ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਦਿਸਮ੍ਪਤ੍ਤੌ ਦੁਰ੍ਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੇ। ਹੋਮਙ੍‌ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਃ ਪੂਰ੍ਣਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਵਹਾਂ

ਜਦੋਂ ਥਾਂ, ਸਮਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਾਲਾਤ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੰਦ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਪੂਰਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।

ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ਚਰੁਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਕੁਣ੍ਡਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਯਜਮਾਨਾਲਙਕृਤਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਰਜੇਯੁਃ ਸ੍ਨਾਨਮਣ੍ਡਪਂ

ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਅੱਗ ਦੇ ਕੂੰਡੇ 'ਤੇ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ, ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਸਨਾਨ ਮੰਡਪ ਵੱਲ ਜਾਣ।

ਭਦ੍ਰਪੀਠੇ ਨਿਧਾਯੇਸ਼ਂ ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾਵਗੁਣ੍ਠਯੇਤ੍। ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮृਦਾ ਕਾषਾਯਵਾਰਿਣਾ

ਭਦ੍ਰ ਪੀਠ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਛੁਹ ਕੇ ਤੇ ਢੱਕ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਗੋਮੂਤ੍ਰੈਰ੍ਗੋਮਯੇਨਾਪਿ ਵਾਰਿਣਾ ਚਾਨ੍ਤਰਾਨ੍ਤਰਾ। ਭਸ੍ਮਾਨਾ ਗਨ੍ਧਤੋਯੇਨ ਫਡਨ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾਰਿਣਾ

ਗੋਮੂਤਰ, ਗੋਮਯ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਭਸਮ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦੇਸ਼ਿਕੋ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਪੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰਣਸ਼ੋਧਨਂ । ਧਰ੍ਮਜਪ੍ਤੇਨ ਸਞ੍ਛਾਦ੍ਯ ਪੀਤਵਰ੍ਣੇਨ ਵਾਸਸਾ

ਗੁਰੂ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰੇ; ਧਰਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਜਪ ਨਾਲ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ।

ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸਿਤਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਨਯਦੁਤ੍ਤਰਵੇਦਿਕਾਂ। ਤਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਾਸਨਾਯਾਞ੍ਚ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ

ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੇਦਿਕਾ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਅਸਨ ਤੇ ਸੈਯਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੇ।

ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਲਿਪ੍ਤਸੂਤ੍ਰੇਣ ਵਿਭਜ੍ਯ ਗੁਰੁਰਾਲਿਖੇਤ੍। ਸ਼ਲਾਕਯਾ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਅਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕਰ੍ਮਣਾ

ਗੁਰੂ, ਕੇਸਰ ਲਗੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕਰੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛੜੀ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਿਖੇ।

ਅਞ੍ਜਯੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਕृਤ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਚਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਸ਼ਿਲ੍ਪੀ ਸਮੁਤ੍ਤਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍

ਫਿਰ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਕਾਜਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਲਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਸਾਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਭਾਰੇ।

ਤ੍ਰ੍ਯਂਸ਼ਾਦਰ੍ਦ੍ਧੋਥ ਪਾਦਾਰ੍ਦ੍ਧਾਦਰ੍ਦ੍ਧਾਯਾ ਅਰ੍ਦ੍ਧਤੋਥਵਾ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਭਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾਵਤਾਰਣਂ

ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ, ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਚੌਥਾਈ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਲਿਙ੍ਗਦੀਰ੍ਘਵਿਕਾਰਾਂਸ਼ੇ ਤ੍ਰਿਭਕ੍ਤੇ ਭਾਗਵਰ੍ਣਨਾਤ੍ । ਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਦੇਹਸ੍ਯ ਭਵੇਲ੍ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ

ਲਿੰਗ ਦੇ ਲੰਬੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਥਾਂ ਮਾਪੀ ਜਾਵੇ।

ਯਵਸ੍ਯ ਨਵਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਗੈਰष੍ਟਾਭਿਰਾਵृਤਾ ਹਸ੍ਤਿਕੇ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਰੇਖਾ ਚ ਗਾਮ੍ਭੀਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦਪਿ

ਨੌਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਲੈ ਕੇ, ਹੱਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੀ ਲਕੀਰ ਗਹਿਰਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਪੀ ਜਾਵੇ।

ਏਵਮष੍ਟਾਂਸ਼ਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਲਿਙ੍ਗੇ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਕਰਾਦਿਕੇ । ਭਵੇਦष੍ਟਯਵਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਗਮ੍ਭੀਰਾਤ੍ਰ ਚ ਹਾਸ੍ਤਿਕੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ-ਅੱਠ ਵਧਾ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਇੱਕ ਤੇ ਅੱਧ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਅੱਠ ਜੌ ਚੌੜੀ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਹੋਵੇ, ਹੱਥ 'ਤੇ।

ਏਵਮष੍ਟਾਂਸ਼ਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਲਿਙ੍ਗੇ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਕਰਾਦਿਕੇ। ਭਵੇਦष੍ਟਯਵਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਗਮ੍ਭੀਰਨ੍ਨਵਹਾਸ੍ਤਿਕੇ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ-ਅੱਠ ਵਧਾ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਇੱਕ ਤੇ ਅੱਧ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਨੌਂ ਹੱਥ 'ਤੇ ਅੱਠ ਜੌ ਚੌੜੀ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਹੋਵੇ।

ਸ਼ਾਮ੍ਭਵੇषੁ ਚ ਲਿਙ੍ਗੇषੁ ਪਾਦਵृਦ੍ਧੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਦੇਹਸ੍ਯ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭੋ ਭਵੇਦ੍ਵੈ ਯਵਵਰ੍ਦ੍ਧਨਾਤ੍

ਸ਼ਾਂਭਵ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਚਾਈ ਮਾਪੀ ਜਾਵੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਹਰ ਥਾਂ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵਧਾ ਕੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।

ਗਮ੍ਭੀਰਤ੍ਵਪृਥੁਤ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਰੇਸ਼ਾਪਿ ਤ੍ਰਯਂਸ਼ਵृਦ੍ਧਿਤਃ। ਸਰ੍ਵੇषੁ ਚ ਭਵੇਤ੍ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਲਿਙ੍ਗਮਸ੍ਤਕਮਸ੍ਤਕਂ

ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਵਧਾ ਕੇ, ਗਹਿਰਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਲਕੀਰ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਲਿੰਗ, ਨੀਵ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਤੱਕ, ਸੁਖਮ ਹੋਣ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇष੍ਟਧਾਭਕ੍ਤੇ ਮੂਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਨਿ ਭਾਗਦ੍ਵਯੇ ਸ਼ੁਭੇ । षਡ੍‌ਭਾਗਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇਨ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਾਗਦ੍ਵਯਨ੍ਤ੍ਵਧਃ

ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਦੋ ਸ਼ੁਭ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਚਕਾਰ ਛੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਹੇਠਾਂ ਦੋ ਭਾਗ ਛੱਡ ਕੇ।

ਰੇਖਾਤ੍ਰਯੇਣ ਸਮ੍ਬਦ੍ਧਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ ਪृष੍ਠਦੇਸ਼ਗਂ। ਰਤ੍ਨਜੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣੋਦ੍ਧਾਰੋ ਯਵੌ ਹੇਮਸਮੁਦ੍ਭਵੇ

ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿੱਠ ਦੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਓ; ਜੇ ਲਿੰਗ ਰਤਨ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੋ ਜੌ ਚੌੜਾ ਹੋਵੇ।

ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਨ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਭਾ ਰਤ੍ਨੇषੁ ਨਿਰ੍ਮਲਾ। ਨਯਨੋਨ੍ਮੀਲਨਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਾਯ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਤਤ੍

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਲ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਸਾਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਪਹਚਾਨ ਹੈ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋਦ੍ਧਾਰਰੇਖਾਞ੍ਚ ਘृਤੇਨ ਮਧੁਨਾ ਤਥਾ। ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯੇਨ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਦੋषਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ

ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿ ਨਾਲ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਘਟੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।

ਅਰ੍ਚ੍ਚਯੇਚ੍ਚ ਤਤਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਮृਦਾਦਿਭਿਃ। ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਨ੍ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗਾਂ ਗੁਰਵੋ ਤਤਃ

ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਕੇ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ।

ਲਿਙ੍ਗਂ ਧੂਪਾਦਿਭਿਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਂ ਗਾਯੇਯੁਰ੍ਭਰ੍ਤृਗਾਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਸਵ੍ਯੇਨ ਚਾਪਸਵ੍ਯੇਨ ਸੂਤ੍ਰੇਣਾਥ ਕੁਸ਼ੇਨ ਵਾ

ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਅਾਂ ਗੀਤ ਗਾਵਣ, ਸੱਜੇ ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਧਾਗੇ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ।

ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਚ ਰੋਚਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮਞ੍ਜਨਾਦਿਕਂ । ਗੁਡਲਵਣਧਾਨ੍ਯਾਕਦਾਨੇਨ ਵਿਸृਜੇਚ੍ਚ ਤਾਃ

ਰੰਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਦੇ ਕੇ, ਸਫਾਈ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰਨ; ਗੁੜ, ਲੂਣ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰਨਾ।

ਗੁਰੁਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਧਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਹृਦਾ ਵਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਵਾ। ਮृਤ੍ਸ੍ਨਾਗੋਮਯਗੋਮੂਤ੍ਰਭਸ੍ਮਭਿਃ ਸਲਿਲਾਨ੍ਤਰਂ

ਗੁਰੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦਿਲੋਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ, ਮਿੱਟੀ, ਗੋ-ਮਯ, ਗੋ-ਮੂਤਰ, ਭਸਮ ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣ।

ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਪਞ੍ਚਮृਤਪੁਰਃ ਸਰਂ । ਵਿਰੂਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕषਾਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਜਲੇਨ ਵਾ

ਪੰਜ ਗਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ, ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ; ਕਸ਼ਾਏ ਜਾਂ ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ੁਭ੍ਰਪੁष੍ਪਫਲਸ੍ਵਰ੍ਣਰਤ੍ਨ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਯਵੋਦਕੈਃ। ਤਥਾ ਧਾਰਾਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯੌषਧਿਜਲੇਨ ਚ

ਸਾਫ ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਸੋਨਾ, ਰਤਨ, ਸਿੰਗ, ਜੌ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਔਸ਼ਧੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।

ਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨ ਗਙ੍ਗੇਨ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਚ ਵਾਰਿਣਾ। ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਾਦਿਭਿਃ ਕੁਮ੍ਭੈਃ ਸ਼ਿਵਕੁਮ੍ਭਜਲੇਨ ਚ

ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਗੰਗਾ, ਚੰਦਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘੜੇ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘੜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ।

ਵਿਰੂਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਿਲੇਪਞ੍ਚ ਸੁਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਭਿਃ। ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਰ੍ਮਣਾ ਰਕ੍ਤਚੀਵਰੈਃ

ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧੀ ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਕਵਚ ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।

ਰਕ੍ਤਰੂਪੇਣ ਨੀਰਾਜ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਤਿਲਕਪੂਰ੍ਵਕਂ। ਘृਤੌਘੈਰ੍ਜਲਦੁਗ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ਾਦ੍ਯੈਰਰ੍ਘ੍ਯਸੂਚਿਤੈਃ

ਲਾਲ ਰੂਪ ਨਾਲ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਨਾ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਤਿਲਕ ਪਹਿਲਾਂ ਲਗਾ ਕੇ; ਘੀ, ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰਾਂ, ਕੁਸ਼ਾ ਤੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅਰਘ ਦੇਣਾ।

ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਦਿਬਿਸ੍ਤੁष੍ਟਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषਾਣੁਨਾ । ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਹृਦਾ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰੂਯਾਦੁਤ੍ਥੀਯਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ

ਸਮੱਗਰੀ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੁਰੁਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ; ਦਿਲੋਂ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਣਾ: 'ਉਠੋ, ਪ੍ਰਭੂ।'