ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਯੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਵਾਯਸਾ ਬਹਵਃ ਪੁਰਂ ।੦੧ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਯ ਗ੍ਰਹਣਂ ਭਵੇਤ੍ ॥੦੧ ਸੇਨਾਯਾਂ ਯਦਿ ਵਾਸਾਰ੍ਥੇ ਨਿਵਿष੍ਟੋ ਵਾਯਸੋ ਰੁਵਨ੍ ।੦੨ ਵਾਮੋ ਭਯਾਤੁਰਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਯਂ ਵਦਤਿ ਦੁਸ੍ਤਰਂ(੧) ॥੦੨ ਛਾਯਾਙ੍ਗਵਾਹਨੋਪਾਨਚ੍ਛਤ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕੁਟ੍ਟਨੇ ।੦੩ ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ਤਤ੍ਪੂਜਨੇ ਪੂਜਾ ਤਦਿष੍ਟਕਰਣੇ ਸ਼ੁਭਂ ॥੦੩ ਪ੍ਰੋषਿਤਾਗਮਕृਤ੍ਕਾਕਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਦ੍ਵਾਰਿ ਗਤਾਗਤਂ ।੦੪ ਰਕ੍ਤਂ ਦਗ੍ਧਂ ਗृਹੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਵਹ੍ਨਿਵੇਦਕਃ ॥੦੪ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਰਕ੍ਤਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਚ੍ਚ ਨਿਵੇਦਯਤਿ ਬਨ੍ਧਨਂ ।੦੫ ਪੀਤਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਰੁਕ੍ਮ ਰੂਪ੍ਯਮੇਵ ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵ ॥੦੫ ਯਚ੍ਚੈਵੋਪਨਯੇਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਲਬ੍ਧਿਂ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍ ।੦੬ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਵਾਪਨਯੇਦ੍ਯਤ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਹਾਨਿਂ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍ ॥੦੬ ਪੁਰਤੋ ਧਨਲਬ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਦਾਮਮਾਂਸਸ੍ਯ ਛਰ੍ਦਨੇ ।੦੭ ਭੂਲਬ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮृਦਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਾਰ੍ਪਣੇ ਮਹਤ੍ ॥੦੭ ਯਾਤੁਃ ਕਾਕੋऽਨੁਕੂਲਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੇਮਃ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਮੋ ਭਵੇਤ੍ ।੦੮ ਨ ਤ੍ਵਰ੍ਥਸਾਧਕੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲੋ ਭਯਾਵਹਃ ॥੦੮ ਸਮ੍ਮੁਖੇऽਭ੍ਯੇਤਿ ਵਿਰੁਵਨ੍ ਯਾਤ੍ਰਾਘਾਤਕਰੋ ਭਵੇਤ੍ ।੦੯ ਵਾਮਃ ਕਾਕਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਧਨ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋऽਰ੍ਥਵਿਨਾਸ਼ਕृਤ੍(੨) ॥੦੯ ਵਾਮੋऽਨੁਲੋਮਗਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਧ੍ਯਮੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।੧੦ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮਗਤਿਰ੍ਵਾਮੋ ਗਮਨਪ੍ਰਤਿषੇਧਕृਤ੍ ॥੧੦ ਨਿਵੇਦਯਤਿ ਯਾਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਭਿਪ੍ਰੇਤਂ ਗृਹੇ ਗਤਃ(੧) ।੧੧ ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਰਚਰਣਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਕਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਭਯਾਵਹਃ ॥੧੧ ਕੋਟਰੇ ਵਾਸਮਾਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਰ੍ਥਕਰੋ ਭਵੇਤ੍ ।੧੨ ਨ ਸ਼ੁਭਸ੍ਤੂषਰੇ ਕਾਕਃ ਪਙ੍ਕਾਙ੍ਕਃ ਸ ਤੁ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ॥੧੨ ਅਮੇਧ੍ਯਪੂਰ੍ਣਵਦਨਃ ਕਾਕਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਃ(੨) ।੧੩ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਤਤ੍ਰਿਣੋऽਨ੍ਯੇऽਪਿ ਕਾਕਵਦ੍ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ ॥੧੩ ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਵਾਰਾਪਸਵ੍ਯਸ੍ਥਾਃ ਸ਼੍ਵਾਨੋ ਵਿਪ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਕਾਃ ।੧੪ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤੁ ਗੋਪੁਰੇ ॥੧੪ ਅਨ੍ਤਰ੍ਗृਹੇ ਗृਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਰਣਾਯ ਭਵੇਦ੍ਭषਨ੍ ।੧੫ ਯਸ੍ਯ ਜਿਘ੍ਰਤਿ ਵਾਮਾਙ੍ਗਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ॥੧੫ ਭਯਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਾਙ੍ਗਂ ਤਥਾ ਭੁਜਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ।੧੬ ਯਾਤ੍ਰਾਘਾਤਕਰੋ ਯਾਤੁਰ੍ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮੁਖਾਗਤਃ ॥੧੬ ਮਾਰ੍ਗਾਵਰੋਧਕੋ ਮਾਰ੍ਗੇ ਚੌਰਾਨ੍ ਵਦਤਿ ਭਾਰ੍ਗਵ ।੧੭ ਅਲਾਭੋऽਸ੍ਥਿਮੁਖਃ ਪਾਪੋ ਰਜ੍ਜੁਚੀਰਮੁਖਸ੍ਤਥਾ ॥੧੭ ਸੋਪਾਨਤ੍ਕਮੁਖੋ ਧਨ੍ਯੋ ਮਾਂਸਪੂਰ੍ਣਮੁਖੋऽਪਿ ਚ ।੧੮ ਅਮਙ੍ਗਲ੍ਯਮੁਖਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਕੇਸ਼ਞ੍ਚੈਵਾਸ਼ੁਭਂ ਤਥਾ ॥੧੮ ਅਵਮੂਤ੍ਰ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਯਾਤਿ ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਭਯਂ ਭਵੇਤ੍ ।੧੯ ਯਸ੍ਯਾਵਮੂਤ੍ਰ੍ਯ ਵ੍ਰਜਤਿ ਸ਼ੁਭਂ ਦੇਸ਼ਨ੍ਤਥਾ ਦ੍ਰੁਮਂ ॥੧੯ ਮਙ੍ਗਲਞ੍ਚ ਤਥਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ।੨੦ ਸ਼੍ਵਵਚ੍ਚ ਰਾਮ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤਥਾ ਵੈ ਜਮ੍ਬੁਕਾਦਯਃ ॥੨੦ ਭਯਾਯ ਸ੍ਵਾਮਿਨਿ ਜ੍ਞੇਯਮਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਰੁਤਙ੍ਗਵਾਂ ।੨੧ ਨਿਸ਼ਿ ਚੌਰਭਯਾਯ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਕृਤਂ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਤਥਾ ॥੨੧ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਬਲੀਵਰ੍ਦੋ ਨਦਨ੍ ਭਵੇਤ੍ ।੨੨ ਉਤ੍ਸृष੍ਟਵृषਭੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਜਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ॥੨੨ ਅਭਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗਾਵੋ ਦਤ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਵਕਾਃ ।੨੩ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਨੇਹਾਃ ਸ੍ਵਵਤ੍ਸੇषੁ ਗਰ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯਕਰਾ ਮਤਾਃ ॥੨੩ ਭੂਮਿਂ ਪਾਦੈਰ੍ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤ੍ਯੋ ਦੀਨਾ ਭੀਤਾ ਭਯਾਵਹਾਃ ।੨੪ ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਙ੍ਗ੍ਯੋ ਹृष੍ਟਰੋਮਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਗਲਗ੍ਨਮृਦਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ॥੨੪ ਮਹਿष੍ਯਾਦਿषੁ ਚਾਪ੍ਯੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਾਚ੍ਯਂ ਵਿਜਾਨਤਾ ।੨੫ ਆਰੋਹਣਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇਨ ਸਪਰ੍ਯਾਣਸ੍ਯ(੧) ਵਾਜਿਨਃ ॥੨੫ ਜਲੋਪਵੇਸ਼ਨਂ ਨੇष੍ਟਂ ਭੂਮੌ ਚ ਪਰਿਵਰ੍ਤਨਂ ।੨੬ ਵਿਪਤ੍ਕਰਨ੍ਤੁਰਙ੍ਗਸ੍ਯ ਸੁਪ੍ਤਂ ਵਾਪ੍ਯਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ ॥੨੬ ਯਵਮੋਦਕਯੋਰ੍ਦ੍ਵੇषਸ੍ਤ੍ਵਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਨ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ।੨੭ ਵਦਨਾਦ੍ਰੁਧਿਰੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਵੇਪਨਂ ਨ ਚ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ॥੨੭ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ ਵੈਕਃ ਕਪੋਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰਿਕਾਭਿਰ੍ਮृਤਿਂ ਵਦੇਤ੍ ।੨੮ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰੋ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਚ ਪਾਦਲੇਹੀ ਵਿਨष੍ਟਯੇ(੨) ॥੨੮ ਵਾਮਪਾਦੇਨ ਚ ਤਥਾ ਵਿਲਿਖਂਸ਼੍ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਂ ।੨੯ ਸ੍ਵਪੇਦ੍ਵਾ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇਨ ਦਿਵਾ ਵਾ ਨ ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦਃ ॥੨੯ ਭਯਾਯ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰੀ ਤਥਾ ਨਿਦ੍ਰਾਵਿਲਾਨਨਃ ।੩੦ ਆਰੋਹਣਂ ਨ ਚੇਦ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤੀਪਂ ਵਾ ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ॥੩੦ ਯਾਤ੍ਰਾਵਿਘਾਤਮਾਚष੍ਟੇ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਤਥਾ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ ।੩੧ ਹੇषਮਾਣਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਯੋਧਂ ਪਾਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਜਯਾਵਹਃ ॥੩੧ ਗ੍ਰਾਮੇ ਵ੍ਰਜਤਿ ਨਾਗਸ਼੍ਚੇਨ੍ਮੈਥੁਨਂ ਦੇਸ਼ਹਾ ਭਵੇਤ੍ ।੩੨ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਨਾਗਵਨਿਤਾ ਮਤ੍ਤਾ ਚਾਨ੍ਤਾਯ ਭੂਪਤੇਃ ॥੩੨ ਆਰੋਹਣਂ ਨ ਚੇਦ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤੀਪਂ ਵਾ ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।੩੩ ਮਦਂ ਵਾ ਵਾਰਣੋ ਜਹ੍ਯਾਦ੍ਰਾਜਘਾਤਕਰੋ ਭਵੇਤ੍ ॥੩੩ ਵਾਮਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਪਾਦੇਨ ਪਾਦਮਾਕ੍ਰਮਤੇ ਸ਼ੁਭਃ ।੩੪ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਞ੍ਚ ਤਥਾ ਦਨ੍ਤਂ ਪਰਿਮਾਰ੍ष੍ਟਿ ਕਰੇਣ ਚ ॥੩੪ ਵृषੋऽਸ਼੍ਵਃ ਕੁਞ੍ਜਰੋ ਵਾਪਿ ਰਿਪੁਸੈਨ੍ਯਗਤੋऽਸ਼ੁਭਃ ।੩੫ ਖਣ੍ਡਮੇਘਾਤਿਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਤੁ ਸੇਨਾ ਨਾਸ਼ਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ॥੩੫ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਗ੍ਰਹਰ੍ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਤਥਾ ਸਮ੍ਮੁਖਮਾਰੁਤਾਤ੍(੧) ।੩੬ ਯਾਤ੍ਰਾਕਾਲੇ ਰਣੇ ਵਾਪਿ ਛਤ੍ਰਾਦਿਪਤਨਂ ਭਯਂ ॥੩੬ ਹृष੍ਟਾ ਨਰਾਸ਼੍ਚਾਨੁਲੋਮਾ ਗ੍ਰਹਾ ਵੈ ਜਯਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ।੩੭ ਕਾਕੈਰ੍ਯੋਧਾਭਿਭਵਨਂ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਭਿਰ੍ਮਣ੍ਡਲਕ੍ਸ਼ਯਃ ॥੩੭ ਪ੍ਰਾਚੀਪਸ਼੍ਚਿਮਕੈਸ਼ਾਨੀ ਸ਼ੌਮ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾ ਸ਼ੁਭਾ ਚ ਦਿਕ੍

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਕਾਂਵਾਂ ਇੱਕ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਸਤਾ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਫਤਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਂਵਾਂ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਰਾਮ ਲਈ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਕਰੇ, ਜੇ ਉਹ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਂਵਾਂ ਛਾਂ, ਅੰਗ, ਵਾਹਨ, ਜੁੱਤੇ, ਛਤਰੀ, ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਘਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੇ ਮੌਤ, ਪਰ ਮਨਚਾਹੀ ਵਰਤੋਂ ਤੇ ਚੰਗਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਂਵਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਲਾਲ ਜਾਂ ਜਲਿਆ ਹੋਇਆ ਵਸਤੂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਲਾਲ ਵਸਤੂ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੈਦ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪੀਲੀ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਲਾਭ; ਜੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ। ਸਾਹਮਣੇ ਧਨ ਮਿਲਣ ਤੇ ਲਾਭ; ਕੱਚਾ ਮਾਸ ਉਲਟੀ ਕਰਨ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਮਿਲਣ; ਮਿੱਟੀ ਸੁੱਟਣ ਤੇ ਖੇਤਰ ਮਿਲਣ; ਰਤਨ ਦੇਣ ਤੇ ਵੱਡੀ ਰਾਜਗੱਦੀ। ਯਾਤਰੀ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਾਂਵਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਾੜਾ ਕਾਂਵਾਂ ਡਰ ਤੇ ਅਸਫਲਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਂਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਕਾਂਵਾਂ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਯਾਤਰਾ ਰੁਕਦੀ ਹੈ। ਖੱਬਾ ਕਾਂਵਾਂ ਚੰਗਾ, ਸੱਜਾ ਨੁਕਸਾਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਖੱਬਾ ਕਾਂਵਾਂ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵਧੀਆ, ਮੱਧਲਾ ਸੱਜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਖੱਬਾ ਉਲਟ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰਵਾਨਗੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਂਵਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਨਚਾਹੀ ਕੰਮ ਲਈ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਂਵਾਂ ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ। ਕਾਂਵਾਂ ਜੰਮਣ 'ਤੇ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੂੰਹ ਗੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਪੰਛੀ ਵੀ ਕਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ। ਜੇ ਕੁੱਤੇ ਛਾਵਣੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਥਾਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੌਂਕਣ, ਤਾਂ ਮਾਲਕ ਲਈ ਮੌਤ। ਜੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੂੰਘਣ, ਤਾਂ ਸਫਲਤਾ; ਜੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਤਾਂ ਡਰ; ਜੇ ਸੱਜਾ ਬਾਂਹ, ਤਾਂ ਯਾਤਰਾ ਰੁਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਯਾਤਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਰੁਕਾਵਟ। ਜੇ ਰਸਤਾ ਰੋਕੇ, ਤਾਂ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਸੰਕੇਤ। ਜੇ ਮੂੰਹ ਹੱਡੀਆਂ ਜਾਂ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ। ਜੇ ਮੂੰਹ ਜੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ; ਜੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਚੰਗਾ। ਜੇ ਮੂੰਹ ਮਾੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਵਾਲ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾੜਾ। ਜੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਿਸਾਬ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਡਰ; ਜੇ ਪਿਸਾਬ ਕਰ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਚੰਗਾ; ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਚੰਗਾ। ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਫਲਤਾ। ਰਾਮਾ, ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜੰਬੂਕ ਆਦਿ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਹੌਂਦੇ, ਤਾਂ ਮਾਲਕ ਲਈ ਡਰ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਹੌਂ, ਤਾਂ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਜਾਂ ਮੌਤ। ਜੇ ਬਲਦ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬੋਲਦਾ, ਤਾਂ ਮਾਲਕ ਲਈ ਚੰਗਾ। ਜੇ ਵੱਛਾ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਲਈ ਜਿੱਤ। ਜੇ ਗਾਂ ਡਰ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦੀਆਂ, ਜਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ; ਜੇ ਆਪਣੇ ਵੱਛਿਆਂ ਤੋਂ ਮੋਹ ਛੱਡ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਗਰਭ ਨਾਸ। ਜੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਮਾਰਣ, ਉਦਾਸ ਜਾਂ ਡਰੀ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ ਡਰ। ਜੇ ਅੰਗ ਗਿੱਲੇ ਜਾਂ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜੰਬੂਕ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ। ਇਹ ਸਭ ਮਹਿਸ ਆਦਿ ਲਈ ਵੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਘੋੜਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੁੱਟੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਘੋੜਾ ਡਿੱਗੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਸੁੱਤੇ, ਤਾਂ ਮਾੜਾ। ਜੇ ਜੌ ਜਾਂ ਮਿਠਿਆਈ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਖੂਨ ਆਵੇ ਜਾਂ ਕੰਪੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਇੱਕਲਾ ਕਬੂਤਰ ਜਾਂ ਸਾਰਿਕਾ ਨਾਲ ਖੇਡੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ। ਜੇ ਅੱਖਾਂ ਅਸ਼ਕ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਜਾਂ ਜੀਭ ਨਾਲ ਪੈਰ ਚਾਟੇ, ਤਾਂ ਨਾਸ। ਜੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਖੁਰਚੇ, ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੌਰਾਨ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੁੱਤੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਿਸਾਬ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਡਰ। ਜੇ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਉਲਟ ਪਾਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਯਾਤਰਾ ਰੁਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਛੂਹੇ, ਤਾਂ ਯਾਤਰਾ ਰੁਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਘੋੜਾ ਹਿੰਹਿੰਦੇ, ਪੈਰ ਛੂਹੇ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ। ਜੇ ਹਾਥੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਸ। ਜੇ ਹਾਥਣ ਜਣੇ ਜਾਂ ਮਸਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਅੰਤ। ਜੇ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਉਲਟ ਪਾਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਯਾਤਰਾ ਰੁਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਹਾਥੀ ਮਸਤ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੌਤ। ਜੇ ਸੱਜੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਛੂਹੇ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ; ਜੇ ਸੱਜਾ ਦੰਦ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਚੰਗਾ। ਜੇ ਬਲਦ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਾੜਾ। ਜੇ ਫੌਜ ਟੁੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਵਿਰੋਧੀ ਗ੍ਰਹ ਜਾਂ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਜਾਂ ਉਲਟ ਹਵਾ ਹੋਵੇ, ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਛਤਰੀ ਡਿੱਗਣ ਤੇ ਡਰ। ਜੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜਿੱਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ। ਜੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਘੇਰ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਚੱਕਰ ਦਾ ਨਾਸ। ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।