ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਾਗਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਵਯੋਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਡੀਸਨ੍ਧਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮੂਲਾਣੁਨਾ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਙ੍ਗੈਰ੍ਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ

ਯਾਗ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਨਾਡੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਜੋੜ ਬਣਾਕੇ, ਮੂਲ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਘृਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍षਿਕੋ ਹੋਮਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸ੍ਯ ਮਧੁਨਸ੍ਤਥਾ। ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਮਾਤ੍ਰਾਹੁਤਿਰ੍ਦ੍ਦਧ੍ਨਃ ਪ੍ਰਸृਤਿਃ ਪਾਯਸਸ੍ਯ ਤੁ

ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਕਾਰਸ਼ਿਕ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਦਿੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦੁਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਲਈ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮਾਪ ਹੈ। ਦਹੀਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਸ਼ੁਕਤੀ ਮਾਪ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਖੀਰ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਪ੍ਰਸ੍ਰਿਤੀ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਯਥਾਵਤ੍‌ ਸਰ੍ਵ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਲਾਜਾਨਾਂ ਮੁष੍ਟਿਸਮ੍ਮਿਤਮ੍। ਖਣ੍ਡਤ੍ਰਯਨ੍ਤੁ ਮੂਲਾਨਾਂ ਫ੍ਲਾਨਾਂ ਸ੍ਵਪ੍ਰਮਾਣਤਃ

ਸਾਰੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਲਈ, ਲਾਜ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਮੁੱਠ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਜੜਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਟੁਕੜੇ, ਤੇ ਫਲਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਗ੍ਰਾਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂਮਾਤ੍ਰਮਨ੍ਨਾਨਾਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਹੋਮਯੇਤ੍। ਇਕ੍ਸ਼ੋਰਾਪਰ੍ਵ੍ਵਿਕਂ ਮਾਨਂ ਲਤਾਨਾਮਙ੍ਗੁਲਦ੍ਵਯਮ੍

ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਆਧਾ ਗਲੋਟ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਬਹੁਤ ਸੁੱਕੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਪੰਜ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾਓ। ਗੰਨੇ ਲਈ ਅਪਰਵਿਕਾ ਮਾਪ, ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਲਈ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਪ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਪੁष੍ਪਂ ਪਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਮਾਨੇਨ ਸਮਿਧਾਂ ਤੁ ਦਸਾਙ੍ਗੁਲਮ੍। ਚਨ੍ਦ੍ਰਚਨ੍ਦਨਕਾਸ਼੍ਮੀਰਕਸ੍ਤੂਰੀਯਕ੍ਸ਼ਕਰ੍ਦ੍ਦਮਾਨ੍

ਫੁੱਲ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਪਾਓ। ਸਮਿੱਧਾਂ ਲਈ ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲਾ ਮਾਪ ਲਓ। ਚੰਦਨ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਰੇਸ਼ਮ, ਕਸਤੂਰੀ, ਯਕ ਰੇਸ਼ਮ—

ਕਲਾਯਸਮ੍ਮਿਤਾਨੇਤਾਨ੍ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਂ ਵਦਰਾਸ੍ਥਿਵਤ੍। ਕਨ੍ਦਾਨਾਮष੍ਟਮਂ ਭਾਗਂ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪਰਮ੍

ਗੁਗਲੂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਕਲਾਯਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਪਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਵਦਾਰਾ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦਾ ਮਾਪ। ਕੰਦਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪਾਓ।

ਹੋਮਂ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਯੇਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੀਜਪਦੈਸ੍ਤਤਃ। ਘृਤੇਨ ਸ੍ਰੁਚਿ ਪੂਰ੍ਣਾਯਾਂ ਨਿਧਾਯਾਧੋਮੁਖਂ ਸ੍ਰੁਵਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੋ। ਪੂਰੀ ਸ੍ਰੁਚੀ ਵਿੱਚ ਘੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ੍ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਸ੍ਰੁਗਗ੍ਰੇ ਪੁष੍ਪਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪਞ੍ਚਾਦ੍ਵਾਮੇਨ ਪਾਣਿਨਾ। ਪੁਨਃ ਸਵ੍ਯੇਨ ਤੌ ਧृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਖਸਨ੍ਨਿਭਮੁਦ੍ਰਯਾ

ਸ੍ਰੁਚੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜੋ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਸ਼ੰਖ ਵਰਗੀ ਮੁਦਰਾ ਬਣਾਓ।

ਸਮੁਦ੍ਗਤੋऽਰ੍ਦ੍ਧਕਾਯਸ਼੍ਚ ਸਮਪਾਦਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਨਾਭੌ ਤਨ੍ਮृਲਮਾਧਾਯ ਸ੍ਰੁਗਗ੍ਰਵ੍ਯਗ੍ਰਲੋਚਨਃ

ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਉਠਾ ਕੇ, ਪੈਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਵੋ। ਫੁੱਲ ਨਾਭੀ ਤੇ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਸ੍ਰੁਚੀ ਦਾ ਅੱਗਾ ਅੱਖਾਂ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਕਾਰਣਾਤ੍ਯਾਗਾਦ੍ਵਿਨਿਃ ਸृਤ੍ਯ ਸੁषੁਮ੍‌ਣਯਾ । ਵਾਮਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਮਾਨੀਯ ਤਯੋਰ੍ਮੂਲਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਰਾਹੀਂ ਕੱਢੋ। ਖੱਬੇ ਛਾਤੀ ਤੇ ਲਿਆਓ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਟਿਕੋ।

ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਮਵਿਸ੍ਪष੍ਟਂ ਵੌषਡਨ੍ਤਂ ਸਮੁਚ੍ਚਰੇਤ੍। ਤਦਗ੍ਨੌ ਜੁਹੁਯਾਦਾਜ੍ਯਂ ਯਵਸਮ੍ਮਿਤਧਾਰਯਾ

ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਢੁਕਵੀਂ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, 'ਵੌਸ਼ਟ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰੋ। ਫਿਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਯਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਪਾਓ।

ਆਚਾਮਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਬੂਲਪ੍ਰਭृਤੀਨਪਿ। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਦ੍‌ਭੂਤਿਮਾਵਨ੍ਦ੍ਯ ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਪਰਂ

ਜਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਚੰਦਨ, ਤੇ ਤੰਬੂਲ ਆਦਿ ਪਦਾਰਥ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰੋ।

ਤਤੋ ਵਹ੍ਣਿਂ ਸਮਬ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਫਡਨ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਵਰਾਨ੍। ਸਂਹਾਰਮੁਦ੍ਰਯਾਹृਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵੇਤ੍ਯਭਿਧਾਯ ਚ

ਫਿਰ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, 'ਫਟ' ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰੋਕਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰੋ। ਸੰਹਾਰ ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ 'ਮਾਫ ਕਰ' ਕਹੋ।

ਭਾਸੁਰਾਨ੍ ਪਰਿਧੀਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਰਕੇਣ ਹृਦਾऽਣੁਨਾ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪਰਯਾਤ੍ਮੀਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ ਹृਦਮ੍ਬੁਜੇ

ਚਮਕਦਾਰ ਪਰਿਧੀਆਂ ਨੂੰ, ਸਾਹ ਤੇ ਸੁਖਮ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਓ।

ਸਰ੍ਵਪਾਕਾਗ੍ਰਮਾਦਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਲਕਦ੍ਵਯਮ੍ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਵਹਿਰ੍ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਦਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਕੁਣ੍ਡਸਨ੍ਨਿਧੌ

ਸਾਰੀਆਂ ਪਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਦੋ ਮੰਡਲ ਬਣਾਓ। ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਓਂ ਹਾਂ ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਮਾਤृਬ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਥਾ। ਵਾਰੁਣੇ ਹਾਂ ਗਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਬਲਿਃ

ਓਂ ਹਾਂ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਇਹ ਬਲੀ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੈ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਹਾਞ੍ਚ ਯਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯ ਈਸ਼ਾਨੇ ਹਾਂ ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯ ਉ । ਅਗ੍ਨੌ ਹਾਮਸੁਰੇਭ੍ਯਸ੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਬ੍ਯੋ ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਬਲਿਃ

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ, ਈਸ਼ਾਨ ਵੱਲ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ। ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ, ਤੇ ਨੈਰ੍ਰਤ ਵੱਲ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਲੀ।

ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਹਾਞ੍ਚ ਨਾਗੇਭ੍ਯੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਧ੍ਯਤਃ। ਹਾਂ ਰਾਸ਼ਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਹ੍ਨੌ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਤਥਾ

ਵਾਯਵ ਵੱਲ ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ, ਵਿਚਕਾਰ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ। ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਹਾਂ, ਸਵਾਹਾ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਨੈਰ੍ਰਤ ਵੱਲ ਵੀ ਬਲੀ।

ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਯ ਅਨ੍ਤਰ੍ਬਲਿਰੁਦਾਹृਤਃ। ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਵਾਹ੍ਯੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਗ੍ਨਿਯਮਾਯ ਚ

ਵਾਰੁਣ ਵੱਲ ਖੇਤ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਦੂਜੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਬਾਹਰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿਯਮ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ।

ਨੈਰ੍ऋਤਾਯ ਜਲੇਸ਼ਾਯ ਵਾਯਵੇ ਧਨਰਕ੍ਸ਼ਿਣੇ। ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਚ ਪੂਰ੍ਵਾਦੌ ਹੀਸ਼ਾਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨਮਃ

ਨੈਰਿਤ ਦੇਵਤਾ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹਵਾ, ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਨ, ਇਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਯਸਾਦੇਰ੍ਵਹਿਰ੍ਬਲਿਃ। ਬਲਿਦ੍ਵਯਗਤਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਸਂਹਾਰਮੁਦ੍ਰਯਾऽऽਤ੍ਮਨਿ

ਨੈਰਿਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਬਾਹਰ ਭੋਗ; ਦੋਹਾਂ ਭੋਗਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਘਟਨ ਦੀ ਮੂਦਰਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਕਪਿਲਾਪੂਜਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਏਭਿਰ੍ਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਯਜੇਚ੍ਚ ਗਾਮ੍। ਓਂ ਕਪਿਲੇ ਨਨ੍ਦੇ ਨਮਃ ਓਂ ਕਪਿਲੇ ਭਦ੍ਰਿਕੇ ਨਮਃ

ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕਪਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ: ਓਮ ਕਪਿਲਾ ਨੰਦਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਮ ਕਪਿਲਾ ਭਦ੍ਰਿਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਓਂ ਕਪਿਲੇ ਸੁਸ਼ੀਲੇ ਨਮਃ ਕਪਿਲੇ ਸੁਰਭਿਪ੍ਰਭੇ। ਓਂ ਕਪਿਲੇ ਸੁਮਨਸੇ ਨਮਃ ਓਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦੇ ਨਮਃ

ਓਮ ਕਪਿਲਾ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕਪਿਲਾ, ਸੁਰਭੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ; ਓਮ ਕਪਿਲਾ ਸੁਮਨਸਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਮ ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸੌਰਭੇਯਿ ਜਗਨ੍‌ਮਾਤਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਮृਤਪ੍ਰਦੇ। ਗृਹਾਣ ਵਰਦੇ ਗ੍ਰਾਸਮੀਪਸਿਤਾਰ੍ਥਞ੍ਚ ਦੇਹਿ ਮੇ

ਸੌਰਭੀਏ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦਇਆਲੂ, ਮੇਰਾ ਭੋਗ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇ।

ਵਨ੍ਦਿਤਾऽਸਿ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਕਪਿਲੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਤਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍

ਤੈਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਹੈ; ਕਪਿਲਾ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ, ਤੇ ਕੀਤੇ ਮੰਦ ਕੰਮ ਨੂੰ ਰੋਕ।

ਗਾਵੋ ਮਮਾਗ੍ਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਾਵਃ ਪृष੍ਠਤ ਏਵ ਚ। ਗਾਵੋ ਮੇ ਹृਦਯੇ ਚਾਪਿ ਗਵਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍

ਗਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਹਨ; ਗਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।

ਦਤ੍ਤਂ ਗੁਹ੍ਣਨ੍ਤੁ ਮੇ ਗ੍ਰਾਸਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਲਃ ਸ਼ਿਵਃ। ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾਪੁਸ੍ਤਕਾਨਿ ਗੁਰੁਪਾਦੌ ਨਮੇਨ੍ਨਰਃ

ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਭੋਗ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲੈਣ; ਜਪ ਕੇ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂ; ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਿਆ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਯਜੇਤ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਅष੍ਟਪੁष੍ਪਿਕਯਾ ਸ਼ਿਵਮ੍। ਪੀਠਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਸ਼ਿਵਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਪੂਜਾ ਸ੍ਯਾਦष੍ਟਪੁषਿਪਿਕਾ

ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ, ਅੱਠ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਪੀਠ, ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਅੱਠ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।

ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਭੋਜਨਾਗਾਰੇ ਸੁਲਿਪ੍ਤੇ ਪਾਕਮਾਨਯੇਤ੍। ਤਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯੇਨੈਵ ਵੌषਡਨ੍ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਧਾ

ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਖਾਣ-ਪੀਂਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਪੀ ਹੋਈ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਲਿਆਉ; ਫਿਰ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਵੌਸ਼ਟ ਅੰਤ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਾਰੀ।