ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਕृष੍ਣੋਕ੍ਤੋਥਾਰ੍ਜੁਨੋऽਯੁਧ੍ਯਦ੍ਰਥਸ੍ਥੋ ਵਾਦ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਵਾਨ੍। ਭੀष੍ਮਃ ਸੇਨਾਪਤਿਰਭੂਦਾਦੌ ਦੌਰ੍ਯੋਧਨੇ ਬਲੇ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ; ਭੀਸ਼ਮ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਫੌਜਪਤੀ ਬਣਿਆ।

ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਭੂਵ ਹ। ਧਾਰ੍ਤ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਭੀष੍ਮਕਾਃ

ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਵੀ ਲੜਿਆ; ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ।

ਧਾਰ੍ਤ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡ੍ਯਾਦ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਜਘ੍ਨੁਰਾਹੇਵੇ। ਦੇਵਾਸੁਰਸਮਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਸੇਨਯੋਃ

ਪਾਂਡਵ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਆਦਿ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ; ਕੁਰੂ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋਈ।

ਬਭੂਵ ਸ੍ਵਃ ਸ੍ਥਦੇਵਾਨਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਬਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍। ਭੀष੍ਮੋਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਦਸ਼ਾਹੋਭਿਰ੍ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍

ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਦਸ਼ਮੇ ਹ੍ਯਰ੍ਜੁਨੌ ਬਾਣੈਰ੍ਭਿष੍ਮਂ ਵੀਰਂ ਵਵਰ੍ष ਹ। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਦ੍ਰੁਪਦੋਤ੍ਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਵਰ੍ष ਜਲਦੋ ਯਥਾ

ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।

ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਪਾਦਾਤਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਪਾਤਿਤਮ੍ । ਭੀष੍ਮਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧਮਾਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼੍ਯ ਚ

ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਰਣ ਦੀ ਘੜੀ ਆਪ ਚੁਣੀ ਸੀ, ਜੰਗ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾ ਗਿਆ।

ਵਸੂਕ੍ਤੋ ਵਸੁਲੋਕਾਯ ਸ਼ਰਸ਼ਯ੍ਯਾਗਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਉਤ੍ਤਰਾਯਣਮੀਕ੍ਸ਼ਂਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਂਸ੍ਤੁਵਨ੍ ਸ੍ਥਿਤਃ

ਵਸੁਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਭੀਸ਼ਮ ਵਸੁ ਲੋਕ ਲਈ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਸੇਜ 'ਤੇ ਲੇਟਿਆ। ਉਹ ਉੱਤਰਾਏਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਹਿਆ।

ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇ ਤੁ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤ੍ਤੇ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਭੂਤ੍। ਪਾਣ੍ਡਵੇ ਹਰ੍षਿਤੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਮੂਪਤਿਃ

ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਿਆ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਉਸ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣਿਆ।

ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਭੂਵੋਗ੍ਰਂ ਯਮਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਮਗ੍ਨਾ ਦ੍ਰੋਣਸਾਗਰੇ

ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਵੀਰਾਟ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਏ।

ਦੌਰ੍ਯੋਧਨੀ ਮਹਾਸੇਨਾ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਪਤ੍ਤਿਨੀ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਧਿਪਤਿਤਾ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕਾਲ ਇਵਾਬਭੌ

ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ। ਦ੍ਰੋਣ ਕਾਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।

ਹਤੋਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਚੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਤ੍ਯਜਤ੍। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼ਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪਤਿਤਃ ਸ ਮਹੀਤਲੇ

ਜਦੋਂ ਆਸ਼ਵਤਥਾਮਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।

ਪਞ੍ਚਮੇਹਨਿ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षਃ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਚ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇ ਤੁ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤੇ ਕਰ੍ਣਃ ਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਭੂਤ੍

ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਰਣ ਜੋ ਅਜੈਯ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣ ਗਿਆ।

ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਞ੍ਚ ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਭੂਵ ਹ। ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਦੇਵਾਸੁਰਰਣੋਪਮਮ੍

ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਉਹ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਵੇ।

ਕਰ੍ਣਾਰ੍ਜੁਨਾਖ੍ਯੇ ਸਙ੍‌ਪ੍ਰਾਮੇ ਕਰ੍ਣੋਰੀਨਵਧੀਚ੍ਛਰੈਃ। ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਹਨਿ ਕਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਨਿਪਾਤਿਤਃ

ਕਰਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਕਰਣ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਕੀਤਾ; ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਕਰਣ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਦਿਨਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯੁਯੁਧੇ ਹ੍ਯਬਧੀਤ੍ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਯੁਯੁਧੇ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਹਤਸੈਨ੍ਯਃ ਸਯੋਧਨਃ

ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਅੱਧਾ ਦਿਨ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਫੌਜ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।

ਬਹੂਨ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਨਰਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸੇਨਮਥਾਬ੍ਰਬੀਤ੍। ਗਦਯਾ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤਂ ਤੁ ਭੀਮਸ੍ਤਨ੍ਤੁ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍

ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਗਦਾ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।

ਗਦਯਾਨ੍ਯਾਨੁਜਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨष੍ਟਾਦਸ਼ੇਹਨਿ। ਰਾਤ੍ਰੌ ਸषੁਪ੍ਤਞ੍ਚ ਬਲਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍

ਅਠਾਰਵੇਂ ਦਿਨ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸੌਂਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।

ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਪ੍ਰਮਾਣਨ੍ਤੁ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਮਹਾਬਲਃ। ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਨ੍ ਸਾਪਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਨ੍ਨਞ੍ਚ ਸੋऽਵਧੀਤ੍

ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁੰਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਪੁਤ੍ਰਹੀਨਾਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਤਾਂ ਰੁਦਨ੍ਤੀਮਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤਤਃ। ਸ਼ਿਰੋਮਣਿਂ ਤੁ ਜਗ੍ਰਾਹ ਐषਿਕਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਸ੍ਯ ਚ

ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਣੀ, ਈਕ ਦੀ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਲੈ ਲਈ।

ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਰ੍ਦ੍ਦਗ੍ਧਂ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਵੈ ਹਰਿਃ। ਉਤ੍ਤਰਾਯਾਸ੍ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਂ ਸ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਦਭੂਨ੍ਨृਪਃ

ਹਰੀ ਨੇ ਉੱਤਰਾਅ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।

ਕृਤਵਰ੍ਮ੍ਮਾ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤੋ ਰਣਾਤ੍ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਕृष੍ਣਃ ਸਪ੍ਤ ਮੁਕ੍ਤਾ ਨ ਚਾਪਰੇ

ਕ੍ਰਿਤਵਰਮ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ; ਪਾਂਡਵ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ—ਇਹ ਸੱਤ ਜਣੇ ਹੀ ਬਚੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।

ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਰ੍ਤ੍ਤਾਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਭੀਮਾਦ੍ਯੈਃ ਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਹਤਾਨ੍ ਵੀਰਾਨ੍ ਦਤ੍ਤੋਦਕਧਨਾਦਿਕਃ

ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭੀਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੁਖੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕਰਿਆ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।

ਭੀष੍ਮਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਨਵਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਾਨ੍ । ਰਾਜਧਰ੍ਮ੍ਮਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਨ੍ਮਾਨ੍ਦਾਨਧਰ੍ਮ੍ਮਾਨ੍ ਨृਪੋऽਭਵਤ੍

ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜਧਰਮ, ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਰਜ ਸਿੱਖ ਲਏ।

ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਦਦੌ ਦਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋਰਿਮਰ੍ਦ੍ਦਨਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰ੍ਜੁਨਾਨ੍ਮੌषਲੇਯਂ ਯਾਦਵਾਨਾਞ੍ਚ ਸਙ੍‌ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍

ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਹੋਈ ਨਾਸ ਸੁਣੀ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ ਤੁ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਦਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਤਰਮ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਵਨਮਗਾਦ੍ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚ ਪृਥਾ ਦ੍ਵਿਚ

ਅਗਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਥਾ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।

ਵਿਦੁਰਸ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਨਾ ਦਗ੍ਧੋ ਵਨਜੇਨ ਦਿਵਙ੍ਗਤਃ। ਏਵਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭੁਵੋ ਭਾਰਮਹਰਦ੍ਦਾਨਵਾਦਿਕਮ੍

ਵਿਦੁਰ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ, ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।

ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਯਾਧਰ੍ਮ੍ਮਨਾਸ਼ਾਯ ਨਿਮਿਤ੍ਤੀਕृਤ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਸ ਵਿਪ੍ਰਸ਼ਾਪਵ੍ਯਾਜੇਨ ਮੁषਲੇਨਾਹਰਤ੍ ਕੁਲਮ੍

ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉਪਕਰਨ ਬਣਾਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬਹਾਨੇ, ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਕੁਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਭਾਰਕਰਂ ਵਜ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯੇਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍। ਦੇਵਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਸ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ

ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਵਜਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਭਿਃ। ਬਲਭਦ੍ਰੋਨਨ੍ਤਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਃ ਪਾਤਾਲਸ੍ਵਰ੍ਗਮੀਯਿਵਾਨ੍

ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਲਭਦਰ, ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।