ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਗਨ੍ਧਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਾਥਾਯ ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਭृਙ੍ਗਾਯ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਮृਗਾਯ ਪਦ੍ਮਪਰ੍ਣਾਨਿ ਯਾਮ੍ਯਾਮਿਤ੍ਯष੍ਟਦੇਵਤਾ

ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਭ੍ਰਿੰਗਾ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਜੀਭ, ਮ੍ਰਿਗ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅਠ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ।

ਪਿਤ੍ਰੇ ਤਿਲੋਦਕਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਜਂ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਂ। ਦੌਵਾਰਿਕਾਯ ਦੇਵਾਯ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਧੇਨੁਮੁਦ੍ਰਯਾ

ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ-ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਦੰਦ-ਮੰਜਨ ਟਹਿਰੀ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਦਿਵਿਆ ਦਰਬਾਨ ਨੂੰ ਮੋਹਰ ਵਾਲੀ ਗਾਂ।

ਸੁਗ੍ਰੀਵਾਯ ਦਿਸ਼ੇਤ੍ ਪੂਪਾਨ੍ ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤਾਯ ਦਰ੍ਬ੍ਭਕਂ। ਰਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ ਪਦ੍ਮਮਸੁਰਾਯ ਸੁਰਾਸਵਂ

ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਪੂਪ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਨੂੰ ਦਰਭਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਮਲ, ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਘृਤਂ ਗੁਡੌਦਨਂ ਸ਼ੇषੇ ਰੋਗਾਯ ਘृਤਮਣ੍ਡਕਾਨ੍। ਲਾਜਾਨ੍ ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਸ਼ਾਯਾਂ ਦੇਵਾष੍ਟਕਮਿਤੀਰਿਤਂ

ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਘੀ ਅਤੇ ਗੁੜ-ਚਾਵਲ, ਰੋਗਾ ਨੂੰ ਘੀ ਦੇ ਮੰਡਕ, ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਲਾਜ, ਜਿਵੇਂ ਅਠ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।

ਮਾਰੁਤਾਯ ਧ੍ਵਜਂ ਪੀਤਂ ਨਾਗਾਯ ਨਾਗਕੇਸ਼ਰਂ। ਮੁਖ੍ਯੇ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਭਲ੍ਲਾਟੇ ਮੁਦ੍ਗਸੂਪਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਂ

ਮਾਰੁਤ ਨੂੰ ਪੀਲੀ ਝੰਡਾ, ਨਾਗ ਨੂੰ ਨਾਗਕੇਸ਼ਰ ਫੁੱਲ, ਮੁੱਖ ਭੱਲਾਟ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਮੂੰਗ ਦੀ ਦਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ।

ਸੋਮਾਯ ਪਾਯਸਂ ਸਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲੂਕਮੂषਯੇ ਦਿਸ਼ੇਤ੍। ਲੋਪੀਮਦਿਤਯੇ ਦਿਤ੍ਯੈ ਪੁਰੀਮਿਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਾष੍ਟਕਂ

ਸੋਮਾ ਲਈ ਦੁੱਧ-ਚਾਵਲ ਤੇ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਸ਼ਾਲੂਕ ਤੇ ਮੂਸ਼ਾ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਭੋਗ ਦਿਓ। ਲੋਪੀ, ਮਦਿਤੀ ਤੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਭੇਟ ਕਰੋ।

ਮੋਦਕਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ षਟ੍ਪਦਾਯ ਮਰੀਚਯੇ। ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਣਿ ਵਹ੍ਨ੍ਯਧਃ ਕੋਣਕੋष੍ਠਕੇ

ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਮਿਠੇ ਪੂਏ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਮਰੀਚੀ ਨੂੰ ਛੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਫੁੱਲ ਦਿਓ; ਸਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਕੋਨੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਤਦਧਃ ਕੋष੍ਠਕੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੈ ਚ ਕੁਸ਼ੋਦਕਂ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚਨ੍ਦਨਂ ਰਕ੍ਤਂ षਟ੍ਪਦਾਯ ਵਿਵਸ੍ਵਤੇ

ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਛੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਹਰਿਦ੍ਰੌਦਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਧਃ ਕੋਣਕੋष੍ਠਕੇ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਯਾਯ ਮਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਧਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਰਕਸ਼ਸ ਕੋਨੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਲਦੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਇੰਦ੍ਰਜਯਾ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮਿਲਿਆ-ਜੁਲਿਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਂ षਟ੍ਪਦਾਸੀਨੇ ਮਿਤ੍ਰੇ ਸਗੁਡਮੋਦਨਂ। ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਘृਤਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਨਂ ਵਾਯੁਕੋਣਾਧਰੇ ਪਦੇ

ਵਾਰੁਣੀ ਦੇ ਛੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਕੋਨੇ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਘੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਤਦਧੋ ਰੁਦ੍ਰਦਾਸਾਯ ਮਾਂਸਂ ਮਾਰ੍ਗਮਥੋਤ੍ਤਰੇ। ਦਦੀਤ ਮਾषਨੈਵੇਦ੍ਯਂ षਟ੍ਪਦਸ੍ਥੇ ਧਰਾਧਰੇ

ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਾਸ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਉੱਤਰ ਵਾਲੀ ਪੰਘ 'ਤੇ ਧਰਾਧਰ ਛੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਮਾਸ ਦਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਆਪਾਯ ਸ਼ਿਵਕੋਣਾਧਃ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਾਯ ਚ ਤਤ੍ਸ੍ਥਲੇ । ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਧਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ

ਸ਼ਿਵ ਕੋਨੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਪਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਉਸੇ ਥਾਂ ਸਾਇਆ ਨੂੰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦਹੀਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਭੇਟ ਕਰੋ।

ਚਤੁष੍ਪਦੇ ਨਿਵਿष੍ਟਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਤਃ। ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਤੋਪੇਤਞ੍ਚਰੁਂ ਸਾਜ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਚੌਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪੰਜ ਗਉ ਮਾਵਾਂ ਤੇ ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਰੂ ਭੇਟ ਕਰੋ।

ਈਸ਼ਾਦਿਵਾਯੁਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਕੋਣੇष੍ਵਥ ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ। ਵਾਸ੍ਤੁਵਾਹ੍ਯੇ ਚਰਕ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ ਯਥਾ

ਈਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਹਵਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਦੇ ਕੋਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਰਕਾ ਆਦਿ ਚਾਰ ਵਾਸਤੁ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਚਰਕ੍ਯੈ ਸਘृਤਂ ਮਾਂਸਂ ਵਿਦਾਰ੍ਯ੍ਯੈ ਦਧਿਪਙ੍ਕਜੇ। ਪੂਤਨਾਯੈ ਪਲਂ ਪਿਤ੍ਤਂ ਰੁਧਿਰਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਚਰਕੀ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਮਾਸ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਵਿਦਾਰਿਆ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ ਪਿੱਤ ਤੇ ਲਹੂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨੈਵੇਦਨ ਕਰੋ।

ਅਸ੍ਥੀਨਿ ਪਾਪਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੈ ਰਕ੍ਤਪਿਤ੍ਤਪਲਾਨਿ ਚ। ਤਤੋਮਾषੌਦਨਂ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਯ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਪਾਪਰਾਖਸੀ ਨੂੰ ਹੱਡੀਆਂ, ਲਹੂ ਤੇ ਪਿੱਤ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਮਾਸ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਅਰ੍ਯ੍ਯਮ੍ਣੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਯਾਂ ਪੂਪਾਨ੍ ਕृਸਰਯਾ ਯੁਤਾਨ੍। ਜਮ੍ਭਕਾਯ ਚ ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਮਾਮਿषਂ ਰੁਧਿਰਾਨ੍ਵਿਤਂ

ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਅਰਯਮਨ ਨੂੰ ਦਾਲ ਮਿਲੇ ਪੂਏ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਵਾਰੁਣੀ ਪਾਸੇ ਜੰਭਕਾ ਨੂੰ ਲਹੂ ਵਾਲਾ ਮਾਸ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਉਦੀਚ੍ਯਾਂ ਪਿਲਿਪਿਞ੍ਜਾਯ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਨਂ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ। ਯਜੇਦ੍ਵਾ ਸਕਲਂ ਵਾਸ੍ਤੁਂ ਕੁਸ਼ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਜਲੈਃ

ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪਿਲਿਪਿੰਜਾ ਨੂੰ ਲਾਲ ਚਾਵਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਜਾਂ ਪੂਰੇ ਵਾਸਤੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੁਸ਼, ਦਹੀਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਰੋ।

ਗृਹੇ ਚ ਨਗਰਾਦੌ ਚ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਪਦੈਰ੍ਯਜੇਤ੍। ਤ੍ਰਿਪਦਾ ਰਜ੍ਜਵਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾਃ षਟ੍ਪਦਾਸ਼੍ਚ ਵਿਕੋਣਕੇ

ਘਰ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਸੀ ਆਸਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਬਣਾਓ, ਤੇ ਕੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਆਸਨ ਰੱਖੋ।

ਈਸ਼ਾਦ੍ਯਾਃ ਪਾਦਿਕਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਗਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਕੋष੍ਠਗਾਃ। षਟ੍ਪਦਸ੍ਥਾ ਮਰੀਚ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਵਪਦਃ ਸ੍ਮृਤਃ

ਈਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਖਵਾਲੇ ਚੌਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਹਨ; ਨਾਗ ਆਦਿ ਦੋ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਮਰੀਚੀ ਆਦਿ ਛੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੌਂ ਆਸਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨਗਰਗ੍ਰਾਮਖੇਟਾਦੌ ਵਾਸ੍ਤੁਃ ਸ਼ਤਪਦੋऽਪਿ ਵਾ। ਵਂਸ਼ਦ੍ਵਯਂ ਕੋਣਗਤਂ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰਂ ਸਦਾ

ਸ਼ਹਿਰ, ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਖੇਟ ਵਿੱਚ ਵਾਸਤੁ ਵਿੱਚ ਸੌ ਆਸਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਕੋਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲਕੀਰਾਂ ਦੇ ਪੋਲੇ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਜਾਂ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਔਖੇ ਹਨ।

ਯਥਾ ਦੇਵਾਲਯੇ ਨ੍ਯਾਸਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਤਪਦੇ ਹਿਤਃ। ਗ੍ਰਹਾਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਦਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ਼੍ਚੈਵ षਟ੍ਪਦਾਃ

ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸੌ ਆਸਨ ਵਾਲੇ ਵਾਸਤੁ ਵਿੱਚ ਵੀ; ਉਥੇ ਗ੍ਰਹ, ਸਕੰਦ ਆਦਿ ਤੇ ਛੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਆਸਨ ਜਾਣੋ।

ਚਰਕ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਭੂਤਪਦਾ ਰਜ੍ਜੁਵਂਸ਼ਾਦਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍। ਦੇਸ਼ਸਂਸ੍ਥਾਪਨੇ ਵਾਸ੍ਤੁ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਚ੍ਛਤਂ ਭਵੇਤ੍

ਚਰਕਾ ਆਦਿ ਭੂਤ ਆਸਨ ਹਨ, ਲਕੀਰਾਂ ਤੇ ਪੋਲੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ; ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਵਾਸਤੁ ਚੌਂਤੀ ਤਿੰਨ ਤੇ ਚੌਂ ਸੌ ਆਸਨ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਚਤੁਃ षष੍ਟਿਪਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਰੀਚ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ। ਚਤੁਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਪਦਿਕਾ ਆਪਾਦ੍ਯष੍ਟੌ ਰਸਾਗ੍ਨਿਭਿਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਚੌਂਸਠ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅੱਠ ਰਸ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੌਂਵੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਈਸ਼ਾਨਾਦ੍ਯਾ ਨਵਪਦਾਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਚਰਕ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਦੇਵ ਰਜ੍ਜੁਵਂਸ਼ਾਦਿਪੂਰ੍ਵਵਤ੍

ਈਸ਼ਾਨ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨੌਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਰਕ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਰੱਜੂ ਵੰਸ਼ ਆਦਿ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ।

ਜ੍ਞੇਯੋ ਵਂਲ਼ਸ਼ਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਵਾਸ੍ਤੁਮਣ੍ਡਲਗਃ ਪਦੈਃ ਨ੍ਯਾਸੋ ਨਵਗੁਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਦੇਸ਼ਵਾਸ੍ਤੁਵਤ੍

ਵਾਸਤੁ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਨਿਆਸ ਨੌਂ ਵਾਰੀ, ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਵਾਸਤੁ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਪਦੋ ਵਾਸ੍ਤੁਰ੍ਵੇਤਾਲਾਖ੍ਯਸ਼੍ਚਿਤੌ ਸ੍ਮृਤਃ। ਅਨ੍ਯੋ ਨਵਪਦੋ ਵਾਸ੍ਤੁਃ षੋਡਸ਼ਾਙ੍ਘ੍ਨਿਸ੍ਤਥਾਪਰਃ

ਵੇਤਾਲ-ਆਕਾਰ ਚਿਤਾ ਵਿੱਚ ਵਾਸਤੁ ਪਚੀਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੋਰ ਵਾਸਤੁ ਨੌਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ।

षਡਸ੍ਰਤ੍ਰ੍ਯਸ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਦੇਰ੍ਮ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰਸ੍ਰਕਂ। ਖਾਤੇ ਵਾਸ੍ਤੋਃ ਸਮਂ ਪृष੍ਠੇ ਨ੍ਯਾਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਲਾਤ੍ਮਕੇ

ਛੇ-ਕੋਣੀ, ਤਿਕੋਣੀ ਜਾਂ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਤੁਰਸਰਾ ਰੂਪ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਾਸਤੁ ਲਈ ਖੋਦਾਈ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਮਾਨ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਨਿਆਸ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਹੋਵੇ।

ਸ਼ਾਵਾਕਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ੇ ਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਸਂਸ੍ਥਾਪਨੇ ਤਥਾ। ਪਾਯਸੇਨ ਤੁਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਾ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍

ਸ਼ਵ ਦੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਮੇਂ, ਪਾਯਸ ਦਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜਾਂ ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਵੋ।