ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਵਸ੍ਯ ਨਵਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਗੈਰष੍ਟਾਭਿਰਾਵृਤਾ ਹਸ੍ਤਿਕੇ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਰੇਖਾ ਚ ਗਾਮ੍ਭੀਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦਪਿ

ਨੌਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਲੈ ਕੇ, ਹੱਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੀ ਲਕੀਰ ਗਹਿਰਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਪੀ ਜਾਵੇ।

ਏਵਮष੍ਟਾਂਸ਼ਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਲਿਙ੍ਗੇ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਕਰਾਦਿਕੇ । ਭਵੇਦष੍ਟਯਵਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਗਮ੍ਭੀਰਾਤ੍ਰ ਚ ਹਾਸ੍ਤਿਕੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ-ਅੱਠ ਵਧਾ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਇੱਕ ਤੇ ਅੱਧ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਅੱਠ ਜੌ ਚੌੜੀ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਹੋਵੇ, ਹੱਥ 'ਤੇ।

ਏਵਮष੍ਟਾਂਸ਼ਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਲਿਙ੍ਗੇ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਕਰਾਦਿਕੇ। ਭਵੇਦष੍ਟਯਵਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਗਮ੍ਭੀਰਨ੍ਨਵਹਾਸ੍ਤਿਕੇ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ-ਅੱਠ ਵਧਾ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਇੱਕ ਤੇ ਅੱਧ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਨੌਂ ਹੱਥ 'ਤੇ ਅੱਠ ਜੌ ਚੌੜੀ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਹੋਵੇ।

ਸ਼ਾਮ੍ਭਵੇषੁ ਚ ਲਿਙ੍ਗੇषੁ ਪਾਦਵृਦ੍ਧੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਦੇਹਸ੍ਯ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭੋ ਭਵੇਦ੍ਵੈ ਯਵਵਰ੍ਦ੍ਧਨਾਤ੍

ਸ਼ਾਂਭਵ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਚਾਈ ਮਾਪੀ ਜਾਵੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਹਰ ਥਾਂ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵਧਾ ਕੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।

ਗਮ੍ਭੀਰਤ੍ਵਪृਥੁਤ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਰੇਸ਼ਾਪਿ ਤ੍ਰਯਂਸ਼ਵृਦ੍ਧਿਤਃ। ਸਰ੍ਵੇषੁ ਚ ਭਵੇਤ੍ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਲਿਙ੍ਗਮਸ੍ਤਕਮਸ੍ਤਕਂ

ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਵਧਾ ਕੇ, ਗਹਿਰਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਲਕੀਰ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਲਿੰਗ, ਨੀਵ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਤੱਕ, ਸੁਖਮ ਹੋਣ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇष੍ਟਧਾਭਕ੍ਤੇ ਮੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਭਾਗਦ੍ਵਯੇ ਸ਼ੁਭੇ । षਡ੍‌ਭਾਗਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇਨ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਾਗਦ੍ਵਯਨ੍ਤ੍ਵਧਃ

ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਦੋ ਸ਼ੁਭ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਚਕਾਰ ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਹੇਠਾਂ ਦੋ ਭਾਗ ਛੱਡ ਕੇ।

ਰੇਖਾਤ੍ਰਯੇਣ ਸਮ੍ਬਦ੍ਧਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ ਪृष੍ਠਦੇਸ਼ਗਂ। ਰਤ੍ਨਜੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋਦ੍ਧਾਰੋ ਯਵੌ ਹੇਮਸਮੁਦ੍ਭਵੇ

ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿੱਠ ਦੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਓ; ਜੇ ਲਿੰਗ ਰਤਨ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੋ ਜੌ ਚੌੜਾ ਹੋਵੇ।

ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਨ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਭਾ ਰਤ੍ਨੇषੁ ਨਿਰ੍ਮਲਾ। ਨਯਨੋਨ੍ਮੀਲਨਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਾਯ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਤਤ੍

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਲ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਸਾਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਪਹਚਾਨ ਹੈ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋਦ੍ਧਾਰਰੇਖਾਞ੍ਚ ਘृਤੇਨ ਮਧੁਨਾ ਤਥਾ। ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯੇਨ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਦੋषਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ

ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿ ਨਾਲ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਘਟੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।

ਅਰ੍ਚ੍ਚਯੇਚ੍ਚ ਤਤਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਮृਦਾਦਿਭਿਃ। ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਨ੍ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗਾਂ ਗੁਰਵੋ ਤਤਃ

ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਕੇ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ।

ਲਿਙ੍ਗਂ ਧੂਪਾਦਿਭਿਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਂ ਗਾਯੇਯੁਰ੍ਭਰ੍ਤृਗਾਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਸਵ੍ਯੇਨ ਚਾਪਸਵ੍ਯੇਨ ਸੂਤ੍ਰੇਣਾਥ ਕੁਸ਼ੇਨ ਵਾ

ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਅਾਂ ਗੀਤ ਗਾਵਣ, ਸੱਜੇ ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਧਾਗੇ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ।

ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਚ ਰੋਚਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮਞ੍ਜਨਾਦਿਕਂ । ਗੁਡਲਵਣਧਾਨ੍ਯਾਕਦਾਨੇਨ ਵਿਸृਜੇਚ੍ਚ ਤਾਃ

ਰੰਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਦੇ ਕੇ, ਸਫਾਈ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰਨ; ਗੁੜ, ਲੂਣ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰਨਾ।

ਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਧਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਹृਦਾ ਵਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਵਾ। ਮृਤ੍ਸ੍ਨਾਗੋਮਯਗੋਮੂਤ੍ਰਭਸ੍ਮਭਿਃ ਸਲਿਲਾਨ੍ਤਰਂ

ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦਿਲੋਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ, ਮਿੱਟੀ, ਗੋ-ਮਯ, ਗੋ-ਮੂਤਰ, ਭਸਮ ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣ।

ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਪਞ੍ਚਮृਤਪੁਰਃ ਸਰਂ । ਵਿਰੂਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕषਾਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਜਲੇਨ ਵਾ

ਪੰਜ ਗਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ, ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ; ਕਸ਼ਾਏ ਜਾਂ ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ੁਭ੍ਰਪੁष੍ਪਫਲਸ੍ਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਯਵੋਦਕੈਃ। ਤਥਾ ਧਾਰਾਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯੌषਧਿਜਲੇਨ ਚ

ਸਾਫ ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਸੋਨਾ, ਰਤਨ, ਸਿੰਗ, ਜੌ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਔਸ਼ਧੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।

ਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨ ਗਙ੍ਗੇਨ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਚ ਵਾਰਿਣਾ। ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਾਦਿਭਿਃ ਕੁਮ੍ਭੈਃ ਸ਼ਿਵਕੁਮ੍ਭਜਲੇਨ ਚ

ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਗੰਗਾ, ਚੰਦਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘੜੇ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘੜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ।

ਵਿਰੂਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਿਲੇਪਞ੍ਚ ਸੁਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਭਿਃ। ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਰ੍ਮਣਾ ਰਕ੍ਤਚੀਵਰੈਃ

ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧੀ ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਕਵਚ ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।

ਰਕ੍ਤਰੂਪੇਣ ਨੀਰਾਜ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਤਿਲਕਪੂਰ੍ਵਕਂ। ਘृਤੌਘੈਰ੍ਜਲਦੁਗ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ਾਦ੍ਯੈਰਰ੍ਘ੍ਯਸੂਚਿਤੈਃ

ਲਾਲ ਰੂਪ ਨਾਲ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਨਾ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਤਿਲਕ ਪਹਿਲਾਂ ਲਗਾ ਕੇ; ਘੀ, ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰਾਂ, ਕੁਸ਼ਾ ਤੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅਰਘ ਦੇਣਾ।

ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਦਿਬਿਸ੍ਤੁष੍ਟਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषਾਣੁਨਾ । ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਹृਦਾ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰੂਯਾਦੁਤ੍ਥੀਯਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ

ਸਮੱਗਰੀ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੁਰੁਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ; ਦਿਲੋਂ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਣਾ: 'ਉਠੋ, ਪ੍ਰਭੂ।'

ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰਥੇਨੈਵ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਤਨ੍ਨਯੇਤ੍ । ਮਣ੍ਡਪੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰੇ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍

ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਥ ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਲਿਆਉਣਾ; ਮੰਡਪ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ।

ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦਾਸਨੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯਨ੍ਯਸੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਲਾਨ੍ਤਦਾ

ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਚੰਗੀ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨੀ; ਪੱਛਮੀ ਪਿੰਡਿਕਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੱਥਰ ਰੱਖਣਾ।

ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰ ਸ਼ਤਾਲਬ੍ਧਨਿਦ੍ਰਾਕੁਮ੍ਭਧ੍ਰੁਵਾਸਨਂ । ਪ੍ਰਾਕਲ੍ਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਕੋਣੇ ਚ ਦਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਹृਦਯੇਨ ਤੁ

ਹਥਿਆਰ, ਅਸਤਰ, ਸੌ ਰੀਡਾਂ ਵਾਲਾ ਆਸਨ, ਨੀਂਦ ਦਾ ਘੜਾ, ਤੇ ਟਿਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ; ਸ਼ਿਵ ਕੋਣ 'ਚ ਦਿਲੋਂ ਅਰਘ ਦੇਣਾ।

ਉਤ੍ਥਾਪ੍ਯੋਕ੍ਤਾਸਨੇ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪੂਰ੍ਵਮਸ੍ਤਕਂ। ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸृष੍ਟ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਾਦਿਨਨ੍ਦਨਂ

ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਆਸਨ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ; ਉਥੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਾਹੀਂ ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ।

ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੂਪਞ੍ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਤਥਾ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਰ੍ਮਣਾ। ਗृਹੋਪਕृਤਿਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਹृਦਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ

ਧੂਪ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਫਿਰ ਕਪੜੇ ਤੇ ਕਵਚ; ਘਰ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿਲੋਂ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣਾ।

ਘृਤਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਯੁਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮਬ੍ਯਙ੍ਗਾਯ ਪਦਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਦੇਸ਼ਿਕਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ षਟ੍‌ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਸਞ੍ਚਯਂ

ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿ ਮਿਲਿਆ ਪਾਤਰ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅਭਿਅੰਗ ਲਈ; ਉਥੇ ਅਧਿਆਪਕ ਖੜਾ, ਛੱਤੀ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦਿਭੂਮਿਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਸਂਯੁਤਂ। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਣ੍ਡਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭੂਮੀ ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਤਿੰਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।

ਮਾਯਾਪਦੇਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਨ੍ਤੁਰ੍ਯ੍ਯਾਸ਼ਾष੍ਟਾਂਸ਼ਵਰ੍ਤ੍ਤੁਲਂ । ਤਤ੍ਰਾਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸृष੍ਟਿਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ

ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਅੱਠ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।

ਏਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਗੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਹਰਧਿਪਾਨ੍। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼ਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਕ੍ਰਮਤੋ ਯਥਾ

ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਹਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਅਰੂਪ ਦੇਵਤੇ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।

ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਵਹ੍ਨਿਰ੍ਯਜਮਾਨਾਰ੍ਕ੍ਕਜਲਵਾਯੁਨਿਸ਼ਾਕਰਾਨ੍। ਆਕਾਸ਼ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰੂਪਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਦਧਿਨਾਯਕਾਨ੍

ਪ੍ਰਥਵੀ, ਅੱਗ, ਯਜਮਾਨ, ਸੂਰਜ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਸਮੇਤ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।