ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਰਾਜਾ ਵਿਭੂਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ੩ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਨृਪਂ ਹਿ ਤੇ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਵ੍ਯਾਯਾਮਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਯਾਨੇ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕੇ ।। ੨੩੫.

ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਸਰਤ, ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਨਿਃਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦੌ ਨृਪਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਸੁਪੂਜਿਤਮ੍ । ਹੁਤਞ੍ਚ ਪਾਵਕਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸੁਪੂਜਿਤਾਨ੍ ।। ੨੩੫.

ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੀ ਹੋਮ ਹੋਈ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੋਧਾਨ੍ ਕੋष੍ਠਾਯੁਧਂ ਗृਹਂ । ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾਣਿ ਚ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤੁ ।। ੨੩੫.

ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ, ਸੈਨਿਕਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੇ।

ਚਰਾਨ੍ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇष੍ਯ ਭੁਕ੍ਤਾਨ੍ਨਮਨ੍ਤਃਪੁਰਚਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਵਾਦ੍ਯਗੀਤੈਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਨ੍ਯੈਰੇਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਞ੍ਚਰੇਨ੍ਨृਪਃ ।। ੨੩੫.

ਗੁਪਤ ਚਰ ਭੇਜ ਕੇ, ਖਾਣਾ ਚੱਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਹੇ। ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇ।

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਯਾਤ੍ਰਾਵਿਧਾਨਪੂਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਾਙ੍‌ਗ੍ਰਾਮਿਕਂ ਵਿਧਿਂ । ਸਪ੍ਤਾਹੇਨ ਯਦਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਪਤੇਃ ।। ੨੩੬.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੇ ਜੰਗੀ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ।

ਪੂਜਨੀਯੋ ਹਰਿਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਮੋਦਕਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਨਾਯਕਃ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇऽਹਨਿ ਦਿਂਕ੍‌ਪਾਲਾਨ੍ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਯਨਞ੍ਚਰੇਤ੍ ।। ੨੩੬.

ਹਰੀ, ਸ਼ੰਭੂ ਤੇ ਵਿਨਾਯਕ ਨੂੰ ਮਿੱਠਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਰਾਮ ਕਰੇ।

ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਵਾ ਤਦਗ੍ਰੇऽਥ ਕਦੇਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਯ ਮਨੁਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ । ਨਮਃ ਸ਼ਮ੍ਭੋ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ ।। ੨੩੬.

ਸੋਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਮਨੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ: 'ਨਮਸਕਾਰ ਸ਼ੰਭੂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ।'

ਵਾਮਨਾਯ ਵਿਰੂਪਾਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ । ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ੂਲਭृਦ੍‌ਵृषਵਾਹਨ ।। ੨੩੬.

ਵਾਮਨ, ਵਿਅੰਗ, ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਬਲਦ ਤੇ ਸਵਾਰ।

ਇष੍ਟਾਨਿष੍ਟੇ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਸੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ । ਯਜ੍ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਦੂਰਮਿਤਿ ਪੁਰੋਧਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰੇਤ੍ ।। ੨੩੬.

ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ, ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਦੱਸੋ। ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਗਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ।

ਤृਤੀਯੇऽਹਨਿ ਦਿਕ੍‌ਪਾਲਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਦਿਕ੍ਪਤੀਨ੍ਯਜੇਤ੍ । ਗ੍ਰਹਨ੍ ਯਜੇਚ੍ਚਤੁਰ੍ਥੇऽਹ੍ਨਿ ਪਞ੍ਚਮੇ ਚਾਸ਼ਿਵਨੌ ਯਜੇਤ੍ ।। ੨੩੬.

ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਮਾਰ੍ਗੇ ਯਾ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਾਸਾਨ੍ਨਦ੍ਯਾਦੀਨਾਞ੍ਚ ਪੂਜਨਂ । ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਭੌਮਸ੍ਥਦੇਵਾਨਾਞ੍ਚ ਤਥਾ ਬਲਿਃ ।। ੨੩੬.

ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਨਦੀਆਂ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਅਸਮਾਨ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਏ।

ਰਾਤ੍ਰੌ ਭੂਤਗਣਾਨਾਞ੍ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਾਦਿਪੂਜਨਂ । ਭਦ੍ਰਾਕਾਲ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਦੇਵਤਾਃ ।। ੨੩੬.

ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਭਦਰਾਕਾਲੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ।

ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਕਃ । ਨਾਰਾਯਣੋऽਬ੍ਜਜੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ੍ਨਾਰਸਿਂਹੋ ਵਰਾਹਕਃ ।। ੨੩੬.

ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਅਨਿਰੁੱਧ; ਨਾਰਾਯਣ, ਕਮਲ-ਜਨਮ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਰਸਿੰਘ ਤੇ ਵਰਾਹ।

ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਃ ਸੋਮਃ ਕੁਕਜਚਸ਼੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਿਜੀਵਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਾਃ ।। ੨੩੬.

ਸੂਰਜ, ਸੋਮ, ਕੁਜ, ਚੰਦਰਮਾ, ਜੀਵ, ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ।

ਰਾਹੁਃ ਕੇਤੁਰ੍ਗਣਪਤਿਃ ਸੇਨਾਨੀ ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਹ੍ਯੁਮਾ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀਪ੍ਰਮੁਖਾ ਗਣਾਃ ।। ੨੩੬.

ਰਾਹੂ, ਕੇਤੂ, ਗਣਪਤੀ, ਸੈਨਾਨੀ, ਚੰਡਿਕਾ, ਉਮਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਦੁਰਗਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਆਦਿ ਦੇਵੀਆਂ।

ਰੁਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਯੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਨ੍ਨਾਗਾਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੋऽਪਰੇ ਸੁਰਾਃ । ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਭੂਮਿष੍ਠਾ ਵਿਜਯਾਯ ਭਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ।। ੨੩੬.

ਰੁਦ੍ਰ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ, ਅੱਗ, ਨਾਗ, ਤਾਰਕਸ਼, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵ—ਅਸਮਾਨ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੇ—ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਦੇਣ।

ਮਰ੍ਦਯਨ੍ਤੁ ਰਣੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਸਮ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯੋਪਹਾਰਕਂ । ਸਪੁਤ੍ਰਮਾਤृਭृਤ੍ਯੋऽਹਂ ਦੇਵਾ ਵਃ ਸ਼ਰਣਙ੍ਗਤਃ ।। ੨੩੬.

ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਹਾਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।

ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰ੍ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦਤ੍ਤਾਦਭ੍ਯਧਿਕਂ ਬਲਿਂ ।। ੨੩੬.

ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂਗਾ।

षष੍ਠੇऽਹ੍ਨਿ ਵਿਜਯਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਾਭਿषੇਕਵਤ੍ । ਯਾਤ੍ਰਾਦਿਨੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਚ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਰਮਂ ।। ੨੩੬.

ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਜਿੱਤ ਦੀ ਰਸਮ ਵਾਲਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਜਾਂ ਯਾਤਰਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਨੀਰਾਜਨੋਕ੍ਤਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਆਯੁਧਂ ਵਾਹਨਂ ਯਜੇਤ੍ । ਪੁਣ੍ਯਾਹਜਯਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੇਤਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮਯੇਤ੍ ।। ੨੩੬.

ਨੀਰਾਜਨ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਭੂਮਿष੍ਠਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਾਯੁਰ੍ਦਾਃ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਤੇ । ਦੇਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਪ੍ਨੁਹਿ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਯਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਸਾ ਤਵ ।। ੨੩੬.

ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ। ਤੂੰ ਇਸ਼ਵਰੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਂ ਤੇ ਇਹ ਇਸ਼ਵਰੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ।

ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਸ਼ਰਞ੍ਚਾਪਂ ਧਨੁਰ੍ਨਾਗੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ ।। ੨੩੬.

‘ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ’ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ‘ਨਾਗ ਧਨੁਸ਼’ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।

ਨਦ੍ਵਿਣ੍ਣੋਰਿਤਿ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾਥ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਿਪੁਮੁਖ ਪਦਂ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਦਂ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁਂ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਦਿषੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ।। ੨੩੬.

‘ਨਦਵਿਣਨੋਰ’ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਪੈਰ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਬਤੀਹ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖੇ।

ਨਾਗਂ ਰਥਂ ਹਯਞ੍ਚੈਵ ਧੁਰ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਰੁਹੇਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਆਰੁਹ੍ਯ ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ਗਚ੍ਛੇਤ ਪृष੍ਠਤੋ ਨਾਵਲੋਕਯੇਤ੍ ।। ੨੩੬.

ਉਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨਾਗ, ਰਥ, ਘੋੜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ। ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਵੇਖੇ।

ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਗਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ । ਪਰਦੇਸ਼ਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਤ੍ਮਸੈਨ੍ਯਂ ਹਿ ਪਾਲਯਨ੍ ।। ੨੩੬.

ਇੱਕ ਕੋਸ ਜਿੰਨਾ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਰੁਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵਿਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਵਧੇ।

ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨ ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਦਾਯਮਤ੍ਰ ਤੁ ।। ੨੩੬.

ਉਹ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਰੂਰ ਕਰੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਛੱਡੇ।

ਨਾਵਮਾਨਯੇਤ੍ਤਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਾਨਾਗਤ੍ਯ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪੁਨਃ । ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਪਃ ।। ੨੩੬.

ਉਹ ਉਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵਾਪਸ ਆਵੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇ, ਰਾਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।

ਦ੍ਵਿਤੀਯੇऽਹਨਿ ਸਙ੍‌ਗ੍ਰਾਮੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯਦਾ ਤਦਾ । ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍‌ਗਜਮਸ਼੍ਵਾਦਿ ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਂ ਨृਸਿਂਹਕਂ ।। ੨੩੬.

ਜਦੋਂ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਯੁੱਧ ਹੋਣਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ ਆਦਿਕਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਏ ਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਛਤ੍ਰਾਦਿਰਾਜਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨਿਸ਼ਿ ਵੈ ਗਣਾਨ੍ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨृਸਿਂਹਕਂ ਪੂਜ੍ਯ ਵਾਹਨਾਦ੍ਯਮਸ਼ੇषਤਃ ।। ੨੩੬.

ਰਾਤ ਨੂੰ ਛਤਰੀ ਆਦਿਕ ਰਾਜ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਸਵੇਰੇ ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸਵਾਰੀਆਂ ਆਦਿ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।