ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਵਿਨ੍ਧ੍ਯਵਾਰਿਤੋ ਰਾਜਰਥਸ੍ਯਃ ਸਬਲੌਯਯੌ। ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਾਤਲੀਰਾਮਂ ਰਥਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰਚਕਾਰ ਤਮ੍

ਅਵਿੰਦ੍ਹਿਆ ਨੇ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਫੌਜ ਤੇ ਰਥ ਸਮੇਤ ਚਲਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਥ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤਾ।

ਰਾਮਰਾਵਣਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਮਰਾਵਣਯੋਰਿਵ। ਰਾਵਣੋ ਵਾਨਰਾਨ੍ ਹਨ੍ਤਿ ਮਾਰੁਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਵਣਮ੍

ਰਾਮ ਤੇ ਰਾਵਣ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋਇਆ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਮਾਰੁਤ ਆਦਿ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।

ਰਾਮਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਵਰ੍ष ਜਲਦੋ ਯਥਾ। ਤਸ੍ਯ ਧ੍ਵਜਂ ਸ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਰਥਮਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਾਰਥਿਮ੍

ਰਾਮ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਰਥ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।

ਧਨੁਰ੍ਬਾਹੂਞ੍ਛਿਰਾਂਸ੍ਯੇਵ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਹਿ। ਪੈਤਾਮਹੇਨ ਹृਦਯਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਮੇਣ ਰਾਵਣਃ

ਰਾਮ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਦਾ ਦਿਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਦਿਸੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ।

ਭੂਤਲੇ ਪਾਤਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈ ਰੁਰੁਦੁਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਆਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਤਞ੍ਚ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰਾਮਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਵਿਭੀषਣਃ

ਜਦ ਰਾਵਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਰੋ ਪਈਆਂ। ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਤੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।

ਹਨृਮਤਾਨਯਦ੍ਰਾਮਃ ਸੀਤਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍। ਰਾਮੋ ਵਹ੍ਨੌ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਃ

ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ। ਸੀਤਾ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਖੀ ਗਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨ ਲਈ ਗਈ ਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦਸ਼ਰਥੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮਰ੍ਦ੍ਦਨਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰੌਰ੍ਚ੍ਚਿਤੋऽਮृਤਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਵਾਨਰਾਨ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਕੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕੀਤਾ।

ਰਾਮੇਣ ਪੂਜਿਤਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਿਵਞ੍ਚ ਤੇ । ਰਾਮੋ ਵਿਭੀषਣਾਯਾਦਾਲ੍ਲਙ੍ਕਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਾਨਰਾਨ੍

ਰਾਮ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਜੰਗ ਵੇਖ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਲੰਕਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।

ਸਸੀਤਃ ਪੁष੍ਪਕੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਗਤਮਾਰ੍ਗੇਣ ਵੈ ਗਤਃ। ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ ਵਨਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਸੀਤਾਯੈ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ

ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜਿਧਰੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਧਰੋਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵੇਖਾਉਂਦਾ ਗਿਆ।

ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਨ੍ਦਿਗ੍ਰਾਮਂ ਸਮਾਗਤਃ। ਭਰਤੇਨ ਨਤਸ਼੍ਚਾਗਾਦਯੋਧ੍ਯਾਨ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ਼੍ਥਿਤਃ

ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਭਰਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਾਮ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿਚ ਵੱਸ ਗਿਆ।

ਵਸਿष੍ਠਾਦੀਨ੍ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾਞ੍ਚੈਵ ਕੇਕਯੀਮ੍ । ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਰਾਜ੍ਯੋऽਥ ਦ੍ਵਿਜਾਦੀਨ੍ ਸੋऽਭ੍ਯਪੂਜਯਤ੍

ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ, ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਕੇਕਈ ਤੇ ਸੁਮੀਤਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਮ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਸ਼੍ਵਮੇਧੈਰਥਾਯਜਤ੍। ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਨਿ ਸ ਦਦੌ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਸ ਪ੍ਰਜਾਃ

ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।

ਪੁਤ੍ਰਵਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਕਾਮਾਦੀਨ੍ ਦੁष੍ਟਨਿਗ੍ਰਹਣੇ ਰਤਃ। ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮ੍ਮਪਰੋ ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਯਾ ਚ ਮੇਦਿਨੀ

ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਧਰਮ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਲੋਕ ਸਭ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਫਲ-ਫੁੱਲ ਹੋਏ।

ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਂ ਰਾਘਵਂ ਜਗ੍ਮੁਰਗਸ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਪੂਜਿਤਾਃ। ਧਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਜਯੀ ਯਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਦ੍ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਃ

ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਗਸਤ ਆਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨੇ ਗਏ, ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਾਘਵ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਤੂੰ ਧੰਨ ਤੇ ਜਿੱਤੂ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰਜਿੱਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋਭੂਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ੍ਤਸ੍ਯਨੈਕषੀ। ਪੁष੍ਪੋਤ੍ਕਟਾਭੂਤ੍ ਪ੍ਰਥਮਾ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋਭੂਦ੍ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਲਸਤ ਨੇ ਨੈਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਪੁਸ਼ਪੋਟਕਾ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਨੈਕष੍ਯਾਂ ਰਾਵਣੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਬਾਹੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼ਾਨਨਃ। ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤੇਨ ਵਰੇਣ ਜਿਤਦੈਵਤਃ

ਨੈਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਹੀ ਰਾਵਣ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੀਹ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਦਸ ਸਿਰ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ ਸਨਿਦ੍ਰੋऽਭੂਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਿष੍ਠੋऽਭੂਦ੍ਧਿਭੀषਣਃ। ਸ੍ਵਸਾ ਸ਼ੂਰ੍ਪਣਖਾ ਤੇषਾਂ ਰਾਵਣਾਨ੍ਮੇਘਨਾਦਕਃ

ਕੁੰਭਕਰਨ ਸਦਾ ਸੁੱਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਸ਼ੂਰਨਖਾ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਘਨਾਦ ਸੀ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜਿਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਚ੍ਚਾਭੂਦ੍ਰਾਵਣਾਦਧਿਕੋ ਬਲੀ। ਹਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਲਕ੍ਸ਼ਮਣੇਨ ਦੇਵਾਦੇਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਿਚ੍ਛਤਾ

ਇੰਦਰਜਿੱਤ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਬਲਵਾਨ ਸੀ। ਪਰ, ਤੂੰ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਗਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਨਮਸ੍ਕृਤਾਃ। ਦੇਵਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਰਾਮੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਲਵਣਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਗਸਤ ਆਦਿ ਸਨਮਾਨਤ ਵਿਦਵਾਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਵਣ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ।

ਅਭੂਤ੍ ਪੂਰ੍ਮ੍ਮਥੁਰਾ ਕਾਚਿਦ੍ ਰਾਮੋਕ੍ਤੋ ਭਰਤੋऽਵਧੀਤ੍। ਕੋਟਿਤ੍ਰਯਞ੍ਚ ਸ਼ੈਲੂषਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ

ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਥੁਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਰਤ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਨਾਟਕੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਗਿਣਤੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।

ਸ਼ੈਲੂषਂ ਦੁਪ੍ਟਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਸਿਨ੍ਧੁਤੀਰਨਿਵਾਸਿਨਮ੍। ਤਕ੍ਸ਼ਞ੍ਚ ਪੁष੍ਕਰਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾਥ ਦੇਸ਼ਯੋਃ

ਉਹ ਨਾਟਕੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਗੰਧਰਵ ਸੀ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤ ਤਕਸ਼ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਗਿਆ।

ਭਰਤੋਗਾਤ੍ਸਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਰਾਘਵਂ ਪੂਜਯਨ੍ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਰਾਮੋ ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯਾਜੌ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨ੍ ਸਮ੍ਪਾਲ੍ਯ ਮਾਨਵਃ

ਭਰਤ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਸਮੇਤ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ ਚਲ ਪਿਆ; ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।

ਪੁਤ੍ਰੌ ਕੁਸ਼ਲ੍ਵੌ ਜਾਤੌ ਵਾਲ੍ਮੀਕੇਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਵਰੌ। ਲੋਕਾਪਵਾਦਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਯਾਂ ਜ੍ਞਾਤੌ ਸੁਚਰਿਤਸ਼੍ਰਵਾਤ੍

ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਲਵ, ਵਾਲਮੀਕਿ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਰਤੂਤ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਚੱਲੀ।

ਰਾਜ੍ਯੇਭਿषਿਚ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਹਮਸ੍ਮੀਤਿ ਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਃ। ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਤਾਨਿ ਚ

ਪੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਸੋਚਦਾ 'ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਹਾਂ'; ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ।

ਅਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਹਰਿਵਂਸ਼ਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਵਿष੍ਣੁਨਾਭ੍ਯਮ੍ਬੁਜਾਦਜਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਤ੍ਰਿਸ੍ਤਤਃ ਸੋਮਃ ਸੋਮਾਜ੍ਜਾਤਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ

ਅਗਨਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਰੀ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕਮਲ-ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਅਤ੍ਰਿ, ਫਿਰ ਸੋਮਾ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਪੁਰੂਰਵਾ ਜਨਮਿਆ।

ਤਸ੍ਮਾਦਾਯੁਰਭੂਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਹੁषੋऽਤੋ ਯਯਾਤਿਕਃ। ਯਦੁਞ੍ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਨ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਯਾਨੀ ਵ੍ਯਜਾਯਤ

ਉਸ ਤੋਂ ਆਯੁ, ਫਿਰ ਨਹੁਸ਼, ਤੇ ਫਿਰ ਯਯਾਤਿ ਆਇਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੁ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਜਨਮੀ।

ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਞ੍ਚਾਨੁਞ੍ਚ ਪੂਰੁਞ੍ਚ ਸ਼ਰ੍ਮ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ। ਯਦੋਃ ਕੁਲੇ ਯਾਦਵਾਸ਼੍ਚ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤਦੁਤ੍ਤਮਃ

ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਪੂਰੁ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ; ਯਦੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਾਦਵ ਆਏ, ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।

ਭੂਵੋ ਭਾਰਾਵਤਾਰਾਰ੍ਥਂ ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਵਸੁਦੇਵਤਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ षਡ੍‌ਗਰ੍ਭਾ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਯਾ

ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਛੇ ਪੁੱਤ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਸਨ, ਜੋਗਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ।

ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਯਾ ਨੀਤਾ ਦੇਵਕੀਜਠਰਂ ਪੁਰਾ । ਅਭੂਚ੍ਚ ਸਪ੍ਤਮੋ ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਜਠਰਾਦ੍ ਬਲਃ

ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ; ਤੇ ਸਤਵਾਂ ਗਰਭ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ, ਬਲਰਾਮ ਬਣਿਆ।