ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦਾਸਨੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯਨ੍ਯਸੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਲਾਨ੍ਤਦਾ

ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਚੰਗੀ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ; ਪੱਛਮੀ ਪਿੰਡਿਕਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੱਥਰ ਰੱਖਣਾ।

ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰ ਸ਼ਤਾਲਬ੍ਧਨਿਦ੍ਰਾਕੁਮ੍ਭਧ੍ਰੁਵਾਸਨਂ । ਪ੍ਰਾਕਲ੍ਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਕੋਣੇ ਚ ਦਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਹृਦਯੇਨ ਤੁ

ਹਥਿਆਰ, ਅਸਤਰ, ਸੌ ਰੀਡਾਂ ਵਾਲਾ ਆਸਨ, ਨੀਂਦ ਦਾ ਘੜਾ, ਤੇ ਟਿਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ; ਸ਼ਿਵ ਕੋਣ 'ਚ ਦਿਲੋਂ ਅਰਘ ਦੇਣਾ।

ਉਤ੍ਥਾਪ੍ਯੋਕ੍ਤਾਸਨੇ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪੂਰ੍ਵਮਸ੍ਤਕਂ। ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸृष੍ਟ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਾਦਿਨਨ੍ਦਨਂ

ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਆਸਨ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ; ਉਥੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਾਹੀਂ ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ।

ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੂਪਞ੍ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਤਥਾ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਰ੍ਮਣਾ। ਗृਹੋਪਕृਤਿਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਹृਦਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ

ਧੂਪ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਫਿਰ ਕਪੜੇ ਤੇ ਕਵਚ; ਘਰ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿਲੋਂ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣਾ।

ਘृਤਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਯੁਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮਬ੍ਯਙ੍ਗਾਯ ਪਦਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਦੇਸ਼ਿਕਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ षਟ੍‌ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਸਞ੍ਚਯਂ

ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿ ਮਿਲਿਆ ਪਾਤਰ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅਭਿਅੰਗ ਲਈ; ਉਥੇ ਅਧਿਆਪਕ ਖੜਾ, ਛੱਤੀ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦਿਭੂਮਿਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਸਂਯੁਤਂ। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਣ੍ਡਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭੂਮੀ ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤਿੰਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।

ਮਾਯਾਪਦੇਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਨ੍ਤੁਰ੍ਯ੍ਯਾਸ਼ਾष੍ਟਾਂਸ਼ਵਰ੍ਤ੍ਤੁਲਂ । ਤਤ੍ਰਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸृष੍ਟਿਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ

ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਅੱਠ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।

ਏਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਗੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਹਰਧਿਪਾਨ੍। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼ਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਕ੍ਰਮਤੋ ਯਥਾ

ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਹਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਅਰੂਪ ਦੇਵਤੇ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।

ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਵਹ੍ਨਿਰ੍ਯਜਮਾਨਾਰ੍ਕ੍ਕਜਲਵਾਯੁਨਿਸ਼ਾਕਰਾਨ੍। ਆਕਾਸ਼ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰੂਪਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਦਧਿਨਾਯਕਾਨ੍

ਪ੍ਰਥਵੀ, ਅੱਗ, ਯਜਮਾਨ, ਸੂਰਜ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਸਮੇਤ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।

ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਚੋਗ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਭਵਮਖੇਸ਼੍ਵਰਂ । ਮਹਾਦੇਵਞ੍ਚ ਭੀਮਞ੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵਾਚਕਾ ਇਮੇ

ਸਾਰੇ — ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਉਗ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਭਵ, ਮਖੇਸ਼ਵਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਭੀਮ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ।

ਲਵਸ਼षਚਯਸਾਸ਼੍ਚ ਹਕਾਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਮਾਤ੍ਰਿਕਃ। ਪ੍ਰਣਵੋ ਹृਦਯਾਣੁਰ੍ਵਾ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਥਵਾ ਕ੍ਕਚਿਤ੍

'ਲ', 'ਵ', 'ਸ਼', 'ਚ', 'ਯ' ਅਤੇ 'ਹ' ਤਿੰਨ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਪ੍ਰਣਵ, ਹਿਰਦਾ, ਅਣੂ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪਞ੍ਚਕੁਣ੍ਡਾਤ੍ਮਕੇ ਯੋਗੇ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਃ ਪਞ੍ਚਾਥਵਾ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਪृਥਿਵੀਜਲਤੇਜਾਂਸਿ ਵਾਯੁਮਾਕਾਸ਼ਮੇਵ ਚ

ਪੰਜ ਕੁੰਡਾਂ ਵਾਲੀ ਯੋਗ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਰੂਪ ਜਾਂ ਪੰਜ ਤੱਤ — ਪ੍ਰਥਵੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ — ਰੱਖੇ ਜਾਣ।

ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਦਧਿਪਾਨ੍ ਪਞ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਧਰਣੀਧਰਂ। ਰੁਦ੍ਰਮੀਸ਼ਂ ਸਦਾਖ੍ਯਞ੍ਚ ਸृष੍ਟਿਨ੍ਯਾਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍

ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ — ਬ੍ਰਹਮਾ, ਧਰਣੀਧਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਈਸ਼ ਅਤੇ ਸਦਾਖਿਆ — ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰੱਖੇ।

ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੋਰ੍ਵਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਦ੍ਯਾਃ ਅਜਾਤਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਦੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਤ੍ਰਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਥ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਕਾਰਣਂ

ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਜਾਂ ਅਜਾਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਤੱਤ ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਰੱਖੇ ਜਾਣ।

ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਚਾਤ੍ਮਨਿ ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਲੋਕਨਾਯਕਾਃ। ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਪਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭੋਗਿਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਾਯਕਾਃ

ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਰੂਪ, ਬੰਧਨ, ਭੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਵੀ ਵੇਖੇ ਜਾਣ।

ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਤਥੈਵਾष੍ਟਪਞ੍ਚਤ੍ਰੀਣਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ। ਏषਾਨ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਦੀਸ਼ਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਤਤੋ ਯਥਾ

ਪਚੀ, ਫਿਰ ਅੱਠ, ਪੰਜ ਅਤੇ ਤਿੰਨ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ — ਇਹ ਤੱਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਨ।

ਨਮ੍ਤ੍ਰਞ੍ਚ ਮਨਸਾ ਭਿਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਨ੍ਦਰਸੋਪਮਂ। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਸਮਾਨੀਯ ਨਿष੍ਕਲਂ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਸ਼ਿਵਂ

ਮੰਤ੍ਰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸੁਆਦ ਵਰਗਾ, ਦਵਾਦਸ਼ਾਂਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨਿਸ਼ਕਲ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਅष੍ਟਤ੍ਰਿਸ਼ਤ੍ਕਲੋਪੇਤਂ ਸਹਸ੍ਰਕਿਰਣੋਜ੍ਜਵਲਂ। ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਮਯਂ ਸਾਙ੍ਗਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍

ਉਸ ਨੂੰ, ਅਠੱਤੀ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਜੀਵਨ੍ਯਾਸੋ ਭਵੇਦੇਵਂ ਲਿਙ੍ਗੇ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਃ। ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਦਿषੁ ਤੁ ਨ੍ਯਾਸਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਯਥਾ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਪਿੰਡੀਕਾ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਞ੍ਚ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਾਂ ਵਿਲਿਪ੍ਤਾਞ੍ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਭਿਃ। ਸਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਰਨ੍ਧ੍ਰੇ ਚ ਭਗਲਕ੍ਸ਼ਣੇ

ਪਿੰਡੀਕਾ, ਜਦੋਂ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ ਯੋਨੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ 'ਤੇ।

ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਂ। ਲਿਙ੍ਗਵਤ੍ਕृਤਵਨਿਨ੍ਯਾਸਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍

ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ; ਲਿੰਗ ਵਾਂਗ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

ਕृਤਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਾਨ੍ਤਤ੍ਰ ਲਿਙ੍ਗਮੂਲੇ ਸ਼ਿਲਾਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਕृਤਸ੍ਨਾਨਾਦਿਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵृष੍ਭਂ ਤਥਾ

ਨ੍ਹਾਉਣ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਪਥਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਨ੍ਹਾਉਣ ਆਦਿ ਸੰਸਕਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੱਕ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਵੀ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਪ੍ਰਣਵਪੂਰ੍ਵਂ ਹੁਂ ਪੂਂ ਹ੍ਰੀਂ ਮਧ੍ਯਾਦਨ੍ਯਤਮੇਨ ਚ। ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਤਾਂ ਪਿਣ੍ਡੀਂ ਸ਼ਿਲਾਮਾਧਾਰਰੂਪਿਣੀਂ

ਪ੍ਰਣਵ ਦੇ ਅਰੰਭ ਨਾਲ, ਫਿਰ 'ਹੁੰ', 'ਪੂੰ', ਜਾਂ 'ਹ੍ਰੀੰ' ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਮੱਧ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਗੋਲੇ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਆਧਾਰ ਪੱਥਰ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।

ਭਸ੍ਮਦਰ੍ਭਤਿਲੈਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਕਾਰਤ੍ਰਿਤਯਨ੍ਤਤਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੈ ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸਾਯੁਧਾਨ੍ਯਾਜਯੇਦ੍ਵਹਿਃ

ਭਸਮ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਅਤੇ ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਘੇਰੇ ਬਣਾਓ; ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬਾਹਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਓਂ ਹੂਂ ਹ੍ਰਂ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਯੇ ਨਮਃ। ਓਂ ਹੂਂ ਹ੍ਰਾਂ ਹਃ ਮਹਾਗੌਰੀ ਰੁਦ੍ਰਦਯਿਤੇ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਚ ਪਿਣ੍ੜਿਕਾਯਾਂ। ਓਂ ਹਾਂ ਆਦਾਰਸ਼ਕ੍ਤਯੇ ਨਮਃ। ਓਂ ਹਾਂ ਵृषਭਾਯ ਨਮਃ। ਧਾਰਿਕਾ ਦੀਪ੍ਤਿਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਾ ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾ ਚੈਤਾ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਃ। ਤਥਾ ਧਾਤ੍ਰੀ ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ ਚ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਨਾਯਿਕਾਃ

‘ਓਂ ਹੁੰ ਹ੍ਰੰ, ਕਰਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’; ‘ਓਂ ਹੁੰ ਹ੍ਰਾਂ ਹਹ, ਮਹਾਨ ਗੌਰੀ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਸਵਾਹਾ’ — ਇਹ ਗੋਲੇ ਉੱਤੇ ਉਚਾਰੋ; ‘ਓਂ ਹਾਂ, ਆਧਾਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’; ‘ਓਂ ਹਾਂ, ਵੱਛ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’। ਪੰਜ ਦੇਵੀਆਂ ਰੱਖੋ: ਧਾਰਿਕਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਉਗਰ; ਜੋਤਸਨਾ, ਬਲਵਾਨ; ਧਾਤਰੀ ਅਤੇ ਵਿਧਾਤਰੀ ਵੀ।

ਵਾਮਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਜ੍ਞਾਨਾ ਬੇਧਾ ਤਿਸ੍ਰੋਥਵਾ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਕ੍ਰਿਯਾਜ੍ਞਾਨਾ ਤਥੇਚ੍ਛਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿषੁ

ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ — ਵਾਮਾ, ਜੈਸ਼ਠਾ, ਕਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵੰਡਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ — ਰੱਖੋ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ।

ਤਮੀ ਮੋਹਾ ਕ੍ਸ਼ਮੀ ਨਿष੍ਠਾ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਮਾਯਾਭਵਜ੍ਵਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਥ ਮਹਾਮੋਹਾ ਘੋਰਾ ਚ ਤ੍ਰਿਤਯਜ੍ਵਰਾ

ਪੰਜ ਰੱਖੋ: ਹਨੇਰਾ, ਭਟਕਣਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਪੂਰਨਤਾ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਬੁਖਾਰਾਂ; ਫਿਰ ਮਹਾ-ਭਟਕਣ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਉਗਰ ਬੁਖਾਰਾਂ।

ਤਿਸ੍ਰੋਥਵਾ ਕ੍ਰਿਯਾਜ੍ਞਾਨਾ ਤਥਾ ਬਾਧਾਧਿਨਾਯਿਕਾ। ਆਤ੍ਮਾਦਿਤ੍ਰਿषੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਤੀਵ੍ਰਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ — ਕਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ — ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।