ਅਗ੍ਨਿਪੁਰਾਣਮ੍

ਗੁਰੁਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਯ ਪੁਰਾਣਾਦਿ ਲਿਖੇਨ੍ਨਰਃ। ਪੂਰ੍ਵਵਨ੍ਮਣ੍ਡਲਾਦ੍ਯੇ ਚ ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਭਦ੍ਰਪੀਠਕੇ

ਅਧਿਆਪਕ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੰਡਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਦੇ ਭਦਰ ਪੀਠ 'ਤੇ।

ਦਰ੍ਪ੍ਪਣੇ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੇਚਯੇਤ੍ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਵਦ੍ ਘਟੈਃ। ਨੇਤ੍ਰੋਨ੍ਮੀਲਨਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਤੁ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਨਰਃ

ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ; ਨੇਤਰ ਖੋਲਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਰੱਖੋ।

ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤੁ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਵੇਦਾਦ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਪੁਸ੍ਤਕੇ। ਕृਤ੍ਵਾ ਸਜੀਵੀਕਰਣਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਯ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚਰੁਂ ਤਤਃ

ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਅਤੇ ਵੇਦ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਰੱਖੋ, ਜੀਵਨ-ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਓ।

ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਸ੍ਤੁ ਗੁਰ੍ਵ੍ਵਾਦੀਨ੍ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍। ਰਥੇਨ ਹਸ੍ਤਿਨਾ ਵਾਪਿ ਭ੍ਰਾਮਯੇਤ੍ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਨਰੈਃ

ਗੁਰੂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਓ; ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰਥ ਜਾਂ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਘੁਮਾਓ।

ਗृਹੇ ਦੇਵਾਲਯਾਦੌ ਤੁ षੁਸ੍ਤਕਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍। ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਵੇष੍ਟਿਤਂ ਪਾਠਾਦਾਦਾਵਨ੍ਤੇ ਸਮਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍

ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਘਰ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਅਤੇ ਪਾਠ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਆਦਰ ਦਿਓ।

ਜਗਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਞ੍ਚਾਵਧਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਵਾਚਯੇਨ੍ਨਰਃ। ਅਦ੍ਯਾਯਮੇਕਂ ਕੁਮ੍ਭਾਦ੍ਭਿਰ੍ਯਜਮਾਨਾਦਿ ਸੇਚਯੇਤ੍

ਜਗਤ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਵਾਓ; ਹਰ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਆਦਿ ਨੂੰ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ।

ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਫਲਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਾਹੁਰਤਿਦੀਨਾਨਿ ਗਾਵਃ ਪृਥ੍ਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁਸਤਕ ਦੇਣ 'ਤੇ ਫਲ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ; ਤਿੰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਗਾਂ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ।

ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਫਲਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪਤ੍ਰਸਞ੍ਚਯਮ੍। ਯਾਵਤ੍ਤੁ ਪਤ੍ਰਸਙ੍‌ਖ੍ਯਾਨਮਕ੍ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਤਥਾऽਨ੍ਘ

ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ, ਮਸੀ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਿੰਨੇ ਪੱਤੇ ਤੇ ਅੱਖਰ ਹਨ, ਉਤਨਾ ਹੀ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ,

ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ। ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਭਾਰਤਾਨਿ ਦਦਨ੍ਨਰਃ। ਕੁਲੈਕਵਿਂਸ਼ਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਪਰੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਤੁ ਲੀਯਤੇ

ਉਤਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਕੀਸ ਕੁਲ ਉੱਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਰਮ ਤੱਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਅਰ੍ਘਪਾਤ੍ਰਕਰੋ ਯਾਯਾਦਗ੍ਨ੍ਯਾਗਾਰਂ ਸੁਸਂਵृਤਃ। ਯਾਗੋਪਕਰਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦਿਵ੍ਯਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਰਘ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਸੁਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਓ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਗ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।

ਉਦਙ੍‌ਮੁਖਃ ਕੁਣ੍ਡਮੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਾਡਨਂ ਕੁਸ਼ੈਃ। ਵਿਦਧ੍ਯਾਦਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮਤਂ

ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਡ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ ਅਤੇ ਠੋਕਣ ਕਰੋ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਰਖਿਆ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲਗਾਓ।

ਖਡ੍ਗੇਨ ਖਾਤਮੁਦ੍ਧਾਰਂ ਪੂਰਣਂ ਸਮਤਾਮਪਿ। ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾ ਸੇਕਂ ਕੁਟ੍ਟਨਨ੍ਤੁ ਸ਼ਰਾਤ੍ਮਨਾ

ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਖੱਡਾ ਖੋਦੋ ਅਤੇ ਸਾਫ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਭਰੋ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਕਰੋ; ਰਖਿਆ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੋ ਅਤੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੁੱਟੋ।

ਸਮ੍ਮਾਰ੍ਜ੍ਜਨਂ ਸਮਾਲੇਪਂ ਕਲਾਰੂਪਪ੍ਰਕਲ੍ਪਨਮ੍। ਤ੍ਰਿਸੂਤ੍ਰੀਪਰਿਧਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਮ੍ਮਣਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਸਦਾ

ਸਫਾਈ, ਲੇਪ ਅਤੇ ਅਕਾਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨਾ, ਤਿੰਨ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨਣਾ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਖਿਆ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਰੇਖਾਤ੍ਰਯਮੁਦਕ੍ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੇਕਾਂ ਪੂਰ੍ਵਾਨਨਾਮਧਃ। ਕੁਸ਼ੇਨ ਚ ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਦ੍ਵਾ ਤਾਸਾਂ ਵਿਪਰ੍ਯ੍ਯਯਃ

ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਬਣਾਏ — ਇੱਕ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਇੱਕ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੇਠਾਂ; ਜਾਂ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਹ ਲਕੀਰਾਂ ਉਲਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਵਜ੍ਰੀਕਰਣਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹृਦਾ ਦਰ੍ਭੇਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਥਮ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਪਾਤ੍ਰਨ੍ਤਤਨੁਤ੍ਰੇਣ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਿष੍ਟਰਂ ਹृਦਾ

ਵਜਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ, ਉਹ ਦਰਭਾ ਦੀ ਚੌਕੜੀ ਰਾਹ ਰਖੇ; ਪਾਤਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ, ਉਹ ਵਿਅਪਕ ਬੈਠਕ ਰਚੇ।

ਹृਦਾ ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਤਤ੍ਰ ਈਸ਼ਮਾਵਾਹ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍। ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਦਾਸ਼੍ਰਯਾਨੀਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਮ੍

ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸੱਦੇ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਅੱਗ, ਜੋ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਂਸ਼ਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਵਿਸ਼ੋਧਿਤਮ੍। ਔਦਰ੍ਯ੍ਯਂ ਚੈਨ੍ਦਵਂ ਭੌਤਂ ਏਕੀਕृਤ੍ਯਾਨਲਤ੍ਰਯਮ੍

ਕੁੱਤੇ ਆਦਿ ਲਈ ਯੋਗ ਹਿੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਿਰੀਖਣ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਰੀਰਕ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਈ ਤੇ ਤੱਤ ਅੱਗ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਕਰੇ।

ਓਂ ਹੂਂ ਵਹ੍ਨਿਚੈਤਨ੍ਯਾਯ ਵਹ੍ਨਿਵੀਜੇਨ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍। ਸਂਹਿਤਾਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਵਹ੍ਨਿ ਧੇਨੁਮੁਦ੍ਰਾਮृਤੀਕृਤਮ੍

‘ਓਂ ਹੂੰ’ ਅੱਗ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਲਈ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ; ਸੰਹਿਤਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਸ਼ਕਤ ਕੀਤੀ ਅੱਗ, ਗੋ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਹੇਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਵਚੇਨਾਵਗੁਣ੍ਠਿਤਮ੍। ਪੂਜਿਤਨ੍ਤ੍ਰਿਃ ਪਰਿਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਕੁਣ੍ਡਸ੍ਯੋਦ੍‌ਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍

ਹਥਿਆਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੂਜਾ ਦੀ ਡੋਰੀ ਨਾਲ ਕੁੰਡ ਦੇ ਉੱਪਰ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਫੇਰਾ ਲਵੇ।

ਸ਼ਿਵਵੀਜਮਿਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਾਗੀਸ਼ਾਗਰ੍ਭਗੋਚਰੇ। ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਦੇਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਮਾਨਂ ਵਿਭਾਵਯੇਤ੍

ਸ਼ਿਵ ਬੀਜ ਨੂੰ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਦੇ ਗਰਭ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖੇ।

ਭੂਮਿष੍ਠਜਾਨੁਕੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਹृਦਾਤ੍ਮਸਮ੍ਮੁਖਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍। ਤਤੋऽਨ੍ਤਸ੍ਥਿਤਵੀਜਸ੍ਯ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਸਮੂਹਮ੍

ਪੁਜਾਰੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੱਲ ਮੁਖ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਟੇ; ਫਿਰ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰਲੇ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ।

ਸਮ੍ਭृਤਿਂ ਪਰਿਧਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ੌਚਮਾਚਮਨਂ ਹृਦਾ। ਗਰ੍ਭਾਗ੍ਨੇਃ ਪੂਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਰਾਣੁਨਾ

ਢੱਕਣ ਦੀ ਇਕੱਠੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਆਚਮਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਕਰੇ; ਗਰਭ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੀਰ ਵਰਤੇ।

ਵਧ੍ਨੀਯਾਦ੍ਗਰ੍ਭਜਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਕਕਙ੍ਕਣਂ ਪਾਣਿਪਲ੍ਲਵੇ। ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਯ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤੇਨ ਪਾਵਕਮ੍

ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਣੇ ਕੜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਰਮ ਹੱਥ ‘ਤੇ ਬਾਂਧੇ; ਗਰਭਧਾਨ ਲਈ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਤਤੋ ਹृਦਯਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤਿਤ੍ਰਯਮ੍। ਪੁਂਸਵਨਾਯ ਵਾਮੇਨ ਤृਤੀਯੇ ਮਾਸਿ ਪੂਜਯੇਤ੍

ਫਿਰ, ਹਿਰਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ; ਪੁੰਸਵਨ ਲਈ, ਤੀਜੇ ਮਹੀਨੇ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਆਹੁਤਿਤ੍ਰਿਤਯਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਿਰਸਾਮ੍ਬੁਕਣਾਨ੍ਵਿਤਂ। ਸੀਮਨ੍ਤੋਨ੍ਨਯਨਂ षष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਰੂਪਿਣਾ

ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ; ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਰੂਪਵਤੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੀਮੰਤੁਨਨ ਕਰੇ।

ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਸ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਖਯਾ ਸ਼ਿਖਯੈਵ ਤੁ। ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਙ੍ਗਕਲ੍ਪਨਾਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੋਦ੍‌ਘਾਟਨਨਿष੍ਕृਤੀ

ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀਆਂ ਚੋਟੀ ਨਾਲ, ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਵੇ; ਮੂੰਹ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਤੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਣ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰੇ।

ਜਾਤਕਰ੍ਮ੍ਮਂਨृਕਰ੍ਮ੍ਮਭ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ। ਵਹ੍ਨਿ ਸਨ੍ਧੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦਰ੍ਭਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਗਰ੍ਭਮਲਾਪਹਂ

ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਨਮ ਤੇ ਨਰ-ਕਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰੇ; ਦਰਭਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਗਰਭ ਦੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਨਾਨ ਕਰੇ।

ਸੁਵਰ੍ਣਬਨ੍ਧਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਕृਤਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਹृਦਾਰ੍ਚ੍ਚਯੇਤ੍। ਸਦ੍ਯਃ ਸੂਤਕਨਾਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਦਸ੍ਤ੍ਰਵਾਰਿਣਾ

ਦੇਵੀ ਲਈ ਬਣਾਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਜਨਮ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਹਥਿਆਰ ਮੰਤ੍ਰ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ।

ਕੁਮ੍ਭਨ੍ਤੁ ਵਹਿਰਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਾਡਯੇਦ੍ਵਰ੍ਮ੍ਮਣੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣੋਤ੍ਤਰਪੂਰ੍ਵ੍ਵਾਗ੍ਰਾਨ੍ਮੇਖਲਾਸੁ ਵਹਿਃ ਕੁਸ਼ਾਨ੍

ਉਹ ਘੜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਝਟਕੇ ਤੇ ਕਵਚ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ; ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ ਤੇ ਪੂਰਬ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਕੂਸ਼ ਦੀ ਘਾਸ ਕਮਰਬੰਦਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਰਖੇ।