ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਆਸਨੀਕृਤ੍ਯ ਵਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯਾਂ ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਾਦੀਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਯਜੇਤ੍। ਸ਼ਿਵਕੁਮ੍ਭਾਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯੌ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਸ੍ਥਿਰਾਸਨੇ

ਵਧਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਆਸਨ ਲਾ ਕੇ, ਵਾਸਤੁ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਕੁੰਭ ਅਤੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਕੁੰਭ ਵੀ ਪੱਕੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਪੂਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਸ੍ਵਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਕਲਸ਼ਾਰੂਢਾਂਲ੍ਲੋਕਪਾਲਾਨਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਨਯਨਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਂ ਵਿਭਾਵਯੇਤ੍

ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਘੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਐਰਾਵਤਗਜਾਰੂਢਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਣ ਕਿਰੀਟਿਨਂ। ਸਹਸ੍ਰਨਯਨਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਂ ਵਿਭਾਵਯੇਤ੍

ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚ੍ਚਿषਂ ਚ ਵਿਭ੍ਰਾਣਮਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਂ ਕਮਣ੍ਡਲੁਂ। ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਕੁਲਂ ਰਕ੍ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤਮਜਾਸਨਂ

ਅੱਗ ਨੂੰ, ਸੱਤ ਲਪਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਕਸ਼ਮਾਲਾ ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਬੱਕਰੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮਹਿषਸ੍ਥਂ ਦਣ੍ਡਹਸ੍ਤਂ ਯਮਂ ਕਾਲਾਨਲਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍। ਰਕ੍ਤਨੇਤ੍ਰਂ ਖਰਾਰੂਢਂ ਖਡ੍ਗਹਸ੍ਤਞ੍ਚ ਨੈਰ੍ऋृਤਂ

ਯਮ ਨੂੰ, ਮਹਿਸ ਉੱਤੇ ਖੜਾ, ਦੰਡ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਨੈਰਿਤ ਨੂੰ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਖੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਤਲਵਾਰ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਰੁਣਂ ਮਕਰੇ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਨਾਗਪਾਸ਼ਧਰਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍। ਵਾਯੁਂ ਚ ਹਰਿਣੇ ਨੀਲਂ ਕੁਵੇਰਂ ਮੇਘਸਂਸ੍ਥਿਤਂ

ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਚਿੱਟਾ, ਮਕਰ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਸੱਪ ਦੀ ਫਾਸੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ; ਵਾਯੂ ਨੂੰ, ਨੀਲਾ, ਹਿਰਣ ਉੱਤੇ; ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ, ਬੱਦਲ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਿਨਂ ਵृषੇ ਚੇਸ਼ਂ ਕੂਰ੍ਮ੍ਮੇਨਨ੍ਤਨ੍ਤੁ ਚਕ੍ਰਿਣਂ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਹਂਸਗਂ ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ

ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਬਲਦ ਉੱਤੇ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ, ਚਕਰ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਕਛੂਏ ਤੇ ਅਨੰਤ ਉੱਤੇ; ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੰਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਤਮ੍ਬਮੂਲੇषੁ ਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਾਦਿਕਾਨ੍ ਯਜੇਤ੍। ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਕੁਮ੍ਭੇष੍ਵਨਨ੍ਤਾਦੀਨ੍ ਪੂਜਯਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਕੇਚਨ

ਸਥੰਭਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਘੜਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ, ਧਰਮ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਅਨੰਤ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਘੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ ਕੁਮ੍ਭਂ ਭ੍ਰਾਮਯੇਦਾਤ੍ਮਪृष੍ਠਗਂ । ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਾਦੌ ਕੁਮ੍ਭਂ ਤਦਨੁ ਵਰ੍ਦ੍ਧਨੀਂ

ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣਾਉਣੀ, ਘੜਾ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਾਉਣਾ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਹਿਲਾਂ ਘੜਾ ਰੱਖਣਾ, ਫਿਰ ਵਾਧਾ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਥਿਰਾਸਨਂ ਕੁਮ੍ਭੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂਞ੍ਚ ਧ੍ਰੁਵਾਸਨਂ। ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦੁਦ੍ਭਵਮੁਦ੍ਰਯਾ

ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਲਈ ਠੀਕ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨਿਜਯਾਗਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਰਕ੍ਸ਼ ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਮ੍ਪਯਾ। ਏਭਿਃ ਸਂਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਕੁਮ੍ਭੇ ਖਡ੍ਗਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍

ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੇਰੀ ਯਾਗ ਨੂੰ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇ; ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਥਾਪਨਯੋਃ ਕੁਮ੍ਭੇ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਮਣ੍ਡਲੇऽਥਵਾ। ਮਣ੍ਡਲੇਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਵੈ ਕੁਣ੍ਡਸਨ੍ਨਿਧੌ

ਦੀਕਸ਼ਾ ਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਸਮੇਂ, ਘੜੇ ਉੱਤੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੁਣ੍ਡਨਾਭਿਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਦਾਰਿਣਃ। ਗੁਰੋਰਾਦੇਸ਼ਤਃ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਨ੍ਨਿਜਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਸਂਸ੍ਕृਤਿਂ

ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਦੀ ਨਾਭੀ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜਪੇਯੁਰ੍ਜਾਪਿਨਃ ਸਙ੍‌ਖ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਯੇ ਤੁ ਸਂਹਿਤਾਂ । ਪਠੇਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਸ੍ਵਸ਼ਾਖਾਵੇਦਪਾਰਗਾਃ

ਜੋ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਗਿਣ ਕੇ ਜਾਪਣ; ਹੋਰ ਸਾਂਮਿਤਾ ਪੜ੍ਹਣ; ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵੇਦ ਦੀ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸੂਤਰ ਪੜ੍ਹਣ।

ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤਂ ਪਾਵਮਾਨੀਸ਼੍ਚ ਮੈਤ੍ਰਕਞ੍ਚ ਵृषਾਕਪਿਂ। ऋਗ੍‌ਵੇਦੀ ਪੂਰ੍ਵਦਿਗ੍‌ਭਾਗੇ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ ਸਮੁਚ੍ਚਰੇਤ੍

ਰਿਗਵੇਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀਸੂਕਤ, ਪਾਵਮਾਨੀ, ਮੈਤ੍ਰਕ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੂਤਰ ਇਕੱਠੇ ਪੜ੍ਹੇ।

ਦੇਵਵ੍ਰਤਨ੍ਤੁ ਭਾਰੁਣ੍ਡਂ ਜ੍ਯष੍ਠਸਾਮ ਰਥਨ੍ਤਰਂ। ਪੁਰੁषਂ ਗੀਤਿਮੇਤਾਨਿ ਸਾਮਵੇਦੀ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਇਣੇ

ਸਾਮਵੇਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਭਾਰੁੰਡ, ਜੇਸ਼ਠਸਾਮ, ਰਥੰਤਰਾ, ਪੁਰੁਸ਼ ਤੇ ਗੀਤਿ—ਇਹ ਸੂਤਰ ਪੜ੍ਹੇ।

ਰੁਦ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤਞ੍ਚ ਸ਼੍ਲੋਕਾਦ੍ਯਾਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਞ੍ਚ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦੀ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਂ ਸਮੁਚ੍ਚਰੇਤ੍

ਯਜੁਰਵੇਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ, ਪੁਰੁਸ਼ਸੂਕਤ, ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ—ਇਹ ਪੜ੍ਹੇ।

ਨੀਲਰੁਦ੍ਰਂ ਤਥਾਥਰ੍ਵੀ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਨ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਉਤ੍ਤਰੇऽਥਰ੍ਵਸ਼ੀਰ੍षਞ੍ਚ ਤਤ੍‌ਪਰਸ੍ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍

ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਅਥਰਵੇਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਨੀਲਰੁਦ੍ਰ, ਸੂਖਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੂਖਮ ਸੂਤਰ, ਅਤੇ ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ਼—ਇਹ ਪੜ੍ਹੇ।

ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਕੁਣ੍ਡਂਥ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਵਹ੍ਨੇਃ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਕਾਨ੍ ਭਾਗਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਕੁਣ੍ਡਦਿਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਆਚਾਰਯ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੁੰਡ ਦੇਵੇ; ਅੱਗ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪਹਿਲੇ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਹਿੱਸੇ ਵੰਡੇ।

ਧੂਪਦੀਪਚਰੂਣਾਞ੍ਚ ਦਦੀਤਾਗ੍ਨਿਂ ਸਮ੍‌ਦ੍ਧਰੇਤ੍ । ਪੂਵਵਚ੍ਛਿਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਰ੍ਪਣਂ

ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਦਿਸਮ੍ਪਤ੍ਤੌ ਦੁਰ੍ਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੇ। ਹੋਮਙ੍‌ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਃ ਪੂਰ੍ਣਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਵਹਾਂ

ਜਦੋਂ ਥਾਂ, ਸਮਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਾਲਾਤ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੰਦ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਪੂਰਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।

ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ਚਰੁਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਕੁਣ੍ਡਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਯਜਮਾਨਾਲਙਕृਤਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਰਜੇਯੁਃ ਸ੍ਨਾਨਮਣ੍ਡਪਂ

ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਅੱਗ ਦੇ ਕੂੰਡੇ 'ਤੇ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ, ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਸਨਾਨ ਮੰਡਪ ਵੱਲ ਜਾਣ।

ਭਦ੍ਰਪੀਠੇ ਨਿਧਾਯੇਸ਼ਂ ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾਵਗੁਣ੍ਠਯੇਤ੍। ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮृਦਾ ਕਾषਾਯਵਾਰਿਣਾ

ਭਦ੍ਰ ਪੀਠ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਛੁਹ ਕੇ ਤੇ ਢੱਕ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਗੋਮੂਤ੍ਰੈਰ੍ਗੋਮਯੇਨਾਪਿ ਵਾਰਿਣਾ ਚਾਨ੍ਤਰਾਨ੍ਤਰਾ। ਭਸ੍ਮਾਨਾ ਗਨ੍ਧਤੋਯੇਨ ਫਡਨ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾਰਿਣਾ

ਗੋਮੂਤਰ, ਗੋਮਯ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਭਸਮ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦੇਸ਼ਿਕੋ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਪੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰਣਸ਼ੋਧਨਂ । ਧਰ੍ਮਜਪ੍ਤੇਨ ਸਞ੍ਛਾਦ੍ਯ ਪੀਤਵਰ੍ਣੇਨ ਵਾਸਸਾ

ਗੁਰੂ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰੇ; ਧਰਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਜਪ ਨਾਲ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ।

ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸਿਤਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਨਯਦੁਤ੍ਤਰਵੇਦਿਕਾਂ। ਤਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਾਸਨਾਯਾਞ੍ਚ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ

ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੇਦਿਕਾ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਅਸਨ ਤੇ ਸੈਯਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੇ।

ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਲਿਪ੍ਤਸੂਤ੍ਰੇਣ ਵਿਭਜ੍ਯ ਗੁਰੁਰਾਲਿਖੇਤ੍। ਸ਼ਲਾਕਯਾ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਅਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕਰ੍ਮਣਾ

ਗੁਰੂ, ਕੇਸਰ ਲਗੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕਰੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛੜੀ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਿਖੇ।

ਅਞ੍ਜਯੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਕृਤ੍ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਚਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਸ਼ਿਲ੍ਪੀ ਸਮੁਤ੍ਤਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍

ਫਿਰ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਕਾਜਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਲਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਸਾਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਭਾਰੇ।

ਤ੍ਰ੍ਯਂਸ਼ਾਦਰ੍ਦ੍ਧੋਥ ਪਾਦਾਰ੍ਦ੍ਧਾਦਰ੍ਦ੍ਧਾਯਾ ਅਰ੍ਦ੍ਧਤੋਥਵਾ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਭਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾਵਤਾਰਣਂ

ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ, ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਚੌਥਾਈ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ, ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।