ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਵਿਕਾਰੇਣ ਜਾਨੀਯਾਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ। ਪਸ਼੍ਵਾਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇਨ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨੈਰ੍ਵਿਰੁਤੈਰ੍ਦ੍ਦਿਸ਼ਃ

ਕਿਸੇ ਅੰਗ ਦੀ ਵਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਆਦਿ ਦੇ ਆਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਮਾਤृਕਾਮष੍ਟਵਰ੍ਗਾਢ੍ਯਾਂ ਫਲਕੇ ਭੁਵਿ ਵਾ ਲਿਖੇਤ੍। ਸ਼ਲ੍ਯਜ੍ਞਾਨਂ ਵਰ੍ਗਵਸ਼ਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਦੀਸ਼ਾਨ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅੱਠ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਾਲੀ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਤਖਤੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਿਖੋ। ਸੂਈ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਅਵਰ੍ਗੇ ਚੈਵ ਲੋਹਨ੍ਤੁ ਕਵਰ੍ਗੇऽਙ੍ਗਾਰਮਗ੍ਨਿਤਃ। ਚਵਰ੍ਗੇ ਭਸ੍ਮ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਸ੍ਯਾਟ੍ ਟਵਰ੍ਗੇऽਸ੍ਥਿ ਚ ਨੈਰ੍ऋਤੇ

ਜਿੱਥੇ ਗਰੁੱਪ ਨਹੀਂ, ਉੱਥੇ ਲੋਹਾ ਵਰਤੋ; 'ਕ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਤੋਂ ਕੋਲਾ; 'ਚ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਭਸਮ; 'ਟ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੱਡੀ ਰੱਖੋ।

ਤਵਰ੍ਗੇ ਚੇष੍ਟਕਾ ਚਾਪ੍ਯੇ ਕਪਾਲਞ੍ਚ ਪਵਰ੍ਗਕੇ। ਯਵਰ੍ਗੇ ਸ਼ਵਕੀਟਾਦਿ ਸ਼ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਹਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍

'ਤ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਇੱਟ; 'ਪ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ; 'ਯ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਜਾਂ ਹੋਰ; 'ਸ਼' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਲੋਹਾ ਵਰਤੋ।

ਹਵਰ੍ਗੇ ਰਜਤਂ ਤਦ੍ਵਦਵਰ੍ਗਾਚ੍ਚਾਨਰ੍ਥਕਰਾਨਪਿ। ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍ਮਭਿਃ ਕਰਾਪੂਰੈਰष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲਮृਦਨ੍ਤਰੈਃ

'ਹ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ; ਹੋਰ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨਦायक ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਤੋ; ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ, ਅੱਠ ਉਂਗਲਾਂ ਡੂੰਘੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰੋ।

ਪਾਦੋਨਂ ਖਾਤਮਾਪੂਰ੍ਯ੍ਯ ਸਜਲੈਰ੍ਮੁਦ੍ਗਰਾਹਤੈਃ । ਲਿਪ੍ਤਾਂ ਸਮਪ੍ਲਵਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਭੁਵਂ ਗੁਰੁਃ

ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਖੱਡਾ ਖੋਦੋ, ਗੀਲੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਮੌਲ ਨਾਲ ਵੱਜੋ; ਉੱਥੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ ਤੇ ਸਮਤਲ ਕਰਕੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।

ਸਾਮਾਨ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਕਰੋ ਯਾਯਾਨ੍ਮਣ੍ਡਪਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਕਂ। ਤੋਰਣਦ੍ਵਾਃ ਪਤੀਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਸਂਵਿਸ਼ੇਤ੍

ਸਧਾਰਣ ਅਰਘ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ; ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਜਾਵੇ।

ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰਾਤ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿ ਕੁਣ੍ਡਮਣ੍ਡਪਸਂਸ੍ਕृਤਿਂ। ਕਲਸਂ ਵਰ੍ਦ੍ਧਨੀਸਕ੍ਤਂ ਲੋਕਪਾਲਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚ੍ਚਨਂ

ਉੱਥੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ, ਕੁੰਡ ਤੇ ਮੰਡਪ ਦੀ ਸੰਸਕਾਰ, ਘੜਾ ਤੇ ਵਧਣ ਵਾਲੀ ਭਾਂਡਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਜਨਨਪੂਜਾਦਿ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦਾਚਰੇਤ੍। ਯਜਮਾਨਾਨ੍ਵਿਤੋ ਯਾਯਾਚ੍ਛਿਲਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨਮਣ੍ਡਪਂ

ਅੱਗ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰੇ; ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।

ਸ਼ਿਲਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਪਾਦਧਰ੍ਮ੍ਮਾਦਿਸਞ੍ਜ੍ਞਕਾਃ। ਅष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚਤੁਰਸ੍ਰਾਃ ਕਰਾਯਤਾਃ

ਪ੍ਰਾਸਾਦ ਦੇ ਲਿੰਗ ਲਈ ਪੱਥਰ, ਪੈਰ ਆਦਿ ਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਅੱਠ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਚੇ, ਚੌਕਸ, ਚੌਕੋਣੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਣੇ ਹੋਣ।

ਪਾषਾਣਾਨਾਂ ਸ਼ਿਲਾਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਇष੍ਟਕਾਨਾਂ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਤਃ। ਪ੍ਰਾਸਾਦੇऽਸ਼੍ਮਸ਼ਿਲਾਃ ਸ਼ੈਲੇ ਇष੍ਟਕਾ ਇष੍ਟਕਾਮਯੇ

ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜੀ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਬਣਾਓ, ਇੱਟਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ; ਪੱਥਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਇੱਟ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਟਾਂ ਵਰਤੋ।

ਅਙ੍ਕਿਤਾ ਨਵਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਪਙ੍ਕਜਾਃ ਪਙ੍ਕਜਾਙ੍ਕਿਤਾਃ। ਨਨ੍ਦਾਭਦ੍ਰਾਜਯਾ ਰਿਕ੍ਤਾ ਪੂਰ੍ਣਾਖ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਮੀ ਮਤਾ

ਨੌਂ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਕਮਲ ਕਮਲ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ; ਨੰਦਾ, ਭਦਰਾ, ਜਯਾ, ਰਿਕਤਾ ਤੇ ਪੂਰਨਾ ਪੰਜਵੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਆਸਾਂ ਪਦ੍ਮੋ ਮਹਾਪਦ੍ਮਃ ਸ਼ਙ੍ਖੋऽਥ ਮਕਰਸ੍ਤਥਾ। ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚੇਤਿ ਪਞ੍ਚਾਮੀ ਨਿਧਿਕੁਮ੍ਭਾਃ ਕ੍ਰਮਾਦਧਃ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ, ਮਹਾਕਮਲ, ਸ਼ੰਖ, ਮਕਰਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪੰਜ ਹਨ; ਇਹ ਨਿਧੀ ਘੜੇ ਹਨ, ਹੇਠਾਂ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਨ੍ਦਾ ਭਦ੍ਰਾ ਜਯਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਅਜਿਤਾ ਚਾਪਰਾਜਿਤਾ। ਵਿਜਯਾ ਮਙ੍ਗਲਾਖ੍ਯਾ ਚ ਧਰਣੀ ਨਵਮੀ ਸ਼ਿਲਾ

ਨੰਦਾ, ਭਦਰਾ, ਜਯਾ, ਪੂਰਨਾ, ਅਜਿਤਾ, ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਵਿਜਯਾ, ਮੰਗਲਾ ਤੇ ਧਰਣੀ ਨੌਂ ਪੱਥਰ ਹਨ।

ਸੁਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਨਨ੍ਦਃ ਪੁष੍ਪਨਨ੍ਦਕਃ । ਜਯੋऽਥ ਵਿਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਮ੍ਭਃ ਪੂਰ੍ਣਸ੍ਤਥੋਤ੍ਤਰਃ

ਸੁਭਦਰਾ, ਵਿਭਦਰਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਪੁਸ਼ਪਨੰਦਕਾ, ਜਯਾ, ਵਿਜਯਾ, ਕੁੰਭ, ਪੂਰਨ ਤੇ ਉੱਤਰ ਹੋਰ ਹਨ।

ਨਵਾਨਾਨ੍ਤੁ ਯਥਾਸਙ੍ਖ੍ਯਂ ਨਿਧਿਕੁਮ੍ਭਾ ਅਮੀ ਨਵ। ਆਸਨਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਡ੍ਯੋਲ੍ਲਿਖ੍ਯ ਸ਼ਰਾਣੁਨਾ

ਇਹ ਨੌਂ ਨਿਧੀ ਘੜੇ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੋ; ਪਹਿਲਾਂ ਆਸਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾ ਕੇ ਤੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜੋ।

ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਨੁਤ੍ਰੇਣਾਵਗੁਣ੍ਠਨਂ । ਮृਦ੍ਭਿਰ੍ਗੋਮਯਗੋਮੂਤ੍ਰਕषਾਯੈਰ੍ਗਨ੍ਧਵਾਰਿਣਾ

ਸਭ ਨੂੰ, ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ, ਤਿੰਨ ਕਪੜਿਆਂ, ਮਿੱਟੀ, ਗੋਬਰ, ਗਉਮੂਤਰ, ਕਸ਼ਾਏ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕੋ।

ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੂਂਫਡਨ੍ਤੇਨ ਮਲਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਵਿਧਿਨਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਚ

ਅਸਤਰ ਮੰਤਰ 'ਹੂੰ ਫਟ' ਨਾਲ ਮਲ-ਸਨਾਨ ਕਰੋ; ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜਗਵ੍ਯ ਤੇ ਪੰਜਾਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।

ਗਨ੍ਧਤੋਯਾਨ੍ਤਰ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨਿਜਨਾਮਾਙ੍ਕਿਤਾਣੁਨਾ । ਫਲਰਤ੍ਨਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਗੋਸ਼੍ਰृਡ੍ਗਸਲਿਲੈਸ੍ਤਤਃ

ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੋ; ਫਲ, ਰਤਨ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਗਉ-ਸਿੰਗ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।

ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦਯੇਚ੍ਛਿਲਾਂ। ਸ੍ਵਰ੍ਣੋਤ੍ਥਮਾਸਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਨੀਤ੍ਵਾ ਯਾਗਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ

ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪਥਰ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬੈਠਕ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਪਥਰ ਨੂੰ ਯਾਗ ਸਥਾਨ 'ਚ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦਾਏ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਕੁਸ਼ਤਲ੍ਪੇ ਵਾ ਹृਦਯੇਨ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍। ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿਧਰਾਨ੍ਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਸਞ੍ਚਯਂ

ਉਸ ਪਥਰ ਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ ਜਾਂ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਮਝ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੱਕ ਦੇ ਤੱਤ ਇਕਠੇ ਕਰਕੇ ਸਜਾਉਣੇ ਹਨ।

ਤ੍ਰਿਸ਼ਣ੍ਡਵ੍ਯਾਪਕਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰਯਞ੍ਚਾਨੁਕ੍ਰਮਾਨ੍ ਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦੌ ਚਿਤ੍ਤਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚਿਨ੍ਤਾਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਕਾਵਧੌ

ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੋ; ਬੁਧੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਮਨ 'ਤੇ ਖਤਮ, ਸੋਚ ਅਤੇ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੱਤ ਦੀ ਹੱਦ ਵਿੱਚ।

ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਦੌ ਧਰਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸ਼ਿਵਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਃ। ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਨਿਜਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਹृਦਾऽਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍

ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੱਤ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੱਕ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ-ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਤੱਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।

ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਦਿਚਿਹ੍ਨਿਤੇषੁ ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ । ਓਂ ਹੂਂ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਨਮਃ। ਓਂ ਹੂਂ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਨਮਃ। ਓਂ ਹਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਨਮਃ। ਓਂ ਹਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਨਮਃ। ਓਂ ਹਾਂ ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਯ ਨਮਃ। ਓਂ ਹਾਂ ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨਮਃ । ਕ੍ਸ਼ਮਾਗ੍ਨਿਯਜਮਾਨਾਰ੍ਕਾਨ੍ ਜਲਵਾਤੇਨ੍ਦੁਖਾਨਿ ਚ

ਪ੍ਰਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਯਸੇਦष੍ਟੌ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਿਲਾਂ ਸ਼ਿਲਾਂ। ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿ ਚੋਗ੍ਰਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਭਵਮਤੇਸ਼੍ਵਰਂ

ਹਰ ਤੱਤ ਲਈ, ਹਰ ਪਥਰ 'ਤੇ ਅੱਠ ਰੂਪ ਰੱਖੋ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਉਗਰ ਰੁਦ੍ਰ, ਭਵ ਅਤੇ ਇਸ਼ਵਰ ਹਨ।

ਮਹਾਦੇਵਂ ਚ ਭੀਮਂ ਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਓਂ ਧਰਾਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯੇ ਨਮਃ, ਓਂ ਧਰਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ ਇਤ੍ਯਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ ਯਥਾਸਙ੍ਖ੍ਯਂ ਨਿਜਾਣੁਭਿਃ

ਮਹਾਦੇਵ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਭਾਗ ਕ੍ਰਮਵਾਰ: 'ਓਂ, ਧਰਤੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜੋ।

ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਕੁਮ੍ਭਾਂਸ੍ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਨਿਜਾਣੁਭਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਤੁ ਵੀਜਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਘੜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੇ ਜਾਣਗੇ।

ਲੂਂ ਰੁਂ ਸ਼ੂਂ ਪੂਂ ਵੂਂ ਯੂਂ ਮੂਂ ਹੂਂ ਕ੍ਸ਼ੂਮਿਤਿ । ਅਕ੍ਤੋ ਨਵਸ਼ਿਲਾਪਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਿਲਾ ਪਞ੍ਚਪਦਾ ਤਥਾ। ਪ੍ਰਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਃ ਸृष੍ਟ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚ ਧਰਾਦਿਕਾਃ

'ਲੂੰ, ਰੂੰ, ਸ਼ੂੰ, ਪੂੰ, ਵੂੰ, ਯੂੰ, ਮੂੰ, ਹੂੰ, ਕ੍ਸ਼ੂੰ' — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨੌ ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਬਣਾਵਟ; ਪਥਰ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ। ਹਰ ਤੱਤ ਲਈ, ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖੋ, ਪੰਜ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ।

ਬ੍ਰਕਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰ ਈਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ। ਏਤੇ ਚ ਪਞ੍ਚ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼ਾ ਯष੍ਟਵ੍ਯਾਸ੍ਤਾਸੁ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ — ਇਹ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜੇ ਜਾਣ।