ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਸ੍ਮਾਦਾਯੁਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਨਹੁषੋऽਤੋ ਯਯਾਤਿਕਃ। ਤਤਃ ਪੁਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇ ਭਰਤੋऽਥ ਨृਪਃ ਕੁਰੁਃ

ਉਸ ਤੋਂ ਆਯੁ, ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨਹੁਸ਼, ਫਿਰ ਯਯਾਤੀ। ਪੁਰੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਭਰਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਕੁਰੂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਤਦ੍ਵਂਸ਼ੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੀष੍ਮੋ ਗਙ੍ਗਾਸੁਤੋऽਨੁਜੌ। ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੌ ਵਿਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਞ੍ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਃ

ਉਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰ, ਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸ਼ਾਂਤਨੁ।

ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੌ ਚ ਭੀष੍ਮੋ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ। ਅਪਾਲਯਤ੍ ਭ੍ਰਾਤृਰਾਜ੍ਯਂ ਬਾਲਸ਼੍ਚਿ ਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੋ ਹਤਃ

ਜਦ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਵਾਇਫ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ, ਜੋ ਅਜੇ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।

ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੇਨ ਦ੍ਵੇ ਕਨ੍ਯੇ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਚਾਮ੍ਬਿਕਾ। ਅਮ੍ਬਾਲਿਕਾ ਚ ਭੀष੍ਮੇਣ ਆਨੀਤੇ ਵਿਜਿਤਾਰਿਣਾ

ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਲਿਆਈਆਂ। ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।

ਭਾਰ੍ਯੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਸ ਦਿਵਙ੍ਗਤਃ। ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਨੁਮਤਾਦਮ੍ਬਿਕਾਯਾਂ ਨृਪੋਭਵਤ੍

ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯਾ ਦੀਆਂ ਵਾਇਫ਼ਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਅੰਬਿਕਾ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਮ੍ਬਾਲਿਕਾਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਸਤਃ ਸੁਤਃ। ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਚ੍ਚ ਦੁਰ੍ਯੋਂਧਨਮੁਖਂ ਸ਼ਤਮ੍

ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਤੋਂ, ਤੇ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਵਿਆਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਗੂਈ ਹੇਠ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਸ਼ਤਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਸ਼੍ਰਮਪਦੇ ਭਾਰ੍ਯਾਯੋਗਾਦ੍ ਯਤੋ ਮृਤਿਃ। ऋषਿਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਤੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਤ੍ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ

ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਵਾਇਫ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਹੋਈ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਧਰਮ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਵਿਚ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਵਾਤਾਦ੍ਭੀਮੋऽਰ੍ਜੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਮਸ਼੍ਵਿਕੁਮਾਰਤਃ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਮ੍ਮਾਦ੍ਰੀਯੁਤੋ ਮृਤਃ

ਭੀਮ ਵਾਯੂ ਤੋਂ, ਅਰਜੁਨ ਇੰਦਰ ਤੋਂ; ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਅਸ਼ਵ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਪਾਂਡੂ, ਮਾਦਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਰ ਗਿਆ।

ਕਰ੍ਣਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਹਿ ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਜਾਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਯੋਰ੍ਵੈਰਨ੍ਦੈਵਯੋਗਾਦ੍ ਬਭੂਵ ਹ

ਕਰਣਾ ਕੁੰਤੀ ਵਿਚ, ਜਦ ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ। ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਵੈਰ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ।

ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੌ ਜਤੁਗृਹੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਦਹਤ੍ ਕੁਧੀਃ। ਦਗ੍ਧਾਗਾਰਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਮਾਤृषष੍ਠਾਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ

ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸਾੜਿਆ। ਸਾੜੇ ਹੋਏ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਛੇ ਪਾਂਡਵ ਬਚ ਗਏ।

ਤਤਸ੍ਤੁ ਏਕਚਕ੍ਰਾਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਮੁਨਿਵੇषਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਹਤ੍ਯ ਵਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍

ਫਿਰ, ਏਕਚਕਰਾ ਵਿਚ, ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਰਹੇ। ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਵੇਸ਼ ਵਿਚ ਰਹੇ, ਤੇ ਵਕਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।

ਯਯੁਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਵਿषਯਂ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ਵਰੇ। ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਾਹੁਵੇਧੇਨ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਪਞ੍ਚਪਾਣ੍ਡਵੈਃ

ਉਹ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਵੈਯੰਵਰ ਲਈ ਗਏ। ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਬਾਹੁ-ਵਿਧਾ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕਰਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਅਰ੍ਦ੍ਧਰਾਜ੍ਯਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਜ੍ਞਾਤਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦਿਭਿਃ। ਗਾਣ੍ਡੀਵਞ੍ਚ ਧਨੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਵਕਾਦ੍ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਦਿ ਨੂੰ ਹੋਈ। ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਪਾਵਕ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਰਥ ਮਿਲਿਆ।

ਸਾਰਥਿਞ੍ਚਾਰ੍ਜੁਨਃ ਸਙ੍ਖਯੇ ਕृष੍ਣਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਸ਼ਾਯਕਾਨ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਦਿਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ

ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਥੀ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਅਖੂਤ ਤੀਰ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹੋ ਗਏ।

ਕृष੍ਣੇਨ ਸੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਵਹ੍ਨਿਂ ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਸਮਤਰ੍ਪਯਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਵृष੍ਟਿਂ ਵਾਰਯਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਪਾਣ੍ਡਵਃ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਖਾਂਡਵ ਵਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।

ਜਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਬਹੁਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਸੂਯਂ ਚ ਸੇਹੈ ਤਂ ਸੁਯੋਧਨਃ

ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਯੋਧਨ ਨੇ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ।

ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਦੁਃ ਸ਼ਾਸਨੇਨੋਕ੍ਤਃ ਕਰ੍ਣੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਭੂਤਿਨਾ। ਦ੍ਯੁਤਕਾਰ੍ਯੇ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍

ਭਰਾ ਅਤੇ ਕਰਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਨ-ਸਮਪਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਜੂਏ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।

ਅਜਯਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਞ੍ਚ ਸਭਾਸ੍ਥੋ ਮਾਯਯਾਹਸਤ੍। ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭੋਜਯਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍

ਉਸ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਹਾਸਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।

ਵਨੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਾਨਿ ਸੋऽਨਯਤ੍। ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭੋਜਯਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍

ਉਸ ਨੇ ਵਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਅਤੀਤ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।

ਸਧੌਮ੍ਯੋ ਦ੍ਰੌਪਦੀषष੍ਠਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਵਿਰਾਟਕਮ੍। ਕਙ੍ਕੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਹ੍ਯਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ਰਾਜਾ ਭੀਮੋਥ ਸੂਪਕृਤ੍

ਧੌਮਯ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਛੇਵੀਂ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਗਏ। ਕੰਕਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਣਜਾਣਾ ਰਿਹਾ, ਭੀਮ ਨੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਰਸੋਈਆ ਬਣਿਆ।

ਬृਹਨ੍ਨਲਾਰ੍ਜੁਨੋ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੈਰਿਨ੍ਧ੍ਰੀ ਯਮਜੌ ਤਥਾ। ਅਨ੍ਯਨਾਮ੍ਨਾ ਭੀਮਸੇਨਃ ਕੀਚਕਞ੍ਚਾਬਧੀਨ੍ਨਿਸ਼ਿ

ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਹਨ੍ਨਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੈਰਿੰਦ੍ਰੀ ਸੀ। ਯਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਦੂਜੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।

ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਹਰ੍ਤ੍ਤੁਕਾਮਂ ਤਮਰ੍ਜੁਨਸ਼੍ਚਾਜਯਤ੍ ਕੁਰੂਨ੍। ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਗੋਗ੍ਰਹਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਤੈਰ੍ਜ੍ਞਾਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਅਥ

ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁਰਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਗਾਂਆਂ ਆਦਿ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।

ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਕृष੍ਣਭਗਿਨੀ ਅਰ੍ਜੁਨਾਤ੍ਸਮਜੀਜਨਤ੍। ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਨ੍ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਾਂ ਸੁਤਾਮ੍

ਸੁਭਦਰਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭੈਣ, ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਅਭਿਮਨ्यु ਨੂੰ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉੱਤਰਾ ਦਿੱਤੀ।

ਸਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸ਼ ਆਸੀਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਰਾਜੋ ਰਣਾਯ ਸਃ। ਕृष੍ਣੋ ਦੂਤੋਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍

ਧਰਮ ਰਾਜ ਕੋਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਏਕਾਦਸ਼ਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਸ਼ਂ ਨृਪਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਤਦਾ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਯਾਰ੍ਦ੍ਧਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਵਾ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਕੋਲ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਪੰਜ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।

ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਵਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਮਾਹ ਸੁਯੋਧਨਃ। ਭੂਸੂਚ੍ਯਗ੍ਰਂ ਨ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਸਙ੍‌ਗ੍ਰਹਣੋਦ੍ਯਤਃ

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਸੁਯੋਧਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਜਿਤਨਾ ਭਾਗ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।'

ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਅਧृष੍ਯਂ ਵਿਦੁਰਾਰ੍ਚ੍ਚਿਤਃ । ਪ੍ਰਾਗਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਯੋਧਯੈਨਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍

ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪाकर, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੁਯੋਧਨ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰੋ।'

ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਸਙ੍‌ਗ੍ਰਾਮਵਰ੍ਣਨਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰੀ ਦੌਰ੍ਯੋਧਨੀ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਯਯੌ ਚਮੂਃ। ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਾਦਿਕਾਨ੍ ਹृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਯੁਧ੍ਯਤ ਗੁਰੁਨਿਤਿ

ਕੁਰੁ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਅੱਗ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਫੌਜ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਗਈ। ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਆਦਿ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਪਰ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ।

ਪਾਰ੍ਥਂ ਹ੍ਯੁਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਨਸ਼ੋਚ੍ਯਾ ਭੀष੍ਮਮੁਖ੍ਯਕਾਃ। ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਵਿਨਾਸ਼ੀਨਿ ਨ ਸ਼ਰੀਰੀ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ

ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਭੀਸ਼ਮ ਆਦਿ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਸਰੀਰ ਨਾਸਵੰਤ ਹਨ, ਪਰ ਆਤਮਾ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।'