ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਿਯਮਞ੍ਚ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪਰਮੇਸ਼ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ। ਇਤ੍ਯੇਵਨ੍ਦੇਵਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਰੇਚਕੇਨਾਮृਤੀਕृਤਮ੍

ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਿਯਮ ਪਾਲਾਂਗਾ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੱਦ ਕੇ, ਸਾਹ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣਾਕੇ।

ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤਂ ਮੂਲਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਤਚ੍ਛਿਵਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਜਪਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਣਾਮਞ੍ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍

ਸ਼ਿਵ-ਅੰਤ ਵਾਲਾ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ; ਜਪ, ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗੋ।

ਹੁਤ੍ਵਾ ਚਰੋਸ੍ਤृਤੀਯਾਂਸ਼ਂ ਤਦ੍ਦਦੀਤ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਨਯੇ । ਦਿਗ੍ਵਾਸਿਬ੍ਯੋ ਦਿਗੀਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਭੂਤਮਾਤृਗਣੇਭ੍ਯ ਉ

ਹੋਮ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦਿਓ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਤੇ ਪੂਰਵਜ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ।

ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਦਿਭ੍ਯੋ ਨਮਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਬਲਿਸ੍ਤ੍ਵਯਂ। ਦਿਙ੍ਨਾਗਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਾਦੌ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਯ ਚਾਗ੍ਨਯੇ ਬਲਿਃ

ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਤੇ ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸਵਾਹਾ; ਇਹ ਬਲੀ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਖੇਤ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਬਲੀ।

ਤਤ ਓਮਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸੋਮਾਯ ਚੈਵ ਹਿ। ਓਮਗ੍ਨੀषੋਮਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾऽਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤੇ ਤਥਾ

ਫਿਰ, 'ਓਮ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵਾਹਾ; ਓਮ ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਤੇ ਅੱਗ ਲਈ ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਵੀ।'

ਇਤ੍ਯਾਹੁਤਿਚ੍ਤੁष੍ਕਨ੍ਤੁ ਦਤ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਯੋਜਨਾਮ੍। ਵਹ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਾਰ੍ਚ੍ਚਿਤਂ ਦੇਵਂ ਮਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚਿਤੇ ਸ਼ਿਵੇ

ਇਹ ਚਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਜੋੜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰੋ; ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ 'ਚ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਦੇਵਤਾ, ਤੇ ਮੰਡਲ 'ਚ ਪੂਜਿਆ ਸ਼ਿਵ।

ਨਾਡੀਸਨ੍ਧਾਨਰੂਪੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਯੋਜਯੇਤ੍ਤਤ੍ਤਃ। ਵਂਸ਼ਾਦਿਪਾਤ੍ਰੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਅਸ੍ਤ੍ਰਞ੍ਚ ਹृਦਯਨ੍ਤਤਃ

ਫਿਰ ਨਾਡੀਆਂ ਜੋੜਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਓ; ਵੰਸ ਆਦਿ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਲਗਾਓ।

ਅਧਿਰੋਪ੍ਯ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕਲਾਭਿਰ੍ਵਾऽਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍। षਡਙ੍ਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੂਲੈਰ੍ਵ੍ਵਾਂ ਹृਦ੍ਵਰ੍ਮ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਞ੍ਚ ਯੋਜਯੇਤ੍

ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਜਾਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ; ਛੇ ਅੰਗ ਤੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਿਰਦੇ, ਕਵਚ ਤੇ ਅਸਤਰ ਲਗਾਓ।

ਵਿਧਾਯ ਸੂਤ੍ਰੈਃ ਸਂਵੇष੍ਟ੍ਯ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾऽਙ੍ਗਸਮ੍ਭਵੈਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਜਗਦੀਸ਼ਾਯ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਃ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍

ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ।

ਪੂਜਿਤੇ ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਦਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਪੁਸ੍ਤਕੇ। ਗੁਰੋਃ ਪਾਦਾਨ੍ਤਿਕਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍

ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਧਾਗਾ ਸਿਦਾਂਤ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾਵੇ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਵਹਿਰਾਚਮ੍ਯ ਗੋਮਯੇ ਮਣ੍ਡਲਤ੍ਰਯੇ। ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਞ੍ਚਰੁਨ੍ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਞ੍ਚ ਕ੍ਰਮਾਦ ਯਜੇਤ੍ ।.

ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ, ਗੋ-ਮੈ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੰਡਲ ਬਣਾਕੇ, ਪੰਜ ਗਾਵ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਧੋਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਆਚਾਨ੍ਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਮ੍ਬਦ੍ਧਃ ਕृਤਸਙ੍ਗੀਤਜਾਗਰਃ। ਸ੍ਵਪੇਦਨ੍ਤਃ ਸ੍ਮਰਨ੍ਨੀਸ਼ਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦਰ੍ਭਸਂਸ੍ਤਰੇ

ਆਪਣੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਗੀਤ ਤੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰਕੇ, ਅੰਦਰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਨੇਨੈਵ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਰਪਿ ਸਂਵਿਸ਼ੇਤ੍। ਕੇਵਲਮ੍ਭਸ੍ਮਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸਃ ਸਮਾਹਿਤਃ

ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਚਿੱਤ ਲਗਾ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਭਸਮ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਲੇਟੇ।

ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਅਥ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਕृਤਸਨ੍ਧ੍ਯਾਰ੍ਚਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਵੀਸ੍ਯ ਮਖਮਣ੍ਡਪਮ੍

ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ।

ਸਮਾਦਾਯ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਅਵਿਸਰ੍ਜਿਤਦੈਵਤਃ। ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਭਾਜਨੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ ਕृਤਮਣ੍ਡਲੇ

ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਵੇਦਨ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਭਾਂਡੇ 'ਚ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਮੰਡਲ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।

ਤਤੋ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਾਲ੍ਯਮਪਨੀਯ ਚ। ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ ਭੂਤਲੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਕृਤ੍ਵਾਹ੍ਨਿ ਕਮਥ ਦ੍ਵਯਮ੍

ਫਿਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਰਤੇ ਹੋਏ ਸਮੱਗਰੀ ਹਟਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਫ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਿਨ ਲਈ ਦੋ ਕਮਥੇ ਰੱਖੇ।

ਆਦਿਤ੍ਯਦ੍ਵਾਰਦਿਕ੍‌ਪਾਲਕੁਮ੍ਭੇਸ਼ਾਨੌ ਸ਼ਿਵੇऽਨਲੇ । ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੀਂ ਸਵਿਸ੍ਤਾਰਾਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ

ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਦਿਸ਼ਾ-ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘੜਿਆਂ, ਈਸ਼ਵਰ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਅੱਗ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਰ੍ਪਣਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਹੋਮਂ ਸ਼ਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਸ਼ਨੈਃ

ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਤਰਪਣ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੋਮ ਤੇ ਤੀਰ-ਸਰੂਪ ਨਾਲ, ਅਠ ਉੱਤਰ-ਸ਼ਤ (੧੦੮) ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇ।

ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਭਾਨਵੇ ਦਤ੍ਵਾ ਸਮਾਚਮ੍ਯ ਦਦੀਤ ਚ। ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਦਿਦਿਕ੍ਪਾਲਕੁਮ੍ਭਵਰ੍ਦ੍ਧਨਿਕਾਦਿषੁ

ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ-ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਦਿਸ਼ਾ-ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਸਨ੍ਨਿਧਾਨੇ ਤਤਃ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰੁਪਵਿਸ਼੍ਯ ਨਿਜਾਸਨੇ। ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗਣਾਯ ਗੁਰੁਵਹ੍ਨਯੇ

ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਗਣ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਅੱਗ ਲਈ ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਓਂ ਕਾਲਾਤ੍ਮਨਾ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਯਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਮਾਮਕੇ ਵਿਧੌ । ਕृਤਂ ਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਸਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਕृਤਂ ਗੁਪ੍ਤਞ੍ਚ ਯਤ੍ ਕृਤਂ

ਓਮ। ਕਾਲ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ—ਜੋ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਲੁਕਾਇਆ, ਜੋ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ—

ਤਦਸ੍ਤੁ ਕ੍ਲਿष੍ਟਮਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਕृਤਂ ਕ੍ਲਿष੍ਟਮਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍(੪)। ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾऽਮੁਨਾ ਸ਼ਮ੍ਭੋ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਵਦਿਚ੍ਛਯਾ

ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੁਖੀ, ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਅਸੰਸਕ੍ਰਿਤ; ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇਸ ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਓਂ ਪੂਰਯਮਖਵ੍ਰਤਂ ਨਿਯਮੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਲਿਤੇ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਨਾ

ਓਮ। ਯਜਨ-ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਸਵਾਹਾ। ਆਤਮ-ਤੱਤ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ।

ਮੂਲਂ ਲਯਾਨ੍ਤਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਚ੍ਛਿਵਮ੍। ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕਾਰਣਪਾਲਿਤੇ

ਮੂਲ ਤੇ ਲੈ-ਅੰਤ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਗਿਆਨ-ਤੱਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ-ਕਾਰਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ।

ਈਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ਤਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪਵਿਤ੍ਰਮਧਿਰੋਪਯੇਤ੍। ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਚ ਰੁਦ੍ਰਕਾਰਣਪਾਲਿਤੇ

ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਅੰਤ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਰੱਖੇ; ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਤੱਤ 'ਤੇ, ਰੁਦ੍ਰ-ਕਾਰਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ।

ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਵਂ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍। ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਪਾਲੇषੁ ਸ਼ਿਵਮੁਚ੍ਚਰ੍ਯ ਸੁਵ੍ਰਤ

ਸ਼ਿਵ-ਅੰਤ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰਕ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਸਭ ਕਾਰਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।

ਮੂਲਂ ਲਯਾਨ੍ਤਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗਙ੍ਗਾਵਤਾਰਕਮ੍ । ਆਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਸ਼ਿਵੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍

ਮੂਲ ਤੇ ਲੈ-ਅੰਤ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਗੰਗਾ-ਅਵਤਾਰ ਭੇਟ ਕਰੇ; ਆਤਮ-ਗਿਆਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰਕ।

ਵਿਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਂ ਵਾ ਨਮੋऽਨ੍ਤਂ ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੇषਾਮੁਦੀਰਯੇਤ੍

ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੱਚੇ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੋਗ ਵਾਸਤੇ ਨਿਯਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਮੰਤਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਜਾਂ 'ਨਮਹ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰ ਕੇ ਜਪੇ।

ਓਂ ਹਾਂ ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਯੇ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਯੇ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਓਂ ਹੌਂ ਸ਼ਿਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਯੇ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਨਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਵਤਾਰਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਤ੍ਤਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ। ਤ੍ਵਙ੍ਗਤਿਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤ੍ਵਞ੍ਚਰਾਚਰੇ

ਓਂ ਹਾਂ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਤੱਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹਾਂ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਤੱਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਓਂ ਹੌਂ, ਸ਼ਿਵ ਤੱਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਉਤਰਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ ਕਿ, 'ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ।'