ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੋਦੁਮ੍ਬਰਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਚੂਤਜਮ੍ਵੁਤ੍ਵਗੁਦ੍ਭਵਂ। ਕषਾਯਪਞ੍ਚਕਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਾਰ੍ਤ੍ਤਵਞ੍ਚ ਫਲਾष੍ਟਕਂ

ਬੜ, ਉਡੁੰਬਰ, ਪੀਪਲ, ਅੰਬ ਤੇ ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਛਾਲ ਤੋਂ ਪੰਜ ਕਸੇਲੇ ਪਦਾਰਥ ਲੈਣੇ ਹਨ; ਤੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅੱਠ ਫਲ ਵੀ ਲੈਣੇ ਹਨ।

ਤੀਰ੍ਥਾਮ੍ਭਾਂਸਿ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੌषਧੀਜਲਂ। ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਪੁष੍ਪਫਲਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਰਤ੍ਨਗੋਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਵਾਰਿ ਚ

ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਹੀ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਸ੍ਨਾਨਾਯਾਪਾਹਰੇਤ੍ ਪਞ੍ਚ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਾਮृਤਂ ਤਥਾ। ਪਿष੍ਟਨਿਰ੍ਮਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਜ੍ਜਨਾਯ ਚ

ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੀ। ਆਟੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਵਰਤਣੀਆਂ ਹਨ।

ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੁषਿਰਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਮਣ੍ਡਲਾਯ ਚ ਰੋਚਨਾ । ਸ਼ਤਮੋषਧਿਮੂਲਾਨਾਂ ਵਿਜਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਬਲਾ

ਹਜ਼ਾਰ ਛੇਦਾਂ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਮੰਡਲ ਲਈ ਰੋਚਨਾ, ਤੇ ਸੌ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ—ਵਿਜਯਾ, ਲਕਸ਼ਮਣਾ, ਤੇ ਬਲਾ।

ਗੁਡੂਚ੍ਯਤਿਬਲਾ ਪਾਠਾ ਸਹਦੇਵਾ ਸ਼ਤਾਵਰੀ। ऋਦ੍ਧਿ ਸੁਵਰ੍ਚਸਾ ਵृਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਨਾਨੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪृਥਕ੍‌ ਪृਥਕ

ਗੁਡੂਚੀ, ਅਤਿਬਲਾ, ਪਾਠਾ, ਸਹਦੇਵਾ, ਤੇ ਸ਼ਤਾਵਰੀ; ਰਿੱਧੀ ਤੇ ਸੁਵਰਚਸਾ ਵਾਧਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੈਣੀ ਹੈ।

ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੈ ਤਿਲਦਰ੍ਭੌਘੋ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਨ੍ਤੁ ਕੇਵਲਂ। ਯਵਗੋਧੂਮਵਿਲ੍ਵਾਨਾਂ ਚੁਰ੍ਣਾਨਿ ਚ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ

ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਿਲ ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਦਾ ਢੇਰ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ; ਜੌ, ਗੇਹੂੰ ਤੇ ਬੈਲ ਦੇ ਚੂਰਨ, ਗਿਆਨੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।

ਵਿਲੇਪਨਂ ਸਕਰ੍ਪ੍ਪੂਰਂ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਕੁਮ੍ਭਗਣ੍ਡਕਾਨ੍ । ਖਟ੍‌ਵਾਞ੍ਚ ਤੁਲਿਕਾਯੁਗ੍ਮਂ ਸੋਪਧਾਨਂ ਸਵ ਸ੍ਤ੍ਰਕਾਂ

ਵਿਲੇਪਨ ਲਈ ਕਪੂਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਘੜੇ ਦੇ ਪਾਸੇ; ਖਟ, ਦੋ ਤਕੀਆਂ, ਗੱਦਾ ਤੇ ਚਾਦਰ।

ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰੇਣ ਸ਼ਯਨੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਕਲ੍ਪਨੇ । ਘृਤਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਯੁਤਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ਲਾਕਿਕਾਂ

ਧਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਦੀ ਲਈ ਖਟ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਮਿਲਿਆ ਪਾਤਰ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛੜੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।

ਵਰ੍ਦ੍ਧਨੀਂ ਸ਼ਿਵਕੁਮ੍ਭਞ੍ਚ ਲੋਕਪਾਲਘਟਾਨਪਿ। ਏਕਂ ਨਿਦ੍ਰਾਕृਤੇ ਕੁਮ੍ਭਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੁਣ੍ਡਸਙ੍‌ਖ੍ਯਯਾ

ਵਾਧਾ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਘੜਾ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘੜੇ; ਇਕ ਘੜਾ ਨੀਂਦ ਲਈ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕੁੰਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮੁਤਾਬਕ।

ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਦਿਧਰ੍ਮ੍ਮਾਦਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾਦਿਘਟਾਨਪਿ। ਵਾਸ੍ਤੁਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਗਣੇਸ਼ਾਨਾਂ ਕਲਸ਼ਾਨਪਰਾਨਪਿ

ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਧਰਮ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਘੜੇ; ਵਾਸਤੂ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਗਣੇਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਘੜੇ ਵੀ।

ਧਾਨ੍ਯਪੁਞ੍ਜਕृਤਾਧਾਰਾਨ੍ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍। ਸਹਿਰਣ੍ਯਾਨ੍ ਸਮਾਲਬ੍ਧਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਪਾਨੀਯਪੂਰਿਤਾਨ੍

ਅਨਾਜ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਬਣੇ ਪਾਤਰ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ।

ਪੂਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਫਲਾਧਾਰਾਨ੍ ਪਲ੍ਲਵਾਦ੍ਯਾਨ੍ ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍। ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦਯੇਤ੍ ਕੁਮ੍ਭਾਨਾਹਰੇਦ੍‌ਗੌਰਸਰ੍षਪਾਨ੍

ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਾਤਰ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ; ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੋ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਸਰੋਂ ਲੈ ਆਓ।

ਵਿਕਿਰਾਰ੍ਥਨ੍ਤਥਾ ਲਾਜਾਨ੍ ਜ੍ਞਾਨਖਡ੍ਗਞ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍। ਸਾਪਿਧਾਨਾਂ ਚਰੁਸ੍ਥਾਲੀਂ ਦਰ੍ਵ੍ਵੀ ਚ ਤਾਮ੍ਰਨਿਰ੍ਮ੍ਮਿਤਾਂ

ਵਿਖੇਰਨ ਲਈ ਲਾਜ ਲੈ ਆਓ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ; ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ ਚਰੂ ਦੀ ਥਾਲੀ, ਤੇ ਤਾਮੇ ਦੀ ਬਣੀ ਦਰਵੀ।

ਘृਤਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਪਾਦਾਭ੍ਯਙ੍ਗਕृਤੇ ਤਥਾ। ਵਿष੍ਟਰਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਾਦਰ੍ਭਦਲੈਰ੍ਬਾਹੁਪ੍ਰਮਾਣਕਾਨ੍

ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਮਿਲਿਆ ਪਾਤਰ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮਲਣ ਲਈ; ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਰਭਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚਟਾਈਆਂ, ਬਾਂਹ ਦੇ ਮਾਪ ਮੁਤਾਬਕ।

ਚਤੁਰਸ਼੍ਚਤੁਰਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਾਲਾਸ਼ਾਨ੍ ਪਰਿਧੀਨਪਿ। ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਹਵਿਃ ਪਾਤ੍ਰਮਰ੍ਧਪਾਤ੍ਰਂ ਪਵਿਤ੍ਰਕਂ

ਚੌਕੋਣ ਤੇ ਚੌਕੋਣ ਚਟਾਈਆਂ, ਪਲਾਸ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ; ਤਿਲ ਲਈ ਪਾਤਰ, ਹਵਨ ਲਈ ਪਾਤਰ, ਅੱਧਾ ਪਾਤਰ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਪਲਵਿਂਸ਼ਾष੍ਟਮਾਨਾਨਿ ਘਟੋ ਧੂਪਪ੍ਰਦਾਨਕਂ । ਸ਼੍ਰੁਕ੍ਸ਼੍ਰੁਵੌ ਪਿਟਕਂ ਪੀਠਂ ਵ੍ਯਜਨਂ ਸ਼ੁष੍ਕਮਿਨ੍ਧਨਂ

ਅਠਾਈ ਵਸਤਾਂ: ਧੂਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਚਮਚਾਂ, ਟੋਕਰੀ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਪੀਠ, ਪੱਖਾ ਤੇ ਸੁੱਕਾ ਇੰਧਨ।

ਪੁष੍ਪਂ ਪਤ੍ਰਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲਞ੍ਚ ਘृਤੈਰ੍ਦ੍ਦੀਪਾਂਸ਼੍ਚ ਧੂਪਕਂ। ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਨਿ ਤ੍ਰਿਸੂਤ੍ਰੀਞ੍ਚ ਗਵ੍ਯਮਾਜ੍ਯਂ ਯਵਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍

ਫੁੱਲ, ਪੱਤੇ, ਗੁਗਲ, ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀਵੀਆਂ, ਧੂਪ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਤਿੰਨ ਧਾਗਿਆਂ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ, ਗਾਂ ਦਾ ਘੀ, ਜੌ ਤੇ ਤਿਲ।

ਕੁਸ਼ਾਃ ਸ਼ਾਨਤ੍ਯੈ ਤ੍ਰਿਮਧੁਰਂ ਸਮਿਧੋ ਦਸ਼ਪਰ੍ਵਿਕਾਃ। ਬਾਹੁਮਾਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੁਵਂ ਹਸ੍ਤਮ੍ ਅਰ੍ਕਾਦਿਗ੍ਰਹਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੇ

ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ, ਤਿੰਨ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਦਸ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਟਿਕੀਆਂ, ਬਾਂਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਚਮਚ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੱਥ।

ਸਮਿਧੋऽਰ੍ਕਪਲਾਸ਼ੋਤ੍ਥਾਃ ਖਾਦਿਰਾਮਾਰ੍ਗਪਿਪ੍ਪਲਾਃ । ਉਦੁਮ੍ਬਰਸ਼ਮੀਦੂਰ੍ਵਾਕੁਸ਼ੋਤ੍ਥਾਃ ਸ਼ਤਮष੍ਟ ਚ

ਇੰਧਨ ਦੀਆਂ ਟਿਕੀਆਂ ਅਰਕ, ਪਲਾਸ਼, ਖਾਦਰ, ਆਮ, ਪੀਪਲ, ਉਡੁੰਬਰ, ਸ਼ਮੀ, ਦੁਰਵਾ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਹੋਣ; ਕੁੱਲ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ।

ਤਦਭਾਵੇ ਯਵਤਿਲਾ ਗृਹੋਪਕਰਣਂ ਤਥਾ। ਸ੍ਥਾਲੀਦਰ੍ਵੀਪਿਧਾਨਾਦਿ ਦੇਵਾਦਿਭ੍ਯੋਂऽਸ਼ੁਕਦ੍ਵਯਂ

ਜੇ ਇਹ ਲੱਕੜ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਜੌ ਤੇ ਤਿਲ ਵਰਤੋ, ਘਰ ਦੀਆਂ ਵਰਤਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਦੋ ਕਪੜੇ, ਘੜਾ, ਚਮਚ ਤੇ ਢੱਕਣ ਸਮੇਤ।

ਮੁਦ੍ਰਾਮੁਕृਟਵਾਸਾਂਸਿ ਹਾਰਕੁਣ੍ਡਲਕਙ੍ਕਣਾਨ੍। ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਾਚਾਰ੍ਯਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍

ਅਚਾਰਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮੁਦਰਾ, ਮਕੁਟ, ਵਸਤ੍ਰ, ਹਾਰ, ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕੰਗਣ ਬਣਾਏ ਜਾਣ; ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਬਚੋ।

ਤਤ੍‌ਪਾਦਪਾਦਹੀਨਾ ਚ ਮੂਤ੍ਤਿਭृਦਸ੍ਤ੍ਰਜਾਪਿਨਾਂ । ਪੂਜਾ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜਾਪਿਭਿਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾ ਵਿਪ੍ਰਦੈਵਜ੍ਞਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਾਂ

ਜੇ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਤੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਵਜ੍ਰਾਰ੍ਕਸ਼ਾਨ੍ਤੌ ਨੀਲਾਤਿਨਾਲ੍ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾਨਿ ਚ । ਪੁष੍ਪਪਦ੍ਮਾਦਿਸ਼ਗਞ੍ਚ ਵੈਦੂਰ੍ਯ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਮष੍ਟਮਂ

ਵਜਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਨੀਲਾ ਨੀਲਮ, ਨੀਲੇ ਰਤਨ, ਮੋਤੀ, ਫੁੱਲ, ਕਮਲ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਅਠਵਾਂ ਰਤਨ ਵੈਦੂਰਿਆ ਵਰਤੋ।

ਉषੀਰਮਾਧਵਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਕਾਗੁਰੁਂ। ਸ਼੍ਰੀਖਣ੍ਡਂ ਸਾਰਿਕਙ੍ਕੁष੍ਠਂ ਸ਼ਙ੍‌ਖਿਨੀ ਹ੍ਯੋषਧੀਗਣਃ

ਉਸ਼ੀਰ, ਮਾਧਵੀ ਬੈਲ, ਕ੍ਰਾਂਤਾ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਸ਼੍ਰੀਖੰਡ, ਸਾਰਿਕਾ, ਕਨਕੁਸ਼ਟ, ਸ਼ੰਖਿਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਔਸ਼ਧੀਆਂ।

ਹੇਮਤਾਮ੍ਰਮਯਂ ਰਕ੍ਤਂ ਰਾਜਤਞ੍ਚ ਸਕਾਂਸ੍ਯਕਂ। ਸ਼ੀਸਕਞ੍ਚੇਤਿ ਲੋਹਾਨਿ ਹਰਿਤਾਲਂ ਮਨਃ ਸ਼ਿਲਾ

ਸੋਨਾ, ਤਾਮਾ, ਲਾਲ ਧਾਤੂ, ਚਾਂਦੀ, ਕਾਂਸਾ, ਸੀਸਾ—ਇਹ ਧਾਤਾਂ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਹਰਤਾਲ ਤੇ ਮਨਸ਼ਿਲਾ।

ਗੈਰਿਕਂ ਹੇਮਮਾਕ੍ਸ਼ੀਕਂ ਪਾਰਦੋ ਵਹ੍ਨਿਗੈਰਿਕਂ। ਗਨ੍ਧਕਾਭ੍ਰਕਮਿਤ੍ਯष੍ਟੌ ਧਾਤਵੋ ਬ੍ਰੀਹਯਸ੍ਤਥਾ

ਗੈਰਿਕ, ਸੋਨਾ, ਮਾਖੀਕ, ਪਾਰਾ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਗੈਰਿਕ, ਗੰਧਕ, ਅਭਰਕ—ਇਹ ਅੱਠ ਧਾਤੂ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਚਾਵਲ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ।

ਗੋਧੂਮਾਨ੍ ਸਤਿਲਾਨ੍ਮਾषਾਨ੍ਮੁਦ੍‌ਗਾਨਪ੍ਯਾਹਰੇਦ੍ਯਵਾਨ੍। ਨੀਵਾਰਾਨ੍ ਸ਼੍ਯਾਮਕਾਨੇਵਂ ਵ੍ਰੀਹਯੋऽਪ੍ਯष੍ਟ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ

ਗਹੂੰ, ਤਿਲ, ਮਾਸ, ਮੁੰਗ, ਜੌ, ਨੀਵਾਰਾ ਚਾਵਲ, ਸ਼ਿਆਮਕ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਠ ਚਾਵਲ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਗਿਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਦ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਵਾਰ੍ਥਕਰੋ ਗੁਰੁਃ । ਸਹਾਯੈਰ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਪੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਹ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਸ਼ਾਲਯਂ

ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਦੋ ਨਿੱਤ ਰੀਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਜੋ ਓਮ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਥੀਆਂ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਹਾਲ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।

ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾਦਿਤੋਰਣਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਕ੍ਰਮਾਦੇषਾਂ ਸ਼ਾਖਾਯਾਂ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਕਾਨ੍

ਉਥੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਦਿ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ, ਹਰ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ।