ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਸਿष੍ਠਾਦੀਨ੍ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾਞ੍ਚੈਵ ਕੇਕਯੀਮ੍ । ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਰਾਜ੍ਯੋऽਥ ਦ੍ਵਿਜਾਦੀਨ੍ ਸੋऽਭ੍ਯਪੂਜਯਤ੍

ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ, ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਕੇਕਈ ਤੇ ਸੁਮੀਤਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਮ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਸ਼੍ਵਮੇਧੈਰਥਾਯਜਤ੍। ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਨਿ ਸ ਦਦੌ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਸ ਪ੍ਰਜਾਃ

ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।

ਪੁਤ੍ਰਵਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਕਾਮਾਦੀਨ੍ ਦੁष੍ਟਨਿਗ੍ਰਹਣੇ ਰਤਃ। ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮ੍ਮਪਰੋ ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਯਾ ਚ ਮੇਦਿਨੀ

ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਧਰਮ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਲੋਕ ਸਭ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਫਲ-ਫੁੱਲ ਹੋਏ।

ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਂ ਰਾਘਵਂ ਜਗ੍ਮੁਰਗਸ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਪੂਜਿਤਾਃ। ਧਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਜਯੀ ਯਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਦ੍ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਃ

ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਗਸਤ ਆਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨੇ ਗਏ, ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਾਘਵ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਤੂੰ ਧੰਨ ਤੇ ਜਿੱਤੂ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰਜਿੱਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋਭੂਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ੍ਤਸ੍ਯਨੈਕषੀ। ਪੁष੍ਪੋਤ੍ਕਟਾਭੂਤ੍ ਪ੍ਰਥਮਾ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋਭੂਦ੍ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਲਸਤ ਨੇ ਨੈਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਪੁਸ਼ਪੋਟਕਾ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਨੈਕष੍ਯਾਂ ਰਾਵਣੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਬਾਹੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼ਾਨਨਃ। ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤੇਨ ਵਰੇਣ ਜਿਤਦੈਵਤਃ

ਨੈਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਹੀ ਰਾਵਣ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੀਹ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਦਸ ਸਿਰ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ ਸਨਿਦ੍ਰੋऽਭੂਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਿष੍ਠੋऽਭੂਦ੍ਧਿਭੀषਣਃ। ਸ੍ਵਸਾ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਤੇषਾਂ ਰਾਵਣਾਨ੍ਮੇਘਨਾਦਕਃ

ਕੁੰਭਕਰਨ ਸਦਾ ਸੁੱਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਸ਼ੂਰਨਖਾ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਘਨਾਦ ਸੀ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜਿਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਚ੍ਚਾਭੂਦ੍ਰਾਵਣਾਦਧਿਕੋ ਬਲੀ। ਹਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਲਕ੍ਸ਼ਮਣੇਨ ਦੇਵਾਦੇਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਿਚ੍ਛਤਾ

ਇੰਦਰਜਿੱਤ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਬਲਵਾਨ ਸੀ। ਪਰ, ਤੂੰ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਗਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਨਮਸ੍ਕृਤਾਃ। ਦੇਵਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਰਾਮੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਲਵਣਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਗਸਤ ਆਦਿ ਸਨਮਾਨਤ ਵਿਦਵਾਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਵਣ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ।

ਅਭੂਤ੍ ਪੂਰ੍ਮ੍ਮਥੁਰਾ ਕਾਚਿਦ੍ ਰਾਮੋਕ੍ਤੋ ਭਰਤੋऽਵਧੀਤ੍। ਕੋਟਿਤ੍ਰਯਞ੍ਚ ਸ਼ੈਲੂषਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ

ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਥੁਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਰਤ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਨਾਟਕੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਗਿਣਤੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।

ਸ਼ੈਲੂषਂ ਦੁਪ੍ਟਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਸਿਨ੍ਧੁਤੀਰਨਿਵਾਸਿਨਮ੍। ਤਕ੍ਸ਼ਞ੍ਚ ਪੁष੍ਕਰਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾਥ ਦੇਸ਼ਯੋਃ

ਉਹ ਨਾਟਕੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਗੰਧਰਵ ਸੀ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤ ਤਕਸ਼ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਗਿਆ।

ਭਰਤੋਗਾਤ੍ਸਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਰਾਘਵਂ ਪੂਜਯਨ੍ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਰਾਮੋ ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯਾਜੌ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨ੍ ਸਮ੍ਪਾਲ੍ਯ ਮਾਨਵਃ

ਭਰਤ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਸਮੇਤ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ ਚਲ ਪਿਆ; ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।

ਪੁਤ੍ਰੌ ਕੁਸ਼ਲ੍ਵੌ ਜਾਤੌ ਵਾਲ੍ਮੀਕੇਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਰੌ। ਲੋਕਾਪਵਾਦਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਯਾਂ ਜ੍ਞਾਤੌ ਸੁਚਰਿਤਸ਼੍ਰਵਾਤ੍

ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਲਵ, ਵਾਲਮੀਕਿ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਰਤੂਤ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਚੱਲੀ।

ਰਾਜ੍ਯੇਭਿषਿਚ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਮਸ੍ਮੀਤਿ ਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਃ। ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਤਾਨਿ ਚ

ਪੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਸੋਚਦਾ 'ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਹਾਂ'; ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਹਰਿਵਂਸ਼ਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਵਿष੍ਣੁਨਾਭ੍ਯਮ੍ਬੁਜਾਦਜਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਤ੍ਰਿਸ੍ਤਤਃ ਸੋਮਃ ਸੋਮਾਜ੍ਜਾਤਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ

ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਰੀ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕਮਲ-ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਅਤ੍ਰਿ, ਫਿਰ ਸੋਮਾ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਪੁਰੂਰਵਾ ਜਨਮਿਆ।

ਤਸ੍ਮਾਦਾਯੁਰਭੂਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਹੁषੋऽਤੋ ਯਯਾਤਿਕਃ। ਯਦੁਞ੍ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਨ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਯਾਨੀ ਵ੍ਯਜਾਯਤ

ਉਸ ਤੋਂ ਆਯੁ, ਫਿਰ ਨਹੁਸ਼, ਤੇ ਫਿਰ ਯਯਾਤਿ ਆਇਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੁ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਜਨਮੀ।

ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਞ੍ਚਾਨੁਞ੍ਚ ਪੂਰੁਞ੍ਚ ਸ਼ਰ੍ਮ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ। ਯਦੋਃ ਕੁਲੇ ਯਾਦਵਾਸ਼੍ਚ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤਦੁਤ੍ਤਮਃ

ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਪੂਰੁ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ; ਯਦੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਾਦਵ ਆਏ, ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।

ਭੂਵੋ ਭਾਰਾਵਤਾਰਾਰ੍ਥਂ ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਵਸੁਦੇਵਤਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ षਡ੍‌ਗਰ੍ਭਾ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਯਾ

ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਛੇ ਪੁੱਤ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਸਨ, ਜੋਗਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ।

ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਯਾ ਨੀਤਾ ਦੇਵਕੀਜਠਰਂ ਪੁਰਾ । ਅਭੂਚ੍ਚ ਸਪ੍ਤਮੋ ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਜਠਰਾਦ੍ ਬਲਃ

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ; ਤੇ ਸਤਵਾਂ ਗਰਭ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ, ਬਲਰਾਮ ਬਣਿਆ।

ਸਙ੍‌ਕ੍ਰਾਮਿਤੋऽਭੂਦ੍ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਂ ਰੌਹਿਣੇਯਸ੍ਤਤੋ ਇਰਿਃ । ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਞ੍ਚ ਨਭਸਿ ਅਰ੍ਦ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ

ਉਹ ਰੋਹਿਨੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਟਰਾਂਸਫਰ ਹੋ ਕੇ, ਰੌਹਿਨੇਯਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਅੰਧੇਰੇ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ।

ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਵਸੁਦੇਵੇਨ ਸ੍ਤੁਤੋ ਬਾਲੋ ਦ੍ਵਿਬਾਹੁਕਃ । ਵਸੁਦੇਵਃ ਕਂਸਭਯਾਦ੍ਯਸੋਦਾਸ਼ਯਨੇऽਨਯਤ੍

ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਂਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪਲੰਗ ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ।

ਯਸ਼ੋਦਾਵਾਲਿਕਾਂ ਗृਹ੍ਯ ਦੇਵਕੀਸ਼ਯਨੇऽਨਯਤ੍ । ਕਂਸੋ ਬਾਲਧ੍ਵਨਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਞ੍ਚਿਕ੍ਸ਼ਏਪ ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ

ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪਲੰਗ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ; ਕਂਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਥਰ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।

ਵਾਰੀਤੋਪਿ ਸ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਗਰ੍ਭੋष੍ਟਮੋ ਮਮ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਸ਼ਰੀਣੀਂ ਵਾਚਂ ਮਤ੍ਤੋ ਗਰ੍ਭਾਸ੍ਤੁ ਮਾਰਿਤਾਃ

ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ, ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਗਰਭ, ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਮੇਰੀ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਂਸ ਨੇ ਗਰਭਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸਮਰ੍ਪਿਤਾਸ੍ਤੁ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਵਿਵਾਹਸਮਯੇਰਿਤਾਃ। ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਬਾਲਿਕਾ ਕਂਸਮਾਕਸ਼ਸ੍ਥਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍

ਜੋ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਪਰ ਜਦ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਸੁੱਟਿਆ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਕਂਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।

ਕਿਂ ਮਯਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਯਾ ਕਂਸ ਜਾਤੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਧਿष੍ਯਤਿ। ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਭੂਤੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭੂਭਾਰਹਰਣਾਯ ਸਃ

ਕਂਸ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਕੀ ਕਰਦਾ? ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਵਸਵ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਆਇਆ ਹੈ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਚ ਸੁਮ੍ਭਾਦੀਨ੍ ਹਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਚ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ। ਆਰ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਵੇਦਗਰ੍ਭਾ ਅਮ੍ਬਿਕਾ ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਪਿ

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਸੁੰਭ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ; ਉਹ ਆਰਿਆ, ਦੁਰਗਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੇ ਭਦਰਕਾਲੀ ਵੀ ਹੈ।

ਭਦ੍ਰਾ ਕ੍ਸ਼ੋਮ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰੀ ਨੈਕਬਾਹੁਰ੍ਨਮਾਮਿ ਤਾਮ੍। ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਉਹ ਭਦਰਾ, ਖਸ਼ੋਮਿਆ, ਖਸ਼ੇਮਕਰੀ, ਕਈ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਕਂਸੋਪਿ ਪੂਤਨਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੈषਯਦ੍ ਬਾਲਨਾਸ਼ਨੇ। ਯਸ਼ੋਦਾਪਤਿਨਨ੍ਦਾਯ ਵਸੁਦੇਵੇਨ ਚਾਰ੍ਪਿਤੌ

ਕੰਸ ਨੇ ਪੂਤਨਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਨੰਦ, ਵਸੁਦੇਵ ਵਲੋਂ ਸੌਂਪੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਚ ਸਂਸਾਦੇਰ੍ਭੀਤੇਨੈਵ ਹਿ ਗੋਕੁਲੇ। ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਚੇਰਤੁਸ੍ਤੌ ਗੋਭਿਰ੍ਗੋਪਾਲਕੈਃ ਸਹ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਗੋਪਾਂ ਨਾਲ ਰਹੇ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ।