ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਾਰਦਾਤ੍ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਬਲਭਦ੍ਰਵਾਨ੍। ਗਰੁਡਸ੍ਥੋਥ ਜਿਤ੍ਵਾਗ੍ਨੀਞ੍ਜ੍ਵਰਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਨ੍ਤਥਾ

ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਬਲਭਦਰ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਜਵਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਹਰਿਸ਼ਙ੍ਕਰਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਭੂਵਾਥ ਸ਼ਰਾਸ਼ਰਿ। ਨਨ੍ਦਿਵਿਨਾਯਕਸ੍ਕਨ੍ਦਮੁਖਾਸ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਰ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਜਿਤਾਃ

ਹਰੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਿਚਕਾਰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਨੰਦੀ, ਵਿਨਾਇਕ, ਸਕੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।

ਜृਮ੍ਭਿਤੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇ ਨष੍ਟੇ ਜृਮ੍ਭਣਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿष੍ਣੁਨਾ। ਛਿਨ੍ਨਂ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬਾਹੂਨਾਂ ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਭਯਮਰ੍ਥਿਤਮ੍

ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਜ੍ਰੰਭਣ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮੰਗੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ।

ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਜੀਵਿਤੋ ਬਾਣੋ ਦ੍ਵਿਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਿਵਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਯਦਭਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਬਾਣਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਯਾ ਚ ਤਤ੍

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬਾਣਾ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚ ਗਈ। ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਜੋ ਨਿਡਰਤਾ ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਣਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਹੈ।"

ਆਵਯੋਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੇਦੋ ਵੈ ਭੇਦੀ ਨਰਕਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਸ਼ਿਵਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸੋਨਿਰੁਦ੍ਧ ਉषਾਦਿਯੁਕ੍

ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ, ਉਹ ਅਨਿਰੁੱਧ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।

ਦ੍ਵਾਰਕਾਨ੍ਤੁ ਗਤੋ ਰੇਮੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਦਿਯਾਦਵੈਃ। ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਜੋ ਵਜ੍ਰੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਾਤ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਵਿਤ੍

ਉਹ ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ ਤੇ ਉਗਰਸੇਨ ਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਅਨਿਰੁੱਧ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵਜ੍ਰ, ਜੋ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।

ਬਲਭਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਘ੍ਨੋ ਯਮੁਨਾਕਰ੍षਣੋऽਭਵਤ੍। ਦ੍ਵਿਵਿਦਸ੍ਯ ਕਪੇਰ੍ਭੇਤ੍ਤਾ ਕੌਰਵੋਨ੍ਮਾਦਨਾਸ਼ਨਃ

ਬਲਭਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਲੰਬ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ, ਦਵਿਵਿਦ ਬੰਦਰ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਹਰੀ ਰੇਮੇਨੇਕਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਦਿਭਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਾਤਾਨ੍ ਸ ਯਾਦਵਾਨ੍

ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਇਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰੁਕਮੀਣੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚ ਅਣਗਿਣਤ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਭਾਰਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਕृष੍ਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਭੂਭਾਰਮਹਰਦ੍ਵਿष੍ਣੁਨਿਮਿਤ੍ਤੀਕृਤ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍

ਅਗਨਿ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਇਆ।"

ਵਿष੍ਣੁਨਾਭ੍ਯਬ੍ਜਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪੁਤ੍ਰੋऽਤ੍ਰਿਰਤ੍ਰਿਤਃ। ਸੋਮਃ ਸੋਮਾਦ੍ ਬੁਧਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੈਲ ਆਸੀਤ੍ ਪੁਰੂਰਵਾਃ

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤ੍ਰੀ, ਅਤ੍ਰੀ ਤੋਂ ਸੋਮਾ। ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਬੁਧ, ਬੁਧ ਤੋਂ ਐਲਾ, ਤੇ ਐਲਾ ਤੋਂ ਪੁਰੂਰਵਾਸ।

ਤਸ੍ਮਾਦਾਯੁਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਨਹੁषੋऽਤੋ ਯਯਾਤਿਕਃ। ਤਤਃ ਪੁਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇ ਭਰਤੋऽਥ ਨृਪਃ ਕੁਰੁਃ

ਉਸ ਤੋਂ ਆਯੁ, ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨਹੁਸ਼, ਫਿਰ ਯਯਾਤੀ। ਪੁਰੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਭਰਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਕੁਰੂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਤਦ੍ਵਂਸ਼ੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੀष੍ਮੋ ਗਙ੍ਗਾਸੁਤੋऽਨੁਜੌ। ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੌ ਵਿਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਞ੍ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਃ

ਉਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰ, ਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸ਼ਾਂਤਨੁ।

ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੌ ਚ ਭੀष੍ਮੋ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ। ਅਪਾਲਯਤ੍ ਭ੍ਰਾਤृਰਾਜ੍ਯਂ ਬਾਲਸ਼੍ਚਿ ਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੋ ਹਤਃ

ਜਦ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਵਾਇਫ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ, ਜੋ ਅਜੇ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।

ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੇਨ ਦ੍ਵੇ ਕਨ੍ਯੇ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਚਾਮ੍ਬਿਕਾ। ਅਮ੍ਬਾਲਿਕਾ ਚ ਭੀष੍ਮੇਣ ਆਨੀਤੇ ਵਿਜਿਤਾਰਿਣਾ

ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਲਿਆਈਆਂ। ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।

ਭਾਰ੍ਯੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਸ ਦਿਵਙ੍ਗਤਃ। ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਨੁਮਤਾਦਮ੍ਬਿਕਾਯਾਂ ਨृਪੋਭਵਤ੍

ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯਾ ਦੀਆਂ ਵਾਇਫ਼ਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਅੰਬਿਕਾ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਮ੍ਬਾਲਿਕਾਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਸਤਃ ਸੁਤਃ। ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਚ੍ਚ ਦੁਰ੍ਯੋਂਧਨਮੁਖਂ ਸ਼ਤਮ੍

ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਤੋਂ, ਤੇ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਵਿਆਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਗੂਈ ਹੇਠ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਸ਼ਤਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਸ਼੍ਰਮਪਦੇ ਭਾਰ੍ਯਾਯੋਗਾਦ੍ ਯਤੋ ਮृਤਿਃ। ऋषਿਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਤੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਤ੍ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ

ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਵਾਇਫ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਹੋਈ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਧਰਮ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਵਿਚ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਵਾਤਾਦ੍ਭੀਮੋऽਰ੍ਜੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਮਸ਼੍ਵਿਕੁਮਾਰਤਃ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਮ੍ਮਾਦ੍ਰੀਯੁਤੋ ਮृਤਃ

ਭੀਮ ਵਾਯੂ ਤੋਂ, ਅਰਜੁਨ ਇੰਦਰ ਤੋਂ; ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਅਸ਼ਵ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਪਾਂਡੂ, ਮਾਦਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਰ ਗਿਆ।

ਕਰ੍ਣਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਹਿ ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਜਾਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਯੋਰ੍ਵੈਰਨ੍ਦੈਵਯੋਗਾਦ੍ ਬਭੂਵ ਹ

ਕਰਣਾ ਕੁੰਤੀ ਵਿਚ, ਜਦ ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ। ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਵੈਰ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ।

ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੌ ਜਤੁਗृਹੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਦਹਤ੍ ਕੁਧੀਃ। ਦਗ੍ਧਾਗਾਰਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਮਾਤृषष੍ਠਾਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ

ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸਾੜਿਆ। ਸਾੜੇ ਹੋਏ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਛੇ ਪਾਂਡਵ ਬਚ ਗਏ।

ਤਤਸ੍ਤੁ ਏਕਚਕ੍ਰਾਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਮੁਨਿਵੇषਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਹਤ੍ਯ ਵਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍

ਫਿਰ, ਏਕਚਕਰਾ ਵਿਚ, ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਰਹੇ। ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਵੇਸ਼ ਵਿਚ ਰਹੇ, ਤੇ ਵਕਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।

ਯਯੁਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਵਿषਯਂ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ਵਰੇ। ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਾਹੁਵੇਧੇਨ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਪਞ੍ਚਪਾਣ੍ਡਵੈਃ

ਉਹ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਵੈਯੰਵਰ ਲਈ ਗਏ। ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਬਾਹੁ-ਵਿਧਾ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕਰਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਅਰ੍ਦ੍ਧਰਾਜ੍ਯਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਜ੍ਞਾਤਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦਿਭਿਃ। ਗਾਣ੍ਡੀਵਞ੍ਚ ਧਨੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਾਵਕਾਦ੍ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਦਿ ਨੂੰ ਹੋਈ। ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਪਾਵਕ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਰਥ ਮਿਲਿਆ।

ਸਾਰਥਿਞ੍ਚਾਰ੍ਜੁਨਃ ਸਙ੍ਖਯੇ ਕृष੍ਣਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਸ਼ਾਯਕਾਨ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਦਿਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ

ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਥੀ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਅਖੂਤ ਤੀਰ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹੋ ਗਏ।

ਕृष੍ਣੇਨ ਸੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਵਹ੍ਨਿਂ ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਸਮਤਰ੍ਪਯਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਵृष੍ਟਿਂ ਵਾਰਯਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਪਾਣ੍ਡਵਃ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਖਾਂਡਵ ਵਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।

ਜਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਬਹੁਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਸੂਯਂ ਚ ਸੇਹੈ ਤਂ ਸੁਯੋਧਨਃ

ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਯੋਧਨ ਨੇ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ।

ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਦੁਃ ਸ਼ਾਸਨੇਨੋਕ੍ਤਃ ਕਰ੍ਣੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਭੂਤਿਨਾ। ਦ੍ਯੁਤਕਾਰ੍ਯੇ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍

ਭਰਾ ਅਤੇ ਕਰਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਨ-ਸਮਪਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਜੂਏ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।

ਅਜਯਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਞ੍ਚ ਸਭਾਸ੍ਥੋ ਮਾਯਯਾਹਸਤ੍। ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭੋਜਯਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍

ਉਸ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਹਾਸਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।

ਵਨੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਾਨਿ ਸੋऽਨਯਤ੍। ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭੋਜਯਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍

ਉਸ ਨੇ ਵਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਅਤੀਤ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।