ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਭੇਦਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਰੂਪਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ। ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਲਾਯੋਗਃ ਸਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਪੰਜ ਭੇਦ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸ੍ਥਾਪਨਨ੍ਤੁ ਯਥਾਯੋਗਂ ਪੀਠ ਏਵ ਨਿਵੇਸ਼ਨਂ। ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਭਿਨ੍ਨਪੀਠਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਥਾਪਨਮੁਚ੍ਯਤੇ

ਜੋ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪੀਠ ਦੀ ਰੱਖਣ ਹੈ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪੀਠ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਸਥਾਪਨਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਉਤ੍ਥਾਪਨਞ੍ਚ ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਲਿਙ੍ਗੋਦ੍ਧਾਰਪੁਰਃਸਰਾ। ਯਸ੍ਯਾ ਤੁ ਲਿਙ੍ਗਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸਂਸ੍ਕਾਰਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਬੁਧੈਃ

ਉਤਥਾਪਨ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਲਿੰਗ ਉਤਾਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਸ੍ਥਾਪਨਂ ਤਦੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਦ੍ਵਿਧਾ ਵਿष੍ਣਵਾਦਿਕਸ੍ਯ ਚ । ਆਸੁ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਸੁ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਨਿਯੁਞ੍ਜੀਤ ਪਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍

ਉਹ ਸਥਾਪਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਦੇ ਲਈ ਦੋ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ, ਉੱਚਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਦਾਧਾਰਾਦਿਭੇਦੇਨ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇष੍ਵਪਿ ਪਞ੍ਚਧਾ। ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਮਥ ਮੇਦਿਨ੍ਯਾਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਸਾਦਕਾਮ੍ਯਯਾ

ਜਦੋਂ ਨੀਂਹ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਜ੍ਯਗਨ੍ਧਾ ਰਕ੍ਤਾ ਚ ਰਕ੍ਤਗਨ੍ਧਾ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨੀ । ਪੀਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਸੁਰਾਦਨਧਾ ਵਿਪ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਮਹੀ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਸਫੈਦ, ਘੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ; ਲਾਲ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ; ਪੀਲੀ, ਕਾਲੀ, ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਗੰਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਿੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਪੰਡਤ ਆਦਿ ਲਈ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੂਰ੍ਵ੍ਵੇਸ਼ੋਤ੍ਤਰਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਾ ਚੈषਾਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ । ਆਖਾਤੇ ਹਾਸ੍ਤਿਕੇ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪੂਰ੍ਣੇ ਮृਦਧਿਕਾ ਭਵੇਤ੍

ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਰਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਚੰਗਾ ਗਾਰਾ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।

ਉਤ੍ਤਮਾਨ੍ਤਾਂ ਮਹੀਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਤੋਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾ ਸਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਂ। ਅਸ੍ਥ੍ਯਙ੍ਗਾਰਾਦਿਭਿਰ੍ਦੁष੍ਟਾਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸ਼ੋਧਯੇਦ੍ ਗੁਰੁਃ

ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਤੱਕ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਧੋਈ ਹੋਈ ਸਮਝੋ। ਜੇ ਉਹ ਹੱਡੀਆਂ, ਕੋਲੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਖਰਾਬ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨਗਰਗ੍ਰਾਮਦੁਰ੍ਗਾਰ੍ਥਂ ਗृਹਪ੍ਰਾਸਾਦਕਾਰਣਂ । ਖਨਨੈਰ੍ਗੋਕੁਲਾਵਾਸੈਃ ਕਰ੍षਣੈਰ੍ਵਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ

ਸ਼ਹਿਰ, ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਲਈ, ਜਾਂ ਘਰ ਤੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਖੋਦ ਕੇ ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਹਲ ਚਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮਣ੍ਡਪੇ ਦ੍ਵਾਰਪੂਜਾਦਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤृਪ੍ਤ੍ਯਵਸਾਨਕਂ । ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯਾਘੋਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਿਧਿਨਾ ਯਜੇਤ੍

ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਘੋਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਮੀਕृਤ੍ਯੋਪਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਭੂਮੌ ਸਂਸ਼ੋਧਯੇਦ੍ਦਿਸ਼ਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤੈ ਰੇਖਾਃ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ

ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਲੀਪ ਕੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਨਾਲ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਕੇ ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮਧ੍ਯਾਦੀਸ਼ਾਨਕੋष੍ਠਸ੍ਥੇ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭੇ ਸ਼ਿਵਂ ਯਜੇਤ੍। ਵਾਚਸ੍ਤੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਤ੍ਤੋਯੈਃ ਸਿਞ੍ਚੇਤ੍ ਕੁਦ੍ਦਾਲਕਾਦਿਕਂ

ਮੱਧ ਵਿਚ, ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਘੜਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਾਠੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਖੋਦਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦ ਆਦਿ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਾਹ੍ਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਾਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਧਿਨਾ ਦਿਗ੍ਬਲਿਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍। ਭੂਮਿਂ ਸਂਸਿਚ੍ਯ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਕੁਦ੍ਦਾਲਾਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍

ਬਾਹਰ ਰੱਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਕੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਖੋਦਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਅਨ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਃ। ਨਿਧਾਯ ਗੀਤਵਾਦ੍ਯਾਦਿਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਸਮਾਕੁਲਂ

ਇਕ ਹੋਰ ਘੜਾ, ਦੋ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤ੍ਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪੂਜਾਂ ਕੁਮ੍ਭੇ ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਲਗ੍ਨੇऽਗ੍ਨਿਕੋष੍ਠਕੇ। ਕੁਦ੍ਦਾਲੇਨਾਭਿषਿਕ੍ਤੇਨ ਮਧ੍ਵਕ੍ਤੇਨ ਤੁ ਖਾਨਯੇਤ੍

ਘੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਦੇ ਖੱਡ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਖੋਦਣ ਵਾਲੀ ਕਲ੍ਹੀ ਨਾਲ ਖੱਡ ਖੋਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਪਯੇਨ੍ਮृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਖਾਤੇ ਕੁਮ੍ਭਜਲਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍। ਪੁਰਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਸੀਮਾਨ੍ਤਂ ਨਯੇਦ੍ ਯਾਵਦਭੀਪ੍ਸਿਤਂ

ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਘੜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਪਾਓ। ਫਿਰ, ਪੁਰੇ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਥ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਮਯੇਤ੍ ਪਰਿਤਃ ਪੁਰਂ। ਸਿਞ੍ਚਨ੍ ਸੀਮਾਨ੍ਤਚਿਹ੍ਣਾਨਿ ਯਾਵਦੀਸ਼ਾਨਗੋਚਰਂ

ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਲ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਪੁਰੇ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮੋ, ਤੇ ਸੀਮਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕੋ, ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।

ਅਰ੍ਘ੍ਯਦਾਨਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਕੁਮ੍ਭਪਰਿਭ੍ਰਮਾਤ੍। ਇਤ੍ਥਂ ਪਰਿਗ੍ਰਹਂ ਭੂਮੇਃ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵੀਤ ਤਦਨਨ੍ਤਰਂ

ਇਹ ਅਰਘ ਦੇਣ ਦੀ ਰਸਮ ਉਥੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਰ੍ਕਰਾਨ੍ਤਂ ਜਲਾਨ੍ਤਂ ਵਾ ਸ਼ਲ੍ਯਦੋषਜਿਘਾਂਸਯਾ। ਖਾਨਯੇਦ੍ ਭੂਃ ਕੁਮਾਰੀਂ ਚੇਦ੍ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ਲ੍ਯਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍

ਜੇ ਧਰਤੀ ਕੰਕਰੀਲੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੂਸ਼ਤੀਆਂ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਾਈ ਚੀਜ਼ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਢੇ।

ਅਕਚਟਤਪਯਸ਼ਹਾਨ੍ ਮਾਨਵਸ਼੍ਚੇਤ੍ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਤੁ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਧ੍ਵਜਾਦਿਪਤਿਤਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇ ਸ਼ਲ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਨ੍ਤਿ

ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਵਾਲ, ਦੰਦ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਝੰਡੇ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸੁਭ ਅੱਖਰ ਜਿੱਥੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਪਰਾਈ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।

ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਵਿਕਾਰੇਣ ਜਾਨੀਯਾਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ। ਪਸ਼੍ਵਾਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇਨ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨੈਰ੍ਵਿਰੁਤੈਰ੍ਦ੍ਦਿਸ਼ਃ

ਕਿਸੇ ਅੰਗ ਦੀ ਵਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਆਦਿ ਦੇ ਆਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਮਾਤृਕਾਮष੍ਟਵਰ੍ਗਾਢ੍ਯਾਂ ਫਲਕੇ ਭੁਵਿ ਵਾ ਲਿਖੇਤ੍। ਸ਼ਲ੍ਯਜ੍ਞਾਨਂ ਵਰ੍ਗਵਸ਼ਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਦੀਸ਼ਾਨ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅੱਠ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਾਲੀ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਤਖਤੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਿਖੋ। ਸੂਈ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਅਵਰ੍ਗੇ ਚੈਵ ਲੋਹਨ੍ਤੁ ਕਵਰ੍ਗੇऽਙ੍ਗਾਰਮਗ੍ਨਿਤਃ। ਚਵਰ੍ਗੇ ਭਸ੍ਮ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਸ੍ਯਾਟ੍ ਟਵਰ੍ਗੇऽਸ੍ਥਿ ਚ ਨੈਰ੍ऋਤੇ

ਜਿੱਥੇ ਗਰੁੱਪ ਨਹੀਂ, ਉੱਥੇ ਲੋਹਾ ਵਰਤੋ; 'ਕ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਤੋਂ ਕੋਲਾ; 'ਚ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਭਸਮ; 'ਟ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੱਡੀ ਰੱਖੋ।

ਤਵਰ੍ਗੇ ਚੇष੍ਟਕਾ ਚਾਪ੍ਯੇ ਕਪਾਲਞ੍ਚ ਪਵਰ੍ਗਕੇ। ਯਵਰ੍ਗੇ ਸ਼ਵਕੀਟਾਦਿ ਸ਼ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਹਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍

'ਤ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਇੱਟ; 'ਪ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ; 'ਯ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਜਾਂ ਹੋਰ; 'ਸ਼' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਲੋਹਾ ਵਰਤੋ।

ਹਵਰ੍ਗੇ ਰਜਤਂ ਤਦ੍ਵਦਵਰ੍ਗਾਚ੍ਚਾਨਰ੍ਥਕਰਾਨਪਿ। ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍ਮਭਿਃ ਕਰਾਪੂਰੈਰष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲਮृਦਨ੍ਤਰੈਃ

'ਹ' ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ; ਹੋਰ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨਦायक ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਤੋ; ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ, ਅੱਠ ਉਂਗਲਾਂ ਡੂੰਘੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰੋ।

ਪਾਦੋਨਂ ਖਾਤਮਾਪੂਰ੍ਯ੍ਯ ਸਜਲੈਰ੍ਮੁਦ੍ਗਰਾਹਤੈਃ । ਲਿਪ੍ਤਾਂ ਸਮਪ੍ਲਵਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਭੁਵਂ ਗੁਰੁਃ

ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਖੱਡਾ ਖੋਦੋ, ਗੀਲੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਮੌਲ ਨਾਲ ਵੱਜੋ; ਉੱਥੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ ਤੇ ਸਮਤਲ ਕਰਕੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।

ਸਾਮਾਨ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਕਰੋ ਯਾਯਾਨ੍ਮਣ੍ਡਪਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਕਂ। ਤੋਰਣਦ੍ਵਾਃ ਪਤੀਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਸਂਵਿਸ਼ੇਤ੍

ਸਧਾਰਣ ਅਰਘ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ; ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਜਾਵੇ।

ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰਾਤ੍ਮਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿ ਕੁਣ੍ਡਮਣ੍ਡਪਸਂਸ੍ਕृਤਿਂ। ਕਲਸਂ ਵਰ੍ਦ੍ਧਨੀਸਕ੍ਤਂ ਲੋਕਪਾਲਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚ੍ਚਨਂ

ਉੱਥੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ, ਕੁੰਡ ਤੇ ਮੰਡਪ ਦੀ ਸੰਸਕਾਰ, ਘੜਾ ਤੇ ਵਧਣ ਵਾਲੀ ਭਾਂਡਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਜਨਨਪੂਜਾਦਿ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦਾਚਰੇਤ੍। ਯਜਮਾਨਾਨ੍ਵਿਤੋ ਯਾਯਾਚ੍ਛਿਲਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨਮਣ੍ਡਪਂ

ਅੱਗ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰੇ; ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।