ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼ਿਰਸਾ ਪਾਸ਼ਸ਼ੈਥਿਲ੍ਯੇ ਨਿष੍ਕृਤ੍ਯੈਵਂ ਸ਼ਤਂ ਜਪੇਤ੍। ਏਵਂ ਪਾਸ਼ਵਿਯੋਗੇऽਪਿ ਤਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਮਜਪ੍ਤਯਾ

ਸਿਰ ਨਾਲ, ਫਾਂਸ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟਾ ਕੇ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰ। ਇਉਂ ਹੀ, ਫਾਂਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਲਈ, ਫਿਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਪ ਕਰ।

ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਦਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਤ੍ਤਂਰ੍ਯ੍ਯਾ ਕਲਾਬੀਜਵਤਾ ਯਥਾ। ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਕਲਾਪਾਸ਼ਾਯ ਹਃ ਫਟ੍। ਵਿਸृਜ੍ਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤੁਲੀਕृਤ੍ਯ ਪਾਸ਼ਮਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍

ਹਥਿਆਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਾਸ਼ ਨੂੰ ਕੱਟੋ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਕਲਾ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਓṃ ਹ੍ਰੀṃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਲਾ ਪਾਸ਼ਾ ਹਹ ਫਟ' — ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਸ਼ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਗੋਲ ਕਰ ਦਿਓ।

ਘृਤਪੂਰ੍ਣੇ ਸ੍ਰੁਵੇ ਦਤ੍ਵਾ ਕਲਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਹੋਮਯੇਤ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ ਪਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਰਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ

ਘੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸ੍ਰੂਵ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਚੰਦ ਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੋ। ਹਥਿਆਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਾਸ਼ ਦੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪੰਜ ਵਾਰ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।

ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਨਿषੇਧਾਰ੍ਥਂ ਦਦ੍ਯਾਦष੍ਟਾਹੁਤੀਸ੍ਤਤਃ। ਓਂ ਹਃ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਹ੍ਰੂਂ ਫਟ੍। ਹृਦਾਵਾਹ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਨਤਰ੍ਪਣੇ

ਕੁੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਅੱਠ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿਓ: 'ਓṃ ਹਹ ਅਸ੍ਤਰਾਯਾ ਹ੍ਰੂṃ ਫਟ'। ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸੱਦ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਕਰੋ।

ਪੂਰ੍ਵ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਧਿਕਾਰਸਮਰ੍ਪਣਂ। ਓਂ ਹਾਂ ਰਸਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਗृਹਾਣ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਨਿਃਸ਼ੇषਦਗ੍ਧਪਾਸ਼ਸ੍ਯ ਪਸ਼ੋਰਸ੍ਯ ਹਰੇ ਤ੍ਵਯਾ

ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ: 'ਓṃ ਹਾਂ ਰਸ ਸ਼ੁਲਕ ਗ੍ਰਹਾਣਾ ਸ੍ਵਾਹਾ'। ਹੇ ਹਰੀ, ਜਿਸ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਪਾਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਾ ਰਹੇ।

ਨ ਸ੍ਥੇਯਂ ਬਨ੍ਧਕਤ੍ਵੇਨ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਾਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦਿਤਿ। ਤਤੋ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਯੋਜ੍ਯ ਚ

ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਨਾ ਰਹੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣਾਓ। ਫਿਰ, ਛੱਡ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੋ।

ਬਾਹੁਮੁਕ੍ਤਾਰ੍ਦ੍ਧਦृਸ਼੍ਯੇਨ ਚਨ੍ਦ੍ਰਬਿਮ੍ਬੇਨ ਸਨ੍ਨਿਭਂ। ਸਂਹਾਰਮੁਦ੍ਰਯਾ ਸ੍ਵਸ੍ਥਂ ਵਿਧਾਯੋਦ੍ਭਵਮੁਦ੍ਰਯਾ

ਬਾਂਹ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਅੱਧਾ ਦਿਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਚੰਦ ਦੇ ਚਕਰ ਵਾਂਗ, ਸੰਹਾਰ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਕੇ, ਉਭਰਨ ਦੀ ਮুদ্রਾ ਧਾਰਨ ਕਰੋ।

ਸੂਤ੍ਰੇ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤੋਯਬਿਨ੍ਦੁਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ। ਵਿਸृਜ੍ਯ ਪਿਤਰੌ ਵਹ੍ਨੇਃ ਪੂਜਿਤੌ ਕੁਸੁਮਾਦਿਭਿਃ

ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੂੰਦ ਰੱਖੋ। ਛੱਡ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜੋ।

ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਸਨ੍ਧਾਨਮਥ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨਕਲਯਾ ਸਹ। ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਰ੍ਣਯ ਤਦ੍ਯਥਾ

ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ 'ਵਿਦਿਆ' ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਪੁਰਾਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਕਰੋ। ਇਹ ਕਰ ਕੇ, ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਵਰਨਨ ਕਰੋ।

ਓਂ ਹੋਂ ਕ੍ਸ਼ੀਮਿਤਿ ਸਨ੍ਧਾਨਂ। ਰਾਗਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਨਿਯਤਿਃ ਕਲਯਾ ਸਹ। ਕਾਲੋ ਮਾਯਾ ਤਥਾऽਵਿਦ੍ਯਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਮਿਤਿ ਸਪ੍ਤਕਂ

'ਓṃ ਹੋṃ ਕ੍ਸ਼ੀ' ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਹੈ। ਰਾਗ, ਸ਼ੁੱਧ ਵਿਦਿਆ, ਅਤੇ ਨਿਯਤੀ ਕਲਾ ਸਮੇਤ, ਕਾਲ, ਮਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਵਿਦਿਆ — ਇਹ ਸੱਤ ਤੱਤ ਹਨ।

ਰਲਵਾਃ ਸ਼षਸਾਃ ਵਰ੍ਣਾਃ षਡ੍ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ। ਪਦਾਨਿ ਪ੍ਰਣਵਾਦੀਨਿ ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਸਙ੍‌ਖ੍ਯਯਾ

ਰ, ਲ, ਵ, ਸ਼, ਷, ਅਤੇ ਸ — ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਛੇ ਅੱਖਰ ਹਨ। ਪ੍ਰਣਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਦ ਇਕਵੀਹ ਹਨ।

ਓਂ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਭਵੇ ਹਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਈਸ਼ਾਨਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਯ ਤਤ੍‌ਪੁਰੁषਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਅਘੋਰਹृਦਯਾਯ ਵਾਮਦੇਵਗੁਹ੍ਯਾਯ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਮੂਰ੍ਤ੍ਤਯੇ ਓਂ ਨਮੋ ਨਮੋ ਗੁਹ੍ਯਾਤਿਗੁਹ੍ਯਾਯ ਗੋਪ੍ਤ੍ਰੇ ਅਨਿਧਨਾਯ ਸਰ੍ਵਾਧਿਪਾਯ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਾਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਭਾਵੇਨ ਓਂ ਵ੍ਯੋਮ। ਓਂ ਰੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਭੁਵਨਾਨਾਞ੍ਚ ਸ੍ਵਰੂਪਮਥ ਕਥ੍ਯਤੇ। ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਾਮਦੇਵਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਭਵੋਦ੍ਭਵਃ

'ਓṃ ਨਮਹ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸਰਵ ਪ੍ਰਭਵੇ, ਹੰ ਸ਼ਿਵਾਯ, ਈਸ਼ਾਨ ਮੂੜ੍ਹਾ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਵਕਤ੍ਰਾ, ਅਘੋਰਾ ਹਿਰਦੇ, ਵਾਮਦੇਵ ਗੁਪਤ, ਸਦਯੋਜਾਤ ਮੂਰਤੀ; ਓṃ ਨਮੋ ਨਮੋ ਗੁਪਤ ਤੋਂ ਵੀ ਗੁਪਤ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਬਿਨਾਸੀ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋਤੀ ਰੂਪ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਭਾਵ ਨਾਲ: ਓṃ ਆਕਾਸ਼। ਓṃ ਹੁਣ ਰੂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਵਾਮਦੇਵ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਰਵਭਵ ਉਦਭਵ।'

ਵਜ੍ਰਦੇਹਃ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਦ੍ਧਾਤਾ ਕ੍ਰਮਵਿਕ੍ਰਮਸੁਪ੍ਰਭਾਃ। ਵਟੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਨਾਮਾ ਚ ਪਰਮਾਕ੍ਸ਼ਰਸਞ੍‌ਜ੍ਞਕਃ

ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਸਰੀਰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ; ਵਟੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਅੱਖਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਸਸ਼ਿਵੋ ਬਭ੍ਰੁਰਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰੇਵ ਚ। ਅਦृष੍ਟਰੂਪਨਾਮਾਨੌ ਤਥਾऽਨ੍ਯੋ ਰੂਪਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ

ਸ਼ਿਵ, ਸਸ਼ਿਵ, ਬਭਰੂ, ਅਕਸ਼ਯ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ; ਦੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ।

ਮਨੋਨ੍ਮਨੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ੍ਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਡ੍ਗਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਂ। ਕਲ੍ਯਾਣ ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਸਙ੍ਖ੍ਯਯਾ

ਮਨੋਨਮਨਾ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਚਿਤ੍ਰੰਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਲਿਆਣ — ਇਹ ਪਚਵੀਹ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਘੋਰਾਮਰੌ ਵੀਜੇ ਨਾਡ੍ਯੌ ਦ੍ਵੇ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਯਥਾ। ਪੂषਾ ਚ ਹਸ੍ਤਿਜਿਹ੍ਵਾ ਚ ਵ੍ਯਾਨਨਾਗੌ ਪ੍ਰਭਞ੍ਜਨੌ

ਮੰਤਰ, ਘੋਰਾਮਰਉ, ਦੋ ਬੀਜ, ਅਤੇ ਦੋ ਨਾਡੀਆਂ: ਪੂਸ਼ਾ ਅਤੇ ਹਸਤੀਜਿਹਵਾ, ਵਿਆਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੰਜਨ।

ਵਿषਯੋ ਰੂਪਮੇਵੈਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇ ਪਾਦਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ। ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਰੂਪਞ੍ਚ ਤ੍ਰਯ ਏਤੇ ਗੁਣਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ

ਇੱਕ ਇੰਦ੍ਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾ ਕੇਵਲ ਰੂਪ ਹੈ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਅੱਖ। ਸ਼ਬਦ, ਸਪਰਸ਼, ਅਤੇ ਰੂਪ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣ ਹਨ।

ਅਵਸ੍ਥਾऽਤ੍ਰ ਸੁषੁਪ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੋ ਦੇਵਸ੍ਤੁ ਕਾਰਣਂ। ਵਿਦ੍ਯਾਮਧ੍ਯਗਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਾਵਯੇਦ੍ਭਵਨਾਦਿਕਂ

ਇੱਥੇ ਅਵਸਥਾ ਸੁਸ਼ੁਪਤੀ ਹੈ; ਰੂਦਰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ, ਭਵਨ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ, ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝੋ।

ਤਾਡਨਂ ਛੇਦਨਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਞ੍ਚਾਪਿ ਯੋਜਨਂ। ਆਕृष੍ਯ ਗ੍ਰਹਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਹृਤ੍‌ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਤਃ

ਉਥੇ, ਮਾਰਨਾ, ਕੱਟਣਾ, ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ, ਜੋੜਨਾ; ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਖਿੱਚ ਕੇ ਫੜੋ।

ਆਤ੍ਮਨ੍ਯਾਰੋਪ੍ਯ ਸਙਗृਹ੍ਯ ਕਲਾਂ ਕੁਣ੍ਡੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍। ਰੁਦ੍ਰਂ ਕਾਰਣਮਾਵਾਹ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਪ੍ਰਤਿ

ਆਪਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੂੰਡ ਵਿਚ ਰੱਖੋ; ਰੂਦਰ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।

ਪਿਤ੍ਰੋਰਾਵਾਹਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹृਦਯੇ ਤਾਡਯੇਚ੍ਛਿਸ਼ੁਂ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਦਾਤ੍ਮਨਿ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍

ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਦਿਲ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੋ; ਪਿਛਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾਓ।

ਆਕृष੍ਯਾਦਾਯ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾऽऽਤ੍ਮਨਿ ਯੋਜਯੇਤ੍। ਵਾਮਯਾ ਯੋਜਯੇਦ੍ ਯੋਨੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਨ੍ਤਤਃ

ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਜੋੜੋ; ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਲੈ ਕੇ, ਯੋਨੀ ਵਿਚ ਜੋੜੋ, ਦਵਾਦਸ਼ਾਂਤ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ।

ਕੁਰ੍ਵ੍ਵੀਤ ਦੇਹਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਜਨ੍ਮਾਧਿਕਾਰਮੇਵ ਚ। ਭੋਗਂ ਲਯਨ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੋਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਸ਼ੋਧਨਂ

ਸਰੀਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ, ਜਨਮ ਦਾ ਹੱਕ ਬਣਾਓ, ਸੁਖ, ਲੀਨ ਹੋਣਾ, ਨਾਡੀ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਅਤੇ ਤੱਤ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰੋ।

ਨਿਃ ਸ਼ੇषਮਲਕਰ੍ਮ੍ਮਾਦਿਪਾਸ਼ਬਨ੍ਧਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ। ਨਿष੍ਕृਤ੍ਯੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਯਜੇਤ ਸ਼ਤਮਾਹੁਤੀਃ

ਸਾਰੇ ਮਲ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸੌ ਹਵਨ ਕਰੋ।

ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਾਸ਼ਸ਼ੈਥਿਲ੍ਯਂ ਮਲਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਤਿਰੋਹਿਤਾਂ। ਛੇਦਨਂ ਮਰ੍ਦ੍ਦਨਂ ਤੇषਾਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤੁਲੀਕਰਣਂ ਤਥਾ

ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੰਧਨ ਢਿੱਲੇ ਕਰੋ, ਮਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰੋ, ਕੱਟੋ, ਕੁੱਟੋ ਅਤੇ ਗੋਲ ਕਰ ਦਿਓ।

ਦਾਹਂ ਤਦਕ੍ਸ਼ਰਾਭਾਵਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਥੋਦਿਤਂ। ਰੁਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾਵਾਹਨਂ ਪੂਜਾ ਰੂਪਗਨ੍ਧਸਮਰ੍ਪਣਂ

ਜਲਾਉਣਾ, ਉਹ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਫ਼ਰਜ ਹੈ; ਰੂਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਭੇਟ ਕਰੋ।

ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਰੂਪਗਨ੍ਧੌ ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਰੁਦ੍ਰ ਗृਹਾਣ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਸਂਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯ ਸ਼ਾਮ੍ਭਵੀਮਾਜ੍ਞਾਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਕਾਰਣਂ। ਵਿਧਾਯਾਤ੍ਮਨਿ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਪਾਸ਼ਸੂਤ੍ਰੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍

“ਓṃ ਹ੍ਰੀṃ, ਰੂਪ ਤੇ ਸੁਗੰਧ, ਦੱਖਣਾ—ਹੇ ਰੂਦਰ, ਸਵੀਕਾਰੋ! ਸਵਾਹਾ!” ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣਾਕੇ, ਰੂਦਰ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਛੱਡੋ, ਚੇਤਨਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾਓ ਅਤੇ ਪਾਸ਼-ਸੂਤਰ ਵਿਚ ਰੱਖੋ।

ਵਿਨ੍ਦੁਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸृਜੇਤ੍ ਪਿਤਰੌ ਤਤਃ। ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਮਸ੍ਤਵਿਧਿਪੂਰਣੀਂ

ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡੋ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਭੇਟ ਦਿਓ, ਸਾਰੇ ਵਿਧੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੋ।

ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਂ ਤਾਡਨਾਦਿਕਂ। ਸ੍ਵਵੀਜਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੋਧਿਤਾ

ਜੋ ਵਿਧੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਤਾੜਨ ਆਦਿ ਕਰੋ; ਖਾਸ ਬੀਜ-ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।