ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਅਜਸ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਿਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਦਾਚਰੇਤ੍ । ਦ੍ਵਿਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਾਵਸ਼ੇषਾਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਨਿਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਜੇਨ੍ਨृਪਃ ।। ੨੩੫.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਦ ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਮੁਹੂਰਤ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਜਾਣ, ਰਾਜਾ ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।

ਵਾਦ੍ਯਵਨ੍ਦਿਸ੍ਵਨੈਰ੍ਗੀਤੈਃ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਗੂਢਾਸ੍ਤਤੋ ਨਰਾਨ੍ । ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਨ ਯੇ ਲੋਕਾਸ੍ਤਦੀਯਾ ਇਤਿ ਕੇਨਚਿਤ੍ ।। ੨੩੫.

ਵਾਜਿਆਂ, ਭੰਡਾਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲੁਕਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।

ਆਯਵ੍ਯਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਤਤਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਵੇਗੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਸ੍ਨਾਨਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। ੨੩੫.

ਫਿਰ ਆਮਦ-ਖਰਚ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਕਰੇ, ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰੇ; ਤੇ ਹਾਜਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।

ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨृਪਃ ਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਂ । ਕृਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਨ੍ਤਤੋ ਜਪ੍ਯਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ।। ੨੩੫.

ਰਾਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਜਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਵਹ੍ਨੌ ਪਵਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਤਰ੍ਪਯੇਦੁ ਦਕੈਃ ਪਿਤृਨ੍ । ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਧੇਨੁਂ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦਸਂਯੁਤਃ ।। ੨੩੫.

ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰੇ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ, ਦੁਜਾਂ ਦੇ ਅਸੀਸ ਸਮੇਤ, ਦਾਨ ਕਰੇ।

ਅਨੁਲਿਪ੍ਤੋऽਲਙ੍ਕृਤਸ਼੍ਚ ਮੁਖਂ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਚ ਦਰ੍ਪਣੇ । ਸਸੁਵਰ੍ਣੇ ਧृਤੇ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਦ੍ਦਿਵਸਾਦਿਕਂ ।। ੨੩੫.

ਲਗਾ ਕੇ ਤੇ ਸਜ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖੇ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੁਣੇ।

ਔषਧਂ ਭਿषਜੋਕ੍ਤਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਲਮ੍ਭਨਞ੍ਚਰੇਤ੍ । ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਗੁਰੁਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦੋऽਥ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸਭਾਂ ।। ੨੩੬.

ਡਾਕਟਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਦਵਾਈ ਲਵੇ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਸੀਸ ਲੈ ਕੇ, ਸਭਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।

ਤਤ੍ਰਸ੍ਥੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯੇਦਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਕृਤੀਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰਤੀਹਾਰਨਿਵੇਦਿਤਾਃ ।। ੨੩੫.

ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇਦਾਰ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਮਾਣਯੋਗ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੇਖੇ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿਹਾਸਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਨਿਰ੍ਣਯਮ੍ । ਵ੍ਯਵਹਾਰਨ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ।। ੨੩੫.

ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਮਾਮਲੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਫੈਸਲੇ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਮੁਕਦਮੇ ਵੇਖੇ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰੇ।

ਆਕਾਰੈਰਿਙ੍ਗਿਤੈਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ । ਸਾਂਵਤ੍ਸਰਾਣਾਂ ਵੈਦ੍ਯਾਨਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਂ ਵਚਨੇਰਤਃ ।। ੨੩੫.

ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਡਾਕਟਰ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਹਨ, ਉਹ ਬੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

ਰਾਜਾ ਵਿਭੂਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ੩ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਨृਪਂ ਹਿ ਤੇ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਵ੍ਯਾਯਾਮਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਯਾਨੇ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕੇ ।। ੨੩੫.

ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੋਕ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਸਰਤ, ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਨਿਃਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦੌ ਨृਪਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਸੁਪੂਜਿਤਮ੍ । ਹੁਤਞ੍ਚ ਪਾਵਕਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸੁਪੂਜਿਤਾਨ੍ ।। ੨੩੫.

ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੀ ਹੋਮ ਹੋਈ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੋਧਾਨ੍ ਕੋष੍ਠਾਯੁਧਂ ਗृਹਂ । ਅਨ੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾਣਿ ਚ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤੁ ।। ੨੩੫.

ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ, ਸੈਨਿਕਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੇ।

ਚਰਾਨ੍ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇष੍ਯ ਭੁਕ੍ਤਾਨ੍ਨਮਨ੍ਤਃਪੁਰਚਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਵਾਦ੍ਯਗੀਤੈਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਨ੍ਯੈਰੇਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਞ੍ਚਰੇਨ੍ਨृਪਃ ।। ੨੩੫.

ਗੁਪਤ ਚਰ ਭੇਜ ਕੇ, ਖਾਣਾ ਚੱਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਹੇ। ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇ।

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਯਾਤ੍ਰਾਵਿਧਾਨਪੂਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਾਙ੍‌ਗ੍ਰਾਮਿਕਂ ਵਿਧਿਂ । ਸਪ੍ਤਾਹੇਨ ਯਦਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਪਤੇਃ ।। ੨੩੬.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੇ ਜੰਗੀ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ।

ਪੂਜਨੀਯੋ ਹਰਿਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਮੋਦਕਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਨਾਯਕਃ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇऽਹਨਿ ਦਿਂਕ੍‌ਪਾਲਾਨ੍ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਯਨਞ੍ਚਰੇਤ੍ ।। ੨੩੬.

ਹਰੀ, ਸ਼ੰਭੂ ਤੇ ਵਿਨਾਯਕ ਨੂੰ ਮਿੱਠਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਰਾਮ ਕਰੇ।

ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਵਾ ਤਦਗ੍ਰੇऽਥ ਕਦੇਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਯ ਮਨੁਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ । ਨਮਃ ਸ਼ਮ੍ਭੋ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ ।। ੨੩੬.

ਸੋਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਮਨੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ: 'ਨਮਸਕਾਰ ਸ਼ੰਭੂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ।'

ਵਾਮਨਾਯ ਵਿਰੂਪਾਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ । ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ੂਲਭृਦ੍‌ਵृषਵਾਹਨ ।। ੨੩੬.

ਵਾਮਨ, ਵਿਅੰਗ, ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਬਲਦ ਤੇ ਸਵਾਰ।

ਇष੍ਟਾਨਿष੍ਟੇ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਸੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ । ਯਜ੍ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਦੂਰਮਿਤਿ ਪੁਰੋਧਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰੇਤ੍ ।। ੨੩੬.

ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ, ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਦੱਸੋ। ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਗਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ।

ਤृਤੀਯੇऽਹਨਿ ਦਿਕ੍‌ਪਾਲਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਦਿਕ੍ਪਤੀਨ੍ਯਜੇਤ੍ । ਗ੍ਰਹਨ੍ ਯਜੇਚ੍ਚਤੁਰ੍ਥੇऽਹ੍ਨਿ ਪਞ੍ਚਮੇ ਚਾਸ਼ਿਵਨੌ ਯਜੇਤ੍ ।। ੨੩੬.

ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਮਾਰ੍ਗੇ ਯਾ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਾਸਾਨ੍ਨਦ੍ਯਾਦੀਨਾਞ੍ਚ ਪੂਜਨਂ । ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਭੌਮਸ੍ਥਦੇਵਾਨਾਞ੍ਚ ਤਥਾ ਬਲਿਃ ।। ੨੩੬.

ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਨਦੀਆਂ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਅਸਮਾਨ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਏ।

ਰਾਤ੍ਰੌ ਭੂਤਗਣਾਨਾਞ੍ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਾਦਿਪੂਜਨਂ । ਭਦ੍ਰਾਕਾਲ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਦੇਵਤਾਃ ।। ੨੩੬.

ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਭਦਰਾਕਾਲੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ।

ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਕਃ । ਨਾਰਾਯਣੋऽਬ੍ਜਜੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ੍ਨਾਰਸਿਂਹੋ ਵਰਾਹਕਃ ।। ੨੩੬.

ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਅਨਿਰੁੱਧ; ਨਾਰਾਯਣ, ਕਮਲ-ਜਨਮ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਰਸਿੰਘ ਤੇ ਵਰਾਹ।

ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਃ ਸੋਮਃ ਕੁਕਜਚਸ਼੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਿਜੀਵਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਾਃ ।। ੨੩੬.

ਸੂਰਜ, ਸੋਮ, ਕੁਜ, ਚੰਦਰਮਾ, ਜੀਵ, ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ।

ਰਾਹੁਃ ਕੇਤੁਰ੍ਗਣਪਤਿਃ ਸੇਨਾਨੀ ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਹ੍ਯੁਮਾ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀਪ੍ਰਮੁਖਾ ਗਣਾਃ ।। ੨੩੬.

ਰਾਹੂ, ਕੇਤੂ, ਗਣਪਤੀ, ਸੈਨਾਨੀ, ਚੰਡਿਕਾ, ਉਮਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਦੁਰਗਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਆਦਿ ਦੇਵੀਆਂ।

ਰੁਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਯੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਨ੍ਨਾਗਾਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੋऽਪਰੇ ਸੁਰਾਃ । ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਭੂਮਿष੍ਠਾ ਵਿਜਯਾਯ ਭਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ।। ੨੩੬.

ਰੁਦ੍ਰ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ, ਅੱਗ, ਨਾਗ, ਤਾਰਕਸ਼, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵ—ਅਸਮਾਨ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੇ—ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਦੇਣ।

ਮਰ੍ਦਯਨ੍ਤੁ ਰਣੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਸਮ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯੋਪਹਾਰਕਂ । ਸਪੁਤ੍ਰਮਾਤृਭृਤ੍ਯੋऽਹਂ ਦੇਵਾ ਵਃ ਸ਼ਰਣਙ੍ਗਤਃ ।। ੨੩੬.

ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਹਾਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।

ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰ੍ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦਤ੍ਤਾਦਭ੍ਯਧਿਕਂ ਬਲਿਂ ।। ੨੩੬.

ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂਗਾ।

षष੍ਠੇऽਹ੍ਨਿ ਵਿਜਯਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਾਭਿषੇਕਵਤ੍ । ਯਾਤ੍ਰਾਦਿਨੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਚ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਰਮਂ ।। ੨੩੬.

ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਜਿੱਤ ਦੀ ਰਸਮ ਵਾਲਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਜਾਂ ਯਾਤਰਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।