ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਿਤ੍ਰੋਰਾਵਾਹਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹृਦਯੇ ਤਾਡਯੇਚ੍ਛਿਸ਼ੁਂ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਦਾਤ੍ਮਨਿ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍

ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਦਿਲ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੋ; ਪਿਛਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾਓ।

ਆਕृष੍ਯਾਦਾਯ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾऽऽਤ੍ਮਨਿ ਯੋਜਯੇਤ੍। ਵਾਮਯਾ ਯੋਜਯੇਦ੍ ਯੋਨੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਨ੍ਤਤਃ

ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਜੋੜੋ; ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਲੈ ਕੇ, ਯੋਨੀ ਵਿਚ ਜੋੜੋ, ਦਵਾਦਸ਼ਾਂਤ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ।

ਕੁਰ੍ਵ੍ਵੀਤ ਦੇਹਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਜਨ੍ਮਾਧਿਕਾਰਮੇਵ ਚ। ਭੋਗਂ ਲਯਨ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੋਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਸ਼ੋਧਨਂ

ਸਰੀਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ, ਜਨਮ ਦਾ ਹੱਕ ਬਣਾਓ, ਸੁਖ, ਲੀਨ ਹੋਣਾ, ਨਾਡੀ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਅਤੇ ਤੱਤ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰੋ।

ਨਿਃ ਸ਼ੇषਮਲਕਰ੍ਮ੍ਮਾਦਿਪਾਸ਼ਬਨ੍ਧਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ। ਨਿष੍ਕृਤ੍ਯੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਯਜੇਤ ਸ਼ਤਮਾਹੁਤੀਃ

ਸਾਰੇ ਮਲ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸੌ ਹਵਨ ਕਰੋ।

ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਾਸ਼ਸ਼ੈਥਿਲ੍ਯਂ ਮਲਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਤਿਰੋਹਿਤਾਂ। ਛੇਦਨਂ ਮਰ੍ਦ੍ਦਨਂ ਤੇषਾਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤੁਲੀਕਰਣਂ ਤਥਾ

ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੰਧਨ ਢਿੱਲੇ ਕਰੋ, ਮਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰੋ, ਕੱਟੋ, ਕੁੱਟੋ ਅਤੇ ਗੋਲ ਕਰ ਦਿਓ।

ਦਾਹਂ ਤਦਕ੍ਸ਼ਰਾਭਾਵਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਥੋਦਿਤਂ। ਰੁਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾਵਾਹਨਂ ਪੂਜਾ ਰੂਪਗਨ੍ਧਸਮਰ੍ਪਣਂ

ਜਲਾਉਣਾ, ਉਹ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਫ਼ਰਜ ਹੈ; ਰੂਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਭੇਟ ਕਰੋ।

ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਰੂਪਗਨ੍ਧੌ ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਰੁਦ੍ਰ ਗृਹਾਣ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਸਂਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯ ਸ਼ਾਮ੍ਭਵੀਮਾਜ੍ਞਾਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਕਾਰਣਂ। ਵਿਧਾਯਾਤ੍ਮਨਿ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਪਾਸ਼ਸੂਤ੍ਰੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍

“ਓṃ ਹ੍ਰੀṃ, ਰੂਪ ਤੇ ਸੁਗੰਧ, ਦੱਖਣਾ—ਹੇ ਰੂਦਰ, ਸਵੀਕਾਰੋ! ਸਵਾਹਾ!” ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣਾਕੇ, ਰੂਦਰ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਛੱਡੋ, ਚੇਤਨਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾਓ ਅਤੇ ਪਾਸ਼-ਸੂਤਰ ਵਿਚ ਰੱਖੋ।

ਵਿਨ੍ਦੁਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸृਜੇਤ੍ ਪਿਤਰੌ ਤਤਃ। ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਮਸ੍ਤਵਿਧਿਪੂਰਣੀਂ

ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡੋ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਭੇਟ ਦਿਓ, ਸਾਰੇ ਵਿਧੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੋ।

ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਂ ਤਾਡਨਾਦਿਕਂ। ਸ੍ਵਵੀਜਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੋਧਿਤਾ

ਜੋ ਵਿਧੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਤਾੜਨ ਆਦਿ ਕਰੋ; ਖਾਸ ਬੀਜ-ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਅਥੈਕਤਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਲਘੁਤ੍ਵਾਦੁਪਦਿਸ਼੍ਯਤੇ । ਸੂਤ੍ਰਬਨ੍ਧਾਦਿ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵੀਤ ਯਥਾਯੋਗਂ ਨਿਜਾਤ੍ਮਨਾ

ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਇਕ ਤੱਤ ਵਾਲੀ ਦীক্ষਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਾਂ; ਸੂਤਰ ਬੰਨਣ ਆਦਿ, ਹਰ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।

ਕਾਲਾਗ੍ਨ੍ਯਾਦਿਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤਾਨਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਪਰਿਭਾਵਯੇਤ੍। ਸਮਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਸਮਗ੍ਰਾਣਿ ਸੂਤ੍ਰੇ ਮਣਿਗਣਾਨਿਵ

ਕਾਲਾਗਨੀ ਤੋਂ ਸ਼ਿਵ ਤੱਕ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰੋ; ਸਾਰੇ ਤੱਤ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਤਰ ਵਿਚ ਮਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜੋੜੋ।

ਆਵਾਹ੍ਯ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿ ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਦਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍। ਮੂਲੇਨ ਕਿਨ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵੀਤ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ੁਲ੍ਕਸਮਰ੍ਪਣਂ

ਸ਼ਿਵ-ਤੱਤ ਆਦਿ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਗਰਭਾਧਾਨ ਆਦਿ ਵਿਧੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰੋ, ਪਰ ਮੂਲ-ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੱਖਣੇ ਭੇਟ ਕਰੋ।

ਪ੍ਰਦਦੀਤ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵ੍ਰਾਤੋਪਗਰ੍ਭਿਤਾਂ। ਏਕਯੈਵ ਯਯਾ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਵ੍ਵਾਣਮਧਿਗਚ੍ਛਤਿ

ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਭੇਟ ਦਿਓ, ਜੋ ਤੱਤ-ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਸਿੱਖਿਆਰਥੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਯੋਜਨਾਯੈ ਸ਼ਿਵੇ ਚਾਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਿਰਤ੍ਵਾਪਾਦਨਾਯ ਚ। ਦਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼ਿਵਕੁਮ੍ਭਾਭਿषੇਚਨਂ

ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਅਤੇ ਠੀਕ ਟਿਕਾਓਣ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ-ਕੁੰਭ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੋ।

ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਭਿषੇਕਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਛਿष੍ਯਾਦਿਕੇ ਕ੍ਸ਼ਿਯੇ। ਸੁਮ੍ਭਾਨੀਸ਼ਾਦਿਕਾष੍ਠਾਸੁ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਨਵ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍

ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਿੱਖਿਆਰਥੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੋ; ਅਠ ਕਾਠ ਦੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਤੇ, ਨੌਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੋ।

ਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੀਦਂ ਦਧ੍ਯੁਦਂ ਘृਤਸਾਗਰਂ। ਇਕ੍ਸ਼ੁਕਾਦਮ੍ਬਰੀਸ੍ਵਾਦੁਮਸ੍ਤੂਦਾਨष੍ਟਸਾਗਰਾਨ੍

ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ, ਖਾਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੁੱਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਦਹਿ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਘੀ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਮਿੱਠੀ ਮਦਰਾ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਸ਼ਹਿਦ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਅਠ ਸਮੁੰਦਰ ਰੱਖੋ।

ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਦ੍ ਯਥਾਸਙ੍‌ਖ੍ਯਮष੍ਟੌ ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਾਨਥ। ਏਕਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੀਕਣ੍ਠਨ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਤੀਯਕਂ

ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਠ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਟਿਕਾਓ; ਫਿਰ ਇਕ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਰੂਦਰ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ।

ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤ੍ਤਮੇਕਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮੇਕਨੇਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵੋਤ੍ਤਮਂ। ਸਪ੍ਤਮਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਨਾਮਾਨਮਨਨ੍ਤਂ ਰੁਦ੍ਰਮष੍ਟਮਂ

ਸੱਤਵਾਂ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ, ਇਕ ਰੁਦਰ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ; ਸੱਤਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖਮ ਨਾਂ 'ਅਨੰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਠਵਾਂ ਰੂਪ ਰੁਦਰ ਹੈ।

ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਞ੍ਚ ਸ਼ਿਂਵਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਯਾਗਾਲਯਾਨ੍ ਦਿਗੀਸ਼ਸ੍ਯ ਰਚਿਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮਣ੍ਡਪੇ

ਮੱਧ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿੰਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਯਾਗ ਅਲਾਏ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਸਨਾਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਕਰਦ੍ਵਯਾਯਾਮਾਂ ਵੇਦੀਮष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਂ। ਸ਼੍ਰੀਪਰ੍ਣਾਦ੍ਯਾਸਨੇ ਤਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਮਾਨਸਂ

ਕਰ ਦੇ ਦੋ ਵਿਅਪਾਰ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਅਠ ਉਂਗਲ ਉੱਚਾ ਵੇਦੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ, ਸ਼੍ਰੀਪਰਣ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਅਨੰਤ ਮਨ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਾਸ੍ਯਂ ਸਕਲੀਕृਤ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍। ਕਾਞ੍ਚਿਕੌਦਨਮृਦ੍‌ਭਸ੍ਮਦੂਰ੍ਵਾਗੋਮਯਗੋਲਕੈਃ

ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਕਾਂਚੀ, ਚੌਲ, ਮਿੱਟੀ, ਭਸਮ, ਦੁਰਵਾ ਘਾਸ ਅਤੇ ਗੋਮੈ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਦਧਿਤੋਯੈਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਞ੍ਛਨਂ ਤਤਃ। ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦਾਨੁਕ੍ਰਮੇਣਾਥ ਹृਦਾ ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਸ਼ਮ੍ਬਰੈ

ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਚੌਲ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪਿਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਚੌਲ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਨਾ।

ਕਲਸੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਛਿष੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਾਧਾਰਣਯਾਨ੍ਵਿਤਂ। ਪਰਿਧਾਪ੍ਯ ਸਿਨੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਸ਼ਿਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ

ਕਲਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਨੂੰ ਸਵਧਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬਿਠਾਉਣਾ।

ਪੂਰ੍ਵ੍ਵੋਦਿਤਾਸਨੇ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਪੂਰ੍ਵਵਦਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍। ਉष੍ਣੀषਂ ਯੋਗਪਟ੍ਟਞ੍ਚ ਮੁਕੁਟਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਰੀਂ ਘਟੀਂ

ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਮੁੜ ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਗ, ਯੋਗ ਪੱਟਾ, ਮਕੁਟ, ਛੁਰੀ ਅਤੇ ਘੜਾ ਦੇ ਕੇ।

ਅਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਂ ਪੁਸ੍ਤਕਾਦਿ ਸ਼ਿਵਿਕਾਦ੍ਯਧਿਕਾਰਕਂ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਦ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾऽਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਤ੍ਵਯਾ

ਅਕਸ਼ਮਾਲਾ, ਪੁਸਤਕ ਆਦਿ, ਸ਼ਿਵਿਕਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਕੇ, ਦীক্ষਾ, ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ।

ਸੁਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਮਾਜ੍ਞਾਂ ਸਂਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦਿਤਿ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ

ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਕਮ ਸੁਣਾਉਣਾ: 'ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਨਾ।'

ਵਿਘ੍ਨਜ੍ਵਾਲਾਪਨੋਦਾਰ੍ਥਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਪਨਾਂ ਯਥਾ। ਅਭਿषੇਕਾਰ੍ਥਮਾਦਿष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਹਂ ਗੁਰੁਮੁਰ੍ਤ੍ਤਿਨਾ

ਵਿਘਨਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਜਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਰਜ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: 'ਗੁਰੂ ਰੂਪ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।'

ਸਂਹਿਤਾਪਾਰਗਃ ਸੋऽਯਮਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਸ਼ਿਵ। ਤृਪ੍ਤਯੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਚਕ੍ਰਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਹੁਤੀਰ੍ਯਜੇਤ੍

'ਜੋ ਸੰਹਿਤਾ ਦਾ ਪਾਰ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਿਵ, ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਇਆ; ਮੰਤ੍ਰ ਚੱਕਰ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ, ਪੰਜ ਪੰਜ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ।'

ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਤਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਨਿਜਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ। ਸ਼ਿष੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਪਾਣਿਸ੍ਥਾ ਅਹ੍ਗੁਲष੍ਠਾਦ੍ਯਙ੍ਗੁਲੀਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਫਿਰ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬਿਠਾਉਣਾ; ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਣੀਆਂ।