ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਪੁਸ੍ਤਕੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਪ੍ਰਮਾਣਂ ਪਵਿਤ੍ਰਕਂ ।। ਓਂ ਹਾਂ ਭੂਃ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਸ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਭੁਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਹੋਮਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਵਾऽऽਹੁਤਿਚਤੁष੍ਟਯਂ
ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪ ਸਮੇਤ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਓਮ ਹਾਂ ਭੂਹ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਭੁਵਹ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਸਵਹ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਭੂਰਭੁਵਹ ਸਵਹ ਸਵਾਹਾ; ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਓਂ ਹਾਂ ਅਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਸੋਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਅਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਗੁਰੁਂ ਸ਼ਿਵਮਿਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਾਦਿਵਿਸ੍ਤਰੈਃ। ਸਮਗ੍ਨਂ ਸਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਣ੍ਡਾਦਿ ਵਾਰ੍षਿਕਂ ।। ਯਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਗੁਰੁਃ ਸਮ੍ਯਗਿਤ੍ਯਾਹ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਇਤ੍ਥਂ ਗੁਰੋਃ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਹृਦਾਲਮ੍ਬਿਪਵਿਤ੍ਰਕਂ
ਓਮ ਹਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਲਈ ਸਵਾਹਾ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਐਸਾ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਦੀਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਦਦੇਤ੍। ਦਾਨੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ
ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਸਮਾਹਰੇਤ੍। ਪਵਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯष੍ਟਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਜਯੇਤ੍
ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਵਿਦਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਯਥਾ ਪੁਰਾ। ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਗ੍ਨੌ ਸ਼ਿਵਂ ਯਜੇਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ ਪੁਰਾਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖ ਕੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਯਜੇਤ੍। ਭੁਕ੍ਤਿਕਾਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯਾਥ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਕਰ੍ਮ੍ਮਸਮਰ੍ਪਣਂ
ਫਿਰ, ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਗ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕਰ੍ਮ੍ਮੇਦਂ ਮਮਾਸ੍ਤੁ ਫਲਸਾਧਕਂ। ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਮਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮ੍ਮੇਦਂ ਮਾऽਸ੍ਤੁ ਮੇ ਨਾਥ ਬਨ੍ਧਕਂ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਕਰਮ ਆਪਣਾ ਫਲ ਦੇਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੰਧਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਾ ਬਣੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਥਂ ਨਾਡੀਯੋਗੇਨ ਸ਼ਿਵਂ ਸਂਯੋਜਯੇਚ੍ਛਿਵੇ। ਹृਦਿ ਨ੍ਯਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਙ੍ਘਾਤਂ ਪਾਵਕਂ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਾਡੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਵਿਚ ਮਿਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦਾ ਸਮੂਹ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਕੁਮ੍ਭਾਨੁਗਤਸਂਵਰਾਨ੍। ਸ਼ਿਵੇ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵੇਤਿ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜਲ ਪੀ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਕੂੰਭਕ ਵਿੱਚ ਸਾਂਸ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, 'ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਲੋਕਪਾਲਾਦੀਨਾਦਾਯੇਸ਼ਾਤ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਕਂ। ਸਤਿ ਚਣ੍ਡੇਸ਼੍ਵਰੇ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਵਾ ਪਵਿਤ੍ਰਕਂ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਗਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਚੰਡੇਸ਼ਵਰ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਗਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਾਦਿਕਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍। ਅਥਵਾ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਚਣ੍ਡਂ ਵਿਧਿਨਾ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਨਿਰਮਾਲ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਗਾ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਸਥੰਡਿਲਾ ਉੱਤੇ ਚੰਡਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਾਰ੍षਿਕਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਕृਤਂ ਨ੍ਯੂਨਾਧਿਕਂ ਮਯਾ। ਤਦਸ੍ਤੁ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਮੇ ਚਣ੍ਡ ਨਾਥ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਲਾਨਾ ਕਰਮ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਚਾਹੇ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਹੇ ਚੰਡਾ ਨਾਥ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਨਿਰ੍ਮ੍ਮਾਲ੍ਯਕਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਂ ਯਜੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਿਰਮਾਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦਮਨਕਾਰੋਹਵਿਧਿਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦਾਚਰੇਤ੍। ਹਰਕੋਪਾਤ੍ ਪੁਰਾ ਜਾਤੋ ਭੈਰਵੋ ਦਮਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਦਮਨਕਾ ਡਾਲੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਹਰਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਭੈਰਵ ਜਨਮਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਤੇਨਾਥ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਵਿਟਪੋ ਭਵੇਤਿ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿਣਾ। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨੇਰਿਤਂ ਚੇਦਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਡਾਲੀ ਨੂੰ ਦਰੱਖਤ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸੀਸ ਪਾਵਣਗੇ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਫਲਂ ਤੇषਾਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਵਾ ਤ੍ਰਯੋ ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦਮਨਂ ਸਂਹਿਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਸਤਵੀਂ ਜਾਂ ਤੇਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਮਨਕਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਬੋਧਯੇਦ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਭਵਵਾਕ੍ਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍। ਹਰਪ੍ਰਸਾਦਸਮ੍ਭੂਤ ਤ੍ਵਮਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਧੀਭਵ
ਸਾਰੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਕਤੀ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰੇ: 'ਹਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਇੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ।'
ਸ਼ਿਵਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਨੇਤਵ੍ਯੋऽਸਿ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ। ਗृਹੇऽਪ੍ਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਚਾਧਿਵਾਸਨਂ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਵਿਧਿ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸ਼ਙ੍ਕਰਪਾਵਕਾਨ੍। ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਮੂਲਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮृਦਾ ਯੁਤਂ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ।
ਵਾਮੇਨ ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਾऽਥ ਨਾਲਂ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰੇ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਗ੍ਨਪਤ੍ਰਞ੍ਚ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਪਞ੍ਚ ਧਾਰਣਂ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਡਾਠ ਜਾਂ ਫਲ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਡੰਡਾ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਟੁੱਟਾ ਪੱਤਾ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਫੁੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਟਿਕਾਸ੍ਥਂ ਫਲਂ ਮੂਲਮਥੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਯਜੇਚ੍ਛਿਵਂ। ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਮਞ੍ਜਲੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਪਤਲੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਫਲ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹ, ਇਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਅੰਗ ਹਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਸੱਦ ਕੇ, ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੋऽਕਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਤਃ ਕਾਲੇ ਮਥਾ ਪ੍ਰਭੋ। ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤਪਸੋ ਲਾਭਃ ਪੂਰ੍ਣ ਸਰ੍ਵਂ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਸਵੇਰੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਪ ਦਾ ਲਾਭ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲੇਨ ਸ਼ੇषਂ ਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪਿਧਾਯਾਥ ਪਵਿਤ੍ਰਕਂ। ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜੇਤ੍
ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ, ਪਤਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਬਾਕੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਢੱਕੋ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਗਾ ਵੀ। ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਮਨੈਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ। ਸ਼ੇषਮਞ੍ਜਲਿਮਾਦਾਯ ਆਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਦਮਨਕਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਬਾਕੀ ਚੀਜ਼ ਹਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ।
ਮੂਲਾਦ੍ਯੈਰੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਥਾਞ੍ਜਲਿਨਾ ਤਤਃ। ਓਂ ਹੌਂ ਮਖੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਮਖਂ ਪੂਰਯ ਪੂਰਯ ਸ਼ੂਲਪਾਣਯੇ ਨਮਃ
ਫਿਰ ਚੌਥੀ ਮੋਠੀ ਨਾਲ, ਜੜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੱਕ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਸਮੇਂ, "ਓṃ ਹੌਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਪੂਰਾ ਕਰ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਕਹੋ।
ਭਗਵਨ੍ਨਤਿਰਿਕ੍ਤਂ ਵਾ ਹੀਨਂ ਵਾ ਯਨ੍ਮਯਾ ਕृਤਂ। ਸਰ੍ਵ ਤਦਸ੍ਤੁ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਯਚ੍ਚ ਦਾਮਨਕਂ ਮਮ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵਧ ਜਾਂ ਘਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਂਸ੍ਕਾਰਦੀਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਵਿਧਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ षਣ੍ਮੁਖ ।੮੨.੦੦੧ ਆਵਾਹਯੇਨ੍ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਥਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰੋ ਹृਦਿ ॥੮੨.੦੦੧ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟੌ ਤੌ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯ ਹृਦਯਾਤ੍ਮਨਾ ।੮੨.੦੦੨ ਤਯੋਃ ਸਨ੍ਨਿਧਯੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੇਨੈਵਾਹੁਤਿਪਞ੍ਚਕਂ ॥੮੨.੦੦੨ ਕੁਸੁਮੇਨਾਸ੍ਤ੍ਰਲਿਪ੍ਤੇਨ(੩) ਤਾਡਯੇਤ੍ਤਂ ਹृਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ।੮੨.੦੦੩ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਤ੍ਤਾਰਕਾਕਾਰਂ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਭਾਵਯੇਤ੍ ॥੮੨.੦੦੩ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਹੁਙ੍ਕਾਰਮੁਕ੍ਤਂ ਰੇਚਕਯੋਗਤਃ ।੮੨.੦੦੪ ਸਂਹਾਰਿਣ੍ਯਾ ਤਦਾਕृष੍ਯ ਪੂਰਕੇਣ ਹृਦਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ॥੮੨.੦੦੪ ਤਤੋ ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਯੌਨੌ ਮੁਦ੍ਰਯੋਦ੍ਭਵਸਞ੍ਜ੍ਞਯਾ ।੮੨.੦੦੫ ਹृਤ੍ਸਮ੍ਪੁਟਿਤਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ(੧) ਰੇਚਕੇਨ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ॥੮੨.੦੦੫ ਓਂ ਹਾਂ ਹਾਂ ਹਾਂ ਆਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ(੨) ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨੇ ਨਿਰ੍ਧੂਮੇ ਜੁਹੁਯਾਦਿष੍ਟਸਿਦ੍ਧਯੇ ।੮੨.੦੦੬ ਅਪ੍ਰਵृਦ੍ਧੇ ਸਧੂਮੇ ਤੁ ਹੋਮੋ ਵਹ੍ਨੌ ਨ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ ॥੮੨.੦੦੬ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਰ੍ਤਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਃ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇऽਨਲਃ ।੮੨.੦੦੭ ਵਿਪਰੀਤਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗੀ ਚ ਭੂਮਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ॥੮੨.੦੦੭ ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨੈਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਕਲ੍ਮषਂ ।੮੨.੦੦੮ ਪਾਪਭਕ੍ਸ਼ਣਹੋਮੇਨ(੩) ਦਹੇਦ੍ਵਾ ਤਂ ਭਵਾਤ੍ਮਨਾ ॥੮੨.੦੦੮ ਦ੍ਵਿਜਤ੍ਵਾਪਾਦਨਾਰ੍ਥਾਯ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ਭਾਵਨੇ ।੮੨.੦੦੯ ਆਹਾਰਬੀਜਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧੌ(੪) ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤੌ ॥੮੨.੦੦੯ ਸੀਮਨ੍ਤੇ ਜਨ੍ਮਤੋ ਨਾਮਕਰਣਾਯ ਚ ਹੋਮਯੇਤ੍ ।੮੨.੦੧੦ ਸ਼ਤਾਨਿ ਪਞ੍ਚ ਮੂਲੇਨ ਵੌषਡਾਦਿਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ ॥੮੨.੦੧੦ ਸ਼ਿਥਿਲੀਭੂਤਬਨ੍ਧਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਾਵੁਤ੍ਕਰ੍षਣਂ ਚ ਯਤ੍ ।੮੨.੦੧੧ ਆਤ੍ਮਨੋ ਰੁਦ੍ਰਪੁਤ੍ਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਂ ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ ॥੮੨.੦੧੧ ਸ੍ਵਾਨ੍ਤਤ੍ਰ੍ਯਾਤ੍ਮਗੁਣਵ੍ਯਕ੍ਤਿਰਿਹ ਪੁਂਸਵਨਂ ਮਤਂ ।੮੨.੦੧੨ ਮਾਯਾਤ੍ਮਨੋਰ੍ਵਿਵੇਕੇਨ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸੀਮਨ੍ਤਵਰ੍ਧਨਂ ॥੮੨.੦੧੨ ਸ਼ਿਵਾਦਿਤਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ੁਦ੍ਧੇਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵੀਕਾਰੋ ਜਨਨਂ ਮਤਂ ।੮੨.੦੧੩ ਬੋਧਨਂ ਯਚ੍ਛਿਵਤ੍ਵੇਨ ਸ਼ਿਵਤ੍ਵਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਨੋ ਮਤਂ(੧) ॥੮੨.੦੧੩ ਸਂਹਾਰਮੁਦ੍ਰਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਹ੍ਨਿਕਣੋਪਮਂ ।੮੨.੦੧੪ ਵਿਦਧੀਤ ਸਮਾਦਾਯ ਨਿਜੇ ਹृਦਯਪਙ੍ਕਜੇ ॥੮੨.੦੧੪ ਤਤਃ ਕੁਮ੍ਭਯੋਗੇਨ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ ।੮੨.੦੧੫ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਮਵਸ਼ੀਭਾਵਂ ਤਦਾ ਚ ਸ਼ਿਵਯੋਰ੍ਹृਦਿ ॥੮੨.੦੧੫ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਕਾਰਣਾਤ੍ਯਾਗਕ੍ਰਮਾਦ੍ਰੇਚਕਯੋਗਤਃ ।੮੨.੦੧੬ ਨੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤਮਾਤ੍ਮਾਨਮਾਦਾਯੋਦ੍ਭਵਮੁਦ੍ਰਯਾ ॥੮੨.੦੧੬ ਹृਤ੍ਸਮ੍ਪੁਟਿਤਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਰੇਚਕੇਨ ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍ ।੮੨.੦੧੭ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਹृਦਯਾਮ੍ਭੋਜਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ॥੮੨.੦੧੭ ਪੂਜਾਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਦੋਚਿਤਾਂ ।੮੨.੦੧੮ ਪ੍ਰਣਤਿਞ੍ਚਾਤ੍ਮਨੇ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸਮਯਾਨ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਤਥਾ ॥੮੨.੦੧੮ ਦੇਵਂ ਨ ਨਿਨ੍ਦੇਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਾਦਿ ਨ ਲਙ੍ਘਯੇਤ੍ ।੮੨.੦੧੯ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨਿਗੁਰੁਪੂਜਾ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਜੀਵਿਤਾਵਧਿ ॥੮੨.੦੧੯ ਬਾਲਬਾਲਿਸ਼ਵृਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰੀਭੋਗਭੁਗ੍ਵ੍ਯਾਧਿਤਾਤ੍ਮਨਾਂ ।੮੨.੦੨੦ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦਦੀਤਾਰ੍ਥਂ(੨) ਸਮਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਮਗ੍ਰਕਾਨ੍ ॥੮੨.੦੨੦ ਭੂਤਾਙ੍ਗਾਨਿ ਜਟਾਭਸ੍ਮਦਣ੍ਡਕੌਪੀਨਸਂਯਮਾਨ੍ ।੮੨.੦੨੧ ਈਸ਼ਾਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਹृਦਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾ ਪਰਿਜਪ੍ਯ ਯਥਾਕ੍ਰਮਾਤ੍ ॥੮੨.੦੨੧ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਸਂਹਿਤਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪਾਤ੍ਰੇष੍ਵਾਰੋਪ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ ।੮੨.੦੨੨ ਸਮ੍ਪਾਦਿਤਦ੍ਰੁਤਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇਸ਼ਾਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ॥੮੨.੦੨੨ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਘਟਾਧਸ੍ਤਾਦਾਰੋਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਕਂ ।੮੨.੦੨੩ ਸ਼ਿਵਾਦਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਦਦੀਤ ਯਤਿਨੇ ਗੁਰੁਃ ॥੮੨.੦੨੩ ਏਵਂ ਸਮਯਦੀਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ।੮੨.੦੨੪ ਵਹ੍ਨਿਹੋਮਾਗਮਜ੍ਞਾਨਯੋਗ੍ਯਃ ਸਞ੍ਜਾਯਤੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰੁਃ ॥੮੨.੦੨੪ ਇਤ੍ਯਾਦਿਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਆਗ੍ਨੇਯੇ ਸਮਯਦੀਕ੍ਸ਼ਾਕਥਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵ੍ਯਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ॥ ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਂਸ੍ਕਾਰਦੀਕ੍ਸ਼ਾਯਾ ਵਿਧਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ षਣ੍ਮੁਕ। ਆਵਾਹਯੇਨ੍ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਥਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰੋ ਹृਦਿ
ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟੌ ਤੌ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਪ ਹृਦਯਾਨ੍ਮਨਾ। ਤਤੋਃ ਸਨ੍ਨਿਧਯੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੇਨੈਵਾਹੁਤਿਪਞ੍ਚਕਂ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਤੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਲਈ, ਉਹੀ ਪੰਜ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿਓ।
ਕੁਸੁਮੇਨਾਸ੍ਤ੍ਰਲਿਪ੍ਤੇਨ ਤਾਡਯੇਤ੍ਤਂ ਹृਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ। ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਤ੍ਤਾਰਕਾਕਾਰਂ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਬਾਵਯੇਤ੍
ਹਥਿਆਰ-ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹੋ। ਉਥੇ, ਤਾਰ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਚੇਤਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਹੁਙ੍ਕਾਰਮੁਕ੍ਤਂ ਰੇਚਕਯੋਗਤਃ। ਸਂਹਾਰਿਣ੍ਯਾ ਤਦਾਕृष੍ਯ ਪੂਰਕੇਣ ਹृਦਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਥੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, 'ਹੁਂ' ਅੱਖਰ ਉਚਾਰੋ ਤੇ ਸਾਹ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਨਾਲ। ਫਿਰ, ਸੰਹਾਰਕ ਸਾਹ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚੋ ਤੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ ਸ਼ਣਮੁਖਾ। ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।