ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਞ੍ਚ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਾਂ ਵਿਲਿਪ੍ਤਾਞ੍ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਭਿਃ। ਸਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਰਨ੍ਧ੍ਰੇ ਚ ਭਗਲਕ੍ਸ਼ਣੇ

ਪਿੰਡੀਕਾ, ਜਦੋਂ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ ਯੋਨੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ 'ਤੇ।

ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਂ। ਲਿਙ੍ਗਵਤ੍ਕृਤਵਨਿਨ੍ਯਾਸਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍

ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ; ਲਿੰਗ ਵਾਂਗ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

ਕृਤਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਾਨ੍ਤਤ੍ਰ ਲਿਙ੍ਗਮੂਲੇ ਸ਼ਿਲਾਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਕृਤਸ੍ਨਾਨਾਦਿਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵृष੍ਭਂ ਤਥਾ

ਨ੍ਹਾਉਣ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਪਥਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਨ੍ਹਾਉਣ ਆਦਿ ਸੰਸਕਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੱਕ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਵੀ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਪ੍ਰਣਵਪੂਰ੍ਵਂ ਹੁਂ ਪੂਂ ਹ੍ਰੀਂ ਮਧ੍ਯਾਦਨ੍ਯਤਮੇਨ ਚ। ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਤਾਂ ਪਿਣ੍ਡੀਂ ਸ਼ਿਲਾਮਾਧਾਰਰੂਪਿਣੀਂ

ਪ੍ਰਣਵ ਦੇ ਅਰੰਭ ਨਾਲ, ਫਿਰ 'ਹੁੰ', 'ਪੂੰ', ਜਾਂ 'ਹ੍ਰੀੰ' ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਮੱਧ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਗੋਲੇ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਆਧਾਰ ਪੱਥਰ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।

ਭਸ੍ਮਦਰ੍ਭਤਿਲੈਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਕਾਰਤ੍ਰਿਤਯਨ੍ਤਤਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੈ ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸਾਯੁਧਾਨ੍ਯਾਜਯੇਦ੍ਵਹਿਃ

ਭਸਮ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਅਤੇ ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਘੇਰੇ ਬਣਾਓ; ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬਾਹਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਓਂ ਹੂਂ ਹ੍ਰਂ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਯੇ ਨਮਃ। ਓਂ ਹੂਂ ਹ੍ਰਾਂ ਹਃ ਮਹਾਗੌਰੀ ਰੁਦ੍ਰਦਯਿਤੇ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਚ ਪਿਣ੍ੜਿਕਾਯਾਂ। ਓਂ ਹਾਂ ਆਦਾਰਸ਼ਕ੍ਤਯੇ ਨਮਃ। ਓਂ ਹਾਂ ਵृषਭਾਯ ਨਮਃ। ਧਾਰਿਕਾ ਦੀਪ੍ਤਿਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਾ ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾ ਚੈਤਾ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਃ। ਤਥਾ ਧਾਤ੍ਰੀ ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ ਚ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਨਾਯਿਕਾਃ

‘ਓਂ ਹੁੰ ਹ੍ਰੰ, ਕਰਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’; ‘ਓਂ ਹੁੰ ਹ੍ਰਾਂ ਹਹ, ਮਹਾਨ ਗੌਰੀ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਸਵਾਹਾ’ — ਇਹ ਗੋਲੇ ਉੱਤੇ ਉਚਾਰੋ; ‘ਓਂ ਹਾਂ, ਆਧਾਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’; ‘ਓਂ ਹਾਂ, ਵੱਛ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’। ਪੰਜ ਦੇਵੀਆਂ ਰੱਖੋ: ਧਾਰਿਕਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਉਗਰ; ਜੋਤਸਨਾ, ਬਲਵਾਨ; ਧਾਤਰੀ ਅਤੇ ਵਿਧਾਤਰੀ ਵੀ।

ਵਾਮਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਜ੍ਞਾਨਾ ਬੇਧਾ ਤਿਸ੍ਰੋਥਵਾ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਕ੍ਰਿਯਾਜ੍ਞਾਨਾ ਤਥੇਚ੍ਛਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿषੁ

ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ — ਵਾਮਾ, ਜੈਸ਼ਠਾ, ਕਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵੰਡਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ — ਰੱਖੋ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ।

ਤਮੀ ਮੋਹਾ ਕ੍ਸ਼ਮੀ ਨਿष੍ਠਾ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਮਾਯਾਭਵਜ੍ਵਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਥ ਮਹਾਮੋਹਾ ਘੋਰਾ ਚ ਤ੍ਰਿਤਯਜ੍ਵਰਾ

ਪੰਜ ਰੱਖੋ: ਹਨੇਰਾ, ਭਟਕਣਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਪੂਰਨਤਾ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਬੁਖਾਰਾਂ; ਫਿਰ ਮਹਾ-ਭਟਕਣ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਉਗਰ ਬੁਖਾਰਾਂ।

ਤਿਸ੍ਰੋਥਵਾ ਕ੍ਰਿਯਾਜ੍ਞਾਨਾ ਤਥਾ ਬਾਧਾਧਿਨਾਯਿਕਾ। ਆਤ੍ਮਾਦਿਤ੍ਰਿषੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਤੀਵ੍ਰਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ — ਕਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ — ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।

ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਲਾਦਿषੁ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਗੋਰ੍ਯ੍ਯਾਦਿਸਂਵਰੈਰੈਵ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਮਾਚਰੇਤ੍

ਇੱਥੇ ਵੀ, ਗੋਲੇ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਸ਼ਿਲਾ ਆਦਿ ਉੱਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੋ; ਗੌ ਆਦਿ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨਾਲ, ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਕਰੋ।

ਏਵਂ ਵਿਧਾਯ ਵਿਨ੍ਯਾਸਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕੁਣ੍ਡਾਨ੍ਤਿਕਂ ਤਤਃ। ਕੁਣ੍ਡਮਧ੍ਯੇ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਮੇਖਲਾਸੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਕੁੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਓ; ਕੁੰਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹੇਸ਼ਾਨਾ ਨੂੰ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਮੇਖਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ।

ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਤਥਾਨ੍ਯਾਸੁ ਨਾਦਮੋष੍ਠੇ ਚ ਵਿਨ੍ਯਾਸੇਤ੍। ਘਟਂ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਵਹ੍ਨੀਸ਼ੈਃ ਨੀਡੀਸਨ੍ਧਾਨਕਨ੍ਤਤ

ਕਰਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮੇਖਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾਦ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਰੱਖੋ; ਘੜਾ, ਅਗਨਿ-ਦੇਵ ਨਾਲ, ਸਥੰਡਿਲ ਉੱਤੇ, ਨੀੜ ਦੇ ਜੋੜ ਤੇ ਰੱਖੋ।

ਪਦ੍ਮਤਨ੍ਤੁਸਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੁਦ੍ਘਾਤੇਨਾਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਂ । ਵਿਸ਼ਨ੍ਤੀ ਸੂਰ੍ਯਮਾਰ੍ਗੇਣ ਨਿਃ ਸਰਨ੍ਤੀਂ ਸਮੁਦ੍‌ਗਤਾਂ

ਕੋਮਲ ਕਮਲ ਦੇ ਧਾਗੇ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਠ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਵਹ ਰਹੀ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਕਰੋ।

ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਾਰ੍ਗੇਣ ਵਿਸ਼ਤੀਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍। ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਨ੍ਧੇਯਂ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਪੈਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਂ

ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਰਸਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਹੀ ਸਮਝੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਥਾਂ, ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜੋ।

ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਘਾਰਿਕਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕੁਣ੍ਡੇ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਰ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਘृਤਾਦਿਭਿਃ

ਧਾਰਿਕਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਪਣ ਕਰੋ; ਤੱਤ ਅਤੇ ਤੱਤ-ਇਸ਼ਵਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।

ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਤਰ੍ਪ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਸਂਹਿਤਾਣੁਭਿਃ । ਸ਼ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਮਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਯਾ ਸਹ ਹੋਮਯੇਤ੍

ਪੂਜਾ ਤੇ ਤਰਪਣ ਕਰ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਣੂਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਾ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਹੌਮ, ਸੌ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਪੂਰਨ ਅਰਪਣ ਸਮੇਤ ਕਰੋ।

ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਕਰੇਣੁਕਾਨ੍ । ਤਥਾ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯੇ ਜੁਹੁਯੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਪਾ ਅਪਿ

ਤੱਤ-ਇਸ਼ਵਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਧਾਰਿਕਾ ਆਦਿ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਰੂਪ-ਧਾਰੀ ਵੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨ।

ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਰਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਵ੍ਯਕਾਲਾਨੁਰੋਧਤਃ। ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕੁਮ੍ਭਾਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਕੁਸ਼ਮੂਲਤਃ

ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਮੱਗਰੀ ਤੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਘੜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਛਿੜਕੋ।

ਲਿਙ੍ਗਮੁਲਂ ਚ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਵਿष੍ਣ੍ਵਨ੍ਤਾਦਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ। ਵਿਧਾਯ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹੋਮਸਙ੍‌ਸ਼੍ਯਾਜਪਾਦਿਕਮ੍

ਲਿੰਗ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਦਿ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ, ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਕਰੋ, ਹੌਮ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇ ਜਪ ਸਮੇਤ।

ਏਵਂ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿ ਵਿष੍ਣ੍ਵਨ੍ਤਾਦਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ। ਵਿਧਾਯ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹੋਮਸਙ੍‌ਖ੍ਯਾਜਪਾਦਿਕਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਦਿ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਕਰੋ, ਹੌਮ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇ ਜਪ ਸਮੇਤ।

ਕੁਸ਼ਮਧ੍ਯਾਗ੍ਰਯੋਗੇਨ ਲਿਙ੍ਗਮਧ੍ਯਾਗ੍ਰਕਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍। ਯਥਾ ਯਥਾ ਚ ਸਨ੍ਧਾਨਂ ਤਦਿਦਾਨੀਮਿਹੋਚ੍ਯਤੇ

ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਅੱਗੇਲੇ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਅੱਗੇਲੇ ਸਿਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਛੂਹੋ; ਹੁਣ, ਜੋੜਨ ਦਾ ਢੰਗ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਓਁ ਹਾਁ ਹਁ ਓਁ ਓਁ ਓਁ ਏਁ ਓਁ ਭੂਁ ਭੂਁ ਵਾਹ੍ਯਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯੇ ਨਮਃ । ਓਁ ਹਾਁ ਵਾਁ ਆਁ ਓਂ ਆਁ षਾਁ ਓਁ ਭੂਁ ਭੂਁ ਵਾਁ ਵਹ੍ਨਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯੇ ਨਮਃ। ਏਵਞ੍ਚ ਯਜਮਾਨਾਦਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਭਿਰਭਿਸਨ੍ਧੇਯਂ । ਪਞ੍ਚਮੂਰ੍ਚ੍ਯਾਂਤ੍ਮਕੇਪ੍ਯੇਵਂ ਸਨ੍ਧਾਨਂ ਹृਦਯਾਦਿਭਿਃ

ਪਵਿੱਤਰ ਧੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਹਵਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਰਿਵਾਜ ਬਾਹਰੀ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮੂਲੇਨ ਸ੍ਵੀਯਵੀਜੈਰ੍ਵਾ ਜ੍ਞੇਯਨ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਰਯਾਤ੍ਮਕੇ । ਸ਼ਿਲਾਪਿਣ੍ਡੀ ਵृषੇष੍ਵੇਵਂ ਪੂਰ੍ਣਾਛਿਨ੍ਨਂ ਸੁਸਂਵਰੈਃ

ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੀਜਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਤੇ ਢਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬਣੇ।

ਭਾਗਾਭਾਗਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹੋਮਂ। ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਛਤਾਦਿਕਂ । ਨ੍ਯੂਨਾਦਿਦੋषਮੋषਾਯ ਸ਼ਿਵੇਨਾष੍ਟਾਧਿਕਂ ਸ਼ਤਂ

ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਸੌ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾ ਰਹੇ।

ਹੁਤ੍ਵਾਥ ਯਤ੍ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਏਤਤ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਚ੍ਛਕ੍ਤੌ ਚ ਮਯਾ ਪ੍ਰਭੋ

ਹਵਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਓਂ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਰੁਦ੍ਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ । ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਣਮਪੂਰ੍ਣਂ ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਪੂਰ੍ਯ੍ਯ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ

ਓṃ, ਮੈਂ ਰੁਦਰ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪੂਰੀ ਜਾਂ ਅਧੂਰੀ ਆਹੁਤੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਣ।

ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼ਾਙ੍ਕਰਿ ਪੂਰਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਇਤਿ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਯਾਂ। ਅਥ ਲਿਙ੍ਗੇ ਨ੍ਯਸੇਜ੍ ਜ੍ਞਾਨੀ ਕ੍ਰਿਯਾਖ੍ਯਂ ਪੀਠਵਿਗ੍ਰਹੇ

ਓṃ, ਹ੍ਰੀṃ, ਸ਼ਾਂਕਰ ਜੀ, ਇਹ ਆਹੁਤੀ ਪੂਰੀ ਕਰੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਲਿੰਗ ਤੇ ਕਰਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।

ਆਧਾਰਰੂਪਿਣੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਲੋਪਰਿ। ਨਿਬਧ੍ਯ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਂ ਵਾ ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਕਂ

ਆਧਾਰ ਰੂਪ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸ਼ਿਲਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ, ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੋ।

ਕਰਾਤ੍ਰਮਥੋ ਵਾਪਿ ਯਦ੍ਵਾ ਸਦ੍ਯੋਧਿਵਾਸਨਂ । ਵਿਨਾਧਿਵਾਸਨਂ ਯਾਗਃ ਕृਤੋऽਪਿ ਨ ਫਲਪ੍ਰਦਃ

ਚਾਹੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤੁਰੰਤ ਰਿਵਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜੇ ਆਹੁਤੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੱਦੀ ਨਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।