ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਏਭਿਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਵਹਰ੍ਤ੍ਤਾਂ ਯਃ ਸ ਦਾਪ੍ਯੋ ਦਮਮੁਤ੍ਤਮਂ । ਵਿषਾਗ੍ਨਿਦਾਂ ਪਤਿਗੁਰੁਵਿਪ੍ਰਾਪਤ੍ਯਪ੍ਰਮਾਪਿਣੀਂ ।। ੨੨੭.

ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ 'ਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਜ਼ਹਿਰ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਤੀ, ਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ।

ਵਿਕਰ੍ਣਕਰਨਾਸੌष੍ਠੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਭਿਃ ਪ੍ਰਵਾਸਯੇਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵੇਸ਼੍ਮਗ੍ਰਾਮਵਨਵਿਦਾਰਕਾਸ੍ਤਥਾ ਨਰਾਃ ।। ੨੨੭.

ਕੰਨ, ਨੱਕ ਜਾਂ ਉਂਗਲਾਂ ਕੱਟਣ 'ਤੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦੇਵੇ; ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਖੇਤ, ਘਰ, ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ।

ਰਾਜਪਤ੍ਨ੍ਯਭਿਗਾਮੀ ਚ ਦਗ੍ਧਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਕਟਾਗ੍ਨਿਨਾ । ਊਨਂ ਵਾਪ੍ਯਧਿਕਂ ਵਾਪਿ ਲਿਖੇਦ੍ਯੋ ਰਾਜਸ਼ਾਸਨਂ ।। ੨੨੭.

ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਚਿਤਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਵੇ; ਤੇ ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।

ਪਾਰਜਾਯਿਕਚੌਰੌ ਚ ਮੁਞ੍ਚਤੋ ਮਣ੍ਡ ਉਤ੍ਤਮਃ । ਰਾਜਯਾਨਾਸਨਾਰੋਢ੍‌ਰ੍ਦਣ੍ਡ ਉਤ੍ਤਮਸਾਹਸਃ ।। ੨੨੭.

ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚੋਰ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰਥ ਜਾਂ ਆਸਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ 'ਤੇ ਵੀ।

ਯੋ ਮਨ੍ਯੇਤਾਜਿਤੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਨ੍ਯਾਯੇਨਾਪਿ ਪਰਾਜਿਤਃ । ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ੬ ਦਣ੍ਡਯੇਦ੍‌ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦਮਂ ।। ੨੨੭.

ਜੋ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਹਾਰ ਕੇ ਵੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਮੈਂ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ', ਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਝਗੜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਗੁਣਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।

ਆਹ੍ਵਾਨਕਾਰੀ ਬਧ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਦਨਾਹੂਤਮਥਾਹ੍ਵਯਨ੍ । ਦਾਣ੍ਡਿਕਸ੍ਯ ਚ ਯੋ ਹਸ੍ਤਾਦਭਿਮੁਕ੍ਤਃ ਪਲਾਯਤੇ ।। ੨੨੭.

ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਬਾਂਧਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਬੁਲਾਏ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬਾਂਧਣ ਯੋਗ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬਾਂਧਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਯਦਾ ਮਨ੍ਯੇਤ ਨृਪਤਿਰਾਕ੍ਰਨ੍ਦੇਨ ਬਲੀਯਸਾ । ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਗ੍ਰਾਹੋऽਭਿਭੂਤੋ ਮੇ ਤਦਾ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍ ।। ੨੨੮.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਉੱਚੀ ਚੀਖ-ਚਿਲ੍ਹਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਮੰਨ ਲਵੇ ਕਿ ਵੈਰੀ ਨੇ ਪਿੱਠ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ।

ਪੁष੍ਟਾ ਯੋਧਾ ਭृਤਾ ਭृਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭੂਤਞ੍ਚ ਬਲਂ ਮਮ । ਮੂਲਰਕ੍ਸ਼ਾਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਿ ਤੈਰ੍ਗਤ੍ਵਾ੧ ਸ਼ਿਵਿਰੇ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। ੨੨੮.

ਮੇਰੇ ਯੋਧੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਨੌਕਰ ਤਨਖਾਹ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਅੱਡੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵਿਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਸਨੇ ਯਾਯਾਤ੍ ਦੈਵਾਦ੍ਯੈਃ ਪੀਡਿਤਂ ਪਰਂ । ਭੂਕਮ੍ਪੋ ਯਾਨ੍ਦਿਸ਼ਂ ਯਾਤਿ ਯਾਞ੍ਚ ਕੇਤੁਰ੍ਵ੍ਯਦੂषਯਤ੍ ।। ੨੨੮.

ਜਦੋਂ ਵੈਰੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਸਮਾਨੀ ਮਾਰ ਜਾਂ ਦੁਖ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਭੂਚਾਲ ਆਵੇ, ਜਾਂ ਝੰਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਫੁਰਣੇ ਧਨ੍ਯੇ ਤਥਾ ਸੁਸ੍ਵਪ੍ਨਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ।। ੨੨੮.

ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸ਼ੁਭ ਫੜਕਣ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਚੰਗਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਆਵੇ।

ਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਸ਼ਕੁਨੇ ਧਨ੍ਯੇ ਜਾਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਪਦਾਤਿਨਾਗਬਹੁਲਾਂ ਸੇਨਾਂ ਪ੍ਰਾਵृषਿ ਯੋਜਯੇਤ੍ ।। ੨੨੮.

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸੇਨਾ ਪਦਾਤਿਬਹੁਲਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਜਯਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਅਙ੍ਗਦਕ੍ਸ਼ਿਣਭਾਗੇ ਤੁ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਣਂ ਭਵੇਤ੍ ।। ੨੨੮.

ਜੋ ਫੌਜ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਫੜਕਣ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨ ਸ਼ਸ੍ਤਨ੍ਤੁ ਤਥਾ ਵਾਮੇ ਪृष੍ਠਸ੍ਯ ਹृਦਯਸ੍ਯ ਚ । ਲਾਞ੍ਛਨਂ ਪਿਟਕਞ੍ਚੈਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਸ੍ਫੁਰਣਂ ਤਥਾ ।। ੨੨੮.

ਪਰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਪਿੱਠ ਜਾਂ ਦਿਲ ਤੇ ਫੜਕਣ ਹੋਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਸੁਜਨ ਹੋਵੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੜਕਣ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪੁष੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਹਰਣਨ੍ਤਥਾ । ਨਾਭਿਂ ਵਿਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਗਾਤ੍ਰੇ ਤृਣਵृਕ੍ਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ।। ੨੨੯.

ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਸੁਪਨੇ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਾੜੇ, ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸਰੀਰ ਤੇ ਘਾਹ ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਉੱਗ ਆਉਣ।

ਚੂਰ੍ਣਨਂ ਮੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕਾਂਸ੍ਯਾਨਾਂ ਮੁਣ੍ਡਨਂ ਨਗ੍ਨਤਾ ਤਥਾ । ਮਲਿਨਾਮ੍ਬਰਧਾਰਿਤ੍ਵਮਭ੍ਯਙ੍ਗਃ ਪਙ੍ਕਦਿਗ੍ਧਤਾ ।। ੨੨੯.

ਸਿਰ ਤੇ ਪਿਸਣ, ਕਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਮੂੰਡਣ, ਸਿਰ ਮੂੰਡਿਆ ਹੋਣਾ, ਨੰਗਾ ਹੋਣਾ, ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣਾ, ਤੇਲ ਲਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਣਾ।

ਉਚ੍ਚਾਤ੍ ਪ੍ਰਪਤਨਞ੍ਚੈਵ ਵਿਵਾਹੋ ਗੀਤਮੇਵ ਚ । ਤਨ੍ਤ੍ਰੀਵਾਦ੍ਯਵਿਨੋਦਸ਼੍ਚ ਦਾਲਾਰੋਹਣਮੇਵ ਚ ।। ੨੨੯.

ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣਾ, ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ, ਗੀਤ ਗਾਉਣਾ, ਤੰਤੂ ਵਾਲੇ ਵਾਦਯਾਂ ਨਾਲ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਡਾਲੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ।

ਅਰ੍ਜਨਂ ਪਦ੍ਮਲੋਹਾਨਾਂ ਸਰ੍ਪਾਣਾਮਥ ਮਾਰਣਂ । ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪਦ੍ਰੁਮਾਣਾਞ੍ਚ ਚਣ੍ਡਾਲਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ ।। ੨੨੯.

ਕੰਵਲੇ ਜਾਂ ਕਾਂਸਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ, ਸੱਪ ਮਾਰਨਾ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਚੰਡਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧ।

ਮਾਤੁਃ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੋ ਜਠਰੇ ਚਿਤਾਰੋਹਣਮੇਵ ਚ । ਸ਼ਕ੍ਰਧ੍ਵਜਾਭਿਪਤਨਂ ਪਤਨਂ ਸ਼ਸ਼ਿਸੂਰ੍ਯ੍ਯਯੋਃ ।। ੨੨੯.

ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ, ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਣਾ, ਚੰਦ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਣਾ।

ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਭੌਮਾਨਾਮੁਤ੍ਪਾਤਾਨਾਞ੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ । ਦੇਵਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭੂਪਾਨਾਂ ਗੁਰੂਣਾਙ੍ਕੋਪ ਏਵ ਚ ।। ੨੨੯.

ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਅਸਧਾਰਣ ਸੰਕੇਤ ਦੇਖਣਾ, ਅਤੇ ਦੇਵ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ।

ਤਨ੍ਤ੍ਰੀਵਾਦ੍ਯਵਿਹੀਨਾਨਾਂ ਵਾਦ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਵਾਦਨਂ ।। ੨੨੯.

ਤੰਤੂ ਵਾਲੇ ਵਾਦਯਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਵਾਦਯ ਵਜਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਐਸੇ ਵਾਦਯ ਵਜਾਉਣਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੁਰ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਸ੍ਤ੍ਰੋਤੋਵਹਾਧੋਗਮਨਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਗੋਮਯਵਾਰਿਣਾ । ਪਙ੍ਕੋਦਕੇਨ ਚ ਤਥਾ ਮਸ਼ੀਤੋਯੇਨ ਵਾਪ੍ਯਥ ।। ੨੨੯.

ਨਦੀ ਵਿਚ ਉਤਰਨਾ, ਗੋ-ਮੈਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਮਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ।

ਹਾਨਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਗਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਰੇਕੋ ਵਮਨਕ੍ਰਿਯਾ ।। ੨੨੯.

ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ, ਪਖਾਣਾ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਉਲਟੀ ਕਰਨਾ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਪ੍ਰਗਮਨਂ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾਭਿਭਵਸ੍ਤਥਾ । ਫਲਾਨਾਮੁਪਹਾਨਿਸ਼੍ਚ ਧਾਤੂਨਾਂ ਭੇਦਨਂ ਤਥਾ ।। ੨੨੯.

ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਣਾ, ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਣਾ, ਫਲਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ, ਅਤੇ ਧਾਤਾਂ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ।

ਗृਹਾਣਾਞ੍ਚੈਵ ਪਤਨਂ ਗृਹਸਮ੍ਮਾਰ੍ਜਨਨ੍ਤਥਾ । ਕ੍ਰੋਡਾ ਪਿਸ਼ਾਚਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਵਾਨਰਾਨ੍ਤ੍ਯਨਰੈਰਪਿ ।। ੨੨੯.

ਘਰ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਣਾ, ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਸੂਰ, ਭੂਤ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਬਾਂਦਰ ਜਾਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਅਸ਼ੁਭ ਹਨ।

ਸ੍ਰੇਹਪਾਨਾਵਗਾਹੌ ਚ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਂ । ਇਤ੍ਯਧਨ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨਿ ਤੇषਾਮਕਥਨਂ ਸ਼ੁਭਂ ।। ੨੨੯.

ਤੇਲ ਪੀਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣਾ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ—ਇਹ ਅਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਹਨ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਪਨਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਰ੍ਚ੍ਚਨਂ । ਤਿਲੈਰ੍ਹੋਮੋ ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਵਾਰ੍ਕਗਣਪੂਜਨਂ ।। ੨੨੯.

ਇਹ ਜਿਹੇ ਸੁਪਨੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਹਰਿ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਤਥਾ ਸ੍ਤੁਤਿਪ੍ਰਪਠਨਂ ਪੁਂਸੂਕ੍ਤਾਦਿਜਪਸ੍ਤਥਾ । ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਥਮੇ ਯਾਮੇ੫ ਸਂਵਤ੍ਸਰਵਿਪਾਕਿਨਃ ।। ੨੨੯.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਦੇ ਭਜਨ ਪੜ੍ਹਨਾ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਆਦਿ ਜਪਣਾ; ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸੁਪਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

षਡ੍‌ਭਿਰ੍ਮਾਸੈਰ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਮਾਸੈਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਮਿਕਾਃ । ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਤ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਸੇਨ ਦਸ਼ਾਹਾਦਰੁਣੋਦਯੇ ।। ੨੨੯.

ਦੂਜੇ ਪਹਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੀਜੇ ਪਹਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ; ਚੌਥੇ ਪਹਰ ਦੇ ਅੱਧੇ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਦਸ ਦਿਨ sunrise 'ਤੇ।

ਏਕਸ੍ਯਾਮਥ ਚੇਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸ਼ੁਭਂ । ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਦृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਪਾਕਂ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍ ।। ੨੨੯.

ਜੇ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।