ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਾਯਾਵਤੀ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਧ੍ਯੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਂ ਪਤਿਮਾਦਰਾਤ੍। ਪਪੋष ਸਾ ਤਂ ਚੋਵਾਚ ਰਤਿਸ੍ਤੇऽਹਂ ਪਤਿਰ੍ਮਮ

ਮਾਯਾਵਤੀ ਨੇ ਮੱਛੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰਤੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈਂ।'

ਕਾਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾਨਙ੍ਗਃ ਕृਤੋਹਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰੇਣ ਚ। ਹृਤਾ ਨ ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਵਂ ਮਾਯਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਜਹਿ

'ਤੂੰ ਕਾਮ ਹੈਂ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੇਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮਾਯਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰ।'

ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਮਾ ਯਾਵਤ੍ਯਾ ਯਯੌ ਕृष੍ਣਂ ਕृष੍ਣੋ ਹृष੍ਟੋऽਥ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਮਾਯਾਵਤੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਰੁਕਮੀਣੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।

ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਦਨਿਰੁਦ੍ਵੋਭੂਦੁषਾਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ। ਬਾਣੋ ਬਲਿਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋषਾ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਪੁਰਮ੍

ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੋਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਉਸ਼ਾ ਦਾ ਪਤੀ ਤੇ ਉੱਚ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਬਾਣ, ਜੋ ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਉਸ਼ਾ ਸ਼ੋਣਿਤਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।

ਤਪਸਾ ਸ਼ਿਵਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਦ੍ ਮਾਯੂਰਧ੍ਵਜਪਾਤਿਤਃ। ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਬਾਣ ਤ੍ਵਂ ਬਾਣਂ ਤੁष੍ਟਃ ਸ਼ਿਵੋਭ੍ਯਧਾਤ੍

ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਝੰਡਾ ਮੋਰ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਬਾਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਮਿਲੇਗਾ।'

ਸ਼ਿਵੇਨ ਕ੍ਰੀਡਤੀਂ ਗੌਰੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੋषਾ ਸਸ੍ਪृਹਾ ਪਤੌ। ਤਾਮਾਹ ਗੌਰੀ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਿ ਸੁਪ੍ਤੇਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍

ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ।'

ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁਂਸੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗੌਰ੍ਯ੍ਯੁਕ੍ਤ ਹਰ੍षਿਤਾ ਚੋषਾ ਗृਹੇ ਸੁਪ੍ਤਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਮ੍

ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਾਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਇਕ ਪੁਰਖ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ। ਗੌਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।

ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਙ੍ਗਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸਖ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਯਾ। ਲਿਖਿਤਾਦ੍ਵੈ ਚਿਤ੍ਰਪਟਾਦਨਿਸ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਨਯਤ੍

ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਨੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਪਟ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣਾਈ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਲਿਆਈ।

ਕृष੍ਣਣੌਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਤੋ ਦੁਹਿਤਾ ਬਾਣਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ। ਕੁਮ੍ਭਾਣ੍ਡਸ੍ਯਾਨਿਰੁਦ੍ਧੋਗਾਦ੍ਰਰਾਮ ਹ੍ਯੁषਯਾ ਸਹ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪੋਤਾ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਦੁਵਾਰਕਾ ਤੋਂ ਉਸ਼ਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਬਾਣ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਕੁੰਭਾਂਡ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਚਲਿਆ।

ਬਾਣਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪਾਤੈ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਸ ਨਿਵੇਦਿਤਃ। ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਬਾਣੇਨ ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਬਾਣ ਦੇ ਰਖਵੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਣ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਾਰਦਾਤ੍ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਬਲਭਦ੍ਰਵਾਨ੍। ਗਰੁਡਸ੍ਥੋਥ ਜਿਤ੍ਵਾਗ੍ਨੀਞ੍ਜ੍ਵਰਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਨ੍ਤਥਾ

ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਬਲਭਦਰ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਜਵਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਹਰਿਸ਼ਙ੍ਕਰਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਭੂਵਾਥ ਸ਼ਰਾਸ਼ਰਿ। ਨਨ੍ਦਿਵਿਨਾਯਕਸ੍ਕਨ੍ਦਮੁਖਾਸ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਰ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਜਿਤਾਃ

ਹਰੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਿਚਕਾਰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਨੰਦੀ, ਵਿਨਾਇਕ, ਸਕੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।

ਜृਮ੍ਭਿਤੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇ ਨष੍ਟੇ ਜृਮ੍ਭਣਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿष੍ਣੁਨਾ। ਛਿਨ੍ਨਂ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬਾਹੂਨਾਂ ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਭਯਮਰ੍ਥਿਤਮ੍

ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਜ੍ਰੰਭਣ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮੰਗੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ।

ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਜੀਵਿਤੋ ਬਾਣੋ ਦ੍ਵਿਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਿਵਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਯਦਭਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਬਾਣਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਯਾ ਚ ਤਤ੍

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬਾਣਾ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚ ਗਈ। ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਜੋ ਨਿਡਰਤਾ ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਣਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਹੈ।"

ਆਵਯੋਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੇਦੋ ਵੈ ਭੇਦੀ ਨਰਕਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਸ਼ਿਵਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸੋਨਿਰੁਦ੍ਧ ਉषਾਦਿਯੁਕ੍

ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ, ਉਹ ਅਨਿਰੁੱਧ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।

ਦ੍ਵਾਰਕਾਨ੍ਤੁ ਗਤੋ ਰੇਮੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਦਿਯਾਦਵੈਃ। ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਜੋ ਵਜ੍ਰੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਾਤ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਵਿਤ੍

ਉਹ ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ ਤੇ ਉਗਰਸੇਨ ਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਅਨਿਰੁੱਧ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵਜ੍ਰ, ਜੋ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।

ਬਲਭਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਘ੍ਨੋ ਯਮੁਨਾਕਰ੍षਣੋऽਭਵਤ੍। ਦ੍ਵਿਵਿਦਸ੍ਯ ਕਪੇਰ੍ਭੇਤ੍ਤਾ ਕੌਰਵੋਨ੍ਮਾਦਨਾਸ਼ਨਃ

ਬਲਭਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਲੰਬ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ, ਦਵਿਵਿਦ ਬੰਦਰ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਹਰੀ ਰੇਮੇਨੇਕਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਦਿਭਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਾਤਾਨ੍ ਸ ਯਾਦਵਾਨ੍

ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਇਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰੁਕਮੀਣੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚ ਅਣਗਿਣਤ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਭਾਰਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਕृष੍ਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਭੂਭਾਰਮਹਰਦ੍ਵਿष੍ਣੁਨਿਮਿਤ੍ਤੀਕृਤ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍

ਅਗਨਿ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਇਆ।"

ਵਿष੍ਣੁਨਾਭ੍ਯਬ੍ਜਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪੁਤ੍ਰੋऽਤ੍ਰਿਰਤ੍ਰਿਤਃ। ਸੋਮਃ ਸੋਮਾਦ੍ ਬੁਧਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੈਲ ਆਸੀਤ੍ ਪੁਰੂਰਵਾਃ

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤ੍ਰੀ, ਅਤ੍ਰੀ ਤੋਂ ਸੋਮਾ। ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਬੁਧ, ਬੁਧ ਤੋਂ ਐਲਾ, ਤੇ ਐਲਾ ਤੋਂ ਪੁਰੂਰਵਾਸ।

ਤਸ੍ਮਾਦਾਯੁਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਨਹੁषੋऽਤੋ ਯਯਾਤਿਕਃ। ਤਤਃ ਪੁਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇ ਭਰਤੋऽਥ ਨृਪਃ ਕੁਰੁਃ

ਉਸ ਤੋਂ ਆਯੁ, ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨਹੁਸ਼, ਫਿਰ ਯਯਾਤੀ। ਪੁਰੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਭਰਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਕੁਰੂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਤਦ੍ਵਂਸ਼ੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੀष੍ਮੋ ਗਙ੍ਗਾਸੁਤੋऽਨੁਜੌ। ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੌ ਵਿਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਞ੍ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਃ

ਉਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰ, ਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸ਼ਾਂਤਨੁ।

ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੌ ਚ ਭੀष੍ਮੋ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ। ਅਪਾਲਯਤ੍ ਭ੍ਰਾਤृਰਾਜ੍ਯਂ ਬਾਲਸ਼੍ਚਿ ਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੋ ਹਤਃ

ਜਦ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਵਾਇਫ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ, ਜੋ ਅਜੇ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।

ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੇਨ ਦ੍ਵੇ ਕਨ੍ਯੇ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਚਾਮ੍ਬਿਕਾ। ਅਮ੍ਬਾਲਿਕਾ ਚ ਭੀष੍ਮੇਣ ਆਨੀਤੇ ਵਿਜਿਤਾਰਿਣਾ

ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਲਿਆਈਆਂ। ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।

ਭਾਰ੍ਯੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਸ ਦਿਵਙ੍ਗਤਃ। ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਨੁਮਤਾਦਮ੍ਬਿਕਾਯਾਂ ਨृਪੋਭਵਤ੍

ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯਾ ਦੀਆਂ ਵਾਇਫ਼ਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਅੰਬਿਕਾ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਮ੍ਬਾਲਿਕਾਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਸਤਃ ਸੁਤਃ। ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਚ੍ਚ ਦੁਰ੍ਯੋਂਧਨਮੁਖਂ ਸ਼ਤਮ੍

ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਤੋਂ, ਤੇ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਵਿਆਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਗੂਈ ਹੇਠ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਸ਼ਤਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਸ਼੍ਰਮਪਦੇ ਭਾਰ੍ਯਾਯੋਗਾਦ੍ ਯਤੋ ਮृਤਿਃ। ऋषਿਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਤੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਤ੍ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ

ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਵਾਇਫ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਹੋਈ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਧਰਮ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਵਿਚ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਵਾਤਾਦ੍ਭੀਮੋऽਰ੍ਜੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਮਸ਼੍ਵਿਕੁਮਾਰਤਃ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਮ੍ਮਾਦ੍ਰੀਯੁਤੋ ਮृਤਃ

ਭੀਮ ਵਾਯੂ ਤੋਂ, ਅਰਜੁਨ ਇੰਦਰ ਤੋਂ; ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਅਸ਼ਵ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਪਾਂਡੂ, ਮਾਦਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਰ ਗਿਆ।

ਕਰ੍ਣਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਹਿ ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਜਾਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਯੋਰ੍ਵੈਰਨ੍ਦੈਵਯੋਗਾਦ੍ ਬਭੂਵ ਹ

ਕਰਣਾ ਕੁੰਤੀ ਵਿਚ, ਜਦ ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ। ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਵੈਰ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ।