ਸ਼ਿਲਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਪਾਦਧਰ੍ਮ੍ਮਾਦਿਸਞ੍ਜ੍ਞਕਾਃ। ਅष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚਤੁਰਸ੍ਰਾਃ ਕਰਾਯਤਾਃ
ਪ੍ਰਾਸਾਦ ਦੇ ਲਿੰਗ ਲਈ ਪੱਥਰ, ਪੈਰ ਆਦਿ ਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਅੱਠ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਚੇ, ਚੌਕਸ, ਚੌਕੋਣੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਣੇ ਹੋਣ।
ਪਾषਾਣਾਨਾਂ ਸ਼ਿਲਾਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਇष੍ਟਕਾਨਾਂ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਤਃ। ਪ੍ਰਾਸਾਦੇऽਸ਼੍ਮਸ਼ਿਲਾਃ ਸ਼ੈਲੇ ਇष੍ਟਕਾ ਇष੍ਟਕਾਮਯੇ
ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜੀ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਬਣਾਓ, ਇੱਟਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ; ਪੱਥਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਇੱਟ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਟਾਂ ਵਰਤੋ।
ਅਙ੍ਕਿਤਾ ਨਵਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਪਙ੍ਕਜਾਃ ਪਙ੍ਕਜਾਙ੍ਕਿਤਾਃ। ਨਨ੍ਦਾਭਦ੍ਰਾਜਯਾ ਰਿਕ੍ਤਾ ਪੂਰ੍ਣਾਖ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਮੀ ਮਤਾ
ਨੌਂ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਕਮਲ ਕਮਲ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ; ਨੰਦਾ, ਭਦਰਾ, ਜਯਾ, ਰਿਕਤਾ ਤੇ ਪੂਰਨਾ ਪੰਜਵੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਸਾਂ ਪਦ੍ਮੋ ਮਹਾਪਦ੍ਮਃ ਸ਼ਙ੍ਖੋऽਥ ਮਕਰਸ੍ਤਥਾ। ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚੇਤਿ ਪਞ੍ਚਾਮੀ ਨਿਧਿਕੁਮ੍ਭਾਃ ਕ੍ਰਮਾਦਧਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ, ਮਹਾਕਮਲ, ਸ਼ੰਖ, ਮਕਰਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪੰਜ ਹਨ; ਇਹ ਨਿਧੀ ਘੜੇ ਹਨ, ਹੇਠਾਂ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਨ੍ਦਾ ਭਦ੍ਰਾ ਜਯਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਅਜਿਤਾ ਚਾਪਰਾਜਿਤਾ। ਵਿਜਯਾ ਮਙ੍ਗਲਾਖ੍ਯਾ ਚ ਧਰਣੀ ਨਵਮੀ ਸ਼ਿਲਾ
ਨੰਦਾ, ਭਦਰਾ, ਜਯਾ, ਪੂਰਨਾ, ਅਜਿਤਾ, ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਵਿਜਯਾ, ਮੰਗਲਾ ਤੇ ਧਰਣੀ ਨੌਂ ਪੱਥਰ ਹਨ।
ਸੁਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਨਨ੍ਦਃ ਪੁष੍ਪਨਨ੍ਦਕਃ । ਜਯੋऽਥ ਵਿਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਮ੍ਭਃ ਪੂਰ੍ਣਸ੍ਤਥੋਤ੍ਤਰਃ
ਸੁਭਦਰਾ, ਵਿਭਦਰਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਪੁਸ਼ਪਨੰਦਕਾ, ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਕੁੰਭ, ਪੂਰਨ ਤੇ ਉੱਤਰ ਹੋਰ ਹਨ।
ਨਵਾਨਾਨ੍ਤੁ ਯਥਾਸਙ੍ਖ੍ਯਂ ਨਿਧਿਕੁਮ੍ਭਾ ਅਮੀ ਨਵ। ਆਸਨਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਡ੍ਯੋਲ੍ਲਿਖ੍ਯ ਸ਼ਰਾਣੁਨਾ
ਇਹ ਨੌਂ ਨਿਧੀ ਘੜੇ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੋ; ਪਹਿਲਾਂ ਆਸਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾ ਕੇ ਤੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜੋ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਨੁਤ੍ਰੇਣਾਵਗੁਣ੍ਠਨਂ । ਮृਦ੍ਭਿਰ੍ਗੋਮਯਗੋਮੂਤ੍ਰਕषਾਯੈਰ੍ਗਨ੍ਧਵਾਰਿਣਾ
ਸਭ ਨੂੰ, ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ, ਤਿੰਨ ਕਪੜਿਆਂ, ਮਿੱਟੀ, ਗੋਬਰ, ਗਉਮੂਤਰ, ਕਸ਼ਾਏ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕੋ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੂਂਫਡਨ੍ਤੇਨ ਮਲਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਵਿਧਿਨਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਚ
ਅਸਤਰ ਮੰਤਰ 'ਹੂੰ ਫਟ' ਨਾਲ ਮਲ-ਸਨਾਨ ਕਰੋ; ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜਗਵ੍ਯ ਤੇ ਪੰਜਾਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਗਨ੍ਧਤੋਯਾਨ੍ਤਰ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨਿਜਨਾਮਾਙ੍ਕਿਤਾਣੁਨਾ । ਫਲਰਤ੍ਨਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਗੋਸ਼੍ਰृਡ੍ਗਸਲਿਲੈਸ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੋ; ਫਲ, ਰਤਨ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਗਉ-ਸਿੰਗ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦਯੇਚ੍ਛਿਲਾਂ। ਸ੍ਵਰ੍ਣੋਤ੍ਥਮਾਸਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਨੀਤ੍ਵਾ ਯਾਗਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ
ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪਥਰ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬੈਠਕ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਪਥਰ ਨੂੰ ਯਾਗ ਸਥਾਨ 'ਚ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦਾਏ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਕੁਸ਼ਤਲ੍ਪੇ ਵਾ ਹृਦਯੇਨ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍। ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿਧਰਾਨ੍ਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਸਞ੍ਚਯਂ
ਉਸ ਪਥਰ ਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ ਜਾਂ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਮਝ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੱਕ ਦੇ ਤੱਤ ਇਕਠੇ ਕਰਕੇ ਸਜਾਉਣੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਣ੍ਡਵ੍ਯਾਪਕਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰਯਞ੍ਚਾਨੁਕ੍ਰਮਾਨ੍ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦੌ ਚਿਤ੍ਤਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚਿਨ੍ਤਾਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਕਾਵਧੌ
ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੋ; ਬੁਧੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਮਨ 'ਤੇ ਖਤਮ, ਸੋਚ ਅਤੇ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੱਤ ਦੀ ਹੱਦ ਵਿੱਚ।
ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਦੌ ਧਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸ਼ਿਵਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਃ। ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਨਿਜਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਹृਦਾऽਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍
ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੱਤ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੱਕ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ-ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਤੱਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਦਿਚਿਹ੍ਨਿਤੇषੁ ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ । ਓਂ ਹੂਂ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਨਮਃ। ਓਂ ਹੂਂ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਨਮਃ। ਓਂ ਹਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਨਮਃ। ਓਂ ਹਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਨਮਃ। ਓਂ ਹਾਂ ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਨਮਃ। ਓਂ ਹਾਂ ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨਮਃ । ਕ੍ਸ਼ਮਾਗ੍ਨਿਯਜਮਾਨਾਰ੍ਕਾਨ੍ ਜਲਵਾਤੇਨ੍ਦੁਖਾਨਿ ਚ
ਪ੍ਰਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਯਸੇਦष੍ਟੌ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਿਲਾਂ ਸ਼ਿਲਾਂ। ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਚੋਗ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਭਵਮਤੇਸ਼੍ਵਰਂ
ਹਰ ਤੱਤ ਲਈ, ਹਰ ਪਥਰ 'ਤੇ ਅੱਠ ਰੂਪ ਰੱਖੋ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਉਗਰ ਰੁਦ੍ਰ, ਭਵ ਅਤੇ ਇਸ਼ਵਰ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵਂ ਚ ਭੀਮਂ ਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਓਂ ਧਰਾਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯੇ ਨਮਃ, ਓਂ ਧਰਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ ਇਤ੍ਯਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ ਯਥਾਸਙ੍ਖ੍ਯਂ ਨਿਜਾਣੁਭਿਃ
ਮਹਾਦੇਵ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਭਾਗ ਕ੍ਰਮਵਾਰ: 'ਓਂ, ਧਰਤੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜੋ।
ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਕੁਮ੍ਭਾਂਸ੍ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਨਿਜਾਣੁਭਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਤੁ ਵੀਜਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਘੜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੇ ਜਾਣਗੇ।
ਲੂਂ ਰੁਂ ਸ਼ੂਂ ਪੂਂ ਵੂਂ ਯੂਂ ਮੂਂ ਹੂਂ ਕ੍ਸ਼ੂਮਿਤਿ । ਅਕ੍ਤੋ ਨਵਸ਼ਿਲਾਪਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਿਲਾ ਪਞ੍ਚਪਦਾ ਤਥਾ। ਪ੍ਰਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਃ ਸृष੍ਟ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚ ਧਰਾਦਿਕਾਃ
'ਲੂੰ, ਰੂੰ, ਸ਼ੂੰ, ਪੂੰ, ਵੂੰ, ਯੂੰ, ਮੂੰ, ਹੂੰ, ਕ੍ਸ਼ੂੰ' — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨੌ ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ; ਪਥਰ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ। ਹਰ ਤੱਤ ਲਈ, ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖੋ, ਪੰਜ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ।
ਬ੍ਰਕਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰ ਈਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ। ਏਤੇ ਚ ਪਞ੍ਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼ਾ ਯष੍ਟਵ੍ਯਾਸ੍ਤਾਸੁ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ — ਇਹ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜੇ ਜਾਣ।
ਓਂ ਪृਥ੍ਵੀਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯੇ ਨਮਃ। ਓਂ ਪृष੍ਵੀਮੂਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯਧਿਪਤਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨਮਃ। ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ। ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਕਲਸ਼ਾਨ੍ ਪਞ੍ਚ ਕ੍ਰਮੇਣ ਨਿਜਨਾਮਭਿਃ। ਨਿਰੁਨ੍ਧੀਤ ਵਿਧਾਨੇਨ ਨ੍ਯਾਸੋ ਮਧ੍ਯਸ਼ਿਲਾਕ੍ਰਮਾਤ੍
'ਓਂ, ਧਰਤੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਧਰਤੀ ਰੂਪ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਘੜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਪਣੇ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੱਧ ਪਥਰ ਤੋਂ ਸੀਲ ਕਰੋ।
ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਕਾਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭੂਤਿਦਰ੍ਭੈਸ੍ਤਿਲੈਸ੍ਤਤਃ। ਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਧਾਰਿਕਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਅਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਹੱਦ ਬਣਾਓ; ਫਿਰ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤਰਪਣ ਕਰੋ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਾਨ੍ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਰ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਘृਤਾਦਿਭਿਃ। ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਸ਼ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੂਲਾਙ੍ਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਤੱਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜੋ; ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਭਾਗ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ, ਮੂਲ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਾਦਿਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਜਲੈਃ ਸ਼ਿਲਾਃ। ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਕੁਸ਼ੈਃ ਸ੍ਪष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਸੌ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਭਰ ਕੇ, ਪਥਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ; ਫਿਰ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਹਰ ਤੱਤ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਸਾਂਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਥ ਸਨ੍ਧਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪੁਨਰ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਏਵਂ ਭਾਗਤ੍ਰਯੇ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਗਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸਾਂਨਿਧੀ ਅਤੇ ਸੰਧਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਸ਼ੁਧ ਕਰਕੇ ਨਿਆਸ ਕਰੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਰਮ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਓਂ ਆਂ ਈਂ ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨਮਃ ਇਤਿ। ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ ਦਰ੍ਭਮੂਲਾਦ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਙ੍ਗਾਦਿਤ੍ਰਯਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨੁਸਨ੍ਧਾਨਂ ਹ੍ਰਸ੍ਵਦੀਰ੍ਘਪ੍ਰਯੋਗਤਃ
'ਓਂ ਆਂ ਈਂ, ਆਤਮਾ ਤੱਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਮੂਲ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਛੂਹੋ; ਛੋਟੇ ਤੇ ਲੰਬੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਓਂ ਹਾਂ ਉਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨਮਃ। ਘृਤੇਨ ਮਧੁਨਾ ਪੂਰ੍ਣਾਂਸ੍ਤਾਮ੍ਰਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ ਸਰਤ੍ਨਕਾਨ੍
'ਓਂ ਹਾਂ ਉਂ, ਗਿਆਨ ਤੱਤ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਘੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਘੜੇ ਭਰੋ।
ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਸਂਸਿਕ੍ਤਾਨ੍ ਲੋਕਪਾਲਾਧਿਦੈਵਤਾਨ੍
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਅਤੇ ਅਰਘ ਦੇ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਜੈਰ੍ਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਹੋਮਮਾਚਰੇਤ੍। ਸ਼ਿਲਾਨਾਮਥ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਸਂਸ੍ਮਰੇਦਧਿਦੇਵਤਾਃ ।। ਵਿਦ੍ਯਾਰੂਪਾਃ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਾ ਹੇਮਵਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ਿਲਾਮ੍ਵਰਾਃ। ਨ੍ਯੂਨਾਦਿਦੋषਮੋषਾਰ੍ਥਂ ਵਾਸ੍ਤੁਭੂਮੇਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਹੈ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਤਾਂ ਜੋ ਘਾਟ ਜਾਂ ਵਾਧੂ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਣ ਅਤੇ ਵਾਸਤੁ ਭੂਮੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮਾਸੂਤ੍ਰ੍ਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯੇਕਦ੍ਵਾਸ੍ਤੁਮਣ੍ਡਪਂ। ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਕੋष੍ਠਚਤੁਃ षष੍ਟਿ ਵੇਦਾਸ੍ਰਕੇ ਸਮੇ
ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਮੰਦਰ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੁੱਖ ਹਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਗਾਓ। ਚੌਣਵੇਂ ਕੋਠੇ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਅਲਤਰ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਰੱਖੋ।
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ: 'ਓਂ ਹੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਤੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਂ ਹੂੰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਿਵ ਤੱਤ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਂ ਹਾਂ, ਗਿਆਨ ਤੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਂ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਗਿਆਨ ਤੱਤ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਂ ਹਾਂ, ਆਤਮਾ ਤੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਂ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਤਮਾ ਤੱਤ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਯਜਮਾਨ, ਸੂਰਜ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ।