ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਹੋਮਂ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਯੇਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੀਜਪਦੈਸ੍ਤਤਃ। ਘृਤੇਨ ਸ੍ਰੁਚਿ ਪੂਰ੍ਣਾਯਾਂ ਨਿਧਾਯਾਧੋਮੁਖਂ ਸ੍ਰੁਵਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪਾਤੀ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੂਵ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਰੱਖਣਾ।

ਸ੍ਰੁਗਗ੍ਰੇ ਪੁष੍ਪਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪਞ੍ਚਾਦ੍ਵਾਮੇਨ ਪਾਣਿਨਾ। ਪੁਨਃ ਸਵ੍ਯੇਨ ਤੌ ਧृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਖਸਨ੍ਨਿਭਮੁਦ੍ਰਯਾ

ਸ੍ਰੂਵ ਦੇ ਆਗਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜਨਾ। ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਮੋਹਰ ਬਣਾਉਣੀ।

ਸਮੁਦ੍ਗਤੋऽਰ੍ਦ੍ਧਕਾਯਸ਼੍ਚ ਸਮਪਾਦਃ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਨਾਭੌ ਤਨ੍ਮृਲਮਾਧਾਯ ਸ੍ਰੁਗਗ੍ਰਵ੍ਯਗ੍ਰਲੋਚਨਃ

ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਉਠਾ ਕੇ, ਪੈਰ ਇਕੱਠੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ, ਉਹ ਮੋਹਰ ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਜ਼ਰ ਸ੍ਰੂਵ ਦੇ ਆਗਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਟਿਕਾਈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਕਾਰਣਾਤ੍ਯਾਗਾਦ੍ਵਿਨਿਃ ਸृਤ੍ਯ ਸੁषੁਮ੍‌ਣਯਾ । ਵਾਮਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਮਾਨੀਯ ਤਯੋਰ੍ਮੂਲਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰਣਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਲਿਆਉਣੀ। ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹੀ ਉਥੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖਣੀ।

ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਮਵਿਸ੍ਪष੍ਟਂ ਵੌषਡਨ੍ਤਂ ਸਮੁਚ੍ਚਰੇਤ੍। ਤਦਗ੍ਨੌ ਜੁਹੁਯਾਦਾਜ੍ਯਂ ਯਵਸਮ੍ਮਿਤਧਾਰਯਾ

ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, 'ਵੌਸ਼ਟ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ। ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੀ ਮਾਤਰਾ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ।

ਆਚਾਮਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਦਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਬੂਲਪ੍ਰਭृਤੀਨਪਿ। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਦ੍‌ਭੂਤਿਮਾਵਨ੍ਦ੍ਯ ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਪਰਂ

ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਦਨ, ਤਾਂਬੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨਾ।

ਤਤੋ ਵਹ੍ਣਿਂ ਸਮਬ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਫਡਨ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਵਰਾਨ੍। ਸਂਹਾਰਮੁਦ੍ਰਯਾਹृਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵੇਤ੍ਯਭਿਧਾਯ ਚ

ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, 'ਫਟ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਸ੍ਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸੰਹਾਰ ਮੋਹਰ ਕਰਕੇ, 'ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ' ਕਹਿਣਾ।

ਭਾਸੁਰਾਨ੍ ਪਰਿਧੀਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਰਕੇਣ ਹृਦਾऽਣੁਨਾ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪਰਯਾਤ੍ਮੀਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ ਹृਦਮ੍ਬੁਜੇ

ਉਜਲੇ ਪਰਿਧੀਆਂ ਨੂੰ, ਸਾਹ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਸੁਖਮ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਪਾਕਾਗ੍ਰਮਾਦਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਲਕਦ੍ਵਯਮ੍ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਵਹਿਰ੍ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਦਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਕੁਣ੍ਡਸਨ੍ਨਿਧੌ

ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਲੈ ਕੇ, ਦੋ ਮੰਡਲ ਬਣਾਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਦੇ ਕੋਲ, ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਦੋਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਓਂ ਹਾਂ ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਮਾਤृਬ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਥਾ। ਵਾਰੁਣੇ ਹਾਂ ਗਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਬਲਿਃ

ਓਂ ਹਾਂ ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੀ; ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ, ਸਵਾਹਾ—ਇਹ ਭੋਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੈ।

ਉਤ੍ਤਰੇ ਹਾਞ੍ਚ ਯਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯ ਈਸ਼ਾਨੇ ਹਾਂ ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯ ਉ । ਅਗ੍ਨੌ ਹਾਮਸੁਰੇਭ੍ਯਸ੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਬ੍ਯੋ ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਬਲਿਃ

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ; ਈਸ਼ਾਨ ਵੱਲ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ; ਨੈਰ੍ਰਤ ਵੱਲ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਲਈ ਭੋਗ ਹੈ।

ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਹਾਞ੍ਚ ਨਾਗੇਭ੍ਯੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਧ੍ਯਤਃ। ਹਾਂ ਰਾਸ਼ਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਹ੍ਨੌ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਤਥਾ

ਵਾਯਵ ਵੱਲ ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ; ਵਿਚਕਾਰ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਨੂੰ; ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਹਾਂ, ਸਵਾਹਾ; ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ, ਨੈਰ੍ਰਤ ਵੱਲ ਵੀ।

ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਯ ਅਨ੍ਤਰ੍ਬਲਿਰੁਦਾਹृਤਃ। ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਵਾਹ੍ਯੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਗ੍ਨਿਯਮਾਯ ਚ

ਵਾਰੁਣ ਵੱਲ ਖੇਤ ਦੇ ਰਾਖੇ ਲਈ ਅੰਦਰਲਾ ਭੋਗ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਬਾਹਰਲੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਯਮ ਲਈ।

ਨੈਰ੍ऋਤਾਯ ਜਲੇਸ਼ਾਯ ਵਾਯਵੇ ਧਨਰਕ੍ਸ਼ਿਣੇ। ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਚ ਪੂਰ੍ਵਾਦੌ ਹੀਸ਼ਾਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨਮਃ

ਨੈਰ੍ਰਤ, ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਾਯੂ, ਧਨ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਪੂਰਬ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਾਨ, ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਯਸਾਦੇਰ੍ਵਹਿਰ੍ਬਲਿਃ। ਬਲਿਦ੍ਵਯਗਤਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਸਂਹਾਰਮੁਦ੍ਰਯਾऽऽਤ੍ਮਨਿ

ਨੈਰ੍ਰਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਬਾਹਰਲੇ ਭੋਗ ਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ; ਦੋ ਭੋਗਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕੋਚ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਿਲੀਨ ਕਰਨਾ।

ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਅਰ੍ਘਪਾਤ੍ਰਕਰੋ ਯਾਯਾਦਗ੍ਨ੍ਯਾਗਾਰਂ ਸੁਸਂਵृਤਃ। ਯਾਗੋਪਕਰਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਿਵ੍ਯਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਰਘ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਅੱਗ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵੋ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਾਗ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।

ਉਦਙ੍‌ਮੁਖਃ ਕੁਣ੍ਡਮੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਾਡਨਂ ਕੁਸ਼ੈਃ। ਵਿਦਧ੍ਯਾਦਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮਤਂ

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਤੇ ਠੋਕਣਾ ਕਰੋ, ਹਥਿਆਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੋ।

ਖਡ੍ਗੇਨ ਖਾਤਮੁਦ੍ਧਾਰਂ ਪੂਰਣਂ ਸਮਤਾਮਪਿ। ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾ ਸੇਕਂ ਕੁਟ੍ਟਨਨ੍ਤੁ ਸ਼ਰਾਤ੍ਮਨਾ

ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਖੋਦੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਕੱਢੋ, ਭਰੋ ਅਤੇ ਸਮਤਲ ਕਰੋ; ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਤੀਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕੁੱਟੋ।

ਸਮ੍ਮਾਰ੍ਜ੍ਜਨਂ ਸਮਾਲੇਪਂ ਕਲਾਰੂਪਪ੍ਰਕਲ੍ਪਨਮ੍। ਤ੍ਰਿਸੂਤ੍ਰੀਪਰਿਧਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਸਦਾ

ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਫਾਈ, ਲੇਪ, ਕਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣਾ, ਤਿੰਨ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਣਾ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਰੇਖਾਤ੍ਰਯਮੁਦਕ੍ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੇਕਾਂ ਪੂਰ੍ਵਾਨਨਾਮਧਃ। ਕੁਸ਼ੇਨ ਚ ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਦ੍ਵਾ ਤਾਸਾਂ ਵਿਪਰ੍ਯ੍ਯਯਃ

ਤਿੰਨ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਬਣਾਓ, ਇੱਕ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਮੂੰਹ ਹੇਠਾਂ; ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਉਲਟ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ।

ਵਜ੍ਰੀਕਰਣਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹृਦਾ ਦਰ੍ਭੇਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਥਮ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਪਾਤ੍ਰਨ੍ਤਤਨੁਤ੍ਰੇਣ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਿष੍ਟਰਂ ਹृਦਾ

ਵਜਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਨਾਲ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਚਾਰ ਰਸਤੇ ਬਣਾਓ; ਧਾਗਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਨਾਲ ਅਸਨ ਬਣਾਓ।

ਹृਦਾ ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਤਤ੍ਰ ਈਸ਼ਮਾਵਾਹ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍। ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਦਾਸ਼੍ਰਯਾਨੀਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਮ੍

ਦਿਲ ਨਾਲ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਬੁਲਾਓ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਅੱਗ, ਸਹੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆਈ, ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਂਸ਼ਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਵਿਸ਼ੋਧਿਤਮ੍। ਔਦਰ੍ਯ੍ਯਂ ਚੈਨ੍ਦਵਂ ਭੌਤਂ ਏਕੀਕृਤ੍ਯਾਨਲਤ੍ਰਯਮ੍

ਕ੍ਰਵਿਆਦ ਭਾਗ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ—ਸਰੀਰਕ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਈ, ਭੌਤਿਕ—ਇੱਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਓਂ ਹੂਂ ਵਹ੍ਨਿਚੈਤਨ੍ਯਾਯ ਵਹ੍ਨਿਵੀਜੇਨ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਸਂਹਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਵਹ੍ਨਿ ਧੇਨੁਮੁਦ੍ਰਾਮृਤੀਕृਤਮ੍

ਓਂ ਹੂੰ, ਅੱਗ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਲਈ, ਅੱਗ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ; ਇਕੱਠੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਗਾਯ ਮੁਦਰਾ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣਾਓ।

ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਹੇਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਵਚੇਨਾਵਗੁਣ੍ਠਿਤਮ੍। ਪੂਜਿਤਨ੍ਤ੍ਰਿਃ ਪਰਿਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਕੁਣ੍ਡਸ੍ਯੋਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍

ਹਥਿਆਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਪੂਜਾ ਧਾਗਾ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਦੇ ਉਪਰ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਵੀਜਮਿਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਾਗੀਸ਼ਾਗਰ੍ਭਗੋਚਰੇ। ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਦੇਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਮਾਨਂ ਵਿਭਾਵਯੇਤ੍

ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਬੀਜ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਵਾਣੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੋ।

ਭੂਮਿष੍ਠਜਾਨੁਕੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਹृਦਾਤ੍ਮਸਮ੍ਮੁਖਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍। ਤਤੋऽਨ੍ਤਸ੍ਥਿਤਵੀਜਸ੍ਯ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਸਮੂਹਮ੍

ਮੰਤਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਗੋਡੇ ਮੋੜ ਕੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਬੀਜ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵੱਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਪਾ ਦੇਵੇ; ਫਿਰ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਰਲੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ।

ਸਮ੍ਭृਤਿਂ ਪਰਿਧਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ੌਚਮਾਚਮਨਂ ਹृਦਾ। ਗਰ੍ਭਾਗ੍ਨੇਃ ਪੂਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਰਾਣੁਨਾ

ਦਿਲ ਨਾਲ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ, ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣਾ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਕਰੇ; ਗਰਭ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਵਧ੍ਨੀਯਾਦ੍ਗਰ੍ਭਜਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਕਕਙ੍ਕਣਂ ਪਾਣਿਪਲ੍ਲਵੇ। ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤੇਨ ਪਾਵਕਮ੍

ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਣੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਕੰਗਣ ਨਰਮ ਹਥ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ; ਗਰਭਧਾਰਣ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ, ਸਦਯੋਜਾਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।