ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਮਲਾਰ੍ਜੁਨਮਧ੍ਯੇऽਗਾਦ੍ ਭਗ੍ਨੌ ਚ ਯਮਲਾਰ੍ਜੁਨੌ। ਪਰਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕਟਃ ਪਾਦਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ ਸ੍ਤਨਾਰ੍ਥਿਨਾ

ਉਹ ਯਮਲਾਰਜੁਨ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦਰਖ਼ਤ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੇ ਪੈਰ ਮਾਰ ਕੇ ਰਥ ਉਲਟਾ ਦਿੱਤਾ।

ਪੂਤਨਾ ਸ੍ਤਨਪਾਨੇਨ ਸਾ ਹਤਾ ਹਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ। ਵृਨ੍ਦਾਵਨਗਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਕਾਲਿਯਂ ਯਮੁਨਾਹ੍ਰਦਾਤ੍

ਪੂਤਨਾ, ਜੋ ਮਾਰਣ ਆਈ ਸੀ, ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰੀ ਗਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਗਿਆ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਹ੍ਰਦ ਵਿਚ ਕਾਲੀਆ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।

ਜਿਤ੍ਵਾ ਨਿਃ ਸਾਰ੍ਯ ਚਾਬ੍ਧਿਸ੍ਥਞ੍ਚਕਾਰ ਬਲਸਂਸ੍ਤੁਤਃ। ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਤਾਲਵਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਹਤ੍ਵਾ ਧੇਨੁਕਗਰ੍ਦ੍ਦਭਮ੍

ਕਾਲੀਆ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਹਰਾਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸਾਰੇ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਲਵਨ ਨੂੰ ਧੇਨੁਕ ਗਧਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਅਰਿष੍ਟਵृषਭਂ ਹਤ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ਿਨਂ ਹਯਰੂਪਿਣਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਰੋਤ੍ਸਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕਾਰਿਤੋ ਗੋਤ੍ਰਯਜ੍ਞਕਃ

ਅਰਿਸ਼ਟ ਵੱਛ ਤੇ ਕੇਸ਼ੀ ਘੋੜਾ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਉਤਸਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਗੋਤ੍ਰ ਦਾ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।

ਪਰ੍ਵਤਂ ਘਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ ਵृਪ੍ਟਿਰ੍ਨਿਵਾਰਿਤਾ। ਨਮਸ੍ਕृਤੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋऽਥਾਰ੍ਜੁਨੋਰ੍ਪਿਤਃ

ਪਹਾੜ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਆਈ ਮੀਂਹ ਰੋਕੀ। ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਤ੍ਸਵਸ੍ਤੁ ਤੁष੍ਟੇਨ ਭੂਯਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਕਾਰਿਤਃ। ਰਥਸ੍ਥੋ ਮਥੁਰਾਞ੍ਚਾਗਾਤ੍ ਕਂਸੋਕ੍ਤਾਕ੍ਰੂਰਸਂਸ੍ਤੁਤਃ

ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਉਤਸਵ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰਵਾਇਆ। ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੇ, ਕੰਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।

ਗੋਪੀਭਿਰਨੁਰਕ੍ਤਾਬਿਃ ਕ੍ਰੀਡਿਤਾਭਿਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਰਜਕਂ ਚਾਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਇਤ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਗ੍ਰਹੀਤ੍

ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ ਤੇ ਖੇਡਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਧੋਬੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਪੜੇ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਰਾਇਆ ਤੇ ਕਪੜੇ ਲੈ ਲਏ।

ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਮਾਲਾਭृਨ੍ਮਾਲਾਕਾਰੇ ਵਰਨ੍ਦਦੌ। ਦਤ੍ਤਾਨੁਲੇਪਨਾਂ ਕੁਬ੍ਜਾਮृਜੁਂ ਚਕ੍ਰੇऽਹਨਦ੍ ਗਜਮ੍

ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਤੇ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਸ ਕੁਬਜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੇਪ ਲਾਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।

ਮਤ੍ਤਂ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਰਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ। ਕਂਸਾਦੀਨਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਚ ਮਞ੍ਚਸ੍ਥਾਨਾਂ ਨਿਯੁਦ੍ਧਕਮ੍

ਉਹ ਰੰਗ ਭੂਮੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਮੱਤ ਹਾਥੀ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਕੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਕੰਸ ਤੇ ਹੋਰਾਂ, ਜੋ ਮੰਚ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਸ਼ਤੀ ਲੜੀ।

ਚਕ੍ਰੇ ਚਾਰਣੂਰਮਲ੍ਲੇਨ ਮੁष੍ਟਿਕੇਨ ਬਲੋऽਕਰੋਤ੍। ਚਾਣੂਰਮੁष੍ਟਿਕੌ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਹਤੌ ਮਲ੍ਲੌ ਤਥਾਪਰੇ

ਉਸ ਨੇ ਚਾਣੂਰ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਲੜੀ, ਤੇ ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਮੁਸ਼ਟਿਕ ਨਾਲ। ਚਾਣੂਰ ਤੇ ਮੁਸ਼ਟਿਕ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਮੱਲ ਵੀ।

ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਯੌ ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਤਦੀਰਿਤਃ। ਚਕ੍ਰੇਸ ਮਥੁਰਾਰੋਧਂ ਯਾਦਵੈਰ੍ਯੁਯੁਧੇ ਚ ਕਂਸਗੇ

ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਥੁਰਾ ਦਾ ਘੇਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕੰਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।

ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਚ ਮਥੁਰਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗੋਮਨ੍ਤਮਾਗਤੌ। ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯਾਜੌ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਕਂ ਵਾਸੁਦੇਵਕਮ੍

ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਥੁਰਾ ਛੱਡ ਕੇ ਗੋਮੰਤ ਗਏ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਪੌਂਡਰਕ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਪੁਰੀਂ ਚ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਵਸਦ੍ ਯਾਦਵੈਰ੍ਵृਤਃ। ਭੌਮਂ ਤੁ ਨਾਕਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤੇਨਾਨੀਤਾਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਕਾਃ

ਦਵਾਰਕਾ ਨਗਰ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਉਥੇ ਰਹੇ। ਭੌਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਕੁੜੀਆਂ ਲਿਆ ਆਏ।

ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਤਾ ਉਵਾਹ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ। षੋਡਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾष੍ਟ ਚ

ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਨ, ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਰੁਕਮਣੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਅੱਠ ਵੀ ਸਨ।

ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਗਰੁਡੇ ਨਰਕਾਰ੍ਦਨਃ। ਮਣਿਸ਼ੈਲਂ ਸਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਹਰਿਰ੍ਦਿਵਿ

ਸਤਭਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਨਰਕਾਸੁਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਗਰੁੜ ਤੇ ਮਣੀ ਪਹਾੜ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮਣੀ ਲੈ ਆਇਆ।

ਪਾਰਿਜਾਤਂ ਸਮਾਨੀਯ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਗृਹੇऽਕਰੋਤ੍। ਸਾਨ੍ਦੀਪਨੇਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ਼੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ, ਤਦ੍ਬਾਲਕਂ ਦਦੌ

ਉਹ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਰੁੱਖ ਲੈ ਕੇ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ।

ਜਿਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਜਨਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਯਮੇਨ ਚ ਸੁਪੂਜਿਤਃ। ਅਵਧੀਤ੍ ਕਾਲਯਵਨਂ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦੇਨ ਪੂਜਿਤਃ

ਪੰਜਜਨ ਨਾਮ ਦੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਕਾਲਯਵਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਵਸੁਦੇਵਂ ਦੇਵਕੀਞ੍ਚ ਭਕ੍ਤਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸੋਰ੍ਚ੍ਚਯਤ੍। ਰੇਵਤ੍ਯਾਂ ਬਲਭਦ੍ਰਾਚ੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਤੇ ਨਿਸ਼ਠੋਨ੍ਮੁਕੌ

ਉਸ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ, ਦੇਵਕੀ ਅਤੇ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਰੇਵਤੀ ਨਾਲ ਬਲਭਦਰ ਨੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।

ਕृष੍ਣਾਤ੍ ਸ਼ਾਮ੍ਬੋ ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਾਮਨ੍ਯਾਸ੍ਵਨ੍ਯੇऽਭਵਨ੍ ਸੁਤਾਃ । ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਭੂਚ੍ਚ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਂ षष੍ਠੇऽਹ੍ਨਿ ਸ ਹृਤੋ ਬਲਾਤ੍

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਸ਼ਾਮਬਾ ਜਨਮਿਆ, ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਰੁਕਮੀਣੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤ ਲੈ ਗਿਆ।

ਸ਼ਮ੍ਬਰੇਣਾਮ੍ਬੁਧੌ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋਮਤ੍ਸ੍ਯੋਜਗ੍ਰਾਹ ਧੀਵਰਃ। ਤਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰਾਯਾਦਾਨ੍ਮਾਯਾਵਤ੍ਯੈਚ ਸ਼ਮ੍ਬਰਃ

ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਮੱਛੀ ਵਜੋਂ ਇਕ ਮਛੀਰੇ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਮੱਛੀ ਸ਼ੰਬਰ ਕੋਲ ਲੈ ਗਈ, ਮਾਯਾਵਤੀ ਵੀ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।

ਮਾਯਾਵਤੀ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਧ੍ਯੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਂ ਪਤਿਮਾਦਰਾਤ੍। ਪਪੋष ਸਾ ਤਂ ਚੋਵਾਚ ਰਤਿਸ੍ਤੇऽਹਂ ਪਤਿਰ੍ਮਮ

ਮਾਯਾਵਤੀ ਨੇ ਮੱਛੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰਤੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈਂ।'

ਕਾਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾਨਙ੍ਗਃ ਕृਤੋਹਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰੇਣ ਚ। ਹृਤਾ ਨ ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਵਂ ਮਾਯਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਜਹਿ

'ਤੂੰ ਕਾਮ ਹੈਂ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੇਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮਾਯਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰ।'

ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਮਾ ਯਾਵਤ੍ਯਾ ਯਯੌ ਕृष੍ਣਂ ਕृष੍ਣੋ ਹृष੍ਟੋऽਥ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਮਾਯਾਵਤੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਰੁਕਮੀਣੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।

ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਦਨਿਰੁਦ੍ਵੋਭੂਦੁषਾਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ। ਬਾਣੋ ਬਲਿਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋषਾ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਪੁਰਮ੍

ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੋਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਉਸ਼ਾ ਦਾ ਪਤੀ ਤੇ ਉੱਚ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਬਾਣ, ਜੋ ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਉਸ਼ਾ ਸ਼ੋਣਿਤਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।

ਤਪਸਾ ਸ਼ਿਵਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਦ੍ ਮਾਯੂਰਧ੍ਵਜਪਾਤਿਤਃ। ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਬਾਣ ਤ੍ਵਂ ਬਾਣਂ ਤੁष੍ਟਃ ਸ਼ਿਵੋਭ੍ਯਧਾਤ੍

ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਝੰਡਾ ਮੋਰ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਬਾਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਮਿਲੇਗਾ।'

ਸ਼ਿਵੇਨ ਕ੍ਰੀਡਤੀਂ ਗੌਰੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੋषਾ ਸਸ੍ਪृਹਾ ਪਤੌ। ਤਾਮਾਹ ਗੌਰੀ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਿ ਸੁਪ੍ਤੇਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍

ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ।'

ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁਂਸੋ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਗੌਰ੍ਯ੍ਯੁਕ੍ਤ ਹਰ੍षਿਤਾ ਚੋषਾ ਗृਹੇ ਸੁਪ੍ਤਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਮ੍

ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਾਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਇਕ ਪੁਰਖ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ। ਗੌਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।

ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਙ੍ਗਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸਖ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਯਾ। ਲਿਖਿਤਾਦ੍ਵੈ ਚਿਤ੍ਰਪਟਾਦਨਿਸ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਨਯਤ੍

ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਨੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਪਟ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣਾਈ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਲਿਆਈ।

ਕृष੍ਣਣੌਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਤੋ ਦੁਹਿਤਾ ਬਾਣਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ। ਕੁਮ੍ਭਾਣ੍ਡਸ੍ਯਾਨਿਰੁਦ੍ਧੋਗਾਦ੍ਰਰਾਮ ਹ੍ਯੁषਯਾ ਸਹ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪੋਤਾ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਦੁਵਾਰਕਾ ਤੋਂ ਉਸ਼ਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਬਾਣ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਕੁੰਭਾਂਡ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਚਲਿਆ।