ਸਾਵਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸਵਿਤਾ ਜਯੇਨ੍ਦ੍ਰੌ ਨੈਰ੍ऋਤੇऽਮ੍ਬੁਧੌ । ਰੁਦ੍ਰਵ੍ਯਾਧੀ ਚ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਾਦੌ ਕੋਣਗਾਦ੍ਵਹਿਃ ।। ੨੪੭.
ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ, ਜਯੇਂਦ੍ਰ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਵਿਆਧੀ ਵੀ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਕੋਣਗਾ ਤੇ ਵਹੀ ਹਨ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਰਵਿਃ ਸਤ੍ਯੋ ਭृਸ਼ਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵੇऽਥ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ। ਗृਹਕ੍ਸ਼ਤੋऽਰ੍ਯਮਧृਤੀ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਾਥ ਵਾਰੁਣੇ ।। ੨੪੭.
ਮਹੇਂਦ੍ਰ, ਰਵੀ, ਸਤਯ ਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ ਪੂਰਬ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਘਰਕਸ਼ਤਾ, ਆਰੀਯਮਨ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤੋऽਸੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰੁਣੋ ਯਕ੍ਸ਼ ਏਵ ਚ । ਸੌਮੇਯੇ ਭਲ੍ਲਾਟਸੋਮੌ ਚ ਅਦਿਤਿਰ੍ਧਨਦਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੪੭.
ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ, ਅਸੁਰ, ਵਾਰੁਣ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਉੱਥੇ ਹਨ; ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਭੱਲਾਟਾ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਧਨਦਾ ਹਨ।
ਨਾਗਃ ਕਰਗ੍ਰਹਸ਼੍ਚੈਸ਼ੇ ਅष੍ਟੌ ਦਿਸ਼ਿ ਦਿਸ਼ਿ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਆਦਾਯਨ੍ਤੌ ਤੁ ਤਯੋਰ੍ਦੇਵੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਵਤ੍ਰ ਗृਹੇਸ਼੍ਵਰੌ ।। ੨੪੭.
ਨਾਗ ਤੇ ਕਰਗ੍ਰਹ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਇਹ ਅੱਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਰੱਖੇ ਦੋ ਦੇਵਤੇ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
. ਪਰ੍ਜ੍ਯਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਦੇਵੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚ ਕਰਗ੍ਰਹਃ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਰਵਿਸਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭृਸ਼ੋऽਥ ਗਗਨ੍ਨ੍ਤਥਾ ।। ੨੪੭.
ਪਰਜਨਯ ਪਹਿਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕਰਗ੍ਰਹ; ਮਹੇਂਦ੍ਰ, ਰਵੀ, ਸਤਯ, ਭ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਗਗਨ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਨ।
ਰੋਗੋ ਮੁਖ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪੁष੍ਪਵਿਤ੍ਤਦੌ । ਗृਹਕ੍ਸ਼ਤੋ ਯਸਭृਸ਼ੌ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਨਾਗਪੈਤृਕਃ ।। ੨੪੭.
ਰੋਗ ਵਾਯੂ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਪ ਤੇ ਵਿਤਦਾ ਹਨ; ਘਰਕਸ਼ਤਾ, ਯਸ, ਭ੍ਰਿਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਨਾਗ ਤੇ ਪੈਤ੍ਰਿਕਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਨ।
ਆਪ੍ਯੇ ਦੌਵਾਰਿਕਸੁਗ੍ਰੀਵੌ ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤੋऽਸੁਰੋ ਜਲਂ । ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਰੋਗਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋषਸ਼੍ਚ ਉਤ੍ਤਰੇ ਨਾਗਰਾਜਕਃ । ੨੪੭.
ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਦੌਵਾਰਿਕ, ਸੁਗਰੀਵ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਅਸੁਰ, ਪਾਣੀ, ਯਕਸ਼ਮਾ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਸੁੱਕਾ ਹੋਣ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਨਾਗਰਾਜਕ ਹੈ।
ਮੁਖ੍ਯੋ ਭਲ੍ਲਾਟਸ਼ਸ਼ਿਨੌ ਅਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਕੁਵੇਰਕਃ । ਨਾਗੋ ਹੁਤਾਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵੈ ਸ਼ਕ੍ਰਸੂਰ੍ਯ੍ਯੌ ਚ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ।। ੨੪੭.
ਮੁੱਖ ਭੱਲਾਟ, ਸ਼ਸ਼ਿਨ, ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਕੂਵੈਰਾ ਹਨ; ਨਾਗ ਅਤੇ ਹੁਤਾਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਗृਹਕ੍ਸ਼ਤਃ ਪੁष੍ਪ ਆਪ੍ਯੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਉਤ੍ਤਮਃ । ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤੋ ਹ੍ਯੁਦਗ੍ਦ੍ਵਾਰਿ ਭਲ੍ਲਾਟਃ ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤਕਃ ।। ੨੪੭.
ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਕਸ਼ਤਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਪ ਹਨ; ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸੁਗਰੀਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਉੱਤਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਹੈ, ਭੱਲਾਟ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਲੇष੍ਟਕਾਦਿਵਿਨ੍ਯਾਸਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਯ ਸੁਰਾਂਸ਼੍ਚਰੇਤ੍ । ਨਨ੍ਦੇ ਨਨ੍ਦਯ ਵਾਸਿष੍ਠੇ ਵਸੁਭਿਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਹ ।। ੨੪੭.
ਪਥਰ ਤੇ ਇੱਟਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨੰਦੇ, ਨੰਦਯਾ, ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਵਸੂਆਂ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਨਾਲ।
ਜਯੇ ਫਾਰ੍ਗਵਦਾਯਾਦੇ ਪ੍ਰਜਾਨਾਞ੍ਚਯਮਾਵਹ । ਪੂਰ੍ਣੇऽਙ੍ਗਿਰਸਦਾਯਾਦੇ ਪੂਰ੍ਣਕਾਮਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਾਂ ।। ੨੪੭.
ਵਿਜੈ ਵਿੱਚ ਫਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਿਆਉ; ਪੂਰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਆਂਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਭਦ੍ਰੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਦਾਯਾਦੇ ਕੁਰੁ ਭਦ੍ਰਾਂ ਮਤਿਂ ਮਮ । ਸਰ੍ਵਵੀਜਸਮਾਯੁਕ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੌषਧੈਰ੍ਵृਤੇ ।। ੨੪੭.
ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਬਣਾਓ; ਸਾਰੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਰੁਚਿਰੇ ਨਨ੍ਦਨੇ ਨਨ੍ਦੇ ਵਾਸਿष੍ਠੇ ਰਮ੍ਯਤਾਮਿਹ। ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸੁਤੇ ਦੇਵਿ ਚਤੁਰਸ੍ਤ੍ਰੇ ਮਹੀਮਯੇ ।। ੨੪੭.
ਸੁੰਦਰ ਨੰਦਨ, ਨੰਦੇ ਤੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ, ਚੌਕੋਣੇ ਧਰਤੀ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ।
ਸੁਭਗੇ ਸੁਵ੍ਰਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਗृਹੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਿ ਰਮ੍ਯਤਾਂ । ਪੂਜਿਤੇ ਪਰਮਾਚਾਰ੍ਯ੍ਯੈਰ੍ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯੈਰਲਙ੍ਕृਤੇ ।। ੨੪੭.
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਸੁਵ੍ਰਤੇ, ਭਦ੍ਰੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਯਪੀ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ; ਉੱਚ ਅਚਾਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਭਵਭੂਤਿਕਰੇ ਦੇਵਿ ਗृਹੇ ਕਾਸ਼੍ਯਾਪਿ ਰਮ੍ਯਤਾਂ । ਅਵ੍ਯਹ੍ਗ੍ਯੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ਤੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਮੁਨੇਰਙ੍ਗਿਰਸਃ ਸੁਤੇ ।। ੨੪੭.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉ, ਕਸ਼ਯਪੀ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ; ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ, ਅਖੰਡ, ਪੂਰਾ ਘਰ ਆਂਗਿਰਸ ਮুনি ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ।
ਇष੍ਟਕੇ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਙ੍ਗਾਰਯਾਮ੍ਯਹਂ । ਦੇਸ਼ਸ੍ਵਾਮਿਪੁਰਸ੍ਵਾਮਿਗृਹਸ੍ਵਾਮਿਪਰਿਗ੍ਰਹੇ ।। ੨੪੭.
ਇੱਟ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਨਿਵਾਂ ਪੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੇਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਵਿੱਚ।
ਮਨੁष੍ਯਧਨਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਪਸ਼ੁਵृਦ੍ਧਿਕਰੀ ਭਵ । ਗृਹਵ੍ਰਵੇਸ਼ੇऽਪਿ ਤਥਾ ਸ਼ਿਲਾਨ੍ਯਾਸਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ।। ੨੪੭.
ਮਾਨਵ, ਧਨ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ; ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੋ।
ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਸ਼ੁਭਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਗृਹਾਦਿਤਃ । ਉਦੁਮ੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਉਤ੍ਤਮਃ ।। ੨੪੭.
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸ਼ੁਭ ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਹੈ; ਘਰ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬੋਲ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਉਦੁੰਬਰਾ ਹੈ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚੰਗਾ ਅਸ਼ਵੱਥ ਰੁੱਖ।
ਵਾਮਭਾਗੇ ਤਥੋਦ੍ਯਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਾਸਂ ਗृਹੇ ਸ਼ੁਭਂ । ਸਾਯਂ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਪ੍ਤੌ ਸ਼ੀਤਕਾਲੇ ਦਿਨਾਨ੍ਤਰੇ ।। ੨੪੭.
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬਾਗ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਓ; ਸ਼ਾਮ ਤੇ ਸਵੇਰੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਠੰਢੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ।
ਵਰ੍षਾਰਾਤ੍ਰੇ ਭੁਵਃ ਸ਼ੋषੇ ਸੇਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਰੋਪਿਤਦ੍ਰੁਮਾਃ । ਵਿੜਙ੍ਗਘृਤਸਂਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਸੇਚਯੇਚ੍ਛੀਤਵਾਰਿਣਾ ।। ੨੪੭.
ਬਰਸਾਤੀ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਸੁੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਲਗਾਏ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿਓ; ਵਿਰੰਗ ਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਿੰਚਾਈ ਕਰੋ।
ਫਲਨਾਸ਼ੇ ਕੁਲਤ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਮਾषੈਰ੍ਮੁਦ੍ਗੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਯਵੈਃ । ਘृਤਸ਼ੀਤਪਯਃਸੇਕਃ ਫਲਪੁष੍ਪਾਯ ਸਰ੍ਵਦਾ ।। ੨੪੭.
ਫਲ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਕੁਲਥ, ਮਾਸ਼, ਮੁੰਗ, ਤਿਲ ਤੇ ਜੌ ਨਾਲ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੀ ਤੇ ਠੰਢਾ ਦੁੱਧ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਲਈ ਪਾਉ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਭਸਾ ਤੁ ਸੇਕੇਨ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਖਿਨਃ । ਆਵਿਕਾਜਸ਼ਕृਚ੍ਚੂਰ੍ਣਂ ਯਵਚੂਰ੍ਣਂ ਤਿਲਾਨਿ ਚ ।। ੨੪੭.
ਮੱਛੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਿੰਚਾਈ ਕਰਨ ਤੇ ਰੁੱਖ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਭੇਡ ਦੀ ਲਦ, ਜੌ ਦਾ ਪਿਸਾ ਤੇ ਤਿਲ ਵੀ।
ਗੋਮਾਂਸਮੁਦਕਞ੍ਚੇਤਿ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਂ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍ । ਉਤ੍ਸੇਕਂ ਸਰ੍ਵਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਫਲਪੁष੍ਪਾਦਿਵृਦ੍ਧਿਦਂ ।। ੨੪੭.
ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਤੇ ਪਾਣੀ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਰੱਖੋ; ਸਾਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨ ਨਾਲ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯੋਦਕੇਨ ਸ਼ੀਤੇਨ ਆਮ੍ਰਾਣਾਂ ਸੇਕ ਇष੍ਯਤੇ । ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਚਾਪ੍ਯਸ਼ੋਕਾਨਾਂ ਕਾਮਿਨੀਪਾਦਤਾਡਨਂ ।। ੨੪੭.
ਠੰਢੇ ਮੱਛੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੰਬ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਚਾਈ ਕਰਨੀ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਸ਼ੋਕ ਰੁੱਖਾਂ ਲਈ, ਕਾਮਿਨੀ ਪੌਦੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਖਰ੍ਜੂਰਨਾਰਿਕੇਲਾਦੇਰ੍ਲਵਣਾਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ । ਵਿਡਙ੍ਗਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਂਸਾਦ੍ਭਿਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੋਹਦਂ ਸ਼ੁਭਂ ।। ੨੪੭.
ਖਜੂਰ, ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਨਮਕ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਵਿਡੰਗਾ, ਮੱਛੀ ਅਤੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਨਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯ੍ਯੇषੁ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ । ਮਾਲਤੀ ਮਲ੍ਲਿਕਾ ਯੂਥੀ ਪਾਟਲਾ ਕਰਵੀਰਕਂ ।। ੨੪੮.
ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਾਲਤੀ, ਮੱਲਿਕਾ, ਯੂਥੀ, ਪਾਟਲਾ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਵਨ੍ਤਿਰਤਿਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ੧ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਃ ਕੁਰਣ੍ਟਕਃ । ਕੁਬ੍ਜਕਸ੍ਤਗਰੋ ਨੀਪੋ ਵਾਣੋ ਵਰ੍ਵਪਮਲ੍ਲਿਕਾ ।। ੨੪੮.
ਪਾਵਨੀ, ਅਤਿਮੁਕਤ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਕੁਰੰਟਕ, ਕੁਬਜਕ, ਤਗਰ, ਨੀਪ, ਵਾਣਾ ਅਤੇ ਵਰਵਪਾ-ਮੱਲਿਕਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹਨ।
ਅਸ਼ੋਕਸ੍ਤਿਲਕਃ ਕੁਨ੍ਦਃ ਪੂਜਾਯੈ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਮਾਲਜਂ । ਵਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਂ ਸ਼ਮੀਪਤ੍ਰਂ ਪਤ੍ਰਂ ਭृਙ੍ਗਰਜਸ੍ਯ ਤੁ ।। ੨੪੮.
ਅਸ਼ੋਕ, ਤਿਲਕ ਅਤੇ ਕੁੰਦ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਤਮਾਲ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਬਿਲਵ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਚੰਗੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੁਲਸੀਕਾਲਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਂ ਵਾਸਕਮਰ੍ਚ੍ਚਨੇ । ਕੇਤਕੀਪਤ੍ਰਪੁष੍ਪਂ ਚ ਪਦ੍ਮਂ ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲਾਦਿਕਂ ।। ੨੪੮.
ਤੁਲਸੀ, ਕਾਲਾ-ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਵਾਸਕਾ, ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲ, ਕਮਲ, ਲਾਲ ਉਤਪਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰ੍ਕ੍ਕਨ੍ਨੋਨ੍ਮਤ੍ਤਕਙ੍ਗਾਞ੍ਚੀ ਪੂਜਨੇ ਗਿਰਿਮਲ੍ਲਿਕਾ । ਕੌਟਜਂ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਪੁष੍ਪਂ ਕਣ੍ਟਕਾਰੀਭਵਨ੍ਨਹਿ ।। ੨੪੮.
ਨਾਰੱਕਾ, ਉਨਮੱਤਕਾ, ਕੰਗਾਂਚੀ ਅਤੇ ਗਿਰਿਮੱਲਿਕਾ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਉਟਜ ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜਾਂ ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹਨ।