ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਲਿਙ੍ਗਂ ਧੂਪਾਦਿਭਿਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਂ ਗਾਯੇਯੁਰ੍ਭਰ੍ਤृਗਾਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਸਵ੍ਯੇਨ ਚਾਪਸਵ੍ਯੇਨ ਸੂਤ੍ਰੇਣਾਥ ਕੁਸ਼ੇਨ ਵਾ

ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਅਾਂ ਗੀਤ ਗਾਵਣ, ਸੱਜੇ ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਧਾਗੇ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ।

ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਚ ਰੋਚਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮਞ੍ਜਨਾਦਿਕਂ । ਗੁਡਲਵਣਧਾਨ੍ਯਾਕਦਾਨੇਨ ਵਿਸृਜੇਚ੍ਚ ਤਾਃ

ਰੰਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਦੇ ਕੇ, ਸਫਾਈ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰਨ; ਗੁੜ, ਲੂਣ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰਨਾ।

ਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਧਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਹृਦਾ ਵਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਵਾ। ਮृਤ੍ਸ੍ਨਾਗੋਮਯਗੋਮੂਤ੍ਰਭਸ੍ਮਭਿਃ ਸਲਿਲਾਨ੍ਤਰਂ

ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦਿਲੋਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ, ਮਿੱਟੀ, ਗੋ-ਮਯ, ਗੋ-ਮੂਤਰ, ਭਸਮ ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣ।

ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਪਞ੍ਚਮृਤਪੁਰਃ ਸਰਂ । ਵਿਰੂਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕषਾਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਜਲੇਨ ਵਾ

ਪੰਜ ਗਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ, ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ; ਕਸ਼ਾਏ ਜਾਂ ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ੁਭ੍ਰਪੁष੍ਪਫਲਸ੍ਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਯਵੋਦਕੈਃ। ਤਥਾ ਧਾਰਾਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯੌषਧਿਜਲੇਨ ਚ

ਸਾਫ ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਸੋਨਾ, ਰਤਨ, ਸਿੰਗ, ਜੌ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਔਸ਼ਧੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।

ਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨ ਗਙ੍ਗੇਨ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਚ ਵਾਰਿਣਾ। ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਾਦਿਭਿਃ ਕੁਮ੍ਭੈਃ ਸ਼ਿਵਕੁਮ੍ਭਜਲੇਨ ਚ

ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਗੰਗਾ, ਚੰਦਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘੜੇ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘੜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ।

ਵਿਰੂਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਿਲੇਪਞ੍ਚ ਸੁਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਭਿਃ। ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਰ੍ਮਣਾ ਰਕ੍ਤਚੀਵਰੈਃ

ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧੀ ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਕਵਚ ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।

ਰਕ੍ਤਰੂਪੇਣ ਨੀਰਾਜ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਤਿਲਕਪੂਰ੍ਵਕਂ। ਘृਤੌਘੈਰ੍ਜਲਦੁਗ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ਾਦ੍ਯੈਰਰ੍ਘ੍ਯਸੂਚਿਤੈਃ

ਲਾਲ ਰੂਪ ਨਾਲ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਨਾ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਤਿਲਕ ਪਹਿਲਾਂ ਲਗਾ ਕੇ; ਘੀ, ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰਾਂ, ਕੁਸ਼ਾ ਤੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅਰਘ ਦੇਣਾ।

ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਦਿਬਿਸ੍ਤੁष੍ਟਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषਾਣੁਨਾ । ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਹृਦਾ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰੂਯਾਦੁਤ੍ਥੀਯਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ

ਸਮੱਗਰੀ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੁਰੁਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ; ਦਿਲੋਂ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਣਾ: 'ਉਠੋ, ਪ੍ਰਭੂ।'

ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰਥੇਨੈਵ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਤਨ੍ਨਯੇਤ੍ । ਮਣ੍ਡਪੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰੇ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍

ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਥ ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਲਿਆਉਣਾ; ਮੰਡਪ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ।

ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦਾਸਨੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯਨ੍ਯਸੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਲਾਨ੍ਤਦਾ

ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਚੰਗੀ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ; ਪੱਛਮੀ ਪਿੰਡਿਕਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੱਥਰ ਰੱਖਣਾ।

ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰ ਸ਼ਤਾਲਬ੍ਧਨਿਦ੍ਰਾਕੁਮ੍ਭਧ੍ਰੁਵਾਸਨਂ । ਪ੍ਰਾਕਲ੍ਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਕੋਣੇ ਚ ਦਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਹृਦਯੇਨ ਤੁ

ਹਥਿਆਰ, ਅਸਤਰ, ਸੌ ਰੀਡਾਂ ਵਾਲਾ ਆਸਨ, ਨੀਂਦ ਦਾ ਘੜਾ, ਤੇ ਟਿਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ; ਸ਼ਿਵ ਕੋਣ 'ਚ ਦਿਲੋਂ ਅਰਘ ਦੇਣਾ।

ਉਤ੍ਥਾਪ੍ਯੋਕ੍ਤਾਸਨੇ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪੂਰ੍ਵਮਸ੍ਤਕਂ। ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸृष੍ਟ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਾਦਿਨਨ੍ਦਨਂ

ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਆਸਨ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ; ਉਥੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਾਹੀਂ ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ।

ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੂਪਞ੍ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਤਥਾ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਰ੍ਮਣਾ। ਗृਹੋਪਕृਤਿਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਹृਦਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ

ਧੂਪ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਫਿਰ ਕਪੜੇ ਤੇ ਕਵਚ; ਘਰ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿਲੋਂ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣਾ।

ਘृਤਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਯੁਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮਬ੍ਯਙ੍ਗਾਯ ਪਦਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਦੇਸ਼ਿਕਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ षਟ੍‌ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਸਞ੍ਚਯਂ

ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿ ਮਿਲਿਆ ਪਾਤਰ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅਭਿਅੰਗ ਲਈ; ਉਥੇ ਅਧਿਆਪਕ ਖੜਾ, ਛੱਤੀ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦਿਭੂਮਿਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਸਂਯੁਤਂ। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਣ੍ਡਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭੂਮੀ ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤਿੰਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।

ਮਾਯਾਪਦੇਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਨ੍ਤੁਰ੍ਯ੍ਯਾਸ਼ਾष੍ਟਾਂਸ਼ਵਰ੍ਤ੍ਤੁਲਂ । ਤਤ੍ਰਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸृष੍ਟਿਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ

ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਅੱਠ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।

ਏਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਗੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਹਰਧਿਪਾਨ੍। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼ਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਕ੍ਰਮਤੋ ਯਥਾ

ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਹਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਅਰੂਪ ਦੇਵਤੇ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।

ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਵਹ੍ਨਿਰ੍ਯਜਮਾਨਾਰ੍ਕ੍ਕਜਲਵਾਯੁਨਿਸ਼ਾਕਰਾਨ੍। ਆਕਾਸ਼ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰੂਪਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਦਧਿਨਾਯਕਾਨ੍

ਪ੍ਰਥਵੀ, ਅੱਗ, ਯਜਮਾਨ, ਸੂਰਜ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਸਮੇਤ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।

ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਚੋਗ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਭਵਮਖੇਸ਼੍ਵਰਂ । ਮਹਾਦੇਵਞ੍ਚ ਭੀਮਞ੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵਾਚਕਾ ਇਮੇ

ਸਾਰੇ — ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਉਗ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਭਵ, ਮਖੇਸ਼ਵਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਭੀਮ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ।

ਲਵਸ਼षਚਯਸਾਸ਼੍ਚ ਹਕਾਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਮਾਤ੍ਰਿਕਃ। ਪ੍ਰਣਵੋ ਹृਦਯਾਣੁਰ੍ਵਾ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਥਵਾ ਕ੍ਕਚਿਤ੍

'ਲ', 'ਵ', 'ਸ਼', 'ਚ', 'ਯ' ਅਤੇ 'ਹ' ਤਿੰਨ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਪ੍ਰਣਵ, ਹਿਰਦਾ, ਅਣੂ ਜਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪਞ੍ਚਕੁਣ੍ਡਾਤ੍ਮਕੇ ਯੋਗੇ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਃ ਪਞ੍ਚਾਥਵਾ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਪृਥਿਵੀਜਲਤੇਜਾਂਸਿ ਵਾਯੁਮਾਕਾਸ਼ਮੇਵ ਚ

ਪੰਜ ਕੁੰਡਾਂ ਵਾਲੀ ਯੋਗ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਰੂਪ ਜਾਂ ਪੰਜ ਤੱਤ — ਪ੍ਰਥਵੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ — ਰੱਖੇ ਜਾਣ।

ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਦਧਿਪਾਨ੍ ਪਞ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਧਰਣੀਧਰਂ। ਰੁਦ੍ਰਮੀਸ਼ਂ ਸਦਾਖ੍ਯਞ੍ਚ ਸृष੍ਟਿਨ੍ਯਾਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍

ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ — ਬ੍ਰਹਮਾ, ਧਰਣੀਧਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਈਸ਼ ਅਤੇ ਸਦਾਖਿਆ — ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰੱਖੇ।

ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੋਰ੍ਵਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਦ੍ਯਾਃ ਅਜਾਤਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਦੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਤ੍ਰਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਥ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਕਾਰਣਂ

ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਜਾਂ ਅਜਾਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਤੱਤ ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਰੱਖੇ ਜਾਣ।

ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਚਾਤ੍ਮਨਿ ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਲੋਕਨਾਯਕਾਃ। ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਪਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭੋਗਿਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਾਯਕਾਃ

ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਰੂਪ, ਬੰਧਨ, ਭੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਵੀ ਵੇਖੇ ਜਾਣ।

ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਤਥੈਵਾष੍ਟਪਞ੍ਚਤ੍ਰੀਣਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ। ਏषਾਨ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਦੀਸ਼ਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਤਤੋ ਯਥਾ

ਪਚੀ, ਫਿਰ ਅੱਠ, ਪੰਜ ਅਤੇ ਤਿੰਨ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ — ਇਹ ਤੱਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਨ।

ਨਮ੍ਤ੍ਰਞ੍ਚ ਮਨਸਾ ਭਿਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਨ੍ਦਰਸੋਪਮਂ। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਸਮਾਨੀਯ ਨਿष੍ਕਲਂ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਸ਼ਿਵਂ

ਮੰਤ੍ਰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸੁਆਦ ਵਰਗਾ, ਦਵਾਦਸ਼ਾਂਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨਿਸ਼ਕਲ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਅष੍ਟਤ੍ਰਿਸ਼ਤ੍ਕਲੋਪੇਤਂ ਸਹਸ੍ਰਕਿਰਣੋਜ੍ਜਵਲਂ। ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਮਯਂ ਸਾਙ੍ਗਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍

ਉਸ ਨੂੰ, ਅਠੱਤੀ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।