ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਦਙ੍‌ਮੁਖਃ ਕੁਣ੍ਡਮੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਾਡਨਂ ਕੁਸ਼ੈਃ। ਵਿਦਧ੍ਯਾਦਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮਤਂ

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਡ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ ਅਤੇ ਠੋਕਣ ਕਰੋ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਰਖਿਆ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲਗਾਓ।

ਖਡ੍ਗੇਨ ਖਾਤਮੁਦ੍ਧਾਰਂ ਪੂਰਣਂ ਸਮਤਾਮਪਿ। ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾ ਸੇਕਂ ਕੁਟ੍ਟਨਨ੍ਤੁ ਸ਼ਰਾਤ੍ਮਨਾ

ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਖੱਡਾ ਖੋਦੋ ਅਤੇ ਸਾਫ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਭਰੋ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਕਰੋ; ਰਖਿਆ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ ਅਤੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੁੱਟੋ।

ਸਮ੍ਮਾਰ੍ਜ੍ਜਨਂ ਸਮਾਲੇਪਂ ਕਲਾਰੂਪਪ੍ਰਕਲ੍ਪਨਮ੍। ਤ੍ਰਿਸੂਤ੍ਰੀਪਰਿਧਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਸਦਾ

ਸਫਾਈ, ਲੇਪ ਅਤੇ ਅਕਾਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨਾ, ਤਿੰਨ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨਣਾ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਖਿਆ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਰੇਖਾਤ੍ਰਯਮੁਦਕ੍ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੇਕਾਂ ਪੂਰ੍ਵਾਨਨਾਮਧਃ। ਕੁਸ਼ੇਨ ਚ ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਦ੍ਵਾ ਤਾਸਾਂ ਵਿਪਰ੍ਯ੍ਯਯਃ

ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਬਣਾਏ — ਇੱਕ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਇੱਕ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੇਠਾਂ; ਜਾਂ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਹ ਲਕੀਰਾਂ ਉਲਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਵਜ੍ਰੀਕਰਣਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹृਦਾ ਦਰ੍ਭੇਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਥਮ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਪਾਤ੍ਰਨ੍ਤਤਨੁਤ੍ਰੇਣ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਿष੍ਟਰਂ ਹृਦਾ

ਵਜਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ, ਉਹ ਦਰਭਾ ਦੀ ਚੌਕੜੀ ਰਾਹ ਰਖੇ; ਪਾਤਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ, ਉਹ ਵਿਅਪਕ ਬੈਠਕ ਰਚੇ।

ਹृਦਾ ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਤਤ੍ਰ ਈਸ਼ਮਾਵਾਹ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍। ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਦਾਸ਼੍ਰਯਾਨੀਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਮ੍

ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸੱਦੇ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਅੱਗ, ਜੋ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਂਸ਼ਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਵਿਸ਼ੋਧਿਤਮ੍। ਔਦਰ੍ਯ੍ਯਂ ਚੈਨ੍ਦਵਂ ਭੌਤਂ ਏਕੀਕृਤ੍ਯਾਨਲਤ੍ਰਯਮ੍

ਕੁੱਤੇ ਆਦਿ ਲਈ ਯੋਗ ਹਿੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਿਰੀਖਣ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਰੀਰਕ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਈ ਤੇ ਤੱਤ ਅੱਗ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਕਰੇ।

ਓਂ ਹੂਂ ਵਹ੍ਨਿਚੈਤਨ੍ਯਾਯ ਵਹ੍ਨਿਵੀਜੇਨ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਸਂਹਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਵਹ੍ਨਿ ਧੇਨੁਮੁਦ੍ਰਾਮृਤੀਕृਤਮ੍

‘ਓਂ ਹੂੰ’ ਅੱਗ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਲਈ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ; ਸੰਹਿਤਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਸ਼ਕਤ ਕੀਤੀ ਅੱਗ, ਗੋ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਹੇਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਵਚੇਨਾਵਗੁਣ੍ਠਿਤਮ੍। ਪੂਜਿਤਨ੍ਤ੍ਰਿਃ ਪਰਿਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਕੁਣ੍ਡਸ੍ਯੋਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍

ਹਥਿਆਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੂਜਾ ਦੀ ਡੋਰੀ ਨਾਲ ਕੁੰਡ ਦੇ ਉੱਪਰ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਫੇਰਾ ਲਵੇ।

ਸ਼ਿਵਵੀਜਮਿਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਾਗੀਸ਼ਾਗਰ੍ਭਗੋਚਰੇ। ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਦੇਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਮਾਨਂ ਵਿਭਾਵਯੇਤ੍

ਸ਼ਿਵ ਬੀਜ ਨੂੰ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਦੇ ਗਰਭ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖੇ।

ਭੂਮਿष੍ਠਜਾਨੁਕੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਹृਦਾਤ੍ਮਸਮ੍ਮੁਖਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍। ਤਤੋऽਨ੍ਤਸ੍ਥਿਤਵੀਜਸ੍ਯ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਸਮੂਹਮ੍

ਪੁਜਾਰੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੱਲ ਮੁਖ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਟੇ; ਫਿਰ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰਲੇ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ।

ਸਮ੍ਭृਤਿਂ ਪਰਿਧਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ੌਚਮਾਚਮਨਂ ਹृਦਾ। ਗਰ੍ਭਾਗ੍ਨੇਃ ਪੂਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਰਾਣੁਨਾ

ਢੱਕਣ ਦੀ ਇਕੱਠੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਆਚਮਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਕਰੇ; ਗਰਭ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੀਰ ਵਰਤੇ।

ਵਧ੍ਨੀਯਾਦ੍ਗਰ੍ਭਜਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਕਕਙ੍ਕਣਂ ਪਾਣਿਪਲ੍ਲਵੇ। ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤੇਨ ਪਾਵਕਮ੍

ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਣੇ ਕੜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਰਮ ਹੱਥ ‘ਤੇ ਬਾਂਧੇ; ਗਰਭਧਾਨ ਲਈ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਤਤੋ ਹृਦਯਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍। ਪੁਂਸਵਨਾਯ ਵਾਮੇਨ ਤृਤੀਯੇ ਮਾਸਿ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਫਿਰ, ਹਿਰਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ; ਪੁੰਸਵਨ ਲਈ, ਤੀਜੇ ਮਹੀਨੇ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਆਹੁਤਿਤ੍ਰਿਤਯਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਿਰਸਾਮ੍ਬੁਕਣਾਨ੍ਵਿਤਂ। ਸੀਮਨ੍ਤੋਨ੍ਨਯਨਂ षष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਰੂਪਿਣਾ

ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ; ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਰੂਪਵਤੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੀਮੰਤੁਨਨ ਕਰੇ।

ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਸ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਖਯਾ ਸ਼ਿਖਯੈਵ ਤੁ। ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਙ੍ਗਕਲ੍ਪਨਾਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੋਦ੍‌ਘਾਟਨਨਿष੍ਕृਤੀ

ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਚੋਟੀ ਨਾਲ, ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਵੇ; ਮੂੰਹ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਤੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਣ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰੇ।

ਜਾਤਕਰ੍ਮ੍ਮਂਨृਕਰ੍ਮ੍ਮਭ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ। ਵਹ੍ਨਿ ਸਨ੍ਧੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦਰ੍ਭਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਗਰ੍ਭਮਲਾਪਹਂ

ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਨਮ ਤੇ ਨਰ-ਕਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰੇ; ਦਰਭਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਗਰਭ ਦੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਨਾਨ ਕਰੇ।

ਸੁਵਰ੍ਣਬਨ੍ਧਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਕृਤਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਹृਦਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍। ਸਦ੍ਯਃ ਸੂਤਕਨਾਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਦਸ੍ਤ੍ਰਵਾਰਿਣਾ

ਦੇਵੀ ਲਈ ਬਣਾਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਜਨਮ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਹਥਿਆਰ ਮੰਤ੍ਰ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ।

ਕੁਮ੍ਭਨ੍ਤੁ ਵਹਿਰਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਾਡਯੇਦ੍ਵਰ੍ਮ੍ਮਣੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣੋਤ੍ਤਰਪੂਰ੍ਵ੍ਵਾਗ੍ਰਾਨ੍ਮੇਖਲਾਸੁ ਵਹਿਃ ਕੁਸ਼ਾਨ੍

ਉਹ ਘੜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਝਟਕੇ ਤੇ ਕਵਚ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ; ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ ਤੇ ਪੂਰਬ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਕੂਸ਼ ਦੀ ਘਾਸ ਕਮਰਬੰਦਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਰਖੇ।

ਆਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤੇषੁ ਹृਦਾ ਪਰਿਧਿਵਿਸ੍ਤਰਂ। ਵਕ੍ਤਾਣਾਮਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤੋ ਨਾਲਾਪਨ੍ਤੁਤ੍ਤਯੇ

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵਿਅਪਕ ਢੱਕਣ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ; ਫਿਰ, ਵਕਤਾ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਡੰਡੀਆਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੰਤਾਂ ‘ਤੇ।

ਸਮਿਧਃ ਪਞ੍ਚ ਹੋਤਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਮੂਲੇ ਘृਤਪ੍ਲੁਤਾਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਵਿष੍ਣੁਮਨਨ੍ਤਞ੍ਚ ਹृਦਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍

ਉਹ ਪੰਜ ਸਮਿੱਧਾਂ, ਘੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀਆਂ, ਅੰਤ ਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਅਰਪਿਤ ਕਰੇ; ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ੰਕਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਅਨੰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪਰਿਧਿਸ੍ਥਾਨਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਸ਼ਾਨਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਾਨ੍ਵਿष੍ਟਰਸ੍ਥਾਨਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਦੂrvਾ ਘਾਸ ਦੀ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਹਰੇਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਘੇਰੇ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਫੇਰਾ ਲਗਾਓ।

ਅਗ੍ਨੇਰਭਿਮੁਖੀਭੂਤਾਨ੍ ਨਿਜਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਹृਦਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍। ਨਿਵਾਰ੍ਯ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਸਙ੍ਘਾਤਂ ਬਾਲਕਂ ਪਾਲਯਿष੍ਯਥ

ਅੱਗ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।

ਸ਼ੈਵੀਮਾਜ੍ਞਾਮਿਮਾਨ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਰੁਕ੍‌ਸ੍ਰੁਵਾਵੂਰ੍ਧ੍ਵਵਦਨਾਧੋਮੁਖੈਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍

ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣਾਓ; ਸ੍ਰੁਕ ਤੇ ਸ੍ਰੁਵਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧੋ।

ਪ੍ਰਤਾਪ੍ਯਾਗ੍ਨੌ ਤ੍ਰਿਧਾ ਦਰ੍ਭਮੂਲਮਧ੍ਯਾਗ੍ਰਕੈਃ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ । [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php ਕੁਸ਼]ਸ੍ਪृष੍ਟਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਆਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਂ

ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਕਰਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀ ਜੜ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਛੂਹੋ; ਕੁਸ਼ਾ ਨਾਲ ਛੂਹੀ ਹੋਈ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।

ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰਯਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਹਾਂ ਹੀਂ ਹੂਂ ਸਂ ਰਵੈਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਸ੍ਰੁਚਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ੍ਰੁਵੇ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਹृਦਯਾਣੁਨਾ

ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂ, ਹੀਂ, ਹੁੰ, ਸੰ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਸ੍ਰੁਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ, ਸ੍ਰੁਵਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ, ਦਿਲ ਦੇ ਅਣੂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।

ਤ੍ਰਿਸੂਤ੍ਰੀਵੇष੍ਟਿਤਗ੍ਰੀਵੌ ਪੂਜਿਤੌ ਕੁਸੁਮਾਦਿਭਿਃ। ਕੁਸ਼ਾਨਾਮੁਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ਤੌ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ

ਤਿੰਨ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਗਲ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ, ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ।

ਗਵ੍ਯਮਾਜ੍ਯਂ ਸਮਾਦਾਯ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਵਿਸ਼ੋਧਿਤਂ। ਸ੍ਵਕਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯੀਂ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਦਾਯ ਤਦ੍‌ਘृਤਂ

ਗਾਂ ਦਾ ਘੀ, ਜੋ ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਲਵੋ; ਆਪਣੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਘੀ ਲਵੋ।

ਕੁਣ੍ਡਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਹृਦਾਵਰ੍ਤ੍ਯਂ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਗੋਚਰੇ। ਪੁਨਰ੍ਵ੍ਵਿष੍ਣੁਮਯੀਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਘृਤਮੀਸ਼ਾਨਗੋਚਰੇ

ਕੁੰਡ ਦੇ ਉੱਪਰ, ਦਿਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ 'ਚ, ਅੱਗ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਘੀ ਨੂੰ ਘੁਮਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਘੀ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਰੱਖੋ।