਜਪ੍ਤਨ੍ਤੁ ਨਾਭਿਮਾਤ੍ਰੋਦਕੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਜਲਂ ਪਿਵੇਤ੍ ਸ ਸਰ੍ਵੇਸ੍ਤੁ ਪਾਪੈਰ੍ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੨੫੯.

ਨਾਭੀ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ 'ਓਮ' ਅੱਖਰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪਣ, ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਮਾਤ੍ਰਾਤ੍ਰਯਂ ਤ੍ਰਯੋ ਵੇਦਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋऽਗ੍ਨਯਃ । ਮਹਾਵ੍ਯਾਹृਤਯਃ ਸਪ੍ਤ ਲੋਕਾ ਹੋਮੋऽਖਿਲਾਘਹਾ ।। ੨੫੯.

ਤਿੰਨ ਮਾਤਰਾ, ਤਿੰਨ ਵੇਦ, ਤਿੰਨ ਦੇਵਤੇ, ਤਿੰਨ ਅਗਨੀਆਂ, ਸੱਤ ਮਹਾ ਉਚਾਰਣ, ਸੱਤ ਲੋਕ — ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਸਭ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪਰਮਾ ਜਾਪ੍ਯਾ ਮਹਾਵ੍ਯਾਹृਤਯਸ੍ਤਥਾ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਜ੍ਜਲੇ ਤਥਾ ਰਾਮਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵਾਘਮਰ੍षਣਃ ।। ੨੫੯.

ਗਾਯਤਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਪਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਮਹਾ ਉਚਾਰਣ ਵੀ; ਪਾਣੀ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਸਿਖਾਇਆ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ।

ਅਗ੍ਨਿਮੀਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਸੂਕ੍ਤੋऽਯਂ ਵਹ੍ਨਿਦੈਵਤਃ । ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਾਰਯਨ੍ ਵਹ੍ਨਿਂ ਯੋ ਜਪੇਤ੍ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍ ।। ੨੫੯.

'ਅਗਨਿਮ ਈਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤਮ' ਸੂਕਤ ਅਗਨਿ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ; ਜੋ ਸਾਲ ਭਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਇਹ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਹੋਮਂ ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਮਨਗ੍ਨਿਜ੍ਚਵਲਨਞ੍ਚਰੇਤ੍ । ਅਤਃ ਪਰਮृਚਃ ਸਪ੍ਤ ਵਾਯ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਯਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਭਿਖ ਮੰਗੇ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਬਿਨਾਂ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾਏ; ਫਿਰ ਵਾਯੂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਤ ਰਿਗ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਪੇ।

ਤਾ ਜਪਨ੍ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਿष੍ਟਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਮੇਧਾਕਾਮੋ ਜਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਦਸਨ੍ਯਮਿਤਿਤ੍ਯृਚਮ੍ ।। ੨੫੯.

ਇਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹੇ ਭੋਗ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਗਿਆਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ 'ਸਦਸਨ ਯਮ ਇਤੀ' ਰਿਗ ਮੰਤ੍ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪੇ।

ਅਨ੍ਵਯੋ ਯਨ੍ਨਿਮਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਨਵਰ੍ਚੋ ਮृਤ੍ਯੁਨਾਸ਼ਨਾਃ । ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਫਮृषਿਂ ਬਦ੍ਧਃ ਸਨ੍ਨਿਰੁਦ੍ਧੋऽਥ ਵਾ੨ ਜਪੇਤ੍ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੌ ਮੰਤ੍ਰ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰੋਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਜਪੇ।

ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਗਦੀ ਵਾਪ੍ਯਗਦੋ ਭਵੇਤ੍ । ਯ ਇਚ੍ਛੇਚ੍ਛਾਸ਼੍ਵਤਂ ਕਾਮਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਪੁਰਨ੍ਦਰਂ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਲਈ ਪਿਆਰੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਿੱਤਰ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰੋਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਿਹਤਮੰਦ।

ऋਗ੍ਭਿਃ षੋੜਸ਼ਭਿਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਤਿ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ । ਹਿਹਣ੍ਯਸ੍ਤੂਪਮਿਤ੍ਯੇਤਜ੍ਜਪਨ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਪ੍ਰਬਾਧਤੇ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 'ਹਿਹਣਯਸਤੂਪਮ' ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ੇਮੀ ਭਵਤਿ ਚਾਧ੍ਵਾਨੋ ਯੇ ਤੇ ਪਨ੍ਥਾ ਜਪਨ੍ ਨਰਃ । ਰੌਦ੍ਰੀਭਿਃ षਡ੍‌ਭਿਰੀਸ਼ਾਨਂ ਸ੍ਤੂਯਾਦ੍ ਯੋ ਵੈ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਛੇ ਭਿਆਨਕ ਸਤੁਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਚਰੁਂ ਵਾ ਕਲ੍ਪਯੇਦ੍ਰੌਦ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਪਰਾਭਵੇਤ੍ । ਉਦਿਤ੍ਯੁਦਨ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯਮੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ।। ੨੫੯.

ਜੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡੁੱਬਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਜ੍ਜਲਾਞ੍ਜਲੀਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਮਨੋਦੁਃਖਵਿਨਾਸ਼ਨਂ । ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਮਿਤ੍ਯਥਾਰ੍ਦ੍ਧਰ੍ਚ੍ਚਂ ਯਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਜਪਨ੍ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੱਤ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, 'ਦਵਿਸੰਤਮ' ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਯਾਦ ਕਰੇ।

ਆਗਸ੍ਕृਤ੍ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਦ੍ਵੇषਮਧਿਗਚ੍ਛਤਿ । ਆਰੋਗ੍ਯਕਾਮੀ ਰੋਗੀ ਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਕਨ੍ਨਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਂ ਜਪੇਤ੍ ।। ੨੫੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਿਹਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਰੋਗੀ, ਉਹ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।

ਉਤ੍ਤਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਰ੍ਚ੍ਚੋ ਜਪੇਦ੍ਵੈ ਵਿਵਿਧਾਸਨੇ । ਉਦਯਤ੍ਯਾਯੁਰਕ੍ਸ਼੍ਯਯ੍ਯਂ ਤੇਜੋ ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੇ ਜਪੇਤ੍ ।। ੨੫੯.

ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੱਧਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ; ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੱਧ-ਦਿਨ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਆਯੁ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਅਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਗਤੇ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਬਾਧਤੇ । ਨ ਵਯਸ਼੍ਚੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤਾਨਿ ਜਪਨ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ।। ੨੫੯.

ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 'ਦਵਿਸੰਤਮ' ਜਪਣ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; 'ਨਾ ਵਯਸ਼' ਦੇ ਸੂਕਤ ਜਪਣ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

. ਏਕਾਦ੍ਸ਼ ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ਵਿਨਿਰ੍ਦ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍ । ਆਦ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕੀ ਕਇਤ੍ਯੇਤਾ ਜਪਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੫੯.

ਸੁਪਰਣ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੇ ਇਹ ਆਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਪੇ, ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਆ ਨੋ ਭਦ੍ਰਾ ਇਤ੍ਯਨੇਨ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰਬਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਤ੍ਵਂ ਸੀਮੇਤਿ ਚ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਨਵਂ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨਿਸ਼ਾਕਰਂ ।। ੨੫੯.

'ਆ ਨੋ ਭਦਰਾ' ਜਪਣ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਆਯੁ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; 'ਤੁੰ ਸੀਮੇ' ਦੇ ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।