ਅਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਰੇਣ ਭੂਤਾਨਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਤ੍ਵਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ। ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨਾਨ੍ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਮ੍ਮਮ ।। ਮਨ੍ਤ੍ਰਹੀਨਂ ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਹੀਨਞ੍ਚ ਯਤ੍ ਕृਤਮ੍। ਜਪਹੋਮਾਰ੍ਚ੍ਚਨੈਰ੍ਹੀਨਂ ਕृਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤਵ
ਅੰਦਰੋਂ ਤੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ। ਮੇਰੇ ਕਰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ—all—ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੰਤਰ, ਰੀਤ, ਜਾਂ ਸਮੱਗਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਾਪ, ਹਵਨ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਕृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਹੀਨਂ ਚ ਤਤ੍ ਪੂਰਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ । ਸਪੂਤਤ੍ਵਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਰਹਿ ਗਿਆ ਜਾਂ ਬੋਲਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦੇ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ। ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪਵਿਤ੍ਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵ ਜਗਤ੍ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਖਣ੍ਡਿਤਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੇਵ ਵ੍ਰਤਂ ਵੈਕਲ੍ਪਯੋਗਤਃ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ—ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਡੋਲ—ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵ੍ਰਤ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਜਾਂ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ,
ਏਕੀਭਵਤੁ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਵਾਜ੍ਞਾਸੂਤ੍ਰਗੁਮ੍ਫਿਤਮ੍। ਜਪਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਪ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਤੋਤ੍ਰ ਬਣਾਕੇ,
ਨਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੁਰੁਣਾਦਿष੍ਟਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ਨਿਯਮਨ੍ਨਰਃ। ਚਤੁਰ੍ਮ੍ਮਾਸਂ ਤ੍ਰਿਮਾਸਂ ਵਾ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮੇਕਾਹਮੇਵ ਚ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜਾਂ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਯਿਤ੍ਵੇਸ਼ਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕੁਣ੍ਡਾਨ੍ਤਿਕਂ ਵ੍ਰਤੀ। ਪਾਵਲਕਸ੍ਥੇ ਸ਼ਿਵੇऽਪ੍ਯੇਵਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗ ਕੇ, ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁੰਡ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚ੍ਯ ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਭਿਃ। ਅਨ੍ਤਰ੍ਬਲਿਂ ਪਵਿਤ੍ਰਞ੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਦਿਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਅੱਖਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੰਦਰਲੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਰਣਾਮਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍। ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਕृਤਂ ਹੋਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਯਸਂ
ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਖੀਰ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਨੈਃ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਥਂ ਵਿਸृਜੇਚ੍ਛਿਵਂ। ਹੋਮਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਮਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰੁਨ੍ਧ੍ਯਾਨ੍ਨਿष੍ਠੁਰਯਾऽਨਲਂ
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੂਰੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੋਮ ਦੀ ਰਸਮ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਠੋਰਤਾ ਦੇ ਬੁਝਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਦਿਭ੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦਾਹੁਤੀਨਾਂ ਚਤੁष੍ਟਯਂ। ਦਿਕ੍ਪਤਿਭ੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਪਵਿਤ੍ਰਂ ਬਹਿਰ੍ਬਲਿਂ
ਫਿਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਪੁਸ੍ਤਕੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਪ੍ਰਮਾਣਂ ਪਵਿਤ੍ਰਕਂ ।। ਓਂ ਹਾਂ ਭੂਃ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਸ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਭੁਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਹੋਮਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਵਾऽऽਹੁਤਿਚਤੁष੍ਟਯਂ
ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪ ਸਮੇਤ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਓਮ ਹਾਂ ਭੂਹ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਭੁਵਹ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਸਵਹ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਭੂਰਭੁਵਹ ਸਵਹ ਸਵਾਹਾ; ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਓਂ ਹਾਂ ਅਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਸੋਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਅਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਗੁਰੁਂ ਸ਼ਿਵਮਿਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਾਦਿਵਿਸ੍ਤਰੈਃ। ਸਮਗ੍ਨਂ ਸਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਣ੍ਡਾਦਿ ਵਾਰ੍षਿਕਂ ।। ਯਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਗੁਰੁਃ ਸਮ੍ਯਗਿਤ੍ਯਾਹ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਇਤ੍ਥਂ ਗੁਰੋਃ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਹृਦਾਲਮ੍ਬਿਪਵਿਤ੍ਰਕਂ
ਦ੍ਵਿਜਾਦੀਨ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਦਦੇਤ੍। ਦਾਨੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ
ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਸਮਾਹਰੇਤ੍। ਪਵਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯष੍ਟਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਜਯੇਤ੍
ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਵਿਦਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਯਥਾ ਪੁਰਾ। ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਗ੍ਨੌ ਸ਼ਿਵਂ ਯਜੇਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ ਪੁਰਾਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖ ਕੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਯਜੇਤ੍। ਭੁਕ੍ਤਿਕਾਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯਾਥ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਕਰ੍ਮ੍ਮਸਮਰ੍ਪਣਂ
ਫਿਰ, ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਗ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕਰ੍ਮ੍ਮੇਦਂ ਮਮਾਸ੍ਤੁ ਫਲਸਾਧਕਂ। ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਮਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮ੍ਮੇਦਂ ਮਾऽਸ੍ਤੁ ਮੇ ਨਾਥ ਬਨ੍ਧਕਂ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਕਰਮ ਆਪਣਾ ਫਲ ਦੇਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੰਧਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਾ ਬਣੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਥਂ ਨਾਡੀਯੋਗੇਨ ਸ਼ਿਵਂ ਸਂਯੋਜਯੇਚ੍ਛਿਵੇ। ਹृਦਿ ਨ੍ਯਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਙ੍ਘਾਤਂ ਪਾਵਕਂ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਾਡੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਵਿਚ ਮਿਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦਾ ਸਮੂਹ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਕੁਮ੍ਭਾਨੁਗਤਸਂਵਰਾਨ੍। ਸ਼ਿਵੇ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵੇਤਿ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜਲ ਪੀ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਕੂੰਭਕ ਵਿੱਚ ਸਾਂਸ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, 'ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਲੋਕਪਾਲਾਦੀਨਾਦਾਯੇਸ਼ਾਤ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਕਂ। ਸਤਿ ਚਣ੍ਡੇਸ਼੍ਵਰੇ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਵਾ ਪਵਿਤ੍ਰਕਂ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਗਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਚੰਡੇਸ਼ਵਰ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਗਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਾਦਿਕਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍। ਅਥਵਾ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਚਣ੍ਡਂ ਵਿਧਿਨਾ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਨਿਰਮਾਲ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਗਾ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਸਥੰਡਿਲਾ ਉੱਤੇ ਚੰਡਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਾਰ੍षਿਕਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਕृਤਂ ਨ੍ਯੂਨਾਧਿਕਂ ਮਯਾ। ਤਦਸ੍ਤੁ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਂ ਮੇ ਚਣ੍ਡ ਨਾਥ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਲਾਨਾ ਕਰਮ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਚਾਹੇ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਹੇ ਚੰਡਾ ਨਾਥ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਨਿਰ੍ਮ੍ਮਾਲ੍ਯਕਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਂ ਯਜੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਿਰਮਾਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦਮਨਕਾਰੋਹਵਿਧਿਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦਾਚਰੇਤ੍। ਹਰਕੋਪਾਤ੍ ਪੁਰਾ ਜਾਤੋ ਭੈਰਵੋ ਦਮਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਦਮਨਕਾ ਡਾਲੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਹਰਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਭੈਰਵ ਜਨਮਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਤੇਨਾਥ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਵਿਟਪੋ ਭਵੇਤਿ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿਣਾ। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨੇਰਿਤਂ ਚੇਦਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਡਾਲੀ ਨੂੰ ਦਰੱਖਤ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸੀਸ ਪਾਵਣਗੇ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਫਲਂ ਤੇषਾਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਵਾ ਤ੍ਰਯੋ ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦਮਨਂ ਸਂਹਿਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਸਤਵੀਂ ਜਾਂ ਤੇਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਮਨਕਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਬੋਧਯੇਦ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਭਵਵਾਕ੍ਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍। ਹਰਪ੍ਰਸਾਦਸਮ੍ਭੂਤ ਤ੍ਵਮਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਧੀਭਵ
ਸਾਰੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਕਤੀ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰੇ: 'ਹਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਇੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ।'
ਸ਼ਿਵਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਨੇਤਵ੍ਯੋऽਸਿ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ। ਗृਹੇऽਪ੍ਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਚਾਧਿਵਾਸਨਂ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਵਿਧਿ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸ਼ਙ੍ਕਰਪਾਵਕਾਨ੍। ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਮੂਲਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮृਦਾ ਯੁਤਂ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ।
ਵਾਮੇਨ ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਾऽਥ ਨਾਲਂ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰੇ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਗ੍ਨਪਤ੍ਰਞ੍ਚ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਪਞ੍ਚ ਧਾਰਣਂ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਡਾਠ ਜਾਂ ਫਲ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਡੰਡਾ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਟੁੱਟਾ ਪੱਤਾ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਫੁੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਓਮ ਹਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਓਮ ਹਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਲਈ ਸਵਾਹਾ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਐਸਾ ਆਖਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।