ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਵृषੋ ਵृषਧਰੋ ਵੀਰ੍ਯ੍ਯੋ ਗ੍ਰਸਨਃ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਃ। ਲੋਹਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਦਸ਼ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਫਣਿਸ੍ਥਿਤਾਃ

ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁਖ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੋਹਿਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਦਸ ਰੁਦ੍ਰ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਵਿਭੁਰ੍ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਵਨ੍ਦਿਤਃ। ਸਂਹਾਰਸ਼੍ਚ ਵਿਹਾਰਸ਼੍ਚ ਲਾਭੋ ਲਿਪ੍ਸੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ

ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ, ਵਿਭੂ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਤ੍ਰਿਣੈਤ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਸੰਹਾਰ, ਵਿਹਾਰ, ਲਾਭ, ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਹੈ।

ਅਤ੍ਤਾ ਕੁਹਕਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰੋ ਹਾਟਕ ਏਵ ਚ। ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਸ਼੍ਚੈਵ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਮਃ

ਉਹ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਇਆ, ਕਾਲ, ਅੱਗ, ਰੁਦ੍ਰ, ਹਾਟਕ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਸਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ।

ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾष੍ਟਾਵਿਮੇ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਕਟਾਹਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਏਤੇषਾਮੇਵ ਨਾਮਾਨਿ ਭੁਵਨਾਨਾਮਪਿ ਸ੍ਮਰੇਤ੍

ਇਹ ਅਠ ਰੁਦ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਸਮੇਤ, ਕਟਾਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ, ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਭਵੋਦ੍ਭਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਸੁਖਪ੍ਰਦਃ। ਸਰ੍ਵਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਕृਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਸ਼ਰਾਰ੍ਚ੍ਚਿਤਃ

ਉਹ ਭਵ, ਉਦਭਵ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਂਸ੍ਤੁਤ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਥਿਤ ਓਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ ਓਂ ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤਕ ਓਂ ਪਤਙ੍ਗ ਓਂ ਸ਼ਬ੍ਦ ਓਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ ਓਂ ਸ਼ਿਵ ਸਰ੍ਵ ਸਰ੍ਵ੍ਵਦ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਕਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਕਰ ਓਂ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਓਂ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿ ਪਾਦਾਨਿ ਵ੍ਯੋਮਵ੍ਯਾਪਿ ਮਨੋ ਗੁਹ। ਸਦ੍ਯੋਹृਦਸ੍ਤ੍ਰਨੇਤ੍ਰਾਣਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾष੍ਟਕੋ ਮਤਃ

ਬੀਜਾਕਾਰੋ ਮਕਾਰਸ਼੍ਚ ਨਾਡ੍ਯਾਵਿਡਾਪਿਙ੍ਗਲਾਹ੍ਵਯੇ। ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨਾਵੁਭੌ ਵਾਯੂ ਘ੍ਰਾਣੋਪਸ੍ਥੌ ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇ

ਬੀਜ ਦਾ ਰੂਪ 'ਮ' ਅੱਖਰ ਹੈ, ਨਾਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇਡਾ ਤੇ ਪਿੰਗਲਾ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅਪਾਨ ਦੋਵੇਂ ਵਾਯੂ ਹਨ, ਤੇ ਘਰਾਣ ਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ।

ਗਨ੍ਧਸ੍ਤੁ ਵਿषਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਗਨ੍ਧਾਦਿਗੁਣਪਞ੍ਚਕੇ। ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਪੀਤਂ ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਕਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਕਂ

ਸੁਗੰਧੀ ਪੰਜ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੁਗੰਧ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਤੱਤ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਚੌਰਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉੱਤੇ ਵਜਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਯੋਜਨਾਨਾਨ੍ਤੁ ਕੋਟਿਰਸ੍ਯ ਸ਼ਤਾਹਤਾ। ਅਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਗਤਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਯੋਨਯੋऽਪਿ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼

ਇਸ ਦਾ ਫੈਲਾਅ ਸੌ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੌਦਾਂ ਜਣਮ ਸਥਾਨ ਸਮਝਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਥਮਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਮਨ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਯੋਨਯਃ। ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਪਸ਼ਵਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਧਾ ਤੁ ਸਰੀਸृਪਾਃ

ਪਹਿਲਾ ਜਣਮ ਸਥਾਨ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੂ ਆਦਿ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜਣਮ: ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ, ਚੌਪਾਇਆ ਅਤੇ ਸਰਪ ਹਨ।

ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯੋਨਿਃ षष੍ਠੀ ਅਮਾਨੁषੀ। ਪੈਸ਼ਾਚਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵਂ ਚੈਨ੍ਦ੍ਰਮੇਵ ਚ

ਪੰਜਵਾਂ ਸਾਰੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਹੈ। ਛੇਵਾਂ ਜਣਮ ਸਥਾਨ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ: ਪਿਸ਼ਾਚ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਹੈ।

ਸੌਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮष੍ਟਮਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ। ਅष੍ਟਾਨਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਨ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਧਿਕਾਰਾਸ੍ਪਦਂ ਮਤਂ

ਅੱਠਵਾਂ ਸੁਮਧੁਰ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਜਣਮ ਸਥਾਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਠ ਧਰਤੀ ਦੇ ਤੱਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਲਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕृਤੌ ਬੁਦ੍ਧੌ ਭੋਗੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਕਾਰਣਂ। ਤਤੋ ਜਾਗ੍ਰਦਵਸ੍ਥਾਨੈਃ ਸਮਸ੍ਤੈਰ੍ਭੁਵਨਾਦਿਭਿਃ

ਲੀਨਤਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਭੋਗ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹਨ। ਫਿਰ, ਜਾਗਰਤ ਅਵਸਥਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਦਿਕ ਰਾਹੀਂ।

ਭਾਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾऽਨੁਕੂਲੇਨ ਵਿਧਿਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯੇਦਿਤਿ। ਆਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤੋ ਦੇਵੀਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਹृਦਾ

ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਦੱਸ। ਫਿਰ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੇਵੀ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ।

ਇਚ੍ਛਾਜ੍ਞਾਨਕ੍ਰਿਯਾਰੂਪਾਂ षਡ੍ਵਿਧਾਂ ਹ੍ਯੇਕਕਾਰਣਂ। ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣਾਮੁਨਾ ਤਤਃ

ਉਹ ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ: ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਕਰਮ, ਇਹ ਸਭ ਇਕ ਹੀ ਕਾਰਨ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ।

ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਵਿਨਿਃਸ਼ੇषਯੋਨਿਵਿਕ੍ਸ਼ੋਭਕਾਰਣਂ। ਹृਤ੍ਸਮ੍ਪੁਟਾਰ੍ਥਬੀਜਾਦਿਹੂਂ ਫਡਨ੍ਤਸ਼ਰਾਣੁਨਾ

ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਸਾਰੇ ਜਣਮ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਪ ਅਤੇ ਇਥੇ ਦੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਹੂੰ ਫਟ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਕਰੋ।

ਤਾਡਯੇਦ੍ਧृਦਯੇ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਤ੍ਸ ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍। ਤਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਹृਦਿ ਵਹ੍ਨਿਕਣੋਪਮਂ

ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਝਟਕਾ ਮਾਰੋ; ਜੋ ਵਿਧੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚੇਲੇ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਥਂ ਯੁਤਂ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਯਾ ਵਿਭਜੇਦ੍ਯਥਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਹੂਂ ਹਃ ਹੂਂ ਫਟ੍। ਓਂ ਹਂ ਸ੍ਵਾਹੇਤ੍ਯੇਨੇਨਾਥ ਪੂਰਕੇਣਾਙ੍ਕੁਸ਼ਮੁਦ੍ਰਯਾ

ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਵੱਡੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਵੰਡੋ: 'ਓਂ ਹਾਂ ਹੂੰ ਹ: ਹੂੰ ਫਟ; ਓਂ ਹੰ ਸਵਾਹਾ,' ਫਿਰ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ।

ਤਦਾਕृष੍ਯ ਸ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽऽਤ੍ਮਨਿ ਯੋਜਯੇਤ੍। ਓਂ ਹਾਂ ਹ੍ਰੂਂ ਹਾਮ੍ ਆਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ। ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਵਿਭਾਵ੍ਯ ਸਂਯੋਗਂ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਰੇਚਕੇਨ ਤਤ੍

ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਜੋੜੋ: 'ਓਂ ਹਾਂ ਹ੍ਰੂੰ ਹਾਂ, ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮ:' ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਰੇਚਕ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਕਾਰਣਤ੍ਯਾਗਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਪਦਂ। ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਰ੍ਥਮਾਦਾਯ ਯੁਗਪਤ੍ ਸਰ੍ਵਯੋਨਿषੁ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰਤਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਓ; ਗਰਭਧਾਨ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਜਣਮ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਲਓ।

ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਯੋਨੌ ਵਾਮਯੋਦ੍ਭਵਮੁਦ੍ਰਯਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਹਾਂ ਹਾਂ ਆਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ । ਪੂਜਯੇਦਪ੍ਯਨੇਨੈਵ ਤਰ੍ਪਯੇਦਪਿ ਪਞ੍ਚਧਾ

ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਜਣਮ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ ਸੁੱਟੋ: 'ਓਂ ਹਾਂ ਹਾਂ ਹਾਂ, ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮ:' ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ।

ਅਨ੍ਯਯੋਨਿषੁ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਸੁ ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਹृਦਾ ਚਰੇਤ੍। ਨਾਤ੍ਰ ਪੁਂਸਵਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਦਿਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯਾਪਿ ਸਮ੍ਭਵਾਤ੍

ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜਣਮ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਦੇਹ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੋ। ਇੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਔਰਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸੀਮਨ੍ਤੋਨ੍ਨਯਨਂ ਵਾਪਿ ਦੈਵਾਨ੍ਯਙ੍ਗਾਨਿ ਦੇਹਵਤ੍। ਸ਼ਿਰਸਾ ਜਨ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵੀਤ ਜੁਗੁਪ੍ਸਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਦੇਹਿਨਾਂ

ਜਾਂ ਸੀਮੰਤੁਨਨਯਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦਿਵਯ ਅੰਗ, ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਲਈ, ਕਰੋ। ਜਨਮ ਸਿਰ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹੋਏ।

ਤਥੈਵ ਭਾਵਯੇਦੇषਾਮਧਿਕਾਰਂ ਸ਼ਿਵਾਣੁਨਾ ਭੋਗਂ ਕਵਚਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿषਯਾਤ੍ਮਨਾ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ 'ਸ਼ਿਵ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰੋ; ਭੋਗ ਨੂੰ ਕਵਚ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।

ਮੋਹਰੂਪਮਭੇਦਞ੍ਚ ਲਯਸਞ੍ਜ੍ਞਂ ਵਿਭਾਵਯੇਤ੍। ਸ਼ਿਵੇਨ ਸ੍ਰੋਤਸਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਹृਦਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਸ਼ੋਧਨਂ

ਮੋਹ ਦੇ ਰੂਪ, ਉਸ ਦੀ ਅਪਹੇਚਾਨੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਲੈਅ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਾਹੀਂ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚ ਪਞ੍ਚਾਹੁਤੀਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਦਿषੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਮਾਯਯਾ ਮਲਕਰ੍ਮਾਦਿਪਾਸ਼ਬਨ੍ਧਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ

ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਰਭਧਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਪੰਜ ਪੰਜ ਆਹੁਤੀਆਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਏ ਮਲ, ਕਰਮ ਆਦਿ ਦੇ ਬੰਧਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।

ਨਿष੍ਕृਤ੍ਯੈਵ ਹृਦਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਯਜੇਤ ਸ਼ਤਮਾਹੁਤੀਃ। ਮਲਸ਼ਕ੍ਤਿਨਿਰੋਧੇਨ ਪਾਸ਼ਾਨਾਞ੍ਚ ਵਿਯੋਜਨਂ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਲ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਸੋ ਆਦਮੀ ਸੌ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ। ਮਲ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਾਯੁਧਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਹੁਤੀਰ੍ਯਜੇਤ੍। ਮਾਯਾਦ੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤਵਾਰਾਸ੍ਤ੍ਰਜਪ੍ਤਯਾ

‘ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲੇ ਅਸਤਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਪੰਜ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਾਇਆ ਆਦਿ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬੰਧਨ ਲਈ, ਅਸਤਰ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।