ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਵਹਿਰਾਚਮ੍ਯ ਗੋਮਯੇ ਮਣ੍ਡਲਤ੍ਰਯੇ। ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਞ੍ਚਰੁਨ੍ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਞ੍ਚ ਕ੍ਰਮਾਦ ਯਜੇਤ੍ ।.

ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ, ਗੋ-ਮੈ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੰਡਲ ਬਣਾਕੇ, ਪੰਜ ਗਾਵ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਧੋਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਆਚਾਨ੍ਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਮ੍ਬਦ੍ਧਃ ਕृਤਸਙ੍ਗੀਤਜਾਗਰਃ। ਸ੍ਵਪੇਦਨ੍ਤਃ ਸ੍ਮਰਨ੍ਨੀਸ਼ਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦਰ੍ਭਸਂਸ੍ਤਰੇ

ਆਪਣੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਗੀਤ ਤੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰਕੇ, ਅੰਦਰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਨੇਨੈਵ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਰਪਿ ਸਂਵਿਸ਼ੇਤ੍। ਕੇਵਲਮ੍ਭਸ੍ਮਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸਃ ਸਮਾਹਿਤਃ

ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਚਿੱਤ ਲਗਾ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਭਸਮ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਲੇਟੇ।

ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਅਥ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਕृਤਸਨ੍ਧ੍ਯਾਰ੍ਚਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਵੀਸ੍ਯ ਮਖਮਣ੍ਡਪਮ੍

ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ।

ਸਮਾਦਾਯ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਅਵਿਸਰ੍ਜਿਤਦੈਵਤਃ। ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਭਾਜਨੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ ਕृਤਮਣ੍ਡਲੇ

ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਵੇਦਨ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਭਾਂਡੇ 'ਚ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਮੰਡਲ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।

ਤਤੋ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਾਲ੍ਯਮਪਨੀਯ ਚ। ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ ਭੂਤਲੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਕृਤ੍ਵਾਹ੍ਨਿ ਕਮਥ ਦ੍ਵਯਮ੍

ਫਿਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਰਤੇ ਹੋਏ ਸਮੱਗਰੀ ਹਟਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਫ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਿਨ ਲਈ ਦੋ ਕਮਥੇ ਰੱਖੇ।

ਆਦਿਤ੍ਯਦ੍ਵਾਰਦਿਕ੍‌ਪਾਲਕੁਮ੍ਭੇਸ਼ਾਨੌ ਸ਼ਿਵੇऽਨਲੇ । ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੀਂ ਸਵਿਸ੍ਤਾਰਾਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਦਿਸ਼ਾ-ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘੜਿਆਂ, ਈਸ਼ਵਰ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਅੱਗ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਰ੍ਪਣਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਹੋਮਂ ਸ਼ਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਸ਼ਨੈਃ

ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਤਰਪਣ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੋਮ ਤੇ ਤੀਰ-ਸਰੂਪ ਨਾਲ, ਅਠ ਉੱਤਰ-ਸ਼ਤ (੧੦੮) ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇ।

ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਭਾਨਵੇ ਦਤ੍ਵਾ ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਦਦੀਤ ਚ। ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਦਿਦਿਕ੍ਪਾਲਕੁਮ੍ਭਵਰ੍ਦ੍ਧਨਿਕਾਦਿषੁ

ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ-ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਦਿਸ਼ਾ-ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਸਨ੍ਨਿਧਾਨੇ ਤਤਃ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰੁਪਵਿਸ਼੍ਯ ਨਿਜਾਸਨੇ। ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗਣਾਯ ਗੁਰੁਵਹ੍ਨਯੇ

ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਗਣ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਅੱਗ ਲਈ ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਓਂ ਕਾਲਾਤ੍ਮਨਾ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਯਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਮਾਮਕੇ ਵਿਧੌ । ਕृਤਂ ਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਸਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਕृਤਂ ਗੁਪ੍ਤਞ੍ਚ ਯਤ੍ ਕृਤਂ

ਓਮ। ਕਾਲ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ—ਜੋ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਲੁਕਾਇਆ, ਜੋ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ—

ਤਦਸ੍ਤੁ ਕ੍ਲਿष੍ਟਮਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਕृਤਂ ਕ੍ਲਿष੍ਟਮਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍(੪)। ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾऽਮੁਨਾ ਸ਼ਮ੍ਭੋ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਵਦਿਚ੍ਛਯਾ

ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੁਖੀ, ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਅਸੰਸਕ੍ਰਿਤ; ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇਸ ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਓਂ ਪੂਰਯਮਖਵ੍ਰਤਂ ਨਿਯਮੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਲਿਤੇ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਨਾ

ਓਮ। ਯਜਨ-ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਸਵਾਹਾ। ਆਤਮ-ਤੱਤ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ।

ਮੂਲਂ ਲਯਾਨ੍ਤਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍। ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕਾਰਣਪਾਲਿਤੇ

ਮੂਲ ਤੇ ਲੈ-ਅੰਤ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਗਿਆਨ-ਤੱਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ-ਕਾਰਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ।

ਈਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ਤਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪਵਿਤ੍ਰਮਧਿਰੋਪਯੇਤ੍। ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਚ ਰੁਦ੍ਰਕਾਰਣਪਾਲਿਤੇ

ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਅੰਤ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਰੱਖੇ; ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਤੱਤ 'ਤੇ, ਰੁਦ੍ਰ-ਕਾਰਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ।

ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਵਂ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍। ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਪਾਲੇषੁ ਸ਼ਿਵਮੁਚ੍ਚਰ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤ

ਸ਼ਿਵ-ਅੰਤ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਸਭ ਕਾਰਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।

ਮੂਲਂ ਲਯਾਨ੍ਤਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗਙ੍ਗਾਵਤਾਰਕਮ੍ । ਆਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਸ਼ਿਵੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍

ਮੂਲ ਤੇ ਲੈ-ਅੰਤ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਗੰਗਾ-ਅਵਤਾਰ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਆਤਮ-ਗਿਆਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰਕ।

ਵਿਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਂ ਵਾ ਨਮੋऽਨ੍ਤਂ ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੇषਾਮੁਦੀਰਯੇਤ੍

ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੱਚੇ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੋਗ ਵਾਸਤੇ ਨਿਯਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਮੰਤਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਜਾਂ 'ਨਮਹ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰ ਕੇ ਜਪੇ।

ਓਂ ਹਾਂ ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਯੇ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਯੇ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਹੌਂ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਯੇ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਨਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਵਤਾਰਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਤ੍ਤਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ। ਤ੍ਵਙ੍ਗਤਿਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤ੍ਵਞ੍ਚਰਾਚਰੇ

ਓਂ ਹਾਂ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਤੱਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਤੱਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹੌਂ, ਸ਼ਿਵ ਤੱਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਉਤਰਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ ਕਿ, 'ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ।'

ਅਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਰੇਣ ਭੂਤਾਨਾ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਤ੍ਵਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ। ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨਾਨ੍ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਮ੍ਮਮ ।। ਮਨ੍ਤ੍ਰਹੀਨਂ ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਹੀਨਞ੍ਚ ਯਤ੍ ਕृਤਮ੍। ਜਪਹੋਮਾਰ੍ਚ੍ਚਨੈਰ੍ਹੀਨਂ ਕृਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤਵ

ਅੰਦਰੋਂ ਤੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ। ਮੇਰੇ ਕਰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ—all—ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੰਤਰ, ਰੀਤ, ਜਾਂ ਸਮੱਗਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਾਪ, ਹਵਨ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਅਕृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਹੀਨਂ ਚ ਤਤ੍ ਪੂਰਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ । ਸਪੂਤਤ੍ਵਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍

ਜੋ ਕੁਝ ਰਹਿ ਗਿਆ ਜਾਂ ਬੋਲਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦੇ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ। ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ।

ਤ੍ਵਯਾ ਪਵਿਤ੍ਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵ ਜਗਤ੍ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਖਣ੍ਡਿਤਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੇਵ ਵ੍ਰਤਂ ਵੈਕਲ੍ਪਯੋਗਤਃ

ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ—ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਡੋਲ—ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵ੍ਰਤ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਜਾਂ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ,

ਏਕੀਭਵਤੁ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਵਾਜ੍ਞਾਸੂਤ੍ਰਗੁਮ੍ਫਿਤਮ੍। ਜਪਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵਿਧਾਯ ਚ

ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਪ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਤੋਤ੍ਰ ਬਣਾਕੇ,

ਨਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੁਰੁਣਾਦਿष੍ਟਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ਨਿਯਮਨ੍ਨਰਃ। ਚਤੁਰ੍ਮ੍ਮਾਸਂ ਤ੍ਰਿਮਾਸਂ ਵਾ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮੇਕਾਹਮੇਵ ਚ

ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜਾਂ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਯਿਤ੍ਵੇਸ਼ਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕੁਣ੍ਡਾਨ੍ਤਿਕਂ ਵ੍ਰਤੀ। ਪਾਵਲਕਸ੍ਥੇ ਸ਼ਿਵੇऽਪ੍ਯੇਵਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍

ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗ ਕੇ, ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁੰਡ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।

ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚ੍ਯ ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਭਿਃ। ਅਨ੍ਤਰ੍ਬਲਿਂ ਪਵਿਤ੍ਰਞ੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਦਿਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਅੱਖਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੰਦਰਲੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਰਣਾਮਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍। ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਕृਤਂ ਹੋਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਯਸਂ

ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਖੀਰ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਨੈਃ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਥਂ ਵਿਸृਜੇਚ੍ਛਿਵਂ। ਹੋਮਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਮਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰੁਨ੍ਧ੍ਯਾਨ੍ਨਿष੍ਠੁਰਯਾऽਨਲਂ

ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੂਰੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੋਮ ਦੀ ਰਸਮ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਠੋਰਤਾ ਦੇ ਬੁਝਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਦਿਭ੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦਾਹੁਤੀਨਾਂ ਚਤੁष੍ਟਯਂ। ਦਿਕ੍ਪਤਿਭ੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਪਵਿਤ੍ਰਂ ਬਹਿਰ੍ਬਲਿਂ

ਫਿਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।