ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਦਣ੍ਡਮਕਰੋਦ੍ ਦ੍ਵੈਧਨ੍ਦਿਵਂ ਭੁਵਮਥਾਪਿ ਚ। ਤਯੋਃ ਸ਼ਕਲਯੋਰ੍ਮ੍ਮਧ੍ਯੇ ਆਕਾਸ਼ਮਸृਜਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਡੇ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਇੱਕ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਬਣੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਅਪ੍ਸੁਂ ਪਾਰਿਪ੍ਲਵਾਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਧਾ ਦਧੇ। ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਂਮਨੋਵਾਚਂ ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਮਯੋ ਰਤਿਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਤੈਰਦੀ ਹੋਈ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਦਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਉਥੇ ਹੀ ਸਮਾਂ, ਮਨ, ਬੋਲ, ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਰਤੀ ਰੱਖੀ।

ਸਸਰ੍ਜ ਸृष੍ਟਿਨ੍ਤਦ੍ਰੂਪਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਵਿਦ੍ਯੁਤੋਸ਼ਨਿਮੇਘਾਂਸ਼੍ਚ ਰੋਹਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਧਨੂਂषਿ ਚ

ਜੀਵ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਉਹੀ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ, ਗੁੜਗੁੜ, ਬੱਦਲ, ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਬਣਾਇਆ।

ਵਯਾਂਸਿ ਚ ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਞ੍ਚਾਥ ਵਕ੍ਤ੍ਰਤਃ। ऋਚੋ ਯਜੂਂषਿ ਸਾਮਾਨਿ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਯਜ੍ਞਾਸਿਦ੍ਧਯੇ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਛੀਆਂ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਵਰਸ਼ਾ ਦੇਵਤਾ। ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

ਸਾਧ੍ਯਾਸ੍ਤੈਰਯਜਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ ਭੂਤਮੁਚ੍ਚਾਵਚਂ ਭੁਜਾਤ੍ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਰੁਦ੍ਰਞ੍ਚ ਸਸਰ੍ਜ੍ਜ ਕ੍ਰੋਧਸਮ੍ਭਵਮ੍

ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਧਿਆ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉੱਚ-ਨੀਚ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

ਮਰੀਚਿਮਤ੍ਰ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸਂ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍। ਵਸਿष੍ਠਂ ਮਾਨਸਾਃ ਸਪ੍ਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ

ਉਸ ਨੇ ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਅੰਗੀਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ — ਇਹ ਸੱਤ ਮਨ-ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਜਨਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਜਾ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਤਮ। ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਦੇਹਮਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਪੁਰੁषੋऽਭਵਤ੍

ਇਹ ਸੱਤ, ਰੁਦ੍ਰ ਸਮੇਤ, ਵਧੀਆ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਅੱਧਾ ਪੁਰਸ਼ ਬਣਿਆ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਵੇਦੇ ਸਰ੍ਗਮਦਿਤ੍ਯਾਦਿषੁ ਹੇ ਮੁਨੇ ।੧੯.੦੦੧ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਤੁषਿਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇऽਦਿਤ੍ਯਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਪੁਨਃ ॥੧੯.੦੦੧ ਆਸਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਧਾਤਾ ਤਥਾਰ੍ਯਮਾ ।੧੯.੦੦੨ ਪੂषਾ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਸਵਿਤਾ ਮਿਤ੍ਰੋਥ ਵਰੁਣੋ ਭਗਃ ॥੧੯.੦੦੨ ਅਂਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾ ਆਸਨ੍ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ੍ਤਰੇ ।੧੯.੦੦੩ ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਪਤ੍ਨੀਨਾਮਪਤ੍ਯਾਨੀਹ षੋਡਸ਼ ॥੧੯.੦੦੩ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਦੁषਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ ਸੁਤਾਃ ।੧੯.੦੦੪ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸਜਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਰਾਯੁਧਾਃ ॥੧੯.੦੦੪ ਉਦਯਾਸ੍ਤਮਨੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਤਦ੍ਵਦੇਤੇ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ ।੧੯.੦੦੫ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦਿਤ੍ਯਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ ॥੧੯.੦੦੫ ਸਿਂਹਿਕਾ ਚਾਭਵਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤੇਃ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ ।੧੯.੦੦੬ ਰਾਹੁਪ੍ਰਭृਤਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸੈਂਹਿਕੇਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ॥੧੯.੦੦੬ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪ੍ਰਥਿਤੌਜਸਃ ।੧੯.੦੦੭ ਅਨੁਹ੍ਰਾਦਸ਼੍ਚ ਹ੍ਰਾਦਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਸ਼੍ਚਾਤਿਵੈष੍ਣਵਃ ॥੧੯.੦੦੭ ਸਂਹ੍ਰਾਦਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੋਭੂਥ੍ਰਾਦਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਰਦਸ੍ਤਥਾ ।੧੯.੦੦੮ ਹ੍ਰਦਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ਸ਼ਿਬਿਰ੍ਵਾਸ੍ਕਲ ਏਵ ਚ ॥੧੯.੦੦੮ ਵਿਰੋਵਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਹ੍ਰਾਦਿਰ੍ਬਲਿਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਰੋਚਨਾਤ੍ ।੧੯.੦੦੯ ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ਵਾਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂਮਹਾਮੁਨੇ ॥੧੯.੦੦੯ ਪੁਰਾਕਲ੍ਪੇ ਹਿ ਬਾਣੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯੋਮਾਪਤਿਂ ਵਰਃ ।੧੯.੦੧੦ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋ ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮੀਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਈਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ॥੧੯.੦੧੦ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ਮ੍ਬਰਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ।੧੯.੦੧੧ ਦ੍ਵਿਮੂਰ੍ਧਾ ਸ਼ਙ੍ਕੁਰਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚਸ਼ਤਮਾਸਨ੍ ਦਨੋਃ ਸੁਤਾਃ ॥੧੯.੦੧੧ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੋਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਭਾ ਕਨ੍ਯਾ ਪੁਲੋਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਚੀ ਸ੍ਮृਤਾ ।੧੯.੦੧੨ ਉਪਦਾਨਵੀ ਹਯਸ਼ਿਰਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ॥੧੯.੦੧੨ ਪੁਲੋਮਾ ਕਾਲਕਾ ਚੈਵ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸੁਤੇ ਉਭੇ ।੧੯.੦੧੩ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕੋਟਯਃ ॥੧੯.੦੧੩ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਸ੍ਯ ਚਤੁष੍ਕੋਟ੍ਯੋ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਃ ਕੁਲੇ ।੧੯.੦੧੪ ਤਾਮ੍ਰਾਯਾਃ षਟ੍ਸੁਤਾਃ ਸ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਕਾਕੀ ਸ਼੍ਵੇਨੀ ਚ ਭਾਸ੍ਯਪਿ ॥੧੯.੦੧੪ ਗृਧ੍ਰਿਕਾ ਸ਼ੁਚਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਾਤਾਭ੍ਯਃ ਕਾਕਾਦਯੋऽਭਵਨ੍ ।੧੯.੦੧੫ ਅਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚੋष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਾਮ੍ਰਾਯਾ ਅਰੁਣੋ ਗਰੁਡਸ੍ਤਥਾ ॥੧੯.੦੧੫ ਵਿਨਤਾਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਸਾਭਵਾਃ ।੧੯.੦੧੬ ਕਾਦ੍ਰਵੇਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਨ੍ਤੁ ਸ਼ੇषਵਾਸੁਕਿਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ॥੧੯.੦੧੬ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਜਾ ਧਰੋਤ੍ਥਾਃ(੧) ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਜਲੇ ।੧੯.੦੧੭ ਸੁਰਭ੍ਯਾਂ ਗੋਮਹਿष੍ਯਾਦਿ ਇਰੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤृਣਾਦਯਃ ॥੧੯.੦੧੭ ਸ੍ਵਸਾਯਾਂ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਮੁਨੇਰਸ਼੍ਵਰਸੋਭਵਨ੍ ।੧੯.੦੧੮ ਅਰਿष੍ਟਾਯਾਨ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਧਿ ਸ੍ਥਿਰਞ੍ਚਰਂ(੨) ॥੧੯.੦੧੮ ਏषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਦਯੋऽਸਙ੍ਖ੍ਯਾ ਦੇਵੈਰ੍ਵੈ ਦਾਨਵਾ ਜਿਤਾਃ(੩) ।੧੯.੦੧੯ ਦਿਤਿਰ੍ਵਿਨष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾ ਵੈ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ॥੧੯.੦੧੯ ਪੁਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾਰਮਿਚ੍ਛਤੀ ਪ੍ਰਾਪ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ ।੧੯.੦੨੦ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਤ੍ਸੁਪ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭਂ ਜਘਾਨ ਹ ॥੧੯.੦੨੦ ਛਿਦ੍ਰਮਨ੍ਵਿष੍ਯ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤੋऽਭਵਨ੍ ।੧੯.੦੨੧ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯੈਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਸਹਾਯਾ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਃ ॥੧੯.੦੨੧ ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹਰਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਪृਥੁਂ ਨृਪਂ ।੧੯.੦੨੨ ਦਦੌ ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਅਨ੍ਯੇषਾਮਧਿਪੋ ਹਰਿਃ ॥੧੯.੦੨੨ ਦ੍ਵਿਜੌषਧੀਨਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਅਪਾਨ੍ਤੁ ਵਰੁਣੋ ਨृਪਃ ।੧੯.੦੨੩ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਰਾਜਾ ਸੂਰ੍ਯਾਣਾਂ ਵਿष੍ਣੋਰੀਸ਼੍ਵਰਃ ॥੧੯.੦੨੩ ਵਸੂਨਾਂ ਪਾਵਕੋ ਰਾਜਾ ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਸਵਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ।੧੯.੦੨੪ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ੋऽਥ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਦਾਨਵਾਧਿਪਃ ॥੧੯.੦੨੪ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਯਮੋ ਰਾਜਾ ਭੂਤਾਦੀਨਾਂ ਹਰਃਪ੍ਰਭੁਃ ।੧੯.੦੨੫ ਹਿਮਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਨਦੀਨਾਂ ਸਾਗਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ॥੧੯.੦੨੫ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥੋ ਨਾਗਾਨਾਮਥ ਵਾਸੁਕਿਃ ।੧੯.੦੨੬ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕੋ ਰਾਜਾ ਗਰੁਡਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਥ ॥੧੯.੦੨੬ ਐਰਾਵਤੋ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੋਵृषੋਥ ਗਵਾਮਪਿ ।੧੯.੦੨੭ ਮृਗਣਾਮਥ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋ ਵਨਸ੍ਪਤੀਸ਼੍ਵਰਃ ॥੧੯.੦੨੭ ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾਸ੍ਤਥਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਸੁਧਨ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਪਾਲਕਃ ।੧੯.੦੨੮ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਙ੍ਖਪਦਃ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਪਾਲਕੋ ਜਲੇ ।੧੯.੦੨੮ ਹਿਰਣ੍ਯਰੋਮਕਃ ਸੌਮ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗੋਯਮੀਰਿਤਃ ॥੧੯.੦੨੮ ਇਤ੍ਯਾਦਿਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਆਗ੍ਨੇਯੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਊਨਵਿਂਸ਼ਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਵਦੇ ਸਰ੍ਗਮਦਿਤ੍ਯਾਦਿषੁ ਹੇ ਮੁਨੇ। ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਤੁषਿਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇऽਦੇਤ੍ਯਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਪੁਨਃ

ਆਸਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਧਾਤਾ ਤਥਾਰ੍ਯ੍ਥਮਾ । ਪੂषਾ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਸਵਿਤਾ ਮਿਤ੍ਰੋਥ ਵਰੁਣੋ ਭਗਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸ਼ਕਰ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਧਾਤਾ, ਆਰਯਮਨ, ਪੂਸ਼ਾ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਸਵਿਤਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਭਗਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਅਂਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾ ਆਸਨ੍ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ੍ਤਰੇ। ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਪਤ੍ਨੀਨਾਮਪਤ੍ਯਾਨੀਹ षੋਡਸ਼

ਅੰਸ਼ੁ ਵੀ ਵੈਵਸਵਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰ ਇੱਥੇ ਹੋਏ।

ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਥ ਵਿਦੁषਸ਼੍ਚਤਸ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ ਸੁਤਾਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸਜਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਰਾਯੁਦਾਃ

ਬਹੁਪੁੱਤਰ ਵਿਦਵਾਨ ਦੇ ਚਾਰ ਵਿਦਯੁਤ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਪ੍ਰਤਯੰਗੀਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਅਸ਼ਵ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

ਉਦਯਾਸ੍ਤਮਨੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਤਦ੍ਵਦੇਤੇ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦ੍ਦਿਤ੍ਯਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍

ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿਚ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦਿਤੀ ਤੋਂ ਤੇ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਸਿਂਹਿਕਾ ਚਾਭਵਤ੍ ਕਨ੍ਯਾ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤੇਃ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ। ਰਾਹੁਪ੍ਰਭृਤਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸੈਂਹਿਕੇਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾਃ

ਸਿੰਹਿਕਾ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਹੂ ਆਦਿ ਸਿੰਹਿਕੇ ਨਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪ੍ਰਥਿਤੌਜਸਃ। ਅਨੁਹ੍ਰਾਦਸ਼੍ਚ ਹ੍ਲਾਦਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਸ਼੍ਚਾਤਿਵੈष੍ਣਵਃ

ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ: ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ, ਹ੍ਲਾਦ, ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ — ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਭਗਤ ਸਨ —

ਸਂਹ੍ਰਾਦਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੋਭੂਤ੍ ਹ੍ਰਾਦਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਰਦਸ੍ਤਥਾ। ਹ੍ਰਦਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਸ਼ਿਬਿਰ੍ਵਾਸ੍ਕਲ ਏਵ ਚ

ਤੇ ਸੰਹ੍ਰਾਦ ਚੌਥਾ ਸੀ। ਹ੍ਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹ੍ਰਾਦ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਹ੍ਰਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਯੁਸ਼ਮਾਨ, ਸ਼ਿਬੀ ਤੇ ਆਸਕਲ ਹੋਏ।

ਵਿਰੋਜਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਹ੍ਰਾਦਿਰ੍ਬਲਿਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਰੋਚਨਾਤ੍। ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍‌ਬਾਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਹਾਮੁਨੇ

ਵਿਰੋਚਨ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਤੋਂ ਬਲੀ ਜਨਮਿਆ। ਬਲੀ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਬਾਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।

ਪੁਰਾ ਕਲ੍ਪੇ ਹਿ ਵਾਣੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯੋਮਾਪਤਿਂ ਵਰਃ । ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋ ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮੀਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਈਸ਼੍ਵਰਾਤ੍

ਪੁਰਾਣੇ ਕਲਪ ਵਿਚ, ਬਾਣ ਨੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ ਵਰ ਮੰਗਿਆ: 'ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਰਹਾਂਗਾ', ਤੇ ਓਹ ਵਰ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ।

ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸਮ੍ਬਰਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ । ਦ੍ਵਿਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾ ਸ਼ਹ੍ਕੁਰਾਰ੍ਯਸ੍ਚ ਸ਼ਤਮਾਸਨ੍ ਦਨੋਃ ਸੁਤਾਃ

ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੰਬਰ ਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਸਨ; ਦਵਿਮੂੜ੍ਹਾ, ਸ਼ੰਕੁਰ ਤੇ ਆਰਿਆ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਦਨੂ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।

ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੋਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਭਾ ਕਨ੍ਯਾ ਪੁਲੋਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਚੀ ਸ੍ਮृਤਾ। ਉਪਦਾਨਵੀ ਹਯਸ਼ਿਰਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ

ਸਵਰਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਭਾ ਸੀ, ਤੇ ਪੁਲੋਮਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਚੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਪਦਾਨਵੀ, ਹਯਸ਼ਿਰਾ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਵਾਰਸ਼ਪਰਵਣੀ ਵੀ ਨਾਮੀ ਹਨ।

ਪੁਲੋਮਾ ਕਾਲਕਾ ਚੈਵ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸੁਤੇ ਉਭੇ। ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਪ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਚ ਕੋਟਯਃ

ਪੁਲੋਮਾ ਤੇ ਕਾਲਕਾ, ਦੋਵੇਂ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੱਖਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਸ੍ਯ ਚਤੁष੍ਕੋਟ੍ਯੋ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਃ ਕੁਲੇ। ਤਾਮ੍ਰਾਯਾਃ षਟ੍ ਸੁਤਾਃ ਸ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਕਾਕੀ ਸ਼੍ਵੇਨੀ ਚ ਭਾਸ੍ਯਪਿ

ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਚਾਲੀ ਲੱਖ ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਹੋਏ। ਤਾਮਰਾ ਦੀਆਂ ਛੇ ਧੀਆਂ ਸਨ: ਕਾਕੀ, ਸ਼ਵੇਨੀ ਤੇ ਭਾਸਿਆ ਵੀ।

ਗृਧ੍ਰਿਕਾ ਸ਼੍ਰੁਚਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਾ ਤਾਭ੍ਯਃ ਕਾਕਾਦਯੋऽਭਵਨ੍। ਅਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚੋष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਾਮ੍ਰਾਯਾ ਅਰੁਣੋ ਗਰੁਡਸ੍ਤਥਾ

ਗ੍ਰਿਧ੍ਰਿਕਾ, ਸ਼ਰੁਚੀ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਾ — ਇਹ ਵੀ ਤਾਮਰਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਤਾਮਰਾ ਤੋਂ ਘੋੜੇ, ਉਠ, ਅਰੁਣ ਤੇ ਗਰੁੜ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ।

ਵਿਨਤਾਯਾਃ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰਸਾਭਵਾਃ। ਕਾਦ੍ਰਵੇਯਾਃ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਨ੍ਤੁ ਸ਼ੇषਵਾਸੁਕਿਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ

ਵਿਨਤਾ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੁਰਸਾ ਤੋਂ ਸੱਪ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਕਦਰੂ ਤੋਂ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ — ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ ਤੇ ਤਕਸ਼ਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਨ।

ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਜਾ ਧਰੋਤ੍ਯਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਜਲੇ। ਸੁਰਭ੍ਯਾਂ ਗੋਮਹਿष੍ਯਾਦਿ ਹਰੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤृਣਾਦਯਃ

ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਤੋਂ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸੁਰਭੀ ਤੋਂ ਗਾਂ, ਮਹਿਸ, ਤੇ ਹੋਰ ਖੁਰ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਹੋਏ। ਇਰਾ ਤੋਂ ਘਾਹ ਤੇ ਪੌਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਖਸਾਯਾਂ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਮੁਨੇਰਪ੍ਸਰਸੋਭਵਤ੍। ਅਰਿष੍ਟਾਯਾਨ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਧਿ ਸ੍ਥਿਰਞ੍ਚਰਮ੍

ਖਸਾ ਤੋਂ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਨਮ ਲਏ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ। ਅਰਿਸ਼ਟਾ ਤੋਂ ਗੰਧਰਵ, ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ।

ਏषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਦਯੋऽਸਙ੍ਖ੍ਯਾ ਦੇਵੈਰ੍ਵੈ ਦਾਨਵਾ ਜਿਤਾਃ । ਦਿਤਿਰ੍ਵਿਨष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾ ਵੈ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਕਸ਼੍ਯਪਮ੍

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਗੁਆ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜੁਟ ਗਈ।

ਪੁਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਹਰ੍ਤ੍ਤਾਰਮਿਚ੍ਛਤੀ ਪ੍ਰਾਪ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍। ਪਾਦਾਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਤ੍ ਸੁਪ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭਂ ਜਘਾਨ ਹ

ਉਹ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਲਿਆ। ਪਰ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਸੁੱਤੀ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਗਰਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਛਿਦ੍ਰਮਨ੍ਵਿष੍ਯ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤੋऽਭਵਨ੍। ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯੈਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਸਹਾਯਾ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਃ

ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਮਰੁਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਇਕਵੰਜਾ ਪੰਜਾਹ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੇਜਸਵੀਤਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।

ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਹਰਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਪृਥੁਂ ਨृਪਮ੍। ਦਦੌ ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਅਨ੍ਯੇषਾਮਧਿਪੋ ਹਰਿਃ

ਇਹ ਸਾਰਾ, ਹਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਥੂ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰਾਜ ਦਿੱਤੇ। ਹਰੀ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ।