ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਦ੍ਵਹਿਰ੍ਮ੍ਮੇਖਲਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਵੇਦਵਹ੍ਨਿਯਮਾਙ੍ਗੁਲੈ । ਅਙ੍ਗੁਲੈਃ षਡ੍‌ਭਿਰੇਕਾ ਵਾ ਕੁਣ੍ਡਾਕਾਰਾਸ੍ਤੁ ਮੇਖਲਾਃ

ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਤਿੰਨ ਬੰਨ੍ਹ ਹੋਣ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੇਦਿਕ ਅੱਗ ਲਈ ਉਂਗਲ ਜਿੰਨਾ ਚੌੜਾ; ਹਰ ਬੰਨ੍ਹ ਛੇ ਉਂਗਲ ਚੌੜੀ ਜਾਂ ਇੱਕ, ਤੇ ਕੁੰਡ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ।

ਤਾਸਾਮੁਪਰਿ ਯੋਨਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯੇऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਦਲਾਕृਤਿਃ। ਉਚ੍ਛ੍ਰਾਯੇਣਾਙ੍ਗੁਲਂ ਤਸ੍ਮਾਦਿਵਿਸ੍ਤਾਰੇਣਾਙ੍ਗੁਲਾष੍ਟਕਂ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਰ ਯੋਨੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਆਕਾਰ; ਉਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਇੱਕ ਉਂਗਲ, ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਅੱਠ ਉਂਗਲ।

ਦੈਰ੍ਘ੍ਯਂ ਕੁਣ੍ਡਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨੇਨ ਕੁਣ੍ਡਕਣ੍ਠਸਮੋऽਧਰਃ। ਪੂਰ੍ਵਾਗ੍ਨਿਯਾਮ੍ਯਕੁਣ੍ਡਾਨਾਂ ਯੋਨਿਃ ਸ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਰਾਨਨਾ

ਲੰਬਾਈ ਕੁੰਡ ਦੇ ਅੱਧੇ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਕੁੰਡ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ; ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ ਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਦੇ ਕੁੰਡਾਂ ਲਈ ਯੋਨੀ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਵੇ।

ਪੂਰ੍ਵਾਨਨਾ ਤੁ ਸ਼ੇषਾਣਾਮੈਸ਼ਾਨ੍ਯੇऽਨ੍ਯਤਰਾ ਤਯੋਃ। ਕੁਣ੍ਡਾਨਾਂ ਯਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ੋ ਬਾਗਃ ਸੋਙ੍ਗੁਲ ਇਤ੍ਯਤਃ

ਬਾਕੀ ਕੁੰਡਾਂ ਲਈ ਮੂੰਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਲਈ ਇਸ਼ਾਨ ਵੱਲ; ਕੁੰਡ ਦਾ ਚੌਵੀਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਉਂਗਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋਦੁਮ੍ਬਰਕਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵਟਜਾਸ੍ਤੋਰਣਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਭੂਤਿਬਲਾਰੋਗ੍ਯਪੂਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਨਾਮਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਪਲੱਖ, ਉਦੁੰਬਰ, ਪੀਪਲ ਤੇ ਵਟ ਇਹ ਦਰਵਾਜੇ ਹਨ; ਸ਼ਾਂਤੀ, ਭੂਤ, ਤਾਕਤ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਹੋਰ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਹਨ।

ਪਞ੍ਚषਟ੍‌ਸਪ੍ਤਹਸ੍ਤਾਨਿ ਹਸ੍ਤਕਾਤਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਚ। ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਵਿਸ੍ਤਰਾਣਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ਯੁਤਾਨ੍ਯਾਮ੍ਰਦਲਾਦਿਭਿਃ

ਪੰਜ, ਛੇ ਜਾਂ ਸੱਤ ਹੱਥ ਲੰਬੇ, ਹੱਥ ਦੇ ਫਾਸਲੇ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਣ; ਚੌੜਾਈ ਅੱਧੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਆਮ ਦੇ ਪੱਤੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਣ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੁਧੋਪਮਾ ਰਕ੍ਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਧੂਮ੍ਰਾ ਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਭਾ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਭਾ ਹੇਮਵਰ੍ਣਾ ਚ ਪਤਾਕਾ ਸ੍ਫਾਟਿਕੋਪਮਾ

ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ, ਲਾਲ, ਕਾਲੀ, ਧੂੰਮਰ, ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ, ਚਿੱਟੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਹਨ।

ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਤੋਬ੍ਜਜੇ ਰਕ੍ਤਾ ਨੀਲਾऽਨ੍ਨ੍ਤਸ੍ਯ ਨੈਰ੍ऋਤੇ। ਪਞ੍ਚਹਸ੍ਤਾਸ੍ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਾਞ੍ਚ ਧ੍ਵਜਾ ਦੀਰ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ੍ਤਰਾਃ

ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਝੰਡੇ ਲਾਲ ਹਨ, ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਨੀਲੇ ਹਨ ਜੋ ਨੈਰ੍ਰਿਤ ਦੇ ਹਨ। ਝੰਡਿਆਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਪੰਜ ਹੱਥ ਹੈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਅੱਧੀ ਹੈ। ਇਹ ਝੰਡੇ ਲੰਬੇ ਤੇ ਚੌੜੇ ਹਨ।

ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਤਾ ਦਣ੍ਡਾ ਧ੍ਵਜਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਹਸ੍ਤਕਾਃ। ਵਲ੍ਮੀਕਾਦ੍ਦਨ੍ਤਿਦਨ੍ਤਾਗ੍ਰਾਤ੍ਤਥਾ ਵृषਭਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਤਃ

ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਪੰਜ ਹੱਥ ਲੰਬੇ ਹੋਣ। ਇਹ ਡੰਡੇ ਚੀਟੀ ਦੇ ਬੋਹੇ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਦੇ ਅੱਗੇਲੇ ਹਿੱਸੇ ਜਾਂ ਵੱਢ ਦੇ ਸਿੰਗ ਤੋਂ ਲਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਪਦ੍ਮषਣ੍ਡਾਦ੍ਵਰਾਹਾਚ੍ਚ ਗੋष੍ਠਾਦਪਿ ਚਤੁष੍ਪਥਾਤ੍। ਮृਤ੍ਤਿਕਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇष੍ਟੌ ਪਿਨਾਕਿਨਿ

ਕੰਵਲੇ ਦੇ ਗੁੱਛੇ, ਸੂਰ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਚੌਕ ਤੋਂ ਬਾਰਹ ਹਿੱਸੇ ਮਿੱਟੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵੈਕੁੰਠ ਤੇ ਪਿਨਾਕੀ ਲਈ ਅੱਠ-ਅੱਠ ਹਿੱਸੇ।

ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੋਦੁਮ੍ਬਰਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਚੂਤਜਮ੍ਵੁਤ੍ਵਗੁਦ੍ਭਵਂ। ਕषਾਯਪਞ੍ਚਕਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਾਰ੍ਤ੍ਤਵਞ੍ਚ ਫਲਾष੍ਟਕਂ

ਬੜ, ਉਡੁੰਬਰ, ਪੀਪਲ, ਅੰਬ ਤੇ ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਛਾਲ ਤੋਂ ਪੰਜ ਕਸੇਲੇ ਪਦਾਰਥ ਲੈਣੇ ਹਨ; ਤੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅੱਠ ਫਲ ਵੀ ਲੈਣੇ ਹਨ।

ਤੀਰ੍ਥਾਮ੍ਭਾਂਸਿ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੌषਧੀਜਲਂ। ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਪੁष੍ਪਫਲਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਰਤ੍ਨਗੋਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਵਾਰਿ ਚ

ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਹੀ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਸ੍ਨਾਨਾਯਾਪਾਹਰੇਤ੍ ਪਞ੍ਚ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਾਮृਤਂ ਤਥਾ। ਪਿष੍ਟਨਿਰ੍ਮਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਜ੍ਜਨਾਯ ਚ

ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੀ। ਆਟੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਵਰਤਣੀਆਂ ਹਨ।

ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੁषਿਰਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਮਣ੍ਡਲਾਯ ਚ ਰੋਚਨਾ । ਸ਼ਤਮੋषਧਿਮੂਲਾਨਾਂ ਵਿਜਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਬਲਾ

ਹਜ਼ਾਰ ਛੇਦਾਂ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਮੰਡਲ ਲਈ ਰੋਚਨਾ, ਤੇ ਸੌ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ—ਵਿਜਯਾ, ਲਕਸ਼ਮਣਾ, ਤੇ ਬਲਾ।

ਗੁਡੂਚ੍ਯਤਿਬਲਾ ਪਾਠਾ ਸਹਦੇਵਾ ਸ਼ਤਾਵਰੀ। ऋਦ੍ਧਿ ਸੁਵਰ੍ਚਸਾ ਵृਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਨਾਨੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪृਥਕ੍‌ ਪृਥਕ

ਗੁਡੂਚੀ, ਅਤਿਬਲਾ, ਪਾਠਾ, ਸਹਦੇਵਾ, ਤੇ ਸ਼ਤਾਵਰੀ; ਰਿੱਧੀ ਤੇ ਸੁਵਰਚਸਾ ਵਾਧਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੈਣੀ ਹੈ।

ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੈ ਤਿਲਦਰ੍ਭੌਘੋ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਨ੍ਤੁ ਕੇਵਲਂ। ਯਵਗੋਧੂਮਵਿਲ੍ਵਾਨਾਂ ਚੁਰ੍ਣਾਨਿ ਚ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ

ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਿਲ ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਦਾ ਢੇਰ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ; ਜੌ, ਗੇਹੂੰ ਤੇ ਬੈਲ ਦੇ ਚੂਰਨ, ਗਿਆਨੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।

ਵਿਲੇਪਨਂ ਸਕਰ੍ਪ੍ਪੂਰਂ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਕੁਮ੍ਭਗਣ੍ਡਕਾਨ੍ । ਖਟ੍‌ਵਾਞ੍ਚ ਤੁਲਿਕਾਯੁਗ੍ਮਂ ਸੋਪਧਾਨਂ ਸਵ ਸ੍ਤ੍ਰਕਾਂ

ਵਿਲੇਪਨ ਲਈ ਕਪੂਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਘੜੇ ਦੇ ਪਾਸੇ; ਖਟ, ਦੋ ਤਕੀਆਂ, ਗੱਦਾ ਤੇ ਚਾਦਰ।

ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰੇਣ ਸ਼ਯਨੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਕਲ੍ਪਨੇ । ਘृਤਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਯੁਤਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ਲਾਕਿਕਾਂ

ਧਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਦੀ ਲਈ ਖਟ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਮਿਲਿਆ ਪਾਤਰ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛੜੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।

ਵਰ੍ਦ੍ਧਨੀਂ ਸ਼ਿਵਕੁਮ੍ਭਞ੍ਚ ਲੋਕਪਾਲਘਟਾਨਪਿ। ਏਕਂ ਨਿਦ੍ਰਾਕृਤੇ ਕੁਮ੍ਭਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੁਣ੍ਡਸਙ੍‌ਖ੍ਯਯਾ

ਵਾਧਾ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਘੜਾ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘੜੇ; ਇਕ ਘੜਾ ਨੀਂਦ ਲਈ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕੁੰਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮੁਤਾਬਕ।

ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਦਿਧਰ੍ਮ੍ਮਾਦਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾਦਿਘਟਾਨਪਿ। ਵਾਸ੍ਤੁਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਗਣੇਸ਼ਾਨਾਂ ਕਲਸ਼ਾਨਪਰਾਨਪਿ

ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਧਰਮ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਘੜੇ; ਵਾਸਤੂ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਗਣੇਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਘੜੇ ਵੀ।

ਧਾਨ੍ਯਪੁਞ੍ਜਕृਤਾਧਾਰਾਨ੍ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍। ਸਹਿਰਣ੍ਯਾਨ੍ ਸਮਾਲਬ੍ਧਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਪਾਨੀਯਪੂਰਿਤਾਨ੍

ਅਨਾਜ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਬਣੇ ਪਾਤਰ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ।

ਪੂਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਫਲਾਧਾਰਾਨ੍ ਪਲ੍ਲਵਾਦ੍ਯਾਨ੍ ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍। ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦਯੇਤ੍ ਕੁਮ੍ਭਾਨਾਹਰੇਦ੍‌ਗੌਰਸਰ੍षਪਾਨ੍

ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਾਤਰ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ; ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੋ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਸਰੋਂ ਲੈ ਆਓ।

ਵਿਕਿਰਾਰ੍ਥਨ੍ਤਥਾ ਲਾਜਾਨ੍ ਜ੍ਞਾਨਖਡ੍ਗਞ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍। ਸਾਪਿਧਾਨਾਂ ਚਰੁਸ੍ਥਾਲੀਂ ਦਰ੍ਵ੍ਵੀ ਚ ਤਾਮ੍ਰਨਿਰ੍ਮ੍ਮਿਤਾਂ

ਵਿਖੇਰਨ ਲਈ ਲਾਜ ਲੈ ਆਓ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ; ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ ਚਰੂ ਦੀ ਥਾਲੀ, ਤੇ ਤਾਮੇ ਦੀ ਬਣੀ ਦਰਵੀ।

ਘृਤਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਪਾਦਾਭ੍ਯਙ੍ਗਕृਤੇ ਤਥਾ। ਵਿष੍ਟਰਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਾਦਰ੍ਭਦਲੈਰ੍ਬਾਹੁਪ੍ਰਮਾਣਕਾਨ੍

ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਮਿਲਿਆ ਪਾਤਰ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮਲਣ ਲਈ; ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਰਭਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚਟਾਈਆਂ, ਬਾਂਹ ਦੇ ਮਾਪ ਮੁਤਾਬਕ।

ਚਤੁਰਸ਼੍ਚਤੁਰਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਾਲਾਸ਼ਾਨ੍ ਪਰਿਧੀਨਪਿ। ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਹਵਿਃ ਪਾਤ੍ਰਮਰ੍ਧਪਾਤ੍ਰਂ ਪਵਿਤ੍ਰਕਂ

ਚੌਕੋਣ ਤੇ ਚੌਕੋਣ ਚਟਾਈਆਂ, ਪਲਾਸ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ; ਤਿਲ ਲਈ ਪਾਤਰ, ਹਵਨ ਲਈ ਪਾਤਰ, ਅੱਧਾ ਪਾਤਰ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਪਲਵਿਂਸ਼ਾष੍ਟਮਾਨਾਨਿ ਘਟੋ ਧੂਪਪ੍ਰਦਾਨਕਂ । ਸ਼੍ਰੁਕ੍ਸ਼੍ਰੁਵੌ ਪਿਟਕਂ ਪੀਠਂ ਵ੍ਯਜਨਂ ਸ਼ੁष੍ਕਮਿਨ੍ਧਨਂ

ਅਠਾਈ ਵਸਤਾਂ: ਧੂਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਚਮਚਾਂ, ਟੋਕਰੀ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਪੀਠ, ਪੱਖਾ ਤੇ ਸੁੱਕਾ ਇੰਧਨ।

ਪੁष੍ਪਂ ਪਤ੍ਰਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲਞ੍ਚ ਘृਤੈਰ੍ਦ੍ਦੀਪਾਂਸ਼੍ਚ ਧੂਪਕਂ। ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਨਿ ਤ੍ਰਿਸੂਤ੍ਰੀਞ੍ਚ ਗਵ੍ਯਮਾਜ੍ਯਂ ਯਵਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍

ਫੁੱਲ, ਪੱਤੇ, ਗੁਗਲ, ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀਵੀਆਂ, ਧੂਪ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਤਿੰਨ ਧਾਗਿਆਂ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ, ਗਾਂ ਦਾ ਘੀ, ਜੌ ਤੇ ਤਿਲ।

ਕੁਸ਼ਾਃ ਸ਼ਾਨਤ੍ਯੈ ਤ੍ਰਿਮਧੁਰਂ ਸਮਿਧੋ ਦਸ਼ਪਰ੍ਵਿਕਾਃ। ਬਾਹੁਮਾਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੁਵਂ ਹਸ੍ਤਮ੍ ਅਰ੍ਕਾਦਿਗ੍ਰਹਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੇ

ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ, ਤਿੰਨ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਦਸ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਟਿਕੀਆਂ, ਬਾਂਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਚਮਚ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੱਥ।

ਸਮਿਧੋऽਰ੍ਕਪਲਾਸ਼ੋਤ੍ਥਾਃ ਖਾਦਿਰਾਮਾਰ੍ਗਪਿਪ੍ਪਲਾਃ । ਉਦੁਮ੍ਬਰਸ਼ਮੀਦੂਰ੍ਵਾਕੁਸ਼ੋਤ੍ਥਾਃ ਸ਼ਤਮष੍ਟ ਚ

ਇੰਧਨ ਦੀਆਂ ਟਿਕੀਆਂ ਅਰਕ, ਪਲਾਸ਼, ਖਾਦਰ, ਆਮ, ਪੀਪਲ, ਉਡੁੰਬਰ, ਸ਼ਮੀ, ਦੁਰਵਾ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਹੋਣ; ਕੁੱਲ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ।